"من باید ایمان داشتم": چگونه یک دموکرات در رقابت های سنی می سی سی پی با شانس های طولانی مبارزه کرد

تعداد کمی از اسکات کولوم در اکثر مبارزات انتخاباتی اش توجه زیادی داشتند. سپس او رئیس جمهور فعلی را سرنگون کرد.

مایکل کروز از کلمبوس گزارش داد، خانم امیلی کاکرین از جکسون، کلمبوس و موند بایو، خانم گزارش داد.

تقریبا بیش از یک سال پیش، اسکات کولوم پشت میز آشپزخانه در خانه والدینش نه چندان دور از خانه خود در شمال شرقی می سی سی پی نشسته بود و از وقت ناهار خود به عنوان دادستان منطقه برای تماس با اهداکنندگان بالقوه استفاده می کرد.

می سی سی پی از دهه 1980 سناتور دموکرات نداشت. از دهه 1880 سناتور سیاه پوستی نداشت. اما آقای کولوم حرفش را زد.

پاسخ، در خاطرات مادرش، دوروتی کولوم، معمولا ضربان یک یا دو بود:

او در مصاحبه ای این هفته در خانه اش در کلمبوس، خانم گفت: "این فقط ما دو نفر بودیم. و نقش من فقط نوشتن آنچه اهدا کنندگان گفتند."

اکنون آقای کولوم، 43 ساله، سناتور منتخب می سی سی پی است - و در صدر فهرست دموکرات هایی است که پیروزی غیرمحتمل آنها در انتخابات میان دوره ای، توازن قوا را در واشنگتن تغییر داد و پیش فرض های دیرینه درباره اینکه چه کسی می تواند در کجا برنده شود، به هم ریخته است.

یک می سی سی پی نسل هفتم که از یک زن برده شده بود، آقای کولوم (با تلفظ kuh-LOAM) بر سیندی هاید اسمیت - رئیس جمهوری خواه که سه سال قبل به تنهایی فرصت انتصاب مادام العمر به عنوان قاضی فدرال را از او سلب کرده بود، نامزدی او را توسط جی بیدن، رئیس جمهور جوزف، مسدود کرد.

او قبل از اینکه هر کس به جز خوشبین ترین یا خوش بین ترین دموکرات ها باور داشته باشد که او یک گلوله داشته است، برای کرسی او نامزد شد و بیش از یک سال به مبارزات انتخاباتی پرداخت.

آقای کلوم را ناامید کرد. اما در پایان، او گفت، همه چیز بد نبود.

او در روزهای رو به زوال کمپین به نیویورک تایمز گفت: «خوب بود که خیلی زود مورد توجه قرار نگرفت. "این باعث شد من آن را به دست بیاورم."

او چهارشنبه شب در سخنرانی پیروزی خود در کالج توگالو، یک مدرسه تاریخی سیاه پوستان در لبه شمالی جکسون، میس، مرکز ایالت، گفت: «در طول این کمپین، مواقع زیادی وجود داشت که باید ایمان داشتم. زمان‌هایی بود که نمی‌توانستم کمک‌کنندگان را بخواهم که به تلفن پاسخ دهند. آنها باور نمی‌کردند چنین لحظه‌ای ممکن باشد. اما من ایمان را حفظ کردم.»

قبل از پیروزی در انتخابات مقدماتی در ماه مارس، قبل از یک تبلیغ ویروسی که او را به جهان معرفی کرد و قبل از کمک های لحظه آخری سناتورها و روسای جمهور سابق، آقای کولوم مدام تماس می گرفت و مادرش فقط یادداشت برداری می کرد.

آقای کولوم و برادر دوقلویش، اندرو، در سال 1982 در یک زوج قدرتمند از کلمبوس، یک شهر کوچک و اکثریت سیاه‌پوست در نزدیکی خط ایالت آلاباما به دنیا آمدند.

پدرش، ویلبر کولوم، یک وکیل، یک کارآفرین و یک کلکسیونر مجسمه های سنگی از زیمبابوه بود. در دهه 1960 او یک فعال حقوق مدنی بود. در دهه‌های ۷۰ و ۸۰، او یک جمهوری‌خواه بود – در تیم انتقال ریاست‌جمهوری رونالد ریگان و کمپین‌های هیلی باربور و تاد کوکران در سنا کار می‌کرد. او در سال 87 کاندیدای خزانه داری ایالتی شد و گفت سیاه پوستان باید از دادن رای خود به دموکرات ها دست بردارند. او در آن سال به روزنامه کلاریون لجر گفت: «من فکر می‌کنم دموکرات‌های سیاه‌پوست باید از خودشان خجالت بکشند.

مادرش دوروتی کولوم که همیشه دموکرات بود، در یک شنبه شب شوهرش را در کتابخانه ای در دانشکده حقوق انطاکیه در واشنگتن دی سی ملاقات کرد. او نیز یک وکیل بود، قبل از اینکه برای یک صندلی روی نیمکت شرکت کند، در دو مسابقه شکست خورد و در سومین مسابقه شکست خورد. او اولین قاضی صدراعظم سیاه پوست منطقه بود و پس از تقریبا ربع قرن در سال 2018 بازنشسته شد.

این دوقلوها پست‌های تبلیغاتی را برای مادرشان لیس می‌زدند و همراه با پدرشان در نمایشگاه‌های شهرستان‌ها سیاسی می‌کردند. آن‌ها در لیگ کوچولو پی در پی مسابقه‌های خانگی را انجام دادند و درس‌های ویولن را گذراندند. آنها در باشگاه دختران و پسران استخر بازی کردند و به مدرسه کتاب مقدس برای تعطیلات رفتند. آنها مطالعه تابستانی داشتند و مادرشان آنها را مجبور می کرد گزارش بنویسند.

اندرو کولوم در مصاحبه ای گفت: «پدر من قطعا پلیس بد بود، مادرم قطعا پلیس خوبی بود. او همان کسی است که می‌گوید، «تو می‌توانی بهتر عمل کنی.» او می‌گوید، «می‌دانم چقدر تلاش می‌کنی.» و شما به هر دوی اینها نیاز دارید.»

در دبیرستان کلمبوس، اسکات کولوم عاشق بسکتبال بود و آرزو داشت مایکل جردن بعدی باشد. او رقابتی بود و سخت کار می کرد. او همچنین 5 فوت 9 بود. در یک تیم برنده، او یکی از بهترین بازیکنان نبود - اما به گفته مربی خود، سمی اسمیت، یکی از با ارزش ترین بازیکنان بود. آدام گارنر، هم تیمی و دوست مادام العمر، می گوید: «او یک رهبر روحی – اگر بخواهید – روحی و عاطفی بود.

آقای کولوم در کالج Millsaps، یک مدرسه کوچک هنرهای لیبرال در جکسون، تحصیل کرد. او سه فصل بسکتبال بازی کرد و در دو رشته انگلیسی و تاریخ تحصیل کرد. پس از فارغ التحصیلی، به گویان نقل مکان کرد و به تدریس زبان انگلیسی برای یک سازمان غیرانتفاعی به نام آموزش جهانی پرداخت.

در دانشکده حقوق دانشگاه ویسکانسین، او در وزارت دادگستری و دادستان ارشد دادگاه کیفری بین‌المللی رواندا در تانزانیا کارآموزی کرد. او در سال 2009 فارغ التحصیل شد و به عنوان یکی از سخنرانان دانشجو در این مراسم انتخاب شد.

او به پدر و مادرش پیان و به نسل خود دعوت به عمل داد.

او گفت: «ما وارد دنیایی می شویم که مشکلات زیادی دارد، دنیایی با عدم اطمینان زیاد. "اما ما دیگر ناظر این مشکلات نیستیم. ما شرکت کنندگان هستیم. زیرا ابزارهایی برای ایجاد تفاوت داریم، قدرت به جا گذاشتن اثر خود در جهان.

من شک ندارم که ما برای لحظه لحظه خود در تاریخ آماده هستیم.

مادرش گفت که آقای کولوم یک شغل پرسود در یک شرکت حقوقی بزرگ در شیکاگو را رد کرد و به خانه آمد.

او بعدا با یکی از دوستانش در مورد "غیر قابل تعویض" بودن نزدیک بودن به خانواده صحبت کرد. او می‌دانست که پدرش شرکتش را باز نگه می‌دارد با این امید که او بازگردد. خانم کولوم گفت: "او گفت که می تواند در اینجا تفاوت ایجاد کند."

در چند سال اول دهه 2010، او یک وکیل در یک مرکز غیرانتفاعی، مرکز عدالت می سی سی پی بود و تلاش می کرد تا آنچه را که به عنوان گسترش موذیانه شکارچیان فقر مانند وام دهندگان حقوق و دستمزد می دید، متوقف کند.

او جوانترین و اولین قاضی سیاه پوست در دادگاه دادگستری شهرستان لوندز و سپس اولین دادستان شهر سیاه پوست در کلمبوس شد.

و ستون های منظمی برای روزنامه محلی می نوشت.

در The Commercial Dispatch، او درباره دوستان و مربیان، مشاغل محلی و اهمیت صحبت با همسایگان نوشت. او در مورد تلویزیون واقعیت ("هیچ چیز در واقع واقعی نیست") و در مورد روابط نژادی ("من معتقدم فرزندان ما روزی در یک جامعه کاملا یکپارچه زندگی خواهند کرد") نوشت.

او در سال 2011 نوشت: «چای پارتی نباید به عنوان یک لحظه منحصر به فرد در تاریخ، بلکه بخشی از یک سنت بزرگتر آمریکایی تلقی شود».

وی ادامه داد: مشارکت مدنی و سیاسی برای دموکراسی ما سالم بوده است. خودگردانی مؤثر نیازمند تلاش و اعتقاد است.

او با علاقه به «پیام ضد تشکیلات» یک نامزد کوچک جمهوری‌خواه برای فرمانداری، ران ویلیامز، اشاره کرد که استدلال می‌کرد که وضعیت سیاسی موجود بین رأی‌دهندگان سفیدپوست و سیاه‌پوست تقسیم می‌کند، بنابراین «مردان و زنان کارگر می‌سی‌سی‌پی به عنوان می‌سی‌سی‌پی رای نخواهند داد».

آقای کولوم موافق بود: «پیام پوپولیستی احتمالا برای عبور ویلیامز از انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان کافی نخواهد بود، اما من فکر می‌کنم ویلیامز مشکلی را شناسایی کرده است که زیر سطح می‌جوشد».

و او به لحظه‌ای بی‌نظیر برای دموکرات‌ها در می‌سی‌سی‌پی اشاره کرد. او نزول چندین دهه حزب را ترسیم کرد - از سال 1964، زمانی که بری گلدواتر اولین نامزد جمهوری خواه ریاست جمهوری شد که از زمان بازسازی ایالت پیروز شد، و در سال 1978 شتاب گرفت، زمانی که آقای کوکران اولین جمهوری خواه منتخب در سراسر ایالت در بیش از یک قرن شد.

تا سال 2011، جمهوری خواهان تقریبا همه چیز را کنترل کردند.

آقای کولوم نوشت: «یک حزب سیاسی از افراد، افرادی با برنامه‌ها، علایق و اهداف متفاوت تشکیل شده است. سازماندهی مردم به اندازه کافی برای انجام هر کاری دشوار است و از بسیاری جهات، حزب دموکرات ایالتی باید از پایه بازسازی شود.

با این حال، حزب دموکرات باید رهبرانی را بیابد که مایل به انجام این کار هستند.

عنوان ستون: "آینده حزب دموکرات ام اس."

آقای کولوم سناتور خواهد شد زیرا قاضی فدرال نیست. و او به خاطر خانم هاید اسمیت قاضی فدرال نیست.

او در سال 2015 به عنوان دادستان منطقه در منطقه ای با اکثریت سفیدپوستان انتخاب شده بود و یک مقام فعلی را که از سال 1989 بر سر کار بود شکست داد. شیخ تیلور، نماینده ایالت می سی سی پی و رئیس حزب دموکرات ایالتی، گفت: «وضعیت دیوید و جالوت».

او یک دموکرات پوپولیست بود که یک دادستان مترقی نیز بود.

بر اساس گزارش The Commercial Dispatch، او در تابستان آن تابستان در توقف کمپین انتخاباتی گفت: «اگر یک جوان را به خاطر مواد مخدر به زندان بفرستیم، ممکن است به نظر برسد که شما سختگیر هستید. اما پنج تا شش سال بعد، آنها یک جنایت دارند و نمی توانند شغلی پیدا کنند.

به عنوان D.A.، آقای کولوم در مواقعی شخصا پرونده‌هایی را که شامل شدیدترین جرایم می‌شد، تحت تعقیب قرار می‌داد و در عین حال ملایمت را برای اولین بار جرایم غیرخشونت‌آمیز در اولویت قرار می‌داد. او در اولین پیشنهاد برای انتخاب مجدد خود در سال 2019، بدون مخالفت نامزد شد.

در طول دوره دوم ریاست جمهوری خود، دولت بایدن از آقای کولوم پرسید که آیا او یک انتصاب مادام العمر به عنوان قاضی فدرال را در نظر می گیرد یا خیر. آقای کولوم پاییز امسال به تایمز گفت: «این چیزی نبود که من در مورد آن خواب دیده بودم. اما با صحبت کردن با مادرم و ثباتی که برای خانواده‌ام به ارمغان می‌آورد، تصمیم گرفتم این کار را انجام دهم.»

او تلاش کرد تا از حمایت دو حزبی، از جمله بنی تامپسون، نماینده می سی سی پی، مربی و دموکرات قدرتمند سیاه پوست، و همچنین دو فرماندار سابق جمهوری خواه، حمایت کند.

اما سنت سنا می گوید که سناتورهای ایالت داخلی نامزدهای قضایی می توانند جلسات استماع تایید نامزدهایی را که به آنها اعتراض دارند، مسدود کنند و خانم هاید اسمیت این کار را انجام داد.

مصاحبه آقای کولوم با سناتور، که بیش از 15 دقیقه در یک تماس ویدیویی طول نکشید، برای او بی‌معنا بود. او در مصاحبه ای گفت: «مصاحبه کسی که تصمیمش را گرفته است.

خانم هاید اسمیت در رد آقای کولوم به کمک‌هایی که از جورج و الکس سوروس بزرگان لیبرال دریافت کرده بود و بیانیه‌ای که در سال 2021 با بیش از 70 دادستان مترقی دیگر امضا کرده بود، اشاره کرد که می‌گفت آنها از جرم انگاری متخصصان پزشکی یا والدینی که به یک کودک تراجنسیتی کمک می‌کنند تا مراقبت‌های تایید کننده جنسیت را دریافت کند، حمایت نمی‌کنند.

او گفت که این غرغر باعث نشد که او بخواهد انتقام بگیرد. با این حال، باعث شد او با دقت بیشتری به کارنامه خانم هاید اسمیت نگاه کند.

به عنوان مثال، او در سال 2021 علیه یک قانون زیرساختی دو حزبی رای داده بود - بزرگترین تزریق پول زیرساخت های فدرال در بیش از یک دهه گذشته، کمک به تقویت پروژه ها در سراسر می سی سی پی و تسریع بازسازی خط راه آهن آمتراک در امتداد ساحل خلیج فارس. این چیزی بود که دیگر سناتور جمهوری خواه ایالت، راجر ویکر، به تصویب آن کمک کرده بود.

او گفت که او همچنین با سیاست‌های دولت ترامپ «دردی برای مردم ایجاد می‌کند» قفل شده بود.

آقای کولوم به تایمز گفت: «من گفتم، گوش کن، کسی باید با این موضوع مقابله کند.

او در سپتامبر 2025 نامزدی خود را برای سنا اعلام کرد.

با این حال، ماه‌ها پس از شروع این کمپین، پس از پاسخ‌های ولرم به همه تماس‌های میز آشپزخانه، آقای تامپسون با آقای کلوم تماس ویدیویی گروهی برقرار کرد. پیام واضح بود: سواره نظام به می سی سی پی نمی آمد.

آقای کولوم روز چهارشنبه در سخنرانی خود گفت: "نماینده کنگره تامپسون به صورت من نگاه کرد و گفت: "باید تا جایی که می توانید افراد زیادی را لمس کنید - باید به آنها این باور را بدهید که این امکان پذیر است."

او گوش داد. او اغلب با همسرش، نادیا، و دو دختر جوانش، از ایالت عبور می کرد. جوامع ساحلی، حومه ممفیس در شهرستان دسوتو، پایتخت، جکسون - و یک سال پس از اعلام کمپین خود، آقای کولوم در Mound Bayou، شهری با جمعیت کمتر از 1500 نفر که توسط افراد برده سابق تأسیس شده بود، ظاهر شد.

همچنین مکانی بود که فعالیت‌های اجتماعی به جلب توجه به قتل وحشیانه و قتل امت تیل در سال 1955 کمک کرد و از خانواده او حمایت کرد. آقای کولوم بیش از حد معمول در تاریخ بی‌رحمانه سرکوب حق رأی در ایالت درنگ کرد.

او در یک گردهمایی چند ده نفری گفت: «هیچ راهی در دنیا وجود نداشت که من برای مجلس سنای ایالات متحده در ایالت بزرگ می سی سی پی نامزد شوم و از موند بایو بازدید و مبارزات انتخاباتی نکنم.

آقای کولوم در موند بایو به تایمز گفت: «بخشی از پیروزی در انتخابات این است که مردم باور کنند این امکان پذیر است. او افزود: "دو ماه آخر واقعا خاص خواهد بود."

در نهایت، همه چیز در چند هفته پایانی متبلور شد.

آقای تامپسون و رهبران سیاه پوست مانند سناتور رافائل وارناک از جورجیا مدام همکاران خود در واشنگتن را چکش می کردند تا توجه کنند.

تبلیغی که پیشنهاد خانم هاید اسمیت را مبنی بر وجود جایگزین‌هایی برای گوشت گاو گران‌قیمت در شبکه‌های اجتماعی کمانه کرد و به شعاری برای «انتخاب یک سناتور دیگر» به جای انتخاب پروتئین دیگر تبدیل شد.

رئیس جمهور سابق بیل کلینتون، معاون رئیس جمهور سابق کامالا هریس، نماینده جیمز کلیبرن از کارولینای جنوبی، وزیر حمل و نقل سابق پیت بوتیگیگ - همه آنها به می سی سی پی آمدند تا با آقای کولوم کمپین کنند. باراک اوباما، رئیس‌جمهور پیشین، تبلیغی را در حمایت از او قطع کرد. و برای تقویت ائتلاف متنوع و دو حزبی که برای پیروزی به آن نیاز داشت، آقای کولوم حتی خارج از گردهمایی که رئیس جمهور ترامپ در کورینث برای خانم هاید اسمیت برگزار کرد، کار کرد.

یکشنبه گذشته، در حالی که شهرستان‌های اطراف می‌سی‌سی‌پی به شمارش آرا ادامه می‌دادند تا ببینند آیا او به نحوی برنده شده است یا خیر، آقای کولوم در راه بازگشت به کلمبوس به کلیسایی در وست پوینت، در فاصله کوتاهی از خانه، رفت.

او پیامکی از یکی از دوستان نزدیکش، جباری او.

مایکل کروز خبرنگار سیاسی روزنامه تایمز است.

امیلی کاکرین گزارشگر ملی تایمز است که جنوب آمریکا مستقر در نشویل را پوشش می دهد.