من به بیش از 60 کشور جهان رفته ام. یکی از شهرهای آسیای جنوب شرقی مدام مرا به عقب می‌کشید - اکنون خانه است.

سونیا مور در سیم ریپ، کامبوج زندگی می کند و به عنوان یک عکاس آزاد، معلم یوگا و نویسنده کار می کند. شوهرش از بازنشستگی پیش از موعد لذت می برد. ارائه شده توسط سونیا مور سونیا مور به بیش از 60 کشور جهان سفر کرده است اما خود را در کامبوج شادتر می بیند.

Siem Reap برای کارگران از راه دور با زندگی مقرون به صرفه و جامعه خلاق ایده آل است.

اوایل امسال، او در جزیره ای نزدیک ازدواج کرد و اکنون این زوج بیشتر سال را در سیم ریپ می گذرانند. تا به حال به 64 کشور سفر کرده ام. من عاشق کشف مقاصد جدید هستم، اما کامبوج است که راه خود را در قلب من فرو کرده است و مدام مرا به عقب می کشاند.

اولین باری که به کامبوج سفر کردم، با یکی از دوستانم سفری کوتاه برای دیدن انگکور وات داشتیم. من عاشق سیم ریپ شدم، شهری که چند دقیقه با معابد فاصله داشت.

عاشق شدن در یک مکان بسیار شبیه عاشق شدن یک فرد است. ممکن است دلایلی برای آن وجود داشته باشد، اما در نهایت، معمولا به احساس شما مربوط می شود. از اولین روز حضورم در سیم ریپ احساس خوشحالی کردم.

این به سال 2015 برمی گردد، زمانی که Siem Reap کمتر از اکنون توسعه یافته بود. با رودخانه آرام و پیچ در پیچش مرا مجذوب خود کرد. جریان به آرامی تصادفی آن، ترکیبی از موتور سیکلت، دوچرخه، توک توک، و خودروهای گاه به گاه. و احساس آرامش آن

زمان بین بازدید از معابد، لذت بردن از ماساژهای ۷ دلاری پا، خوردن غذاهای خوشمزه - از جمله بهترین اسپرینگ رول ها - و استراحت در کنار استخر بسیار لذت بخش می گذشت. وقتی رفتم، می دانستم که می خواهم برگردم.

سیم ریپ هر آنچه را که می خواستم داشت

4 سال بعد، زمانی که یکی از دوستانم که یک استودیوی یوگا در سیم ریپ باز کرده بود، از من دعوت کرد تا در آنجا تدریس کنم، برگشتم. گفتم یک ماه می آیم و در نهایت 15 ماه ماندم.

سال 2019 بود و بار دیگر از لحظه ورود احساس خوبی داشتم. بخش بزرگی از آن احساس استقبال مردم محلی در من بود. حتی مقامات مهاجرت در فرودگاه با من می خندیدند و شوخی می کردند.

شهر تقریبا همه چیزهایی را که می خواستم ارائه می کرد: وای فای خوب، غذاهای خوشمزه، شراب و قهوه مقرون به صرفه. کافه‌ها و رستوران‌های جوی غذاهایی از سراسر جهان سرو می‌کردند، در حالی که سوپرمارکت‌ها کالاهای محلی و وارداتی را ذخیره می‌کردند. همچنین گالری‌های هنری، استودیوهای یوگا، سالن‌های ورزشی، یک سینمای عالی و تئاتر تاریخی نفیس آپسارا نیز وجود داشت. مور دریافت که فضای آرام و دوستانه در کامبوج برای او مناسب است. ارائه شده توسط سونیا مور هتل ها و گالری های هنری به طور منظم میزبان رویدادها بودند. ملاقات با مردم و دوست یابی آسان بود.

سیم ریپ شخصیت های جالب بسیاری را به خود جذب کرد و بیش از یک بار با کسی که در یک کافه ملاقات کردم به گفتگوی طولانی پایان دادم.

همچنین زندگی طولانی مدت در Siem Reap را آسان یافتم. با آموزش یوگا و انگلیسی به صورت آنلاین امرار معاش کردم. اقامتگاه های مبله مقرون به صرفه به راحتی در دسترس بود و گرفتن ویزای طولانی مدت دشوار نبود. من چندین ماه در یک آپارتمان یک خوابه زیبا و دردار با 450 دلار در ماه زندگی کردم که شامل نظافت هفتگی می شد.

بعدا با 600 دلار در ماه به یک خانه جدید دو خوابه با حیاط بزرگ نقل مکان کردم. صاحبخانه من دو پدربزرگ و مادربزرگ بودند که در گوشه ای از خانه من زندگی می کردند. ما به یک زبان صحبت نمی کردیم، اما آنها همیشه با من مهربان بودند و تقریبا مانند پدربزرگ و مادربزرگ خودم شدند.

من سیم ریپ را در میان عوارض دوران کووید ترک کردم تا با مردی که دوستش داشتم در فرانسه باشم. چهار سال بعد، برای یک دیدار یک هفته‌ای برگشتم و یک بار دیگر در آنجا احساس خوشحالی کردم - ظاهرا بدون دلیلی جز حضور در آنجا.

برای همیشه مستقر شدن

سال گذشته، من به Siem Reap بازگشتم و بار دیگر آن را در بیشتر سال خانه می‌دانم. شوهرم این بار به من پیوست. در حال حاضر، ما در همان مجتمع آپارتمانی زندگی می کنیم که من ابتدا در آن زندگی می کردم: یک دو خوابه به جای یک خوابه، با 400 دلار در ماه. قیمت مسکن در پنج سال گذشته کاهش یافته است. ما هنوز هم زیاد سفر می کنیم و در تابستان چند ماهی را در فرانسه می گذرانیم.

او از بازنشستگی پیش از موعد لذت می برد و من به عنوان یک عکاس آزاد، معلم یوگا و نویسنده کار می کنم.

شهر هنوز حال و هوای آرام و دوستانه ای دارد که در ابتدا قلب من را تسخیر کرد، همراه با احساس آزادی که خلاقیت را القا می کند.

با این حال، زندگی در اینجا بدون چالش نیست. من خارجی ها را دیده ام که به امید یافتن شغل یا راه اندازی کسب و کار آمده اند، اما به دلیل اینکه نمی توانند امرار معاش کنند، آنجا را ترک کرده اند. در حالی که برخی از خارجی‌ها می‌توانند امرار معاش کنند، طبق آنچه من دیده‌ام، زندگی برای کسانی که از راه دور کار می‌کنند، با پس‌اندازهای فراوان وارد می‌شوند، یا جریان دیگری از درآمد برای تکیه دارند، کمترین استرس را دارد. مور اوایل سال جاری در کوه رونگ ازدواج کرد. ارائه شده توسط سونیا مور زندگی در سیم ریپ به من و شوهرم پایگاهی مناسب می دهد تا از آنجا بتوانیم بقیه کامبوج را کشف کنیم.

به عنوان دوستداران اقیانوس، ما به ویژه از داشتن جزایر Koh Rong و Koh Rong Sanloem در این نزدیکی قدردانی می کنیم. ما حتی اوایل امسال در کوه رونگ ازدواج کردیم. این یک عروسی جزیره ای رویایی بود، در ساحلی متروک و پودری با شن و ماسه سفید که با آب فیروزه ای درخشان احاطه شده بود.

اگر زمانی نیاز به تعمیر در شهر بزرگ داشته باشیم، پنوم پن 5 ساعت و نیم با اتوبوس یا تاکسی با محله‌های عالی و رستوران‌های زیبای پشت بام فاصله دارد. زمانی که در کوهستان به زمان نیاز داریم، برای غوطه وری شفابخش در طبیعت، به سمت کوه های دورافتاده و وحشی هل، خانه بزرگ ترین جنگل های بارانی باقی مانده آسیا می رویم.

هر چه بیشتر در کامبوج بگذرانم، بیشتر می دانم که به این زودی مکان هایی برای بازدید از من تمام نخواهد شد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید