من از ایندیانا به نیومکزیکو نقل مکان کردم تا یک زندگی آفتابی تر داشته باشم. زندگی اجتماعی، خلق و خوی و سطح فعالیت بدنی من ارتقاء زیادی یافته است.

جگدیش خوبچندانی. جاش باخمن، دانشگاه ایالتی نیومکزیکو Jagdish Khubchandani در سال 2020 برای داشتن آب و هوا و سبک زندگی بهتر از ایندیانا به نیومکزیکو نقل مکان کرد.

انتقال خوبچندانی به نیومکزیکو باعث بهبود زندگی اجتماعی و شادی شخصی او شد.

او ارتباط ایندیانا را از دست می دهد و می گوید که بیشتر چیزها در غرب میانه ارزان تر بودند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با جاگدیش خوبچاندانی، پروفسور 47 ساله بهداشت عمومی در لاس کروسس، نیومکزیکو است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

پس از کار در پزشکی در هند، برای تحصیل به آمریکا رفتم و کارم را در اینجا به عنوان استادیار، سپس دانشیار و در نهایت استاد تمام در ایندیانا آغاز کردم.

از سال 2020، من در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو به عنوان استاد بهداشت عمومی و مشاور برنامه مشغول به کار هستم.

پس از نقل مکان از ایندیانا به نیومکزیکو، احساس می‌کنم انتخاب درستی انجام داده‌ام و خوشحال‌تر هستم، زیرا مجبور نیستم با زمستان‌های بی‌رحمانه، دردسرهای مربوط به برف، یا ماندن مداوم در داخل خانه کنار بیایم. همچنین با توجه به اینکه من در سلامت عمومی هستم، این مرحله جدیدی از یادگیری بوده است و تغییر در تنظیمات نیازمند تفکر و عمل متفاوت است.

من در غرب هند متولد شدم و برای دانشکده پزشکی به هند مرکزی رفتم

پس از فارغ التحصیلی، مشاغل محلی را در دهلی نو به عنوان پزشک مقیم در پزشکی داخلی و روانپزشکی انتخاب کردم. من شروع به این احساس کردم که تأثیر من محدود به افراد است و امیدوار بودم که مهارت ها و آموزش های بیشتری کسب کنم تا تأثیر گسترده تری بر افراد بیشتری داشته باشم.

چمدان‌هایم را بستم و برای مدرک کارشناسی ارشد در رشته بهداشت عمومی به کنتاکی و سپس برای دکترای آموزش بهداشت به اوهایو رفتم. من به عنوان عضو هیئت علمی در BSU در ایندیانا استخدام شدم. در مجموع، من 15 سال در غرب میانه زندگی کردم و 10 سال آخر در ایندیانا بود.

شهر کوچک دانشگاهی Muncie هر زمستان به طور متوسط ​​بیش از یک فوت برف می‌بارد. برخی از زمستان‌های Muncie برای هفته‌ها در یک زمان واقعا خشن، وزش باد و یخبندان بود.

با گذشت زمان متوجه شدم که فقط کار می کنم و زندگی نمی کنم

زندگی من با ارتباطات اجتماعی کم، تعقیب مکرر سرگرمی ها، سفرهای کم، و ملاقات نکردن با افراد جدید یا کشف فرهنگ های جدید ثابت بود.

از نظر کاری نیز احساس می‌کردم در حال رکود هستم و با همان روال محدود شده‌ام. خط کار من بر ارزیابی و کمک به حل چالش های اجتماعی در سلامت، آموزش و رفاه اجتماعی تاکید دارد. فرصت های من برای رشد شخصی و حرفه ای گاهی محدود بود.

شروع کردم به فکر رفتن به شهر کمی بزرگتر

از آنجا که بخش قابل توجهی از سال سردتر بود، من دائما در داخل خانه بودم، بی تحرک تر می شدم، به راحتی خسته می شدم و احساس می کردم سریعتر پیر می شوم. واضح است که به آفتاب بیشتری نیاز داشتم.

من به تلاش ادامه دادم و متوجه شدم که بخش هایی از کشور وجود دارد که می توان آفتاب را برای بیش از نه ماه احساس کرد. برای چند سال، نقل مکان به یک مکان گرمتر در یک منطقه متفاوت در ذهن من بود.

در اوایل سال 2019، شروع به جستجوی موقعیت‌هایی در ایالت‌هایی کردم که آفتاب بیشتری داشتند

من یک هزینه زندگی مناسب و یک شهر متوسط می خواستم. اینها تنها معیارهای اصلی بودند، تا حدی به این دلیل که می‌دانستم برخی از ایالت‌هایی که آفتاب بیشتری دارند، می‌توانند شهرهای گران‌قیمت و شلوغ داشته باشند. ایالت های دیگر در لیست اولویت های من به جز نیومکزیکو تگزاس، نوادا و آریزونا بودند.

کسب موقعیت های علمی زمان زیادی می برد و تقریبا امیدم را از دست دادم. با این حال، همه چیز به نوعی کار می کرد. من در نوامبر 2019 برای دانشگاه ایالتی نیومکزیکو درخواست دادم و تا پایان ژوئن 2020 به من پیشنهاد شد. کل فرآیند مصاحبه از طریق Zoom انجام شد و من هرگز نیومکزیکو را ملاقات نکردم.

من به سرعت تمام کارهایم را در ایندیانا به پایان رساندم، اجاره آپارتمانی را در نیومکزیکو امضا کردم و تا پایان جولای، در جاده رانندگی به لاس کروسس بودم. این ترکیبی از احساسات بسیاری بود: غم و اندوه از پشت سر گذاشتن چیزهای زیادی، عدم اطمینان، کنجکاوی، عصبی بودن و خوش بینی.

وقتی نقل مکان کردم تا حدودی افزایش حقوق دریافت کردم

من زیاد مذاکره نکردم و صادقانه بگویم، هدف اصلی من دوری از هوای سرد و چندین ماه بدون آفتاب بود. دستمزد برای من یک عامل تعیین کننده اصلی در حرکت نبود. رضایت حرفه ای و شخصی محرک های اصلی بودند.

با این حال، وقتی به نیومکزیکو آمدم، متوجه شدم که ایندیانا گزینه‌های بسیار ارزان‌تری برای غذا، خواربار، مسکن، آب و برق، سرگرمی و سایر نیازهای خانوار ارائه می‌دهد. من شروع کردم به پرداخت هزینه‌های 5 تا 25 درصدی در دسته‌های مختلف.

بین Muncie، ایندیانا، و Las Cruces، نیومکزیکو، بزرگترین تفاوت هزینه در مسکن و مراقبت های بهداشتی است. من در سال 2023 خانه ای خریدم، اما در سال 2020 یک خانه دو خوابه و دو حمام را به قیمت 800 دلار در ماه در ایندیانا کرایه می کردم و این مبلغ در نیومکزیکو به 1050 دلار افزایش یافت.

دوست یابی و ملاقات با مردم بسیار آسان بوده است

مردم نیومکزیکو راحت و به طور کلی دوستانه هستند. گاهی با توجه به ظاهرم، مردم محلی مرا با اسپانیایی تبار بودن اشتباه می گیرند و شروع به صحبت با من به زبان اسپانیایی می کنند.

من اکنون بیشتر آشپزی می کنم، افراد بیشتری را دعوت می کنم و یک باغ کوچک راه اندازی کرده ام، زیرا گیاهان زیادی در اینجا رشد می کنند، مانند چیلی. همچنین از وقت بیشتری برای خودم قدردانی می کنم.

وقتی به اینجا آمدم، با عبارت معروف «سرزمین مانانا» آشنا شدم، که توصیفی محاوره‌ای از سرعت آرام‌تر زندگی است. مدتی طول کشید تا به چنین انعطاف پذیری عادت کنم، اما این یک موهبت بود.

از زمانی که نقل مکان کردم، برای بازدید از مکان‌ها، امتحان کردن غذاها و تجربه خرده فرهنگ‌ها بازتر هستم. من معتقدم که ترکیبی از افراد در اینجا این تغییر را در من به وجود آورد بدون اینکه احساس ناخوشایندی به من بدهد.

نیومکزیکو با چالش هایی در زمینه هزینه های مراقبت های بهداشتی، کیفیت و دسترسی مواجه است

من برای همه چیزهایی که دارم سپاسگزارم، زیرا دائما شاهد چالش های جدی در زمینه مراقبت های بهداشتی، شغل و مهاجرت در این بخش از کشور هستم. از نظر حرفه ای، برای من، نیاز بیشتری به ابتکارات بهداشت عمومی وجود دارد. من هم حس قدردانی و هم رضایت حرفه ای را دارم.

یک نقطه ضعف این است که ایندیانا نسبت به نیومکزیکو دسترسی بیشتری به سایر نقاط جهان و پیوندهای مستقیم با آنها ارائه می دهد. دیدن خانواده و دوستان در خارج از ایالت یا خارج از کشور بیش از آنچه من در ابتدا فکر می کردم به زمان، تلاش و منابع نیاز دارد.

من چیز دیگری از ایندیانا را از دست نمی دهم به جز دوستان و همکارانم، و گاهی اوقات، تمام حال و هوای جشن های زمستانی، مانند تزئینات تعطیلات.

خلق و خوی، فعالیت بدنی و زندگی اجتماعی من به شدت بهبود یافته است

فرصت کاوش در فرهنگ جدید، ملاقات با افراد جدید، بیرون رفتن بیشتر و دوست یابی یک شگفتی غیرمنتظره اما خوشایند از جابجایی بوده است. دیگر احساس غریبه بودن ندارم

مدت زیادی طول کشید تا از آنچه والدینم اغلب به من می‌گفتند قدردانی کنم: «تو فقط یک بار زندگی می‌کنی، به حرف دلت گوش کن». خوشبختانه، من انجام دادم. بدون فکر و برنامه ریزی گسترده یک حرکت سریع انجام دادم و در جای درستی قرار گرفتم.

هیچ برنامه ای برای رفتن ندارم، اما می دانم که زندگی راهی برای غافلگیر کردن ما دارد و خوشحالم که می بینم این سفر به کجا منتهی می شود.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید