من از عمارت عصر طلایی دیدن کردم که زمانی «ورسای آمریکایی» نام داشت. این 7 جزییات مرا بی حرف گذاشت.

تالار لین وود دومین عمارت بزرگ بازمانده از دوران طلاکاری در ایالات متحده است. با احترام تالار لین وود Lynnewood Hall، یک ملک 110 اتاقه در پنسیلوانیا، در سال 1899 تکمیل شد.

دو تن از وارثان آن در غرق شدن کشتی تایتانیک از بین رفتند و بعدا به مدت 30 سال خالی ماند.

با شروع تلاش‌های مرمت، برای اولین بار در هشت دهه گذشته به روی عموم باز شد. وقتی از دروازه‌های آهنی سر به فلک کشیده املاک 34 جریبی تالار لین وود عبور کردم، فورا فهمیدم که چرا این ملک که در سال 1897 راه اندازی شد، لقب «آخرین ورسای آمریکایی» را به خود اختصاص داد.

به عنوان کسی که عاشق فرانسه است و اغلب به آن سفر می کند، دروازه های طلایی پر زرق و برق، باغ های سبز سرسبز، سازه های مرمری و فواره های پیچیده همیشه برای من مکانی برای افسون بوده است.

بنابراین، تجربه معماری با الهام از آن سطح از عظمت اروپایی در اینجا در خاک آمریکا بسیار لذت بخش بود.

از 25 سپتامبر تا 4 اکتبر، بازدیدکنندگان می توانند در سالن های املاک 110 اتاقه لین وود به تماشای والس بپردازند، زیرا میزبان "Fleur de Villes: The Golded Age" است، یک چیدمان گل با الهام از شخصیت های HBO "عصر طلایی".

من برای دیدن نصب و بازدید از املاک در یک رویداد رسانه ای شرکت کردم، اما هزینه بلیط بزرگسالان 30.50 دلار است.

این اولین بار در بیش از 80 سال است که این عمارت وسیع - که با کشتی تایتانیک ارتباط دارد و پس از چندین دهه خالی بودن در حال انجام تلاش‌های بازسازی بوده است - به روی عموم باز می‌شود.

در اینجا نگاهی اجمالی به تاریخ عمارت، و برخی از جالب ترین چیزهایی که در طول بازدیدم دیدم است.

تالار Lynnewood توسط قصاب پنسیلوانیا و کارآفرین حمل و نقل Peter A.B. وایدنر در سال 1897.

تالار Lynnewood در طول نمایش گل "عصر طلایی" خود. ورونیکا کاستیو از فلور د ویل

در سال 1897، وایدنر معمار برجسته عصر طلایی، هوراس ترامباوئر را مأمور ساخت خانه ای عظیم برای خانواده اش در حومه شهر پنسیلوانیا کرد.

پس از تکمیل، این عمارت تقریبا 110000 فوت مربع وسعت داشت. در سال 1899، پذیرای اولین مهمانان خود بود.

امروزه، لین‌وود هال دومین عمارت بزرگ بازمانده عصر طلایی در ایالات متحده است، که تنها پس از املاک Biltmore در کارولینای شمالی قرار دارد.

خانه آنقدر بزرگ بود که نوه ویدنر، پیتر A.B. وایدنر دوم، بعدا در کتاب خاطرات خود در سال 1940 نوشت: "فکر می کنم تالار لین وود را می توان آخرین ورسای آمریکایی نامید."

اما خانواده در سال 1912 با یک تراژدی خدشه دار شدند که در سال 1912، جورج پسر 50 ساله ویدنر به همراه همسرش النور و پسر بالغش هری، در اولین سفر خود به تایتانیک در سفر خود از انگلستان به نیویورک سوار شدند.

جورج و هری در ساعات اولیه صبح 15 آوریل پس از اینکه کشتی که زمانی گمان می رفت غرق نشدنی است، با کوه یخ برخورد کرد و غرق شد، جان باختند. النور پس از قرار گرفتن در قایق نجات توسط شوهر و پسرش با خدمتکارش زنده ماند.

پس از این فاجعه، وایدنر تا زمان مرگش در سال 1915 در این خانه زندگی کرد.

پسر بازمانده ویدنر، جوزف، لین وود هال را به ارث برد و تا زمانی که در سال 1943 درگذشت، با خانواده اش در آنجا زندگی کرد.

در مواردی بین سال‌های 1915 و 1930، عموم مردم می‌توانستند از خانه دیدن کنند تا پیتر A.B. به گزارش Philly Voice، مجموعه هنری Widener بیش از 2000 اثر دارد، اما از سال 1944 بسته شده است.

در سال 2023، این ملک توسط بنیاد حفاظت از سالن لین وود به مبلغ 9 میلیون دلار خریداری شد.

شومینه در سالن رقص در سالن لین وود. این گل ها بخشی از نمایشگاه "Fleurs de Villes: The Golded Age" هستند. ورونیکا کاستیو از فلور د ویل

در دهه‌های پس از مرگ جوزف وایدنر، ملک از میان چند نفر از نگهبانان، از جمله اولین کلیسای کره‌ای نیویورک، که سالن رقص بزرگ عمارت با روکش‌های چوبی و طلایی تزئین شده (تصویر بالا) را با تخته‌های نماز پر کرد، چرخید.

با این حال، برای حدود 30 سال، عمارت تا حد زیادی خالی بود تا اینکه بنیاد حفاظت از سالن لین وود آن را در سال 2023 خریداری کرد و برنامه‌هایی برای حفظ آن در سال‌های آینده داشت.

بر اساس برآوردهای بنیاد، تلاش‌های مرمت چند مرحله‌ای در حال انجام، که شامل بازسازی و تعمیرات داخلی و خارجی، و همچنین ارتقای خدمات بهتر به بازدیدکنندگان می‌شود، می‌تواند به بیش از 100 میلیون دلار برسد.

ادوارد توم، مدیر عامل و مدیر اجرایی بنیاد حفاظت از سالن لین‌وود، به Philly Voice گفت که تجربه بازدیدکنندگان در کنار ملک تکامل خواهد یافت.

او گفت: «این خانه بیشتر قابل استفاده است، اما هر بار که مردم برمی گردند، بهتر به نظر می رسد و بهتر می شود، بنابراین فکر می کنم این بزرگترین چیزی است که مهمانان می توانند منتظر آن باشند.

در طول بازدیدم، فکر می‌کردم محوطه‌های املاک شبیه کاخ ورسای، فرانسه است.

نویسنده در باغ های تالار لین وود. کیایرا کلی

در حالی که تالار Lynnewood با وسعت 34 جریب است، در مقایسه با املاک کاخ ورسای، که حدود 2000 هکتار وسعت دارد و من در سال 2021 از آن بازدید کردم، کم رنگ است.

با این حال، وقتی به طرح چمن‌زارها و باغ‌های سبز وسیع تالار لین‌وود نگاه می‌کنم که با فواره‌های مرمری خال‌خالی شده‌اند، تأثیر فرانسوی‌ها غیرقابل انکار است.

به عنوان بخشی از پروژه طراحی مجدد املاک برای Wideners در سال 1916، معمار منظر فرانسوی ژاک گربر چیزی را طراحی کرد که بنیاد آن را "یکی از بهترین باغ های فرانسوی که تا به حال در آمریکا دیده شده" می نامد.

در داخل، طاق ها از مصالح ساختمانی ساخته شده اند که به راحتی قابل تکرار نیستند.

راه پله داخل سالن لین وود. ورونیکا کاستیو از فلور د ویل

من از زیبایی طاق‌های بلند و پلکان بزرگی که وقتی وارد خانه می‌شوید به چشم خوش آمد می‌گفتم.

معمار مشهور عصر تذهیب هوراس ترومبائر از سنگ مرمر، سنگ آهک ایندیانا، آجر و بتن باکیفیت برای ساخت این عمارت استفاده کرد - مصالح و صنایع دستی که بنا به گفته بنیاد امروز تکرار آن دشوار است.

