من برای 3 دبیر مطبوعاتی کاخ سفید کار کردم - در اینجا توصیه هایی برای نفر بعدی وجود دارد

ایالات متحده به تازگی شاهد کوتاه ترین دوره وزارت مطبوعات در تاریخ خود بوده است: پنج روز. به زودی، یک نفر جدید بر روی آن تریبون قرار خواهد گرفت و وارد یکی از سخت ترین مشاغل در زندگی عمومی آمریکا می شود - و یک محل کاری که شبیه هیچ جای دیگری نیست، زیرا این اتاق به نام یک سلف نامگذاری شده است که تقریبا در حین انجام این کار جان خود را از دست داده است: اتاق توجیهی مطبوعاتی جیمز اس. بردی. جیم برادی مردی بود که می شناختم و دوستش داشتم. من هشت سال در دفتر مطبوعاتی کاخ سفید ریگان خدمت کردم. سه مرد در زمان من آن تریبون را در آنجا داشتند و هر کدام چیزی را به من یاد دادند که هر دبیر مطبوعاتی نیاز دارد.

بردی به من آموخت که مطبوعات دشمن نیستند، بلکه ابزار هستند. او تنها ده هفته قبل از اینکه گلوله ای که برای پرزیدنت ریگان در نظر گرفته شده بود، زندگی او را برای همیشه تغییر داد، این کار را انجام داد، اما نفوذ او از همه بیشتر بود. او سریع، خنده دار و کاملا بدون تظاهر بود. خبرنگارانی که با او همبازی شدند او را می پرستیدند، زیرا او فهمیده بود که اتاق توجیهی جایی است که دولت خودش را برای دولتمردان توضیح می دهد و افرادی که سؤال می کنند این است که توضیح چگونه انجام می شود. می توانید تمام روز را با مطبوعات بچرخانید. بردی با خوشحالی این کار را کرد.

شما نمی توانید آنها را بدون تحقیر خود ترتیب تحقیر کنید. جزئیاتی از تاریخ: پس از تیراندازی، رئیس جمهور ریگان هرگز عنوان برادی را رد نکرد. برای نزدیک به هشت سال، لری اسپیکز و سپس مارلین فیتزواتر این کار را با عناوین دیگری انجام دادند، زیرا «منشی مطبوعاتی» تا روز پایان دولت به بردی تعلق داشت. این وفاداری بود - و یک درس: کار بزرگتر از ساکنانش است. لری اسپیکز کار را به من آموخت.

او در بدترین بعدازظهر ریاست جمهوری ریگان - 30 مارس 1981، در حالی که رئیس جمهور در حال جراحی بود و جهان خواهان پاسخ بود - روی تریبون رفت و سپس شش سال دیگر این کار را انجام داد. از Speakes دریافتم که جلسه توجیهی در ساعات قبل از آن برنده می شود: روزنامه های صبح، کابل های شبانه، تماس هایی که به گوشه و کنار ساختمان می شود تا بفهمند قبل از اینکه کسی بپرسد چه چیزی درست است. تریبون افراد ناآماده را تنبیه می کند و هیچ جذابیتی در حد حدس باقی نمی ماند. فیتزواتر به من آموخت که تمام چیزی که شما دارید اعتبار شماست - و این که در یک معامله صرف می شود.

او به دو رئیس جمهور با خلق و خوی بسیار متفاوت خدمت کرد، و مطبوعات از طریق هر دو به او اعتماد کردند، به یک دلیل: او هرگز به آنها دروغ نگفت. وقتی نتوانست بگوید، گفت نمی تواند بگوید. نتیجه این بود که وفادارترین مدافع رئیس جمهور نیز همان مردی بود که خبرنگاران به آن اعتقاد داشتند - این دقیقا همان چیزی بود که دفاع او را ارزش داشت. منشی مطبوعاتی که هر چیزی بگوید، از نظر حرفه ای، لال است. این حقیقت ساختاری است که هیچ کس در روز اول توضیح نمی دهد: این کار در خدمت سه استاد است. رئیس‌جمهوری که لایق یک مدافع سرسخت است.

مطبوعات، که مدیون پاسخ های صریح از طرف خوانندگان خود هستند. و مردمی که صاحب ریاست هستند و مخاطب واقعی هر کلمه ای هستند که از آن تریبون گفته می شود. این سه نفر روزانه به جهات مختلفی کشیده می شوند - و تنها چیزی که به یک نفر اجازه می دهد به هر سه خدمت کند، اعتبار است. باورپذیری شما دارایی شما نیست. مال رئیس جمهور است هرگز خرجش نکن بنابراین، در اینجا چند توصیه در بین نسل‌ها برای دبیر مطبوعاتی بعدی وجود دارد که با حسن نیت واقعی ارائه شده است. اغلب مختصر - اتاق برای استفاده وجود دارد. مانند Speakes آماده شوید. سوالات آزمون نیستند، واقعیت ها هستند.

هرگز حدس نزنید و وقتی اشتباه می کنید سریع و واضح تصحیح کنید. انتظار داشته باشید که از خبرنگاران بیشتر از آنچه آنها از شما یاد بگیرند، یاد بگیرید - افراد خوب آن ساختمان را بیشتر از زمانی که بیشتر ما در آن کار کرده ایم پوشش داده اند. هر دبیر مطبوعاتی اینگونه شروع می کند. حامی رئیس جمهور باشید - کار این است - اما یک حامی یک دلقک نیست، و تفاوت در کل ارزش نقش است: یک پژواک هیچ کس را متقاعد نمی کند، در حالی که مدافعی که معتقد است ارزش تقسیم را دارد. و این، از یک ارتباط‌دهنده به دیگری: بسیاری از آمریکایی‌ها مطبوعات را دوست ندارند، و این خوب است.

اما هرگز با خبرنگاران در مقابل دوربین به عنوان یک اجرا بی ادب نباشید - تحقیر کلیپ، برای جلب رضایت هرکسی، اتاق را تحقیر می کند و اتاق به یاد می آورد. کشور هم همینطور. یک چیز دیگر در مورد نام روی در. بردی این کار را به بدن خود واگذار کرد و هرگز نتوانست آن را با قدرت کامل انجام دهد. این اتاق برای احترام به آنچه او نماینده بود نامگذاری شد: این باور که ریاست جمهوری خود را - با شادی، مبارزه، و صادقانه - به یک مطبوعات آزاد توضیح می دهد، زیرا ریاست جمهوری به مردم تعلق دارد.

من این استاندارد را به هر دبیر مطبوعاتی هر حزبی، کلمه به کلمه ارائه می کنم، و شک ندارم که برادی نیز چنین خواهد کرد. سکو نه سپر است و نه سلاح. یک وعده است. به هر کسی که بعد از آن روی سکو می رود: به سخت ترین کار در ساختمان خوش آمدید. موفق باشید. نام روی اتاق در حال تماشا خواهد بود. این یک نگاه دوستانه است - و یک نگاه دقیق. مارک واینبرگ، بنیانگذار شرکت مشاوره ارتباطات اجرایی Ethos، به مدت هشت سال در دفتر مطبوعاتی کاخ سفید ریگان خدمت کرد و بعدا به عنوان سخنرانی نویس برای رئیس جمهور ریگان خدمت کرد.

او نویسنده کتاب پرفروش «شب های سینمایی با ریگان ها» است.