من از متانت خود لذت می برم. همه چیز بهتر می شود - از جمله حساب بانکی شما.

هر وقت کسی به فوی ونس می‌گوید که باید نامی بزرگ‌تر از آنچه که هست باشد، پاسخی کاملا آماده برای او دارد. او با همکاری، حمایت و تحسین همه از التون جان گرفته تا کیسی ماسگریوز و بانی رایت برانگیخته است.

من می‌گویم: «دارم از پسش بر می‌آیم. صورت‌حساب‌ها پرداخت می‌شود، همه راضی هستند، من دقیقا همان کاری را که می‌خواهم انجام می‌دهم، هر زمان که بخواهم موسیقی منتشر می‌کنم؛ مجبور نیستم با کسی صحبت کنم.» می‌دانید منظورم چیست؟

این نوازنده که در بانگور در کو داون به دنیا آمد اما سال‌ها را در ایالات متحده گذراند، آهی آرام می‌کشد و لبخند می‌زند.

بنابراین، به طور خلاصه، حدس می‌زنم، اگر می‌خواهید در یک استادیوم بازی کنید و به اندازه کافی خوب هستید و مخاطبین کافی و همه این مزخرفات دارید، دو برابر سخت‌تر از مرد بعدی کار می‌کنید.

در حالی که شانه هایش را بالا می اندازد، پوزخندی در چشمانش می زند.

اما چه کسی می خواهد اینقدر سخت کار کند؟

ونس همانقدر خودآگاه است که نوازندگان می آیند و دوست نداشتن آن غیرممکن است. دیدگاه او در ترانه‌سرایی‌اش نیز نقش داشته است، با هفت آلبوم استودیویی خوب، از جمله The Wake، تهیه‌کنندگی Ethan Johns، که اوایل امسال منتشر شد.

فوی ونس: نشانه های زندگی - خودآگاهی حاد و محکوم کننده

یک آلبوم روح‌انگیز و لطیف، اوج چرخه‌ای است که زندگی خلاقانه ونس را مشخص کرده است، با مرگ پدرش، هیو بیلی ونس، کشیش کلیسای انجیلی مسیح، در سال 1999. این یک تجربه روح‌افزا بود که در نهایت ونس را در مسیر تبدیل شدن به یک هنرمند ضبط قرار داد.

یک تور همراه، که او را پس از شروع، در اواسط اکتبر، به سراسر جهان می برد، شامل یک رشته تاریخ ایرلندی در پایان ماه می شود. ونس همچنین چرخه آلبوم جدیدی را راه اندازی خواهد کرد و هشتمین آلبوم استودیویی خود را با نام If در سه قسمت منتشر خواهد کرد که هر کدام به عنوان EP بین اکتبر و آوریل ظاهر می شوند.

او در مورد وصله بنفش خلاقانه‌اش می‌گوید: «در یک لحظه به این فکر می‌کردیم که شاید من را در جایی بررسی کنیم، زیرا داشتم دیوانه به نظر می‌رسیدم.

من در حال نوشتن فیلمنامه، کتاب، آهنگ‌های جدید، نقاشی، ساختن فیلم بودم. فقط نمی‌توانستم متوقف شوم. به سختی می‌خوابیدم. فقط یک موج فوق‌العاده داشتم. بنابراین از قبل آهنگ‌های بیشتری در پیش دارم، اما خوشحالم که The Wake در جهان است. این یکی از تنها چیزهایی است که تا به حال دیده‌ام.

قبلا می‌گفتم موسیقی و ازدواج تنها چیزهایی هستند که تا به حال به آنها متعهد شده‌ام، اما اکنون که سه بار ازدواج کرده‌ام، به سختی می‌توانم آن یکی را بگویم. سخت می خندد. من گفتم که قرار است کاری انجام دهم، تصمیم گرفتم آن را انجام دهم و آن را انجام دادم.

تعدادی از تغییرات قبل از انتشار The Wake و If انجام شد که مهمترین آنها امضای ونس با یک لیبل جدید بود. ارتباط او با اد شیران، که او را با Gingerbread Man Records قرارداد و در طول سال ها از او حمایت کرد، هم یک موهبت و هم یک نفرین بوده است، اگرچه ونس چیزی جز چیزهای خوبی برای گفتن درباره دوستش ندارد. از یک طرف، موسیقی او را به مخاطبان بیشتری رساند. از سوی دیگر، ارتباط دائمی با یکی از مشهورترین موسیقیدانان جهان می تواند مشکلات خاص خود را داشته باشد.

The Wake اولین آلبوم ونس پس از Joy of Nothing از سال 2013 بود که در لیبل شیران منتشر نشد، آلبومی که توسط Warner Music حمایت می شد و تا همین اواخر توسط آتلانتیک رکوردز توزیع می شد.

او در حالی که شانه‌هایش را بالا می‌اندازد، می‌گوید: «فقط مثل این بود که «بیایید اسمش را بگذاریم.» "و این به این معنی نیست که من به هیچ وجه خودمحور باشم، اما من یک هنرمند کوچک در یک برچسب اصلی بودم. تنها دلیل حضورم در آتلانتیک به خاطر اد بود. او رهبری همه چیز را بر عهده داشت. بنابراین فکر می کنم آنها تمام تلاش خود را با من انجام دادند. همه آنها انسان های زیبایی هستند، ما هنوز دوستان خوبی هستیم، هیچ خون بدی وجود ندارد. این فقط یک جور متقابل بود."

او لبخند می زند.

"می توانم تصور کنم زمانی که نام من در جلسات مطرح شد، آنها می گفتند، "باشه، درست است، ریحانا تمام شد ... پس این فوی ... این فوی کیست؟ آیا آن همسر اد است؟ چرا ما مدام در مورد این پیرمرد کچلی که در مورد پدرش می نویسد صحبت می کنیم؟"

دوباره می خندد.

"بنابراین من به دنبال یک شریک بادوام گشتم و تیم را در Rounder Records ملاقات کردم و از دیدگاه آنها و حمایت آنها لذت بردم. آنها بسیار هیجان زده بودند و این من را به خود مشغول کرد."

وضوح جدید هدف ونس با تصمیم او برای ترک نوشیدن الکل همزمان شد. او می‌گوید، این تغییر به‌ویژه دشوار نبوده است. می‌خواستم به خودم ثابت کنم که به آن معتاد نیستم. گفتم: «من می‌خواهم ژانویه خشک را انجام دهم» و بعد یکی از دوستانم گفت: «خب، اگر می‌خواهی ثابت کنی که می‌توانی اعتیاد را ترک کنی، تا سه ماه طول می‌کشد».

Róisín Ingle on Dry January: از زمانی که الکل را ترک کردم، نظرات محکمی در مورد آن پیدا کردم

اما صادقانه بگویم، سه هفته پس از آن، به نوعی متوجه من شد: هیچ چیز کم نیست. فکر می‌کردم که می‌خواهم دم دست سفید باشم و سعی می‌کنم هر روز مشروب نخورم. اما فکر می‌کنم به محض اینکه آگاهانه این کار را انجام می‌دهی، زیرا می‌خواهی، و اگر آنچه را که در حال وقوع است بررسی کنی، بهتر می‌خوابی، بهتر فکر می‌کنی، بهتر کار می‌کنی، بهتر ارتباط برقرار می‌کنی.

او با خنده می‌گوید: «منظورم این است که همه چیز بهتر می‌شود - از جمله حساب بانکی‌تان. و اولین باری که با همسرتان بیرون می‌روید و آن‌ها مشروب می‌نوشند و شما مشروب نمی‌خورید، متوجه می‌شوید که همه حرف‌های چرندی می‌زنند.» "پس اصلا دعوای دائمی نیست. من از متانت خودم لذت می برم."

برخی از آهنگ‌های The Wake گواهی بر ذهن‌آگاهی جدید اوست. او برای سه فرزندش، الا، سانی و سول، مرا در هر زمان صدا کن. این آهنگی است که به شکست های گذشته اعتراف می کند اما ارادت او به فرزندانش را مجددا تأیید می کند. آهنگ‌های If از مجموعه‌ای متشکل از 100 صد آهنگ قدیمی و جدید می‌آیند که او با کمک تهیه‌کننده اندرسون ایست آن‌ها را بازسازی کرد. ونس مکث می کند و اشک می زند، وقتی می پرسم آیا پدرش در آهنگ هایی که این روزها هدفمندتر می نویسد نقش دارد یا خیر.

من در طول این سال‌ها خیلی خجالت زده بودم و درباره پدرم صحبت می‌کردم: «اوه، پدرم این، پدرم آن، پدرم» - احساس می‌کنم درباره او غر می‌زنم. اما حقیقت این است که مرگ او بزرگترین هدیه‌ای بود که تا به حال دریافت کردم. این عجیب‌ترین و دلخراش‌ترین هدیه‌ای بود که تا به حال دریافت کردم، اما دقیقا همین بود.

بعد از آن می توانستم بشنوم. منظورم این است که همیشه می‌توانستم موسیقی بشنوم، اما نه به این وضوح یا آنقدر شدید. چیزی در بدن پس از ضربه اتفاق می افتد. چیزی تغییر می کند

"بنابراین، بله، نوشتن در مورد هر چیزی و احساس نزدیکی به پدرم سخت است. سخت است که یک گیتار را برداریم و به پدرم نزدیک نباشم و از او آگاه نباشم.

«به خصوص الان که پدر هستم، وقتی می‌روم، «بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها!» دارم فکر می‌کنم، «من خیلی شبیه پدرم هستم. همین الان به او تبدیل شدم، بچه‌ها. وحشیانه». در اوایل سال 2024، چرخش غیرمنتظره دیگری در حرفه ونس رخ داد، زمانی که او نه تنها در مراسم جوایز امی شرکت می کرد، بلکه به روی صحنه می رفت تا جوایز امی را بپذیرد. A Beautiful Game، آهنگی که ونس برای سریال تلویزیونی Ted Lasso به همراه شیران و Svengali پاپ مکس مارتین نوشته بود، جایزه را برای موسیقی اصلی و اشعار برجسته دریافت کرد.

"این بالای پیانوی من است. من نباید این را بگویم، اما گاهی اوقات کلیدها را از آن آویزان می کنم. ابتدا آن را به عنوان جا رول توالت داشتم و بعد فکر کردم، "اگر کسی از آن عکس بگیرد، آن را از من در می آورد."

او پوزخند می زند.

"این یک تجربه دیوانه کننده بود. اد آنجا نبود، مکس آنجا نبود، بنابراین من آن را به نشانه "ما این را نبرده ایم" در نظر گرفتم، در غیر این صورت آنها با آنها تماس می گرفتند و می گفتند: "بیا اینجا، ما اینجا به تو نیاز داریم."

"مردی که در کنار من بود، که برای همان امی حاضر شده بود، تمام مدت سخنرانی خود را می نوشت. بنابراین من تمام شب را با بانی [بیشاپ، شریک زندگی او، که او نیز موسیقیدان است] آنجا نشستم و گفتم: "این یک شب عالی است. ما یک هتل رایگان گرفتیم، ما به اینجا پرواز کردیم، دیگر چه می خواهید؟"

وقتی نامم خوانده شد واقعا شگفت زده شدم - واقعا واقعا انتظارش را نداشتم، اما این یک چیز دوست داشتنی است. این جمله چیست، "جوایز فقط در صورتی مهم هستند که آنها را ببری"؟ آنها چیزی را تغییر نمی دهند. آنها قوس شما را تغییر نمی دهند. اما من حدس می‌زنم، در جهان‌های خاص، نگاه‌های بیشتری به شما معطوف می‌شود.»

شاید بیش از هر نقطه دیگری در زندگی حرفه ای او چشم ها به ونس باشد و او از آن نهایت استفاده را می کند.

او می‌گوید: «من در اکثریت قریب به اتفاق زندگی‌ام هرگز کمتر از رضایت نبوده‌ام. "پدرم همیشه می گفت: "فوی، پسرم، تو می توانی در گند بیفتی و با بوی گل رز بیرون بیایی،" و او اشتباه نمی کند. من احساس می کنم واقعا در اینجا خوش شانس بوده ام، با سرعت خودم. من چیزی برای خودم درست کرده ام که برای من مفید است. احساس می کنم در مورد اتفاقات بعدی هیجان زده هستم."

اگر: جمعه 30 اکتبر منتشر می شود. فوی ونس سه شنبه 27 اکتبر فستیوال وکسفورد اشپیگلتنت را بازی می کند. 3 Olympia Theatre، دوبلین، در روز پنجشنبه، 29 اکتبر؛ تئاتر تاون هال، گالوی، در روز جمعه، 30 اکتبر؛ و Lime Tree Theatre، Limerick، در روز شنبه، 31 اکتبر