من از هوش مصنوعی برای پیگیری رد شغلم استفاده کردم. این جستجوی من را تغییر داد و من استخدام شدم.

مارگارت فلیسیا گونو در جستجوی شغل خود یک گردش کار هوش مصنوعی ایجاد کرد که به او کمک کرد نقش ها را ارزیابی کند و احساسات مصاحبه را تجزیه و تحلیل کند. با حسن نیت مارگارت فلیسیا گونو مارگارت فلیسیا گونو از هوش مصنوعی برای آوردن ساختار به جستجوی شغل خود استفاده کرد و در DoorDash نقشی را ایفا کرد.

او ابزارهای کلود را برای ارزیابی رزومه و تحلیل احساسات مصاحبه ها ساخت.

گونو گفت که نمی‌خواهد هوش مصنوعی تجربه‌اش را اغراق کند یا صدایش را مثل بقیه کند. مارگارت فلیسیا گونو، 24 ساله، اخیرا پس از اتمام مدرک کارشناسی ارشد در تحلیل کاربردی در ماه می، به عنوان کاردان ارشد در DoorDash شروع به کار کرد. او در طول جستجوی شغلی خود، یک گردش کار هوش مصنوعی ایجاد کرد که به او کمک کرد تا نقش ها را ارزیابی کند و احساسات مصاحبه را تجزیه و تحلیل کند. مطالب زیر بر اساس گفتگوهایی است که برای اختصار و وضوح ویرایش شده است.

در ابتدای جستجوی کار من، بسیار پراکنده بود. از آنجایی که من یک دانشجوی بین المللی بودم و نیاز به ویزا داشتم، احساس کردم باید برای هر چیزی که ممکن است به تجربه من مرتبط باشد، درخواست بدهم، حتی اگر مناسب نباشد.

من در اندونزی بزرگ شدم و نمی خواستم ایالات متحده را بدون کسب تجربه شرکتی ترک کنم. پدر و مادرم هزینه شهریه من را در یک دانشگاه خصوصی پرداخت کردند، سپس برای کارشناسی ارشد Ivy League علاوه بر آن.

من شروع به پیگیری نتایج خود کردم. چه نقش هایی با واکنش مواجه شدند؟ چی نشد؟ چه الگوهایی نشان داده شد؟ اضطراب داده های پردازش نشده است. من از احساس بدی در مورد جستجوی خود خسته شده بودم و به این فکر کردم که ممکن است به جای آن چیزی یاد بگیرم.

در حوالی دور دوم یا سوم مصاحبه ها، متوجه شدم که کمی از کارفرمایان تردید می کنم، و می خواستم بفهمم چرا این اتفاق می افتد. آیا این من بودم، تجربه‌ام، رزومه‌ام، یا اینکه به ویزا نیاز داشتم؟

من از کلود به عنوان مربی حرفه ای استفاده کردم

من تقریبا مانند یک شریک از کلود استفاده کردم و این ردیاب را برای برنامه هایم ساختم. من یک شرح شغل می‌گیرم و از کلود می‌خواهم مهارت‌ها، کلمات کلیدی و موضوعات اصلی را شناسایی کند. سپس یک عامل اتوماسیون دیگر را در همان پروژه ساختم. اساسا، این نسخه خود من از چیزی بود که مردم آن را نمره ATS می نامند. من شرح شغل و رزومه ام را با هم می چسبانم و می پرسیدم "چه کلیدواژه های اصلی را گم کرده ام؟"

من نمی خواستم هوش مصنوعی تجربه را اختراع کند یا باعث شود که من شبیه دیگران باشم. می‌خواستم به من نشان دهد که در کجا تجربه‌ام به‌قدر کافی واضح بیان نشده است. گاهی اوقات این به معنای تغییر یک گلوله بود. گاهی اوقات به معنای درک این بود که درخواست کردن اتلاف وقت است.

همانطور که پیش می رفتم، بیشتر در مورد اینکه می خواهم زیر نظر چه کسی کار کنم و برای چه مشاغلی درخواست دادم، عمدی تر شدم. من از کلود استفاده کردم تا مثل یک مربی حرفه ای عمل کنم و فهمیدم که سه چیز را دوست دارم: صحبت کردن با مردم، زیبا کردن چیزها و پیدا کردن الگوها. در نتیجه سه رزومه تهیه کردم: یکی برای تجزیه و تحلیل، یکی برای فروش و بازاریابی و دیگری برای مشاوره.

در نهایت، از کلود استفاده کردم تا آن را به یک داشبورد ساده تبدیل کنم، بنابراین می‌توانم ببینم چه اتفاقی می‌افتد: 186 برنامه، 44 تماس سرد، 19 مصاحبه، شش تکلیف خانه، سه مرحله نهایی و یک پیشنهاد. دیدن آن به این شکل باعث شد که این روند کمتر شبیه 185 شکست شخصی باشد و بیشتر شبیه یک قیف باشد که می‌توانم به بهبود ادامه دهم.

من با یک مصاحبه مثل یک گفتگو برخورد کردم

در طول این فرآیند، من شروع کردم به برخورد با هر مصاحبه مانند یک گفتگوی واقعی به جای یک استماع. من همچنین واقعا می خواستم کسی را پیدا کنم که نه تنها یک رئیس خوب بلکه یک مربی خوب نیز باشد.

وقتی استخدام‌کنندگان گفتند که از یک یادداشت‌بر هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، می‌پرسم که آیا می‌توانم ضبط هم کنم. اکثرا گفتند نه. با بله، یادداشت‌ها را می‌نوشتم و از تحلیل احساسات استفاده می‌کردم تا بفهمم کجا تردید داشتم یا از کلمات پرکننده استفاده می‌کردم، جایی که مصاحبه‌کننده از من می‌خواست دقیق‌تر صحبت کنم، جایی که به نظر می‌رسید درگیر هستند، موافق هستند یا می‌خندند. حتی زمانی که نمی‌توانستم ضبط کنم، بلافاصله آنچه را که به خاطر می‌آوردم می‌نوشتم - چه می‌پرسیدند، کجا رفتم، چه چیزی به نظر می‌رسید برایشان جالب بود.

من همچنین از هوش مصنوعی برای تحقیق در مورد افرادی که با آنها مصاحبه می کردم استفاده کردم. من مهارتی در کلود ایجاد کردم تا پروفایل های لینکدین را خراش دهم. من همه چیز را در صفحه آنها کپی و پیست می کنم، و تا به حال، کلود می داند که من کی هستم، زیرا من زیاد با آن صحبت می کنم. بنابراین از آن می خواهم که شباهت هایی به من پیدا کند. در یک مورد، من با یک استخدام‌کننده در یک کلوپ پنیر که هر دو عضو آن بودیم، با سال‌ها اختلاف ارتباط برقرار کردم. این من را بیشتر از هر انتخاب فونت پوشش یا رزومه ای که تا به حال انجام داده بود، برد.

همچنین فکر می‌کنم سؤالات پایان مصاحبه می‌توانند باعث ایجاد یا شکست آن شوند. می‌پرسیدم چطور به جایی که هستند رسیده‌اند، و چه توصیه‌ای به کسی که تازه فارغ‌التحصیل شده است می‌کنند. من فکر می‌کنم وقتی اجازه نمی‌دهید مصاحبه‌کننده کل مکالمه را هدایت کند و در واقع دوباره درگیر شود، جلوتر می‌روید.

ابتلا به سندرم ایمپوستر آسان است، اما سعی کردم به یاد داشته باشم که این یک فرآیند است و من تجربه خود را می دانم. من تحقیقاتم را انجام داده ام من می دانم که چرا می خواهم برای این شغل درخواست بدهم و اگر آنها ارزش من را نبینند، شخص دیگری خواهد دید.

در حال حاضر همه به هوش مصنوعی دسترسی دارند، بنابراین این یک تمایز نیست. چیزی که تفاوت را ایجاد می کند این است که بدانید چه چیزی بپرسید، چگونه آنچه را که هوش مصنوعی به شما می دهد تفسیر کنید و قضاوت در کجا هنوز اهمیت دارد. هوش مصنوعی می‌تواند به شما در دیدن الگوها کمک کند، اما باید تصمیم بگیرید که چه معنایی دارند. این می تواند به شما کمک کند که پای خود را به در بکشید، اما نمی تواند شما را وادار به کار کند یا باعث شود کسی شما را به یاد بیاورد.

آیا داستانی برای به اشتراک گذاشتن در مورد جستجوی شغل خود دارید؟ با این خبرنگار در tparadis@businessinsider.com تماس بگیرید.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید