من به نظارت بر اخراج ها کمک کردم. بعد خودم اخراج شدم

بابی پاورز قبل از اینکه خودش اخراج شود به نظارت بر اخراج کارکنان در یک شرکت کمک کرد. با اجازه بابی پاورز بابی پاورز به برنامه ریزی برای اخراج کارکنان کمک کرد. سپس او خود را در قطعه قطعه قطعه یافت.

کارگران اخراج شده چه مدت باید برای خداحافظی فرصت داشته باشند؟ هر جزئیات به یک معضل تبدیل شد.

پاورز می‌گوید این کار روح‌افکن بود. "شما انسان ها را در یک صفحه گسترده قرار می دهید." این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با بابی پاورز، 39 ساله، مربی رهبری در سیاتل است. زمانی که در بخش منابع انسانی در یک استارت آپ رسانه ای کار می کرد، به نظارت بر اخراج ها کمک کرد و بعدا خودش اخراج شد. Business Insider استخدام قبلی و اخراج بعدی او را تأیید کرده است. موارد زیر برای اختصار و وضوح ویرایش شده است.

یک روز رئیس من تماس گرفت و گفت: "ما باید یک اخراج بزرگ انجام دهیم و من و شما کسانی هستیم که آن را اداره می کنیم." این مسئله این بود که ما با تیم اجرایی هماهنگ کنیم تا لیست افرادی که قرار است در اخراج حضور داشته باشند را بدست آوریم.

این یک تجربه واقعا دردناک بود زیرا افرادی را که از نزدیک می‌شناختید درگیر می‌کرد، و این یک سوال دائمی و روزمره بود که چه کسی در لیست است و چه کسی نیست.

ما می دانستیم که باید برش های بسیار عمیقی انجام دهیم. همه این افراد بودند که در کارشان عالی عمل می کردند. هدف عموما این بود که به اندازه‌ای کم کنیم که مجبور به اخراج مجدد نباشیم. این به نوعی یک هدف متحرک بود زیرا ما پیش بینی های بودجه به روز شده را دریافت می کردیم. به محض اینکه پیش بینی درآمد کاهش یافت، متوجه شدیم که باید حتی بیشتر کاهش دهیم.

بخشی از رفت و آمدها این بود که بفهمیم کجا بیشتر به مردم نیاز داریم. روحش خرد کننده بود

این مسئله سخت در مورد دنیای شرکت‌هاست: هر زمان که با یک اخراج بزرگ یا هر تصمیم بزرگ دیگر در سراسر شرکت روبرو می‌شوید، در پایان روز، انسان‌ها را در یک صفحه گسترده قرار می‌دهید که احساس خوبی ندارد.

ما سعی کردیم انسانیت را حفظ کنیم

برای من و رئیسم، وظیفه ما تلاش برای حفظ انسانیت از طریق این همه چیز بود. اکثر صحبت‌های ما این بود: "چگونه می‌خواهیم این کار با ما انجام شود؟ چگونه دیده و شنیده‌ایم که در شرکت‌های دیگر ضعیف انجام می‌شود؟"

بحث‌ها شامل زمان‌شناسی زمان برقراری تماس با شخص بود. چه کسی در آن تماس است؟ ما آن را تقریبا در لحظه تنظیم کردیم: همه به طور همزمان تماس می گیرند. چه زمانی یک ایمیل به سراسر شرکت ارسال می کنیم؟ چه زمانی Slack و ایمیل آنها را غیرفعال می کنیم؟ اجازه بدیم خداحافظی کنند؟ آیا آنها شماره تلفن همراه یکدیگر را دارند؟ آیا آنها در لینکدین متصل هستند؟ آیا آنها ایمیل شخصی دارند؟ آنها چگونه می خواهند با دوستان خود خداحافظی کنند؟

شما نمی توانید خیلی طولانی وقت بگذارید، اما اگر زمان صفر بدهید و فورا دسترسی را قطع کنید، واقعا غیرانسانی به نظر می رسد. فقط 100 یا 1000 سوال وجود داشت که هرگز به آنها فکر نکرده بودم.

اگر نگرانی امنیتی زیادی نداشتیم، می‌خواستیم سعی کنیم حداقل کمی وقت بگذاریم تا آنها بتوانند به افراد خود پیام دهند و بگویند: "هی، من یکی از کسانی هستم که تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. ممنون از زمانی که با هم گذاشتیم."

اکثریت قریب به اتفاق این اخراج‌ها تماس‌های ویدیویی بود، زیرا یک شرکت از راه دور بود و به این دلیل که ما می‌خواستیم لمس انسانی داشته باشیم، زیرا کمی احساس بهتری دارد.

ما مطمئن نبودیم که نام تماس را چه کنیم. قبلا هرگز به آن فکر نکرده بودم. اگر نتوانید کسی را نگه دارید، یا اگر دعوت جلسه را رد کرد، به دلیل اختلاف، چه می کنید؟ لجستیک در نهایت بسیار ظریف بود.

تماس‌های اخراج برخی از سخت‌ترین مکالماتی بود که تا به حال داشته‌ام. برای برخی از این افراد، می دانید که مشکلات مالی داشته اند یا فقط خانه ای خریده اند. موضوع هر چه باشد، شما می دانید آن طرف میز چه چیزی است.

این بار روی بلوک خرد کن

به زودی پس از اخراج، کار دوباره طبق روال گذشته بود. من حتی یک ترفیع هم گرفتم و بیشتر از قبل درآمد داشتم. حدود یک ماه و نیم بعد، من در یک کنفرانس یادگیری و توسعه در لاس وگاس بودم.

داشتم یادداشت می‌کردم و تمام این اطلاعات را جمع‌آوری می‌کردم که با رئیسم تماس گرفتم. او گفت: "ما در حال اخراج مجدد هستیم، و به جای اینکه این گفتگوها را با افراد دیگر داشته باشیم، فکر می کنم این بار در مرحله نهایی هستیم." من تا حدی کف پوش شده بودم و تا حدودی احساس می کردم طبیعی است.

صبح روز اخراج، رفتم تا ببینم آیا هنوز انفجاری ارسال شده است یا نه، و نتوانستم وارد ایمیلم شوم. طناب کشیده شده بود. این فکر عجیب است، "من نمی توانم دستم را برای خداحافظی دراز کنم." تمام آن چیزی که در آن لحظه احساس می کنید.

زمانی که قبلا در مورد اخراج‌ها خوانده بودم، همیشه وضعیت را قضاوت می‌کردم و فکر می‌کردم احتمالا افراد ضعیفی هستند که رها شده‌اند. سپس، با گذراندن مراحل اخراج افراد، متوجه می‌شوید که اصلا اینطور نیست.

دیدن این روند در حال حاضر از هر دو طرف به من همدلی بیشتری نسبت به آنچه مردم از سر می گذرانند - و قضاوتی که می تواند همراه با آن باشد، به من داده است. اکنون، وقتی می‌بینم که اخراج‌ها به صورت آنلاین منتشر می‌شوند، به همان نتیجه‌گیری که قبلا می‌رفتم عجله نمی‌کنم.

آیا داستانی برای به اشتراک گذاشتن در مورد شغل از دست رفته دارید؟ با این خبرنگار در tparadis@businessinsider.com تماس بگیرید.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید