من برای زندگی شهری قابل پیاده‌روی از اورگان به فیلادلفیا نقل مکان کردم، اما احساس غربت کردم. کمتر از یک سال بعد رفتم.

پس از زندگی در فیلادلفیا، متوجه شدم که چقدر برای دسترسی آسان به کوهنوردی و ورزش های برفی ارزش قائل هستم. تریستین هافمن/Business Insider من به مدرسه در یک شهر بیرون از اورگان رفتم، اما پس از فارغ التحصیلی برای کار به فیلادلفیا نقل مکان کردم.

من از آن زمان به شهر کالج خود برگشتم، عمدتا به دلیل تفاوت های سبک زندگی.

من از اینکه چقدر دلم برای ماشینم تنگ شده بود و دسترسی راحت‌تر به فعالیت‌های بیرون از خانه تعجب کردم. زمانی که پس از گذراندن تمام زندگی خود در شهرهای بیرون از ساحل غربی، برای شغلی به سراسر کشور نقل مکان کردم، انتظار نداشتم دلتنگی به دنبال داشته باشد.

من چهار سال را در کالج در یوجین، اورگان گذراندم، شهری متوسط ​​که بین کوه‌های کاسکید و ساحل اورگان قرار داشت، جایی که زندگی من حول محور فعالیت‌های فیزیکی و بیرونی می‌چرخید.

حلقه اجتماعی من شامل موج سواران، اسکیت بازان، اسنوبورد سواران و دوچرخه سواران کوهستان بود و پیاده روی بعد از کلاس با دوستان عادی بود. وقتی در سن دیگو بزرگ شدم، تا زمانی که به یاد داشتم به سبک زندگی متمرکز در فضای باز عادت داشتم.

اما پس از فارغ التحصیلی، شغلی را در فیلادلفیا پذیرفتم و در پاییز 2025، به دلیل پیاده‌روی، انرژی شهرهای بزرگ و فرصتی برای تغییر سرعت و منظره، به آنجا نقل مکان کردم.

می‌دانستم که زندگی در یوجین و فیلادلفیا تفاوت‌هایی خواهد داشت، اما با نداشتن ماشین، هوای زمستانی سخت‌تر از حد انتظار و برنامه‌ریزی اضافی که برای بیرون رفتن نیاز داشت، دست و پنجه نرم می‌کردم.

من در نهایت کمتر از یک سال بعد به اورگان بازگشتم زیرا برای سبک زندگی من مطابقت بهتری داشت.

هوای سرد نه تنها ناراحت کننده بود بلکه دردناک بود. تماشای سقوط در داخل خانه آرامش بخش بود. قدم زدن در شرایط برفی، هم ناراحت کننده و هم خسته کننده بود. تریستین هافمن/Business Insider پس از چهار سال زیر پا گذاشتن باران در اورگان، فکر کردم که سازگاری با زمستان فیلادلفیا نسیمی است.

اما برای من تطبیق با ترکیب باد، برف، باران و رطوبت شهر سخت بود.

در راه رفتن به محل کار، تونل های باد سرد شهر تا رسیدن به میز، صورتم را قرمز و بی حس می کرد. بدون ماشین، هیچ حرکت سریعی از پارکینگ وجود نداشت.

نوسانات آب و هوای فیلادلفیا - از طوفان برف گرفته تا رعد و برق - برنامه ریزی برای هفته من را دشوار می کند و حتی تصور تحمل آن را برای سال ها سخت تر می کند.

دلم برای راحتی و آزادی ماشین داشتن تنگ شده بود. وقتی برای اولین بار وارد شدم، بیشتر از این که فیلادلفیا چقدر پیاده روی است هیجان زده بودم. با این حال، انجام کارها بدون ماشین، بسیار دردسرساز بود. تریستین هافمن/Business Insider فیلادلفیا شهری است که به دلیل پیاده روی خود شناخته شده است. این یک نقطه فروش بزرگ برای من بود زیرا تصمیم گرفتم بعد از کالج به کجا بروم. من از رانندگی خسته شده بودم و می خواستم جذابیت گم شدن را در راه رفتن در شهر بزرگ تجربه کنم.

در فیلادلفیا، من در شهر قدیمی زندگی می‌کردم، در چند قدمی محل کار و بیشتر مرکز شهر.

با این حال، زمانی که پیاده روی ضروری شد، آن «جذابیت» داستان دیگری بود. متوجه شدم مسیر اتوبوس شخصی‌ام کاملا غیرقابل اعتماد است، و در نهایت بیش از آنچه انتظار داشتم پیاده‌روی کردم، که وقتی مجبور شدم هفته‌ای دو بار، یک مایل مواد غذایی را به خانه برگردانم، برایم دردناک بود.

وقتی دمای هوا به زیر صفر رسید، قدم زدن در اطراف به چیزی تبدیل شد که از آن می‌ترسیدم: مجبور بودم چهار تا پنج لایه لباس بپوشم تا نسبتا گرم بمانم، و مدام محاصره شدن توسط مردم در خیابان خسته‌کننده می‌شد.

دلم برای خلوت ماشینم تنگ شده بود.

طبیعت هنگام زندگی در یک شهر به برنامه ریزی بیشتری نیاز دارد. خیابان های فیلادلفیا مستقیما از یک کتاب داستان بیرون آمده بود. اما متوجه شدم که بیشتر از خود شهر هوس فضاهای باز دارم. تریستین هافمن/Business Insider من یک دونده مشتاق هستم - حداقل چهار بار در هفته می دوم و در تمام عمرم از مسیرهای دیدنی کنار سواحل و رودخانه ها لذت برده ام.

در اولین هفته‌های زندگی‌ام در فیلادلفیا، متوجه شدم که دیگر دسترسی آسان و روزمره به خطوط ساحلی، مسیرهای پیاده‌روی و فضای باز را که برایم بدیهی می‌دانستم، ندارم.

در عوض، مسیرهای دویدن من در طول هفته کاری باید در خود شهر، پر از ترافیک و عابران پیاده، یا در امتداد بزرگراهی پر سر و صدا در کنار رودخانه دلاور بپیچند.

فیلادلفیا دارای پارک‌ها و مسیرهای پیاده‌روی است، اما برای رسیدن به طبیعت کوهستانی که هوس می‌کردم، اغلب نیاز به اختصاص زمانی برای یک سفر آخر هفته و ترتیب حمل‌ونقل داشت.

یک بار حدود یک ساعت طول کشید تا با اتوبوس از سنتر سیتی به پارک دره ویسایکون فیلادلفیا برسم، جایی که از کنار آبشارها و زیر سایبان درختان پر از شاخ و برگ پاییزی دویدم، اما سردرد ناشی از برنامه ریزی حمل و نقل باعث شد که دوباره این کار را بفروشم.

در مورد اینکه چقدر برای دسترسی آسان و راحت به جنگل‌های انبوه و مسیرهای کوهستانی اورگان ارزش قائل هستم، چشم‌گشا بود.

زندگی اجتماعی من بیشتر بر سرگرمی های داخل خانه متمرکز بود. متوجه شدم که مردم اغلب سرگرمی های داخل خانه، مانند شطرنج، بافتنی، و خواندن را انجام می دهند. تریستین هافمن/Business Insider در اورگان، تجربه من از معاشرت با دوستان تا حد زیادی در بیرون اتفاق می افتد: در ساحل، در پیاده روی، دراز کشیدن در پارک ها، یا انجام کارهای ورزشی. من در سن دیگو در سن دیگو بزرگ شده بودم، به طور مشابه زندگی اجتماعی خارج از منزل داشتم.

در میان دوستان و همکاران فیلادلفیا که ملاقات کردم، برنامه‌های داخل خانه - کلوپ کتاب، باشگاه شطرنج، چیزهای بی اهمیت، بافتنی یا نوشیدنی - بیشتر مطرح می‌شد.

در حالی که آن‌ها عالی بودند و من از گذراندن وقت با دوستان لذت می‌بردم، در قلبم آدم پرمشغله‌ای هستم - احساس می‌کردم از حرکت عصبانی هستم. گرانتر هم بود چند ساعت در یک بار چند بار در هفته جمع می شود.

روزها شلوغ تر و پرترددتر به نظر می رسید. محله‌های تنگ شهر باعث می‌شود این احساس را داشته باشم که فرصت کمتری برای ترک دارم. تریستین هافمن/Business Insider در مقایسه با سرعت آهسته‌تری که در یوجین به آن عادت کرده بودم، زندگی در فیلادلفیا - احاطه شده توسط بوق‌های مداوم، آژیر آمبولانس‌ها و عجله‌های مردم - احساس شتاب‌زده‌تری می‌کرد.

احساس می‌کردم هرکسی برنامه‌های سفت و سخت خود را دارد، و من خودم هم در طول هفته کاری و هم در آخر هفته‌ها وارد روال‌های سختگیرانه‌ای شدم. محله‌های نزدیک شهر نیز به من احساس تنگی می‌داد و متوجه شدم که مکان‌های کوچک‌تر با فضای بیشتر را ترجیح می‌دهم.

اکنون که به اورگان بازگشته‌ام، عاشق فضاهای باز، سرعت آهسته‌تر و سهولتی هستم که ماشینم برای زندگی روزمره به ارمغان می‌آورد - به خصوص آزادی رفتن به کوه‌ها بدون تبدیل آن به پروژه آخر هفته.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید