من برنامه‌ریزی کردم که دهه‌ها را در سفر دریایی «بی پایان» ویلا وی بگذرانم. من فقط در 26 روز حرکت کردم قبل از اینکه متوقف شود.

جوئل گریف در اکتبر 2026 به ویلا وای اودیسه نقل مکان کرد. با حسن نیت از جوئل گریف جوئل گریف قصد داشت چندین دهه در ویلا وای اودیسه زندگی کند، اما کمتر از یک ماه در کشتی بود.

او زندگی خود در فلوریدا را در شش کیسه جمع کرد و اوایل این ماه سوار کشتی اودیسه شد.

با این حال، روز سه‌شنبه، به دلیل تعلیق فعالیت‌های ویلا وی، به ساکنان کامبوج دستور داده شد. این مقاله گفته شده بر اساس چندین گفتگو با جوئل گریف، 57 ساله، مسافر ویلا وی اودیسه از فلوریدا است. برای طول و وضوح ویرایش شده است. Villa Vie Residences و بنیانگذاران آن، Mikael Petterson و Kathy Villalba، بلافاصله به درخواست Business Insider پاسخ ندادند.

من قصد داشتم 10، 20 یا حتی بیشتر در اودیسه زندگی کنم. فکر نمی کنم الان این اتفاق بیفتد.

با این حال، بر خلاف دیگران، من زمانی را جشن می‌گیرم که توانستم در Odyssey لذت ببرم، که 26 روز قبل از توقف عملیات ویلا وای در روز سه‌شنبه بود و ما مجبور شدیم در کامبوج پیاده شویم.

اگر روی Villa Vie Odyssey کار کرده اید و داستانی برای به اشتراک گذاشتن دارید، با این خبرنگار در تماس باشید: jzitser@businessinsider.com.

فکر می کردم خانه جدیدم را پیدا کرده ام

در آوریل 2024، مقاله ای در مورد اودیسه خواندم. با یک نماینده فروش در شرکت تماس گرفتم و چند سوال پرسیدم.

اردیبهشت ماه بعد، چهار روز در ادیسه ماندم. در عرض پنج دقیقه پس از سوار شدن، به این نتیجه رسیدم که اینجا خانه جدید من است، اینها همسایه های جدید من هستند و این آینده من خواهد بود.

چیزی که مرا جذب کرد این بود که می توانستم بیایم، زندگی کنم و بخشی از یک جامعه باشم. من ساکنین را در فیس بوک دنبال می کردم و به صورت جداگانه با چند نفر از آنها تماس گرفتم. من پرسیدم که آیا آنها از تصمیمات خود راضی هستند یا خیر، و آنها گفتند بله.

در آگوست امسال، خانه ام را در فلوریدا ترک کردم. من چند ماه را در سراسر ایالات متحده رانندگی کردم، دوستان و خانواده را دیدم و خداحافظی کردم. سپس، در ماه سپتامبر، به بانکوک پرواز کردم و در 1 اکتبر سوار کشتی شدم. جوئل گریف خود را به عنوان "جوئل خارق العاده" به ساکنان اودیسه معرفی کرد. با حسن نیت از جوئل گریف من «جوئل شگفت‌انگیز» را به بسیاری از مردم در یک کشتی معرفی کردم. بیشتر از ملاقات با من لذت بردم. من مطمئن هستم که چند نفر این کار را نکردند. همیشه اتفاقی در جریان بود و مردم واقعا با یکدیگر مهربان بودند.

هنر و صنایع دستی، نمایش، کارائوکه، و شام سدر برای ساکنان یهودی وجود داشت.

سعی کردم خودم را بیرون بیاورم، با افراد مختلف زیادی ملاقات کنم و سلام کنم. همیشه یک جامعه خوب وجود داشت که اوقات خوبی داشت. من کاملا عاشق خدمه شدم. آنها سزاوار همه تمجیدها و احترام هستند.

معلوم بود که همه چیز تغییر کرده است

در مقایسه با بازدیدم در ماه مه 2025، برایم واضح بود که خدمات و امکانات رفاهی تا زمانی که در اکتبر به کشتی نقل مکان کردم، بدتر شده بود. لباسشویی کمتر انجام می شد. قبل از رفتن به انگکور وات، مجبور شدم خودم لباس‌هایم را بشوییم. برنامه سفر مدام تغییر می کرد و ما گاهی روزها در دریا می نشستیم. من شخصا با آن خوب بودم.

دایره، پلت فرم ارتباطی ویلا وای، نحوه ارتباط مدیر عامل و ساکنان بود. همچنین نحوه دریافت اخطارهای داخلی در مورد تغییرات برنامه سفر، درخواست‌های ویزا و سایر تجارت کشتی است.

روز یکشنبه، در سیرکل به ما گفتند که اگر شرکت تا سه شنبه پول دریافت نکند، کشتی به حرکت خود ادامه نخواهد داد. روز دوشنبه دوباره به ما گفتند که بدون پول، سفر متوقف می شود.

صبح سه شنبه، در ایستگاه اتوبوس بودم، از سفر به انگکور وات برمی گشتم، تلفنم را شارژ می کردم و منتظر بودم تا شاتل را به کشتی برگردانم. پیام از طریق دایره به ما می‌گفت که پیاده شویم. ساعت حدودا 7 صبح بود و باید تا ساعت 14 بیرون می‌بودیم.

قبل از رسیدن به آسیا، همه چیزهایی را که داشتم در چهار چمدان چک‌شده و دو کیف دستی جا داده بودم. من توانستم ظرف یک ساعت دوباره بسته بندی کنم. برای افرادی که به مدت دو سال در اودیسه زندگی کرده بودند و دارایی هایشان به ارزش خانه داشتند، بسیار سخت تر بود.

به جایی خلوت رفتم، بعد برگشتم تا کمک کنم

بعد از اینکه پیاده شدیم، به کامپوت، شهر کوچکی در کامبوج رفتم، زیرا می‌خواستم جایی آرام باشم. مردم گفته بودند آرامش بخش است.

سیهانوکویل، جایی که کشتی بود، برعکس احساس می‌شد: مکانی بزرگ و پر سر و صدا پر از کازینو و ساختمان‌های بلند. من کارکنانی را دیدم که هنوز مشغول به کار بودند و ساکنینی که از هم پاشیده بودند. فکر کردم، "باید از این دیوانگی خلاص شوم." جوئل گریف به گذراندن وقت در تایلند فکر می کند. با حسن نیت از جوئل گریف در حال حاضر، من یک آپارتمان دو خوابه مقرون به صرفه برای یک ماه اجاره کرده ام، حدود سه ساعت دورتر از Sihanoukville، جایی که کشتی است. من به کشتی برگشته ام تا به همسایگانم در مورد چمدان هایشان کمک کنم، مکان هایی برای اقامت پیدا کنم و وسایلشان را از کشتی بیرون بیاورم.

ساکنان همه دور هم جمع می شوند و به یکدیگر کمک می کنند. یکی می گوید: "چمدان داری؟" و یکی می گوید: "بله، من یک یدک دارم."

شاید هرگز پولم را پس نگیرم

برای اقامت 26 روزه در Odyssey هزینه زیادی پرداخت کردم. به احتمال زیاد دیگر هرگز آن را نخواهم دید. برای من، اگر پول را از دست بدهم، نیازی به آن ندارم. برام مهم نیست

به هر حال، مهمترین چیزها در زندگی دوستان و خانواده عالی، سفر به دنیا، ایجاد ماجراجویی، یادگیری چیزهای جدید و مهمتر از همه، کمک به دیگران است.

اگر کشتی به نحوی راهی برای تبدیل شدن به یک تجارت بادوام پیدا کند، من دوباره به آن سفر خواهم کرد. اگر نه، من زندگی در چیانگ مای، تایلند را کشف خواهم کرد. زمانی که فلوریدا را ترک کردم، این برنامه B من بود.

آیا زمانی را به عنوان صاحب کابین، اجاره‌دهنده یا کارمند در ویلا ویادی ادیسه سپری کرده‌اید؟ اگر داستانی برای به اشتراک گذاشتن دارید، با این خبرنگار در تماس باشید: jzitser@businessinsider.com.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید