من برای خانه ای در منطقه مدرسه عالی هزینه بیشتری پرداخت کردم. بعد دخترم را به جای دیگری فرستادم.

نویسنده گفت که خانواده او هزینه بیشتری برای یک خانه کوچکتر برای زندگی در یک منطقه مدرسه خوب پرداخت کردند. زمانی که آنها وارد خانه شدند، تحت تأثیر محیط آموزشی قرار نگرفتند. Unaihuiziphotography/Getty Images من هزینه بیشتری برای خانه ای در یک منطقه مدرسه با رتبه برتر پرداخت کردم، اما مدارس را سرد و سفت دیدم.

من دخترم را به مدرسه‌ای با رتبه پایین‌تر نقل مکان کردم که برای جامعه و حمایت واقعی ارزش قائل بود.

دخترم در یک برنامه لیسانس بین المللی پیشرفت می کند و من پشیمان نیستم. زمانی که من و شوهرم در جستجوی خانه بودیم، خرید در منطقه ای با مدارس بسیار معتبر برای چهار فرزندمان غیرقابل مذاکره بود.

ما در نهایت بیش از آنچه که برنامه ریزی کرده بودیم برای یک خانه کوچکتر خرج کردیم تا اینکه مطمئن شویم فرزندانمان به آموزش خوب دسترسی دارند. صرف نظر از اینکه زندگی فرزندانم در نهایت آنها را به کجا برد، من مطمئن بودم که یک مدرسه خوب، که با معیارهای سنتی تعریف شده باشد، برای موفقیت و خوشبختی آینده آنها حیاتی است.

نقل مکان به منطقه مدرسه با مدارس با بالاترین رتبه شهر به نظر کار بیهوده ای بود و ارزش فداکاری مالی و کاهش فضا را داشت.

در حالی که خانواده من در نهایت عاشق محله ما شدند، با خیابان های پر درخت و کودکانی که همه جا دوچرخه سواری می کردند، ما در نهایت از مدارس ناامید شدیم. ما تصمیم گرفتیم مسیر خود را تغییر دهیم، تصمیمی که دوستان و خانواده ما هنوز درگیر آن هستند.

از مدارس محله ناامید شدیم

روی کاغذ، مدرسه ابتدایی محله ما ایده آل به نظر می رسید. با این حال به زودی متوجه شدم که شهرت آن به عنوان یک مدرسه عالی به شدت به تمرکز لیزر مانند آن بر بهبود نمرات آزمون استاندارد بستگی دارد. برای من بدیهی بود که این موفقیت هزینه داشت.

این مدرسه که در یک منطقه مرفه واقع شده بود، بر پیشرفت تحصیلی و به حداکثر رساندن "دقایق یادگیری" بیش از هر چیز تمرکز داشت. من احساس می کردم که فاقد تنوع اقتصادی است و به نظر می رسید که بچه ها و والدین در رقابت دائمی برای پیشی گرفتن از یکدیگر هستند. اوضاع زمانی بدتر شد که مدرسه سیاست‌هایی مانند «ناهار بی‌صدا» را وضع کرد، که در آن بچه‌ها در طول زمانی که برای غذا خوردن در نظر گرفته شده بود از صحبت کردن منع می‌شدند. کمی باران اغلب برای لغو تعطیلات کافی بود و مدرسه اکثر مهمانی های کلاس را به پایان رساند.

این باعث ایجاد فرهنگی شد که در آن بچه‌های من در نهایت برای یادگیری هیجان‌زده نبودند و هر روز مشتاق رفتن به مدرسه نبودند. نویسنده گفت که تصمیم گرفت دخترش را به مدرسه دیگری منتقل کند وقتی متوجه شد که مشتاق نیست هر روز به مدرسه برود. با حسن نیت از جیمی دیویس اسمیت. ما آن را کنار گذاشتیم، فقط متوجه شدیم که وقتی فرزند بزرگتر من کلاس ششم را شروع کرد، متوجه شدم که مدرسه راهنمایی محله خود را کمتر دوست دارم. این بسیار بزرگ است، با بیش از 1400 دانش آموز که فقط در سه کلاس پراکنده شده اند.

من از ادامه فرهنگی که به نظر می رسید بیشتر به مدیریت دانش آموزان علاقه مند است تا پرورش آنها، بیشتر بر بررسی کادرهای اداری متمرکز بود تا اطمینان از وقوع یادگیری واقعی، وحشت زده شدم. برای مثال، وقتی با معلمان پسر بزرگترم ملاقات کردم، متوجه شدم که برخی نمی‌دانند او کیست. آنها اطلاعاتی در مورد دانش آموز دیگری با نام مشابه به من می دادند، مخلوطی که قبولش برای من سخت بود.

وقتی نوبت به مدرسه راهنمایی دخترم رسید، می خواست راه برادرش را ادامه دهد و در مدرسه محله ما شرکت کند. انتخاب آسانی بود: نزدیک به خانه، آشنا، و با وجود چالش‌ها، که هنوز بهترین و مطلوب‌ترین مدرسه شهر محسوب می‌شد، خانواده دیگری برای ورود به آن مبارزه کردند. با این حال، می دانستم که او نیاز به تغییر دارد.

ما تصمیم گرفتیم برای مدارس دیگر درخواست بدهیم، حتی اگر آنها روی کاغذ کمتر مطلوب به نظر می رسیدند

دوستان در سایر مناطق مدرسه در سراسر شهر فکر می کردند که وقتی شروع به درخواست برای مدارس چارتر کردم که روی کاغذ، کمتر از مدرسه محله ما مطلوب به نظر می رسید، عقلم را از دست داده بودم. برخی از مدارس در لیست من نمرات آزمون بسیار کمتر یا نرخ فقر بالاتری داشتند. زمانی که ما درخواست دادیم، مدرسه انتخابی برتر ما، جایی که دخترم در نهایت به پایان رسید، یک مدرسه Title I بود که حدود نیمی از دانش‌آموزان واجد شرایط ناهار رایگان یا ناهار بودند.

آیا از فرزندپروری پشیمان هستید؟ به جنیفر بک گلدبلات به آدرس jgoldblatt@insider.com ایمیل بزنید تا تجربه خود را با Business Insider به اشتراک بگذارید.

تفاوت های چشمگیر روی کاغذ بین مدرسه منشوری که ما به دنبال آن بودیم و مدرسه محله ما، بسیاری از والدین را از درخواست باز داشت. با این حال، چیزی که تقریبا هر روز در عمل می بینم، مرا متقاعد کرده است که انتخاب درستی انجام داده ام.

ما از انتخاب خود راضی هستیم

به نظر می رسد معلمان و مدیران واقعا به دانش آموزان مدرسه دخترم اهمیت می دهند. آن‌ها به‌سرعت به ایمیل‌های من پاسخ می‌دهند به گونه‌ای که مشخص می‌کند نه تنها می‌دانند فرزند من کیست، بلکه او را درک می‌کنند. جامعه دائما برای کمک به نیازمندان تجمع می‌کند، از جمله راه‌اندازی بازارهای خرید و فروش برای خانواده‌هایی که به کمک نیاز دارند تا غذا روی میز بگذارند و «قطارهای پیاده‌روی» برای بچه‌هایی ایجاد می‌کنند که والدینشان به دلایل مختلف نمی‌توانند فرزندانشان را به مدرسه ببرند.

مدیر مدرسه به راحتی در دسترس است تا به دانش‌آموزان کمک کند تا کیسه‌هایی را که باید برای نگهداری تلفن‌هایشان هر روز استفاده کنند و برای ملاقات با والدین خود استفاده کنند، باز کنند. دخترم و همکلاسی هایش واقعا خوشحال و چالش برانگیز به نظر می رسند.

از همه مهمتر دخترم در حال پیشرفت است. او با چالش یک برنامه آکادمیک دشوار بین المللی لیسانس روبرو شده است. او دوستان فوق‌العاده‌ای دارد که در سراسر شهر زندگی می‌کنند، از همه اقشار و از سراسر جهان. این نوع آموزش خودش است و به همان اندازه برای خانواده ما مهم است.

افکار من تکامل یافته است

ای کاش از همان ابتدا در مورد اینکه چه چیزی یک مدرسه خوب را می سازد ذهنی باز داشتم و فراتر از آمار ارائه شده روی کاغذ نگاه می کردم. مدارس بیشتر از آماری است که در چند جمله در وب سایت ها ارائه شده است، و من یاد گرفته ام که بر اساس تعداد دانش آموزانی که واجد شرایط ناهار رایگان هستند، فرضیاتی درباره مدرسه نداشته باشم. حتی مدارسی که پیشرفت تحصیلی بالایی از خود نشان می‌دهند، بسته به سبک یادگیری و شخصیت هر کودک، ممکن است به روش‌هایی که برای هر کودک مفید باشد، آموزش ندهند.

اکنون می دانم که نمرات آزمون تمام داستان را بیان نمی کند و مدرسه ای که برای یک بچه عالی است ممکن است برای دیگری بهترین نباشد. برای دخترم دوباره بدون تردید همین تصمیم را خواهم گرفت.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید