من برایان کرانستون هستم. در اینجا نحوه تقسیم وقتم بین نیویورک و لس آنجلس به عنوان بازیگر و یکی از بنیانگذاران Dos Hombres mezcal است.

سیلویا جاروس برای BI این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با برایان کرانستون، بازیگر 70 ساله و یکی از بنیانگذاران Dos Hombres، مستقر در لس آنجلس و نیویورک است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

من در لس آنجلس از پدر و مادری که بازیگر بودند به دنیا آمدم. وقتی به دانشگاه رفتم، علوم پلیسی خواندم. فکر می‌کردم این حرفه محافظه‌کارانه‌تر و مناسب‌تر خواهد بود، زیرا والدینم رابطه بسیار زیادی با صنعت خود داشتند. مطمئن نبودم بازیگری برای من باشد.

زمانی که در دانشگاه بودم، در کلاس انتخابی بازیگری شرکت کردم، عاشق اجرا شدم و تصمیم گرفتم به جای پیوستن به نیروی انتظامی، بازیگری را دنبال کنم.

من دو دهه را در نقش‌ها، تبلیغات، دوبله و سریال‌های تلویزیونی گذراندم. بازی تیم واتلی در سریال "Seinfeld" به نقش های دیگری از جمله "Malcolm in the Middle" و "Breaking Bad" منجر شد.

مجموعه «ساعت‌های نیرو» Business Insider به خوانندگان نگاهی درونی می‌دهد که چگونه افراد قدرتمند روز کاری خود را ساختار می‌دهند. با ویرایشگر لورین هاس تماس بگیرید تا کارهای روزمره خود را به اشتراک بگذارید.

سه سال پس از پایان نمایش، من و همبازی من، آرون پل، در نیویورک با یکدیگر برخورد کردیم. ما شام خوردیم و توافق کردیم که خیلی زود است که با هم روی پرده کار کنیم، زیرا والتر وایت و جسی پینکمن به شخصیت‌های نمادین تبدیل شده‌اند و تماشاگران ما را با هم می‌بینند و فکر می‌کنند که داریم روی یک بازسازی کار می‌کنیم.

فکر کردیم اگر با هم یک کسب و کار راه اندازی کنیم چه؟ هارون گفت: شرکت مزکال چطور؟ گفتم ایده وحشتناکی است و ما چیزی در مورد مزکال نمی‌دانیم. 45 سال از زمانی که مزکال را چشیده بودم می گذشت، اما وقتی طعم مزکال را چشیدم، فکر کردم خیلی خوب است. سیلویا جاروس برای BI ما به اواکساکا، مکزیک رفتیم تا ببینیم آیا می‌توانیم چیزی را پیدا کنیم که هر دو دوست داریم. ما این کار را کردیم و Dos Hombres اکنون هفت سال است که در بازار وجود دارد. ما اوقات خوبی را با آن می گذرانیم، و اکنون به تکیلا گسترش یافته ایم.

من و همسرم بهار و پاییز را در نیویورک و تابستان و زمستان را در لس آنجلس می گذرانیم. اینجا یک روز معمولی در زندگی من است.

من بین ساعت 6:30 صبح تا 7 صبح از خواب بیدار می شوم.

من هر شب به هشت ساعت خواب کامل نیاز دارم.

وقتی از خواب بیدار می شوم، بلافاصله یک فنجان قهوه می خورم. گاهی در رختخواب دراز می کشم و فکر می کنم هنوز کمی خسته ام، اما قهوه منتظر است. این مرا از رختخواب بلند می کند.

من اسپرسو دوست دارم و شیر و شکر اضافه نمی کنم. من هر روز صبح برای همسرم رابین یک کاپوچینو درست می کنم، آن طور که او دوست دارد. من احساس می‌کنم یک باریستا هستم، بنابراین اگر حرفه‌ام به سمتی برود، می‌توانم در استارباکس شغلی پیدا کنم.

سعی می‌کنم فقط صبح‌ها قهوه بخورم و بقیه روز آب بنوشم، به جز یک کوکتل که وقتی در پیست مزکال هستیم به من می‌دهند.

من یک مرد تمرین صبحگاهی هستم

بعد از قهوه، من معمولا سگمان را حداقل یک مایل پیاده روی می برم، شاید بیشتر، و سپس ورزش می کنم. من دوست دارم صبح ها ورزش کنم زیرا وقتی وارد حالت کار می شوم، تعویض دنده برایم سخت است.

گاهی صبح روزه می گیرم و تا بعد از ظهر غذا نمی خورم. مواقع دیگر برای صبحانه چیزی کوچک می‌خورم، مانند یک تکه پنیر، مقداری زغال اخته و یک مشت آجیل. در آخر هفته ها، من و همسرم یک شیرینی همه چیز را با لوکس، پنیر خامه ای، پیاز و گوجه فرنگی تقسیم می کنیم. سیلویا جاروس برای BI صبح ها معمولا به NPR گوش می دهم و نیویورک تایمز را می خوانم. من سعی می کنم آنچه را که می توانم به کار ببرم زیرا دیگر اخبار شبکه ای را تماشا نمی کنم. من نمی توانم آن را تحمل کنم؛ برای روان من خیلی زیاده

من در جایی که این روزها هستم کار می کنم

من قبلا در استودیوهای مختلف دفتر داشتم که در آنها قراردادهای تولید داشتم، اما دیگر ندارم. من در حال گذار از صرف زمان زیادی برای توسعه پروژه ها به برنامه های تلویزیونی یا فیلم های بلند هستم. من چند نمایش از خودم ساختم و قرار است با آنها کار کنم، اما از بازیگری و نوشتن بیشتر از تهیه کنندگی لذت می برم.

من عضو گروهی از بازیگران به نام CADS (انجمن غذاخوری بازیگران شخصیت) هستم - ما 17 نفر هستیم. ما شام می خوریم، داستان می گوییم و با هم شوخی می کنیم و این خیلی سرگرم کننده است. ما با هم کتابی نوشتیم. ما می خواستیم تعدادی از داستان هایمان را جمع آوری کنیم و درآمد حاصل از آن را به امور خیریه اهدا کنیم. «شب‌ها در یک میز گرد» در فوریه منتشر می‌شود.

من همچنین قصد دارم در بهار آینده یک نمایشنامه برادوی را دوباره اجرا کنم، بنابراین برای آن آماده می شوم و در حال مذاکره برای چند پروژه هستم.

زمان مشخصی برای ناهار وجود ندارد

هیچ چیز معمولی در زندگی یک بازیگر وجود ندارد. مدام در حال حرکت هستید و گاهی اوقات ناهار را از دست می دهید. گاهی اوقات شما یک جلسه ناهار دارید.

وقتی ناهار می‌خورم، سعی می‌کنم یک سالاد با یک تکه ماهی سالمون یا مرغ بخورم. غذای لذت بخش من مک و پنیر خوب است - مقاومت در برابر آن سخت است. سیلویا جاروس برای BI از زمان شیوع بیماری همه گیر، یک چرت بعدازظهر را به برنامه خود اضافه کرده ام

وقتی کووید-19 گرفتم، یکی از علائم من خستگی بود و احساس می‌کردم نمی‌توانم به اندازه کافی بخوابم. بعد از یک چرت 45 دقیقه ای بیدار می شدم، راه می رفتم و بعد باید بیشتر بخوابم.

حالا به جایی رسیده ام که به یک چرت روزانه نیاز دارم. ممکن است بین 20 تا 40 دقیقه باشد.

بعد از چرت زدن سعی می کنم بیرون بروم

سگم را برای پیاده روی دیگر می برم. من خیلی کتاب های شنیدنی گوش می کنم. من اسرار قتل و فیلم های هیجان انگیز را دوست دارم، اما عاشق خاطرات هستم، به خصوص وقتی نویسنده آنها را می خواند.

بعد از پیاده روی دوم، همیشه چیزی برای خواندن وجود دارد. من یک روز در میان پیشنهادهایی دریافت می کنم، بنابراین چیزهای زیادی برای در نظر گرفتن وجود دارد. بیشتر آن یک نه آسان است، اما شما هرگز نمی دانید.

بعد تحقیق میکنم

اگر در حال تحقیق در مورد یک شخصیت غیرداستانی هستم، چیزی را می‌آورم که با تحقیقم مطابقت داشته باشد. حتی اگر یک شخصیت تخیلی باشد، فکر می کنم، چگونه می خواهم این را ارائه کنم؟

وقتی روی «استودیو»، یک نمایش دیوانه کار می کنم، نقش گریفین میل، یک مدیر استودیوی تخیلی را بازی می کنم. من از رابرت ایوانز، رئیس پارامونت در دهه 60 و 70 الهام گرفتم. از آنها می خواهم که برنزه فوق العاده ای روی من بگذارند، دندان هایم را واقعا سفید می کنم و موهایم را سیاه می کنم. سرگرم کننده است.

من عاشق پس دادن هستم

من رویدادهای خیریه زیادی انجام می دهم و از من خواسته می شود که برای دوستانی که جوایز دریافت می کنند در نوشتن یا ارائه سخنرانی کمک کنم.

من اخیرا در Grand Rapids برای ArtPrize بودم، جایی که Dos Hombres اسپانسر بود. ArtPrize یک پروژه در سطح شهر است که یک ماه طول می کشد. مردم هنر خود را برای گنجاندن ارائه می کنند و این جشن هنر است. واقعا لذت بردم.

شام بستگی به این دارد که کجا باشیم

وقتی در نیویورک هستیم، من و همسرم حداقل پنج بار در هفته بیرون غذا می خوریم. رستوران مورد علاقه ما Gallagher's، یک رستوران کلاسیک نیویورکی است که به خاطر استیک ها و کوکتل های شگفت انگیز معروف است. برای دیدن نمایشنامه، موزه یا فیلم بیرون می رویم. ما از نظر اجتماعی در نیویورک بسیار فعال هستیم. سیلویا جاروس برای BI اگر در لس آنجلس باشیم، برعکس است. ما شاید دو بار در هفته بیرون غذا بخوریم و خانه‌نشین هستیم. رستوران مورد علاقه ما در لس آنجلس Mistral است، یک رستوران فرانسوی کوچک و صمیمی با غذا و محیط عالی. من از طرفداران پر و پا قرص Dodgers هستم، بنابراین اگر آنها بازی می کنند، من تماشا خواهم کرد.

همسرم هم وارد این موضوع شده است، بنابراین تا زمانی که شام ​​درست می کند تماشا خواهد کرد.

نظافت را انجام می دهم این راهی برای کمک است زیرا ما همیشه کارهای خانه را با هم تقسیم کرده ایم.

بعد از شام، کارهایی را پیدا می کنیم که می توانیم با هم انجام دهیم

سگمان را برای پیاده روی دیگر بیرون می آوریم، غذایمان را هضم می کنیم و صحبت می کنیم. برمی گردیم و فیلم، مستند یا سریال می بینیم، یا گاهی فقط می خوانیم، موسیقی گوش می دهیم یا ورق بازی می کنیم.

هر قسمت از «بریکینگ بد» را در زمان پخش آن‌ها تماشا کردم، اما از آن زمان نه. من دوست دارم دوباره آن را با کسی تماشا کنم که قبلا آن را ندیده است، و از آنجایی که قسمت آخر 13 سال پیش پخش شد، برای من نیز احساس تازگی خواهد داشت.

به نوعی، «سیم» لیست سریال های من را برای تماشا در زمان اجرا از دست داد. که بعدی در لیست من است. سعی می کنم در انتظار فصل بعدی «پلوریباس» صبور باشم. این یک داستان فوق العاده جذاب برای من است.

سعی می کنم حوالی ساعت 9:30 شب در رختخواب باشم.

من فورا خوابم نمی برد، پس می خوانم. شاید این مربوط به سن باشد که من زود به رختخواب رفتم، اما ما به مهمانی ها رفته ایم. ترجیح می دهم راحت باشم؛ کمی خسته کننده، حدس می زنم

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید