من بدون برنامه بلند مدت به کره جنوبی نقل مکان کردم. پس از 4 سال تدریس، زندگی غیر متعارفی را در جزیره ای ساخته ام.

کایلی گنتر پس از فارغ التحصیلی از کالج در نیویورک بدون هیچ برنامه شغلی به کره جنوبی نقل مکان کرد. ارائه شده توسط کایلی جنتر کایلی گنتر بدون هیچ برنامه شغلی از کالج فارغ التحصیل شد.

در 22 سالگی برای تدریس زبان انگلیسی به کره جنوبی رفت و مجذوب زنان غواصی شد که غذاهای دریایی را برداشت می کنند.

او اکنون 37 ساله و متاهل است و حدود پنج روز در هفته را با زنان 70 و 80 ساله غواصی می کند. این مقاله همانطور که گفته شد بر اساس گفتگو با کایلی جنتر، 36 ساله، غواص Haenyeo در جزیره ججو، کره جنوبی است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

من چهار سال در کره جنوبی انگلیسی تدریس می کردم که در مورد Haenyeo - غواصان آزاد زن که بدون استفاده از تجهیزات مدرن غذاهای دریایی را برداشت می کنند، آشنا شدم. من علاقه مند بودم. بنابراین، در تابستان 2018، با این امید که شاید روزی بتوانم با آنها کار کنم، دوره های غواصی را تکمیل کردم.

چند سال بعد، شوهر کره‌ای من که یک غواص بود، در یک گفتگوی گروهی غواصی خواند که روستای کوچکی در جنوب غربی جزیره ججو مشغول استخدام غواصان جدید است. جوانترین غواص آنها 68 سال داشت - می خواستم آن را امتحان کنم.

آیا برای فرصت های شغلی، بازنشستگی یا هزینه های زندگی کمتر به خارج از کشور - به ویژه آسیا - نقل مکان کرده اید؟ ما می خواهیم از شما بشنویم. این فرم کوتاه را پر کنید تا داستان خود را به اشتراک بگذارید.

ابتدا رد شدم اما یک ماه بعد دوباره دعوت شدم. نمی‌دانم در این یک ماه چه چیزی تغییر کرد، اما حدس می‌زنم ناگهان به آن باز شدند و من برای مصاحبه رفتم.

در ژانویه 2024، به عنوان کارآموز غواصی شروع کردم و پس از دو سال آموزش، مجوز Haenyeo خود را در آوریل دریافت کردم.

پیدا کردن جای پایم در کره جنوبی

من در شمال ایالت نیویورک متولد شدم و در میان سه فرزند بودم. من به SUNY Oswego رفتم و در رشته ارتباطات فارغ التحصیل شدم.

پس از فارغ التحصیلی در سال 2012، نمی دانستم می خواهم چه کار کنم. من برای چند مدرسه عالی و چند شغل درخواست دادم، اما هیچ چیز درست نشد. استرس داشتم و می خواستم برم. به این فکر کردم که برای تدریس زبان انگلیسی به ژاپن بروم، زیرا در دانشگاه به مدت یک سال ژاپنی خوانده بودم. گنتر تصمیم گرفت به کره جنوبی برود و انگلیسی تدریس کند. ارائه شده توسط کایلی جنتر در عوض، من در کره جنوبی ساکن شدم، جایی که برخی از مدارس مسکن ارائه کردند. من در آن زمان چیز زیادی در مورد کره نمی دانستم - قبل از آمدن واقعا طرفدار کی پاپ نبودم.

بنابراین، تنها چهار ماه پس از فارغ التحصیلی، به جینجو نقل مکان کردم، یک قطار سریع السیر سه و نیم ساعته از سئول، تا به عنوان معلم انگلیسی کار کنم. صبح ها با بچه ها درس های 20 دقیقه ای انجام می دادم. بعدازظهر، کلاس های اسپیکینگ داشتم.

من تا آگوست 2020 به تدریس ادامه دادم. در همان سال، ازدواج کردم و با شوهرم یک تجارت بازنشستگی راه اندازی کردم، در حالی که هنوز در کنارش انگلیسی تدریس می کردم. برای گرفتن مجوز Haenyeo، او باید 50 روز در یک سال غواصی می کرد. ارائه شده توسط کایلی جنتر ساختن زندگی من به عنوان یک غواص

برای گرفتن گواهینامه، مجبور شدم 50 روز در یک سال غواصی کنم، 1.2 میلیون وون کره جنوبی یا 884 دلار صید بفروشم و از غواصان در جمع رای به اتفاق آرا بگیرم. من دو سال طول کشید.

زبان یک مسئله بود. علیرغم اینکه سالها را در کشور گذرانده بودم، هنوز همیشه نمی توانستم بفهمم چه اتفاقی دارد می افتد. بزرگترین نقطه قوت من این است که از نظر بدنی نسبت به برخی از غواصان آمادگی جسمانی بیشتری دارم - آنها بیشتر در دهه 70 و 80 زندگی خود هستند. بنابراین، من کمک می‌کنم، مانند زمانی که به کسی نیاز دارند که تورهای پر از گیره‌هایشان را حمل کند یا ظرف‌ها را بشوید.

بسیاری از کارها از نظر فیزیکی سخت است. اگر احساس خوبی ندارید، نمی توانید فقط به آن فشار بیاورید. اگر سرما بخورم یا سینوس‌هایم مسدود شده باشند نمی‌توانم شیرجه بزنم زیرا نمی‌توانم زیر آب تساوی را انجام دهم. مهم است که بدنم را از طریق ورزش قوی و سالم نگه دارم. زنانی که او با آنها غواصی می کند بیشتر در دهه 70 و 80 زندگی خود هستند. ارائه شده توسط کایلی جنتر متعهد شدن به یک کار غیر متعارف

از زندگیم لذت میبرم هر روز متفاوت است و من به غیر از غواصی کارهای زیادی انجام می دهم. من با شوهرم یک هتل حیوانات خانگی را اداره می کنم. گاهی اوقات من هنوز تدریس می کنم و سخنرانی می کنم. من ساعت های بیشتری کار می کنم، اما انعطاف پذیری بیشتری هم برای دنبال کردن چیزهای دیگر دارم. برای استراحت یا یک روز مرخصی نیازی به اجازه ندارم.

در روزهای عادی از خواب بیدار می شوم و سگ ها را به پیاده روی می برم. سپس بسته به آب و هوا غواصی می کنم. اگه عالی نباشه فقط دو سه ساعت شیرجه میزنم. یک روز عادی غواصی ممکن است چهار یا پنج روز طول بکشد. بعد از آن سگ ها را برای پیاده روی دیگر می برم.

در روستای ما معمولا پنج روز در هفته غواصی می کنیم. ما صید خود را می گیریم و پس از یک چرخه آن را جمع می کنیم. پس از آن، آن را به تعاونی ماهیگیری منطقه می فروشیم. آنها به رئیس جمهور ما پول می دهند و او سپس پول را تقسیم می کند.

غواص بودن یک شغل تمام وقت نیست. بسیاری از آنچه ما به دست می آوریم بستگی به صید دارد. من حدود 2000 دلار در سال درآمد دارم. تدریس از نظر مالی بسیار با ثبات تر است. اما من عاشق آموختن از زنانی هستم که نسل‌ها این کار را انجام داده‌اند.

وقتی در حال غواصی هستم، هیچ چیز دیگری مهم نیست. فقط باید روی غواصی و گرفتن غذاهای دریایی تمرکز کنم. کسی نمیتونه با من تماس بگیره من مجبور نیستم به تلفنم نگاه کنم و وقتم را برای قیامت تلف کنم.

وقتی در اعماق آب هستم، می تواند مراقبه باشد، به خصوص در روزهایی که اقیانوس آرام است و چیزهای زیادی برای گرفتن وجود دارد. من خودم را تا آخر عمر در این روستا عروسی می بینم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید