من با همکاری Blue's Clues را ساختم. کار بر روی نمایش، فرزندپروری را آسان تر نکرد، اما من از مکث استیو یاد گرفتم.

نویسنده یکی از خالقان Blue's Clues است. با حسن نیت از آنجلا سانتومرو من کارم را صرف مطالعه نحوه یادگیری کودکان کردم.

بزرگ کردن بچه هایم به من آموخت که بچه ها نیازی ندارند که ما همه پاسخ ها را داشته باشیم.

آنها به ما نیاز دارند که بایستیم، گوش کنیم و به آنها اعتماد کنیم تا صدای خودشان را پیدا کنند. قبل از اینکه مادر شوم فکر می‌کردم در مورد بچه‌ها چیزهای زیادی می‌دانم. من فوق لیسانس رشد کودک و فناوری آموزشی و رسانه داشتم. من سال‌ها را صرف مطالعه چگونگی یادگیری کودکان خردسال، پردازش اطلاعات و تسلط بر یک مفهوم کرده بودم.

زمانی که من Blue's Clues را ساختم، ما می خواستیم نمایشی بر اساس یک ایده ساده اما پیشگامانه ساخته شود: بچه ها زمانی که شرکت کننده فعال باشند، بهتر یاد می گیرند. استیو مستقیما به دوربین نگاه می کرد، سؤالی می پرسید و سپس منتظر می ماند.

آن مکث به یکی از مهم ترین بخش های نمایش تبدیل شد.

در ابتدا، برخی از بزرگسالان نگران بودند که این سکوت بیش از حد طول بکشد. آنها فکر می کردند بچه ها حواسشان پرت می شود و دور می شوند. آنها فکر می کردند که نمایش کند است.

اما بچه ها روی گردان نشدند. نزدیک تر خم شدند. آنها در مورد سؤال فکر کردند و پاسخ های خود را فریاد زدند. آنها معتقد بودند که استیو دارد گوش می دهد، زیرا از نظر احساسی، او گوش می دهد. ما به بچه‌ها زمان می‌دادیم تا فکر کنند و با آنچه که می‌گفتند طوری رفتار می‌کردیم که انگار مهم است.

می دانستم که چرا مکث استیو موثر بود، اما این کار را آسان نکرد.

من تحقیقات مربوط به رشد کودک را در پشت آن مکث درک کردم. چیزی که من هنوز نفهمیدم این بود که تمرین آن به عنوان یک مادر چقدر سخت - و چقدر مهم است.

وقتی دخترانم کوچک بودند، می خواستم همه چیز را درست انجام دهم. می‌خواستم میان‌وعده‌های مناسب را بسته‌بندی کنم، کتاب‌های مناسب را بخوانم، سؤال‌های درست را بپرسم، و به آن‌ها دوران کودکی بدهم که به آنها کمک کند تا تبدیل به زنانی قوی، خلاق و دلسوز شوند. از آنجایی که کارم را صرف فکر کردن در مورد نیازهای کودکان کرده بودم، تصور می‌کردم که تمام این دانش فرزندپروری را آسان‌تر می‌کند.

این کار را نکرد.

فرزندپروری با آموزش به بچه ها از طریق یک برنامه تلویزیونی متفاوت بود

دختران من در یک برنامه تلویزیونی شخصیت نداشتند. آن‌ها دو انسان کاملا متفاوت بودند، با شخصیت، دغدغه‌ها، موهبت‌ها و روش‌های حرکت در جهان. آنها همیشه آن طور که کتاب های والدین گفته بودند پاسخ نمی دادند. آنها همیشه به چیزی که من فکر می کردم نیاز دارند نیاز نداشتند. ما به عنوان مادر در پیش بینی نیازها متخصص می شویم. بنابراین، وقتی بچه‌های ما مشکلی را برای ما به ارمغان می‌آورند، می‌خواهیم آن را برطرف کنیم. ما با پاسخ‌ها، راه‌حل‌ها و برنامه‌ها وارد عمل می‌شویم زیرا کمک کردن یکی از راه‌های نشان دادن عشقمان است.

اما همانطور که دخترانم بزرگتر شدند، شروع به شناخت چیزهای آشنا کردم. گاهی اوقات، وقتی به من مراجعه می‌کردند، دقیقا به همان چیزی نیاز داشتند که بچه‌های تماشاگر Blue's Clues در تمام آن سال‌ها به آن نیاز داشتند.

آنها به مکث نیاز داشتند.

آنها به من نیاز داشتند که از برنامه ریزی برای آنچه که قرار است بگویم دست بکشم. دست از تلاش برای ناپدید شدن احساس ناراحتی بردارید. برای گوش دادن به اندازه کافی برای شنیدن افکار خود. نوشتن در یک فیلمنامه بسیار ساده تر از تمرین با فرزند خود است. نویسنده به خود یادآوری می کند که هنگام تربیت فرزندان خود مکث کند. با حسن نیت از Angela C. Santomero یادآوری اینکه مکث کنم برای بزرگ کردن دو دخترم بسیار مهم بود

در Blue's Clues، مکث فقط چند ثانیه طول کشید. در فرزندپروری، مکث ممکن است از طریق اشک، ناامیدی، کوبیدن در یا یک ماشین سواری بسیار آرام ادامه یابد. ممکن است به معنای مقاومت در برابر اصرار برای ارسال یک متن دیگر باشد. ممکن است به این معنا باشد که به دخترتان اجازه دهید انتخابی را انجام دهد که شما نمی‌توانید انجام دهید و اعتماد کنید که لازم نیست از هر اشتباهی جلوگیری کنید. ما فقط باید مطمئن شویم که آنها همیشه می دانند خانه کجاست.

تماشای بزرگ شدن دخترانم که اکنون 25 و 23 ساله هستند، نحوه آموزش من به کودکان را تغییر داد، زیرا سؤالاتی را که می‌پرسم و روشی که از آنها می‌پرسم تغییر داد. من قبلا روی آنچه می توانم به آنها بدهم تمرکز می کردم - و به همان اندازه عمیق به آنچه که آنها می توانند به خودشان بدهند فکر می کردم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید