من به دانشگاهیان مبهم ایمیل فرستاده ام که به دنبال مصاحبه رادیویی هستند. جز اینکه من این کار را نکرده ام

مانند بسیاری از نقل قول های افراد مشهور جهان، اندی وارهول احتمالا این عبارت را در مورد همه افراد به دست آوردن 15 دقیقه شهرت خود ابداع نکرده است. نه این که مهم باشد: بدیهیات به طور غیرقابل برگشتی متعلق به اوست و از نظر علمی قوی تر. در عصر آنلاین، به نظر می رسد که همه در نهایت درجاتی از توجه را به خود جلب خواهند کرد.

ممکن است "ویروسی" باشد - به روشی خوب یا بد - اما به طور فزاینده ای، 15 دقیقه از فردی تشکیل می شود که شما را جعل می کند.

طبق معمول، من خیلی پشت سر این روند بودم. جعل هویت آنلاین سالهاست که ادامه دارد، در حالی که من فقط در چند هفته گذشته وارد آن شدم. اولین ایمیل از یک باستان شناس در اسرائیل بود که به درستی مشکوک بود که یک برنامه رادیویی ایرلندی بخواهد با او درباره کتاب مبهم و آکادمیک او درباره شهرک های باستانی اسرائیل مصاحبه کند. او درخواستی را که ظاهرا از من دریافت کرده بود، ارسال کرد. این به زبان آمریکایی نوشته شده بود - تقریبا مطمئنا توسط هوش مصنوعی ساخته شده است - اما به اندازه کافی نشان دهنده آشنایی با کار باستان شناس بود. اگر خیلی دقیق نگاه نکردید

چیزی که او را مشکوک کرد این بود که از یک حساب جیمیل می آمد.

دیگران دنبال کردند. یک جامعه شناس در سوئد. دیگری در استرالیا. یک "الکلی در حال بهبودی جویای شادی" در ایالات متحده که کتاب خودیاری نوشته بود. تعدادی از ایمیل‌ها به دانشگاه‌های UCD فرستاده شد و در آنجا به سرعت جعلی تشخیص داده شد.

اما برخی از افراد خارج از کشور کاملا متقاعد شده بودند که درخواست مصاحبه واقعی است، اما خواستار تایید آن بودند: نه به خاطر حساب جیمیل یا نثر روباتیک، بلکه به دلیل بعید بود که کسی بخواهد با آنها مصاحبه کند.

این بخشی از فرآیندی بود که در آن حیله‌گری انسان درگیر بود و تقریبا بسیار بی‌رحمانه بود. به نظر می‌رسید که کلاهبردار یا کلاهبرداران به طور خاص نویسندگان آثار متراکم، آکادمیک یا کتاب‌های تولید شده توسط ناشران کوچک محلی را هدف قرار داده‌اند: چیزهایی که فهرست‌های پرفروش را به دردسر نمی‌اندازند یا توجه ایستگاه‌های رادیویی را در آن سوی جهان جلب نمی‌کنند.

Deepfake Ireland در Virgin Media One: ناراحتی Gráinne Seoige در این فیلم ترسناک قابل لمس است

و نویسندگان، که از اعتبار سنجی غیرمنتظره حمایت می‌شوند، احتمالا با نحوه کار مصاحبه‌های رسانه‌ای آشنا نبودند. «شان» پس از ارائه این درخواست، آنها را به همکارش «نووا» ارجاع می‌دهد، که «نوا» را برای «افزایش نویسنده» آماده می‌کند. البته مستلزم پرداخت هزینه بود.

حتی اگر نویسنده در این مورد اخم می کرد، «شان» دوباره به آنها ایمیل می زد. "لطفا قبل از تصمیم گیری در مورد چگونگی ادامه، برنامه و ترتیبات آن را به طور مستقل تأیید کنید."

احتمالا درصدی از افرادی که با آنها تماس گرفته‌اند این موضوع را به اندازه‌ای قابل باور می‌دانند که حوصله بررسی کردن را نداشته باشند. و پس از آن، وقتی فهمیدند فریب خورده‌اند، خجالت می‌کشیدند که در مورد آن به کسی بگویند.

من را بر آن داشت تا کمی در فضای آنلاین جستجو کنم، جایی که متوجه شدم - تعجب، تعجب - که کلاهبرداری هایی که هدف آنها نویسندگان است به طرز شگفت آوری رایج است. به وب‌سایت‌های ناشران و نمایندگان ادبی نگاه کردم و نتوانستم سایتی را پیدا کنم که هشداری مبنی بر جعل هویت آنها نداشته باشد.

آخرالزمان هوش مصنوعی چه کسی را باور کنیم؟

این به من یادآوری کرد که چند ماه پیش یک ایمیل کلاهبرداری دریافت کرده بودم. ظاهرا از یک ناشر واقعی در شیکاگو آمده است. در آن به برنامه رادیویی من، این ستون و عناوین کتاب‌های مختلفی که نوشته‌ام، به همراه چند نکته تملق‌آمیز که به نظر می‌رسید از نقدها حذف شده‌اند، اشاره شد. آنها گفتند که از "کار کردن" با من ناامید بودند، اگرچه معنی آن را مشخص نکردند.

خوشبختانه، بدبینی غیر قابل نفوذ من - و آدرس گویای جیمیل - از من در برابر باور کردن آن محافظت کرد. با این حال من تحت تاثیر پیچیدگی قرار گرفتم. نه فقط جزئیاتی که هوش مصنوعی جمع‌آوری کرده بود، بلکه نحوه ارائه همه آن‌ها: به من گفتن چه چیزی محاسبه کرده است که ممکن است بخواهم بشنوم.

وقتی متوجه کلاهبرداری شدید، می توانید به خودتان تبریک بگویید. اما زمانی که نمی توانید چقدر دور است؟ وقتی هوش مصنوعی ظرافت کافی، حتی حس کنایه را ایجاد می کند؟ آخرین درخواستی که «شان» در موردش شنیدم از نویسنده ای در نیویورک بود. او کتابی درباره خطرات هوش مصنوعی منتشر کرده بود.