مطمئنا این یک سرسرا است که شبیه به سالن های دیگری است که من دیده ام.

به محض اینکه روی کفپوش شطرنجی سیاه و سفید قدم گذاشتم، می دانستم که در انتظار تجربه ای مجلل هستم. از من دعوت شده بود که از یک غذای گرم‌کننده لذت ببرم: شکلات‌های لذیذ پر از خامه که روی آن نمک دریایی است که توسط شکلات‌ساز متولد پنسیلوانیا، Kesha Dozier، صاحب The Chocolate Boutique، درست شده است. یک استقبال خوشمزه، در واقع.

اتاق های درخشان با اندود طلایی به عمارت حس کاخ مانندی داده است.

اتاقی با تزئینات طلایی در تالار لین وود. کیایرا کلی

صفحات چوبی خانه، از جمله سالن بزرگ رقص (تصویر بالا)، که زمانی به عنوان عبادتگاه استفاده می شد، از یک قلعه فرانسوی وارد شده است.

یک کلاس درس قدیمی که به عنوان یک فضای هنری گل‌دار دو چندان شد.

داخل سالن لین وود کیایرا کلی

اتاقی که زمانی برای آموزش کودکان وایدنر استفاده می‌شد، اکنون پر از مجسمه‌های گلدار است که از شخصیت‌های «عصر طلایی» پگی اسکات و ویلیام کرکلند الهام گرفته شده‌اند.

حمامی که یک قرن قدمت دارد به طرز شگفت آوری مدرن به نظر می رسید.

داخل سالن لین وود کیایرا کلی

سینک مرمری و طاق نماهای داخلی بلندی که بر فراز وان حمام معلق است، حسی معاصر به ما می بخشید.

اگرچه این عمارت در سال 1899 تکمیل شد، اما بخش‌هایی از آن، از جمله سالن رقص، در اوایل قرن بیستم بازسازی شد.

طراحی دوران طلاکاری تماما در مورد جزئیات بود.

داخل سالن لین وود کیایرا کلی

توجه به جزئیات در هر اینچ از ملک، از جمله تلاش‌های طراحی برای کوچک‌ترین چیزها، مانند یک کلید چراغ که با یک کتیبه مذهبی تزئین شده بود، شگفت‌زده شدم.

معماری این عمارت دارای پنجره‌های بزرگ و با پانل‌های بلند است که حتی کوچک‌ترین اتاق‌ها (مانند انباری پیشخدمت) را با نور فراوان پر می‌کند. این باعث می‌شود که فضای داخلی به اندازه بیرون احساس شود.

حتی سقف ها هم آراسته بود.

داخل سالن لین وود کیایرا کلی

درست زمانی که فکر می کردم نمی توانم از همه چیزهایی که در مقابلم می بینم شگفت زده شوم، به بالا نگاه کردم.

در طراحی مدرن، من به ندرت می بینم که معمارانی برای تزئین سقف وقت بگذارند ... به جز آن روند وحشتناک سقف پاپ کورن دهه 90.

سقف چوبی و طلایی با صفحات مربعی تالار بزرگ، لمس خوبی بود.

بیش از 125 سال پس از افتتاحیه بزرگ آن - و پیروزی ها و تراژدی های پس از آن - تالار لین وود فصل جدیدی را آغاز می کند.

داخل سالن لین وود کیایرا کلی

بازدیدکنندگان می توانند نمایشگاه گل فلور دو ویل الهام گرفته از «عصر طلایی» را تا 4 اکتبر در ملک الکینز پارک، پنسیلوانیا ببینند.

در حال حاضر، این تنها فرصت عمومی برای قدم زدن در سالن های خانه تاریخی است. با ادامه مرمت، بنیاد حفاظت از سالن لین وود قصد دارد تورهای برنامه ریزی شده، رویدادهای ویژه بیشتر، خانه های باز و روزهای داوطلبانه را میزبانی کند، اگرچه تاریخ آن هنوز اعلام نشده است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید