من به اندازه کافی خوش شانس هستم که متعلق به کاتالونیا، اسپانیا و ایرلند هستم. من بهترین های این سه را دارم

من در شهری در شمال بارسلونا به نام Badalona بزرگ شدم - شهری زیبا درست در کنار دریا در ساحل مدیترانه. در سال 2001، زمانی که در اوایل دهه 20 زندگی‌ام بودم، به دوبلین نقل مکان کردم و اکنون دو رستوران به نام‌های Tapas de Lola و La Gordita را با شریک زندگی‌ام ونسا مورفی اداره می‌کنم.

من ونسا را ​​در سال 2008 بعد از اینکه روی پروژه ای با هم کار کردیم و یک هتل در Blessington در Co Wicklow ایجاد کردیم، ملاقات کردم. من 11 سال در گروه هتل کلاریون کار کردم، جایی که روسا و مربیان خوبی داشتم و خیلی جابجا می شدم. این عشق در نگاه اول برای من با ونسا بود. من خیلی جذب شخصیت او شده بودم. من یک زن با غذا هستم، بنابراین به همه غذا می دهم تا توجه آنها را جلب کنم، و در جلسات سایت به خوبی به ونسا غذا دادم. به همین دلیل است که من عاشق تجارتی هستم که در آن هستم. من عشقم را از طریق غذا و از طریق آشپزی نشان می دهم.

ونسا در تمام زندگی خود کارهای مختلفی انجام داده است - کار در کارگزاری سهام، تبلیغات در فضای باز و بازاریابی. او زنی است که می تواند همه چیز را انجام دهد. من بیشتر طرف عملیات La Gordita و Tapas de Lola هستم.

در سال 2008، هتلی که ما روی آن کار می‌کردیم، پذیرفته شد و نام آن را به عهده گرفت. ونسا به تجارت خود بازگشت و من برای کار در هتل دیگری در گروه رفتم. اما من همیشه می خواستم چیزی را در ایرلند باز کنم که مربوط به غذاهای اسپانیایی باشد و ونسا 40 سال بود که در اسپانیا بوده و خارج از آن بوده است، بنابراین اشتیاق و عشق او به اسپانیا نیز وجود داشت.

بین رکود اقتصادی و 2011، ما پیشنهادی را برای واحدی که اکنون Tapas de Lola در آن قرار دارد، ارائه کردیم. زمان بسیار شجاعی برای افتتاح یک تجارت بود. ما 2 سال و نیم با شورای شهر دوبلین جنگیدیم و در نهایت An Bord Pleanála کمی منطقی شد و بنابراین Tapas de Lola را در سال 2013 افتتاح کردیم. تاپاها به نوعی ضد رکود هستند زیرا می توانید بیایید و 30 یا 300 یورو خرج کنید.

ما برای تماشاگران ایرلندی غذای اسپانیایی درست نمی‌کردیم. ما به طور کلی برای مردم غذای اسپانیایی درست می کردیم. ما تریپ انجام دادیم، کلیه‌ها انجام دادیم، کارهای زیادی انجام دادیم که فکر می‌کردیم شاید وقتی مردم آن را امتحان کنند، دوستش داشته باشند.

ما La Gordita را در سال 2023، پس از 10 سال Tapas de Lola افتتاح کردیم. منوی Tapas de Lola ثابت است، تمام غذاهای کلاسیک را دارد - tapas de barra یا tapas محله. دستور العمل ها در سنگ هستند. با La Gordita ما کمی بیشتر با منو بازی می کنیم.

من در دسامبر 50 ساله می شوم. نکته ای که در مورد مدت طولانی بودن در خارج از کشور وجود دارد این است که یک نقطه در زندگی شما وجود دارد که قلب و مغز شما شروع به کشیدن جهات مختلف می کند. دلت به ریشه هایت می کشد که بادالونا با خواهرم، مامانم، بابام. در 25 سال، چیزهای زیادی رخ می دهد - من پدربزرگ و مادربزرگم را از دست دادم، خواهرم دو بچه داشت، پدر و مادرم پیر می شوند.

مغز شما شروع به فکر کردن می کند که شما خانواده خود را دارید، شما دو تجارت دارید و این بخش از زندگی شما در اینجا در ایرلند است. آن را فهمیدم و تصمیم گرفتم که دیگر مجبور نباشم انتخاب کنم. گاهی اوقات سریعتر به بارسلونا می‌روید تا به دونگال. یاد میگیری مدیریت کنی

بررسی لاگوردیتا: رستوران اسپانیایی جدید غذاهای عالی و حال و هوای عالی دارد - شرم از قیمت ها

من در سپتامبر یک شهروند ایرلندی شدم. روز مراسم شهروندی من، ونسا و والدینم با من به مرکز همایش آمدند تا بتوانند همه چیز را تجربه کنند. ونسا سعی می‌کرد تا جایی که می‌توانست ترجمه کند - در حالی که گریه نمی‌کرد - چون پدر و مادرم زیاد انگلیسی صحبت نمی‌کردند. تجربه دوست داشتنی بود؛ موسیقی، گروه ارتش، وزیر، قاضی - می توانید مهربانی ایرلندی را احساس کنید. همه چیز فوق العاده بود

من یک کاتالان بسیار مغرور و یک اسپانیایی بسیار مغرور هستم و اکنون یک فرد ایرلندی بسیار مغرور هستم. من به اندازه کافی خوش شانس هستم که متعلق به کاتالونیا، اسپانیا و ایرلند هستم. من بهترین از این سه را دارم.

من به ایرانی بودنم افتخار می کنم زیرا 25 سال آخر عمرم را اینجا گذراندم. من را به فردی که اکنون هستم تبدیل کرده است. می‌توانم بگویم بهترین‌های ایرلندی را می‌برم. مهربانی، عشق به زندگی، بسیاری چیزهای دیگر که یاد گرفتم. همچنین من را به عنوان یک حرفه ای تبدیل کرد، با مربیانم کار کردم و دائما با مردم ایرلند در تماس بودم - که چیزهای زیادی به شما می آموزد. اکنون که می توانم رای بدهم، حتی یک فرد مغرور ایرلندی خواهم بود.

به عنوان یک زبان اسپانیایی و کاتالان، فکر می‌کنم اگر ایرلندی‌ها به زبان خود صحبت کنند، دوست‌داشتنی خواهد بود، اما زمان می‌برد و آسان نیست.

برای اینکه کاتالانی در سطحی که هست صحبت شود، مدتی طول کشید، زیرا در دوران فرانکو و دیکتاتوری، این کار ممنوع بود. بنابراین به مادرم در تدریس مخفیانه کاتالانی آموختند، زیرا اگر شما را در حال تدریس زبان کاتالانی دستگیر کنند، به زندان می‌روید. من فکر می کنم در ایرلند، ما به آنجا خواهیم رسید. این مسیر در چند سال گذشته باز بوده است و بسیاری از بچه‌ها در حال حاضر به زبان ایرلندی صحبت می‌کنند، که دیدن آن بسیار دوست‌داشتنی است. در گفتگو با نیام براون