من اغلب اشتباه می کنم

[من این یادداشت را در اوایل این هفته با تیمم به اشتراک گذاشتم و آن را در اینجا نیز پست می کنم. امیدوارم برای دیگرانی که در عصر هوش مصنوعی بر روی ساخت محصول کار می کنند جالب یا مفید باشد.]

چیزی که مردم هنگام کار با من به سرعت یاد می گیرند این است که رویکرد من به تقریبا هر مشکلی این است:

در طول مسیر، اغلب اطلاعات جدیدی یاد خواهم گرفت. این به معنای بازگشت به عقب و تعریف مجدد شماره 3-5 و تکرار است. این فرآیند تکراری است و برای مشکلات پیچیده، می‌تواند به تلاش‌های زیادی نیاز داشته باشد. این می‌تواند احساس ناخوشایندی داشته باشد، اما اگر می‌دانید که همه اینها بخشی از فرآیند است، و تنها راه حل واقعا مشکل این است که وقتی داده‌های جدیدی وجود دارد، تنظیم کنید، آن‌گاه ریزش درست است. وقتی داده های جدیدی وجود دارد، باید داده های قبلی خود را به روز کنید.

تقریبا برای هر مشکل و تقریبا هر محصول چیزی شبیه به این شش مرحله را اعمال می کنم (محصول مشکلی را برای کاربران حل می کند). من این چارچوب خشن را بارها در اکثر روزها اعمال می کنم.

گاهی اوقات زمانی که افراد مراحلی را در چارچوب از دست داده اند یا برخی از مراحل را ضعیف اجرا می کنند، بازخورد می دهم. من انتظار دارم بازخورد مشابهی در ازای آن داشته باشم. من سخت تلاش می کنم تا بازخورد را در زمان واقعی ارائه دهم، تا فرد/تیم بتواند سریعتر یاد بگیرد. اغلب، حالت شکستی که من می بینم (3) شکست در تعریف واضح مشکل، و (4) عدم تعریف یک رویکرد واضح و ساده است. هنگامی که یکی از این موارد گم شود، منجر به برنامه های پیچیده و معیارهای موفقیت نامشخص می شود.

برای مشکلات پیچیده، تشخیص عدم وضوح ممکن است سخت باشد، اگر شما برنامه‌ریزی می‌کنید، و دریافت بازخورد از مردم را مهم‌تر می‌کند.

اگر بخشی از این متا فرآیند متا اشتباه باشد، من آماده تغییر آن هستم.

همه اینها برای گفتن، دوست دارم اشتباه کنم. این مورد علاقه من است، زیرا به من کمک می کند تا مشکل را واضح تر تعریف کنم، راه حل مناسب را پیدا کنم، سریع تر یاد بگیرم و مشکل را حل کنم.