"من برای نتانیاهو کار نمی کنم": اوفر وینتر سعی می کند پادشاه بعدی اسرائیل باشد - مصاحبه

تقاضا برای تجدید سیاسی پس از کشتار 7 اکتبر در میدان انتخاباتی Ofer Winter نقش اساسی داشت: به افراد جدید قدرت کافی بدهید و آنها می توانند راست اسرائیل را تغییر دهند، حتی در زمان نخست وزیری بنیامین نتانیاهو. قتل عام حماس این انتظار را برانگیخت که نسل جدیدی از رهبران ظهور کنند، اما چهره های آشنا همچنان به تسلط خود ادامه دادند. وزرای سابق یوآز هندل و چیلی تروپر یک حزب مشترک تشکیل دادند، سپس از هم جدا شدند. تروپر به یاشار اسلیت گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل پیوست. وینتر که هرگز در کنست خدمت نکرده بود، مسیر دیگری را پیشنهاد کرد.

حزب او «امچا یسرائیل» یا «مردم اسرائیل»، عضوگیری از تازه واردان پارلمانی، از جمله مهاجران، مدافعان اسرائیل در خارج از کشور، و افرادی که خانواده‌هایشان تحت تأثیر جنگ قرار گرفته بودند را بخشی از درخواست خود قرار داد. اسرائیلی‌ها به فهرست‌های احزاب رأی می‌دهند. دولت ها معمولا به ائتلاف هایی وابسته هستند که حداقل 61 کرسی از 120 کرسی کنست را در اختیار دارند و به حزب کوچکی که حمایت آن ضروری است برای چانه زنی برای وزارتخانه ها و تغییر سیاست ها اجازه می دهد. زمستان وزارت دفاع می خواهد.

اول، او باید آرای کافی برای ورود به کنست را به دست آورد. او از دفتر موقت خود در یک ساختمان قدیمی اورشلیم، جایی که میزبان فعالیت هایی برای بخش های مختلف جامعه اسرائیل بود، با روزنامه جروزالم پست صحبت کرد. روی پله‌ها، مردم یکی یکی به او نزدیک می‌شوند: مردی حریدی (فراتدکس)، شهرک‌نشین، مردی بدون کیپا و دیگران. هر فردی که نزدیک می‌شد از زمستان حمایت می‌کرد. یکی از آنها پرسید که چرا او با یک حزب کوچک حریدی که از سربازی اجباری دفاع می کند، به نیروهایش ملحق نشده است.

زمستان برای همه متوقف شد، دست دادن، مردم را در آغوش گرفت و به سؤالات پاسخ داد. به نظر می رسد صراحت او طنین انداز شده است. او گفت: «من برای نتانیاهو کار نمی کنم. من برای کسی کار نمی کنم.» او گفت که نامزدهای او گزینه های دیگری داشتند. او افزود: «اگر به دنبال یک کرسی بودیم، می‌توانستیم کرسی پیدا کنیم»، به این معنی که به او کرسی‌هایی در لیست‌های مختلف پیشنهاد شد اما بلافاصله آن را رد کرد. وینتر اذعان کرد که حمایت از نتانیاهو برای رای‌دهندگان بالقوه برای او هزینه داشته است.

وی گفت که از میان گزینه های موجود انتخاب می کند و به دنبال قدرت کافی برای تغییر سیاست در داخل دولت است. وینتر گفت که درخواست برای فرستادن همه 120 MK به خانه یک شعار غیرعملی بود و افزود که تغییر زمان می برد. او از فشار برای ادغام با حزب صهیونیست مذهبی بزالل اسموتریچ وزیر دارایی خودداری کرد و در برابر تلاش های کوچک نتانیاهو مقاومت کرد. احزابی که کمتر از آستانه انتخاباتی هستند، کرسی دریافت نمی کنند. وینتر این فرض را به چالش کشید که رای دهندگان او در غیر این صورت از احزاب دست راستی موجود حمایت خواهند کرد.

او همچنین به خصومت‌هایی که از آن اردوگاه با او می‌شد اعتراض کرد. او گفت: «من حماس نیستم. "دوست را با دشمن اشتباه نگیرید." او با اشاره به رای دهندگان جوان و نیروهای ذخیره به عنوان حوزه اصلی خود افزود: "کسانی هستند که نمی توانند خود را به رای دادن به راست فعلی، به دولت موجود وادار کنند." وینتر در پاسخ به این سوال که چه چیزی او را از اسموتریچ متمایز می کند، پاسخ داد: "به لیست من نگاه کنید." غیر مذهبی، یهودی، عرب، دروزی.

2 در لیست او، یوسف حداد، یک مدافع مسیحی عرب اسرائیل است که برای خدمت سربازی داوطلب شد و در تیپ پیاده نظام جولانی مجروح شد. وینتر از او می‌خواهد که وزیر دیپلماسی عمومی شود و از مواضع اسرائیل در خارج از کشور دفاع کند. خانواده نتالی شم توف، روزنامه‌نگار سابق تلویزیونی از متولا، نزدیک مرز لبنان آواره شدند. سیگال کرائونیک-آتیا شوهرش، هماهنگ‌کننده امنیتی کیبوتز بئری، را در کشتار 7 اکتبر از دست داد. زمستان بارها و بارها مهاجران جدید را برجسته کرد. (مهاجران جدید). معاون سابق شهردار اورشلیم فلور اچ

آسان ناهوم از جبل الطارق مهاجرت کرد و در وکالت بین المللی برجسته شد. لالی دری در سن 14 و نیم سالگی به تنهایی از فرانسه وارد شد و یک فعال و مفسر شد. پسر او، سعدیه یاکوف، در جنگ غزه کشته شد. تجربه آنها قواعد او را به جوامع یهودی خارج از کشور مرتبط کرد. وینتر همچنین یک سفر ریشه ای با والدین مهاجرش را توصیف کرد که قدردانی او را از داشتن یک کشور یهودی تقویت کرد. این تنوع با مرزهای ایدئولوژیکی روشن همراه بود. او مخالف دولت فلسطین بود و می خواست شخصیت یهودی اسرائیل حفظ شود.

او همچنین با اجبار مذهبی مخالفت کرد و از شهروندان غیریهودی که خود را با اسرائیل در رهبری آن می شناسند، استقبال کرد. وینتر در طول جنگ غزه در سال 2014، فرماندهی جیواتی را برعهده داشت، عملیات لبه محافظ، و بعدا لشکر 98 را رهبری کرد. نامه مذهبی او به سربازان قبل از جنگ 2014 جنجال برانگیخت. وی در سال 2024 پس از ارتقاء به سرلشکر ارتش را ترک کرد. وینتر گفت: «من با احساس مأموریت زندگی کردم. در غیر این صورت، نه من می توانستم این کار را انجام دهم و نه خانواده ام.» او گفت که همسرش در حالی که به عنوان مدیر مدرسه کار می کرد، هشت فرزند را بزرگ کرد.

او اصرار داشت که ارتش را بدون عصبانیت ترک کرده است. وینتر به عنوان وزیر دفاع گفت که می خواهد دکترین نظامی را «از مهار به پیروزی قاطع» تغییر دهد. او دستاوردهای دوران جنگ را تصدیق کرد اما ابراز ناباوری کرد که حماس پس از سال‌ها جنگ همچنان پابرجا مانده است. نیروهای ذخیره باید در خانه باشند.» او افزود که آنها باید کار کنند، کودکان را آموزش دهند، اقتصاد را توسعه دهند و به جذب مهاجران کمک کنند. وینتر آیزنکوت را معمار رویکرد امنیتی قبل از جنگ توصیف کرد که او مخالف آن بود.

با وجود این، آیزنکوت می‌تواند به یک دولت گسترده بپیوندد. او گفت: «اما فکر نمی‌کنم او بتواند وزیر دفاع شود. وینتر همچنین از نفتالی بنت، نخست‌وزیر سابق و آویگدور لیبرمن در چنین ائتلافی «به عنوان وزیر» استقبال کرد. در مورد مسئولیت نتانیاهو، او صریح بود. چه بگوید چه نگوید، او مسئول است. او نخست وزیر بود.

هیچ کس دیگری اینجا نبود.» وی گفت: «ویینتر شکست‌های فوری ارتش و شین بت (آژانس امنیت اسرائیل)، سرویس امنیت داخلی اسرائیل را از مسئولیت رهبران سیاسی در پذیرش ارزیابی‌ها و تأیید سیاست متمایز کرد. او گفت: «هیچ‌کس نمی‌تواند مسئولیت را از نتانیاهو سلب کند». این طرح ترکیبی از مزایای بیشتر برای کسانی است که در حال خدمت هستند، نظارت وزارت دفاع بر یشیواها، و واحدهای نظامی که در آن جای می گیرند.

الزامات مذهبی حریدی. او گفت: «هر چه بیشتر خدمت کنید، بیشتر دریافت خواهید کرد. او افزود که خدمات رزمی و ذخیره باید مزایای بیشتری به همراه داشته باشد و کسانی که گزارش ندهند، دسترسی به معاملات با دولت را از دست خواهند داد. وی توضیح بیشتری نداد. وینتر با تکیه بر تجربه خود از تأسیس یک شرکت حریدی در گیوتی، گفت که استخدام ارتش مستلزم آن است که به وعده های خود به سربازان مذهبی عمل کند. او گفت: «آنها را مجددا آموزش ندهید.» وینتر گفت که در کنار امکانات مذهبی، برای سربازان زن رزمنده فضایی وجود دارد، از ادامه مطالعه تورات برای علمای استثنایی حمایت کرد، و خواهان دیگر منحوس شد.

در مورد غزه، او از آنچه مهاجرت داوطلبانه می نامد حمایت می کند. او گفت: «اجازه دهید آنها را انتخاب کنند که کجا می خواهند بروند.» وینتر گفت که دولت او را به عنوان رهبری ابتکار مهاجرت خود در نظر گرفته بود، اما پس از شنیدن مقاصد او از آن عقب نشینی کرد. او مقامات درگیر را شناسایی نکرد. روایت وینتر از استراتژی پیشنهادی خود در زمان جنگ شامل جابجایی جمعیت، محاصره باقیمانده‌ها و اجازه مهاجرت بود.

او همچنین از جدا کردن غیرنظامیان از حماس و حمله به سازمان با قدرت کامل حمایت کرد. این مصاحبه بی پاسخ ماند که چگونه خروج داوطلبانه در کنار این فشار عمل می کند و غیرنظامیان با چه شرایطی روبرو می شوند. او در رابطه با دستورات خود در زمان جنگ گفت: "سربازان ما پیش از غیرنظامیان دشمن می آیند".

این همچنان ارزیابی او از پتانسیل حزب باقی ماند. وی گفت که آیا او می تواند یک دولت نتانیاهو را تغییر دهد بستگی به این دارد که رای دهندگان به او نفوذ کافی برای اجرای خواسته هایش بدهند. وینتر گفت: "ما از درون اقدام خواهیم کرد، اما در مورد برخی چیزها سازش نخواهیم کرد."