من تقریبا هر چیزی را که داشتم قبل از مهاجرت به خارج فروختم. اکنون، من با وسایلی کمتر از آنچه که بسته بودم به خانه برمی گردم.

من فقط با دو کیف به ژاپن رفتم. آلسا هیکمن من تقریبا از شر همه چیزهایی که قبل از نقل مکان به ژاپن داشتم خلاص شدم و بیشتر آنها را از دست نمی دهم.

داشتن وسایل کمتر باعث شده است که به مقدار کمی نیاز داشته باشم و از آن زمان از شر چیزهای بیشتری خلاص شده ام.

اکنون، در حال آماده شدن برای بازگشت به کانادا هستم، اما قصد دارم سبک زندگی مینیمالیستی را حفظ کنم. تقریبا یک سال پیش، آپارتمانم در اتاوا را ترک کردم، بیشتر وