منتقد رستوران ما، کورینا هاردگریو، هیچ‌وقت سرگردان یا تیتر اول نبود، همیشه خواننده را در ذهن نگه می‌داشت.

کورینا هاردگریو، منتقد رستوران در روزنامه آیریش تایمز، پس از یک بیماری در اوایل این هفته درگذشت. او 64 سال داشت. به عنوان آخرین سردبیر کورینا در ایرلندی تایمز، من به اندازه کافی خوش شانس بودم که او را در چند سفر به طبیعت وحشی همراهی کردم، در حالی که او مروری بر رستوران داشت. یکی از کتاب‌هایی بود که در کلونترف، دوبلین 3، کتاب چابیز بسیار سخت بود، جایی که او در مورد ربودن رزرواسیون خانواده‌ام در تعقیب هدف حرفه‌ای‌اش نوشت.

در واقع، شب لذتی خالص بود، زیرا همه چیز با کورینا بود - برنامه ریزی با او، خواندن آثارش، و نشستن روی یک میز در حالی که او با شادی اما همیشه حرفه ای کیمیاگری خود را دنبال می کرد.

دخترم که آن شب در چابیز با ما بود، اکنون به یاد می‌آورد که چگونه کورینا - که رفتارهای عالی داشت - در حالی که او را به خاطر گذاشتن آرنج‌هایش روی میز نصیحت می‌کردم، به او گفت که هرگز نگران نحوه غذا خوردنش نباشد، فقط برای لذت بردن از غذایش. لذت، مقدمه ای بود که او بر اساس آن زندگی می کرد و مهربانی با اطرافیانش محصول جانبی طبیعی آن بود.

کورینا هاردگریو، منتقد رستوران ایرلندی تایمز درگذشت

برای شما، خواننده، این مهربانی به صورت نقدهای رستورانی همیشه جذاب و سرگرم کننده و کارهای دیگری بود که می توانستید کاملا و بدون هیچ سؤالی به آنها تکیه کنید. کورینا مهارت کمیاب و عظیم خود را برای رسیدن به ذات یک رستوران در عرض چند صد کلمه با سبکی مشخص اما هرگز بدون جدیت به همراه داشت. مسئولیت او برای درست، منصفانه و دموکراتیک بودن همیشه از طریق کارش در رشته ای از صداقت بافته می شد که حتی برای کسانی که رستوران هایشان ممکن است نظرات منفی را به خود جلب کرده باشد، آشکار است.

و مطمئنا مواردی وجود داشته اند که حاوی زینگرهایی مانند: "این، بدون شک، بدترین ماهی کتک خورده ای است که تا به حال داشته ام. هر کجا. تا کنون." و «این یک جریان درآمد با منو است». زمانی صدف‌هایی به‌عنوان «چهار توده بخارپز شده، متورم شده مثل مدت زیادی در سونا» و ماکارونی «به اندازه‌ای ضخیم که فک شما را تمرین کند» توصیف می‌شد.

هرگز در کلماتی از این دست هیچ ابهامی وجود نداشت و هرگز تلاشی برای گرفتن تیترها با اخراج سریع کار سخت یک تیم مهمان‌نوازی صورت نگرفت - انگیزه همیشه انصاف با پشتیبانی از خدماتی به خوانندگانی بود که به دنبال تجربه‌ای مثبت هستند که ارزش وقت و هزینه خود را در هنگام صرف غذا داشته باشند.

این تمایل را می‌توان در نوشته‌های طولانی‌تر کورینا در روزنامه ایرلندی تایمز نیز مشاهده کرد، مانند جایی که او شرایط بد کارکنان یا بی‌عدالتی در بخش مهمان‌نوازی را برجسته کرد. یکی از نمونه‌ها نشان می‌دهد که کارگران سابق یک رستوران گزارش می‌دهند که احساس «تحقیر» می‌کنند و به یاد می‌آورند که معمولا توسط یک شخصیت معتبر با نام‌های ناخوشایند خوانده می‌شوند.

او یک قهرمان سرسخت تولیدات ایرلندی نیز بود، همیشه قبل از ثبت نظر به دنبال اطلاعات دقیق درباره سیاست‌های منشأ یک رستوران بود و وقتی راضی نمی‌شد آنها را فراخواند - مرغ لهستانی و ماهی آزاد دودی از اسکاتلند در منوی دوبلین از جمله شوک‌های اخیر او بودند.

هنگامی که مراسم راهنمای میشلن برای بریتانیا و ایرلند در اوایل سال جاری در دوبلین برگزار می شد، او به شدت از آنچه به عنوان فرصت از دست رفته ایرلندی برای استفاده از یک پلت فرم آماده برای ترویج فرهنگ غذای داخلی و رستوران می دید انتقاد کرد. او نوشت: "و پاسخ؟ خیلی کم." بهبود در این زمینه و منشأ رستوران، یک میراث مناسب خواهد بود.

اگر در زره انصاف کورینا نکته قابل‌توجهی وجود داشت، مربوط به روغن ترافل بود – «مردم اغلب از من می‌پرسند که دوست دارم چه بخورم، و پاسخ این است که تقریبا همه چیز، تا زمانی که با روغن ترافل همراه نباشد،» او یک بار در طول شش سالی که به عنوان منتقد رستوران برای روزنامه ایرلندی‌تایمز منتقد رستوران بود، تکرار کرد. «آداب غذاخوری باید با یک قانون اساسی شروع شود: دیگر روغن ترافل، در هیچ کجا، هرگز،»، دوباره در اواخر سال گذشته بسیار واضح است.

نقدهای پنج ستاره در طول حرفه او نادر بود - که چندین عنوان ایرلندی را در بر می گرفت - نشان دهنده دقت او در انعکاس تصویر کامل یک رستوران بود. دو کتاب برای کار او در ایرلندی تایمز فراهم می کنند - یکی از مدت کوتاهی پس از شروع او در اینجا و دیگری از چند هفته پیش.

اولین قاشق، یک گوجه‌فرنگی کوچک که در دهان من به جریانی از شادی پاره می‌شود، همانقدر بازیگوش است که نفیس است. شبیه گوجه‌فرنگی گیلاسی به نظر می‌رسد، اما با کمی فشار می‌ریزد، غشای آن می‌شکند و یک آبگوشت گازپاچو به قدری خالص آزاد می‌کند، که من نگران هستم که او در این فهرست به زودی درباره او نوشته است. فصل اول توسط Mickael Viljanen در دوبلین 1. او در پایان گفت: "این ناهار بی عیب و نقص است و سطح دقت آن استثنایی است."

در اوایل ماه گذشته، او Ómós، رستوران و مهمانخانه بسیار تحسین شده کوان گرین در Abbeyleix، Co Laois را بررسی کرد. او دوباره آشپزی "بی عیب" را یافت.

"آنچه در Ómós به دست می آورید، اعتماد به نفسی است که با بلوغ حاصل می شود، درک اینکه چه چیزهایی را باید کنار بگذارید، هم در طراحی رستوران و هم در منو. برخی از غذاها لطیف هستند، برخی دیگر کاملا قوی هستند - 12 غذا برای متعادل کردن یکدیگر. اینجا امضایی وجود دارد، نقش یک سرآشپز با غذاهای اصلی که در جای دیگری نخواهید یافت." من انتظار دارم که Ómós در راهنمای بعدی میشلین یک ستاره داشته باشد، اما، باور کنید، در حال حاضر در سطح دو ستاره پخت می شود.

دقت بسیار زیادی که برای نوشتن این بررسی‌ها انجام شد، کاملا آشکار بود، دقیقا همانطور که در تمام مقالات ژرف‌اندیشانه کورینا مشاهده شد. کسانی از ما که در طول مسیر با او سفر کردیم، از هر عنصر این تجربه لذت بردیم، درست به اندازه هزاران خواننده وفادار او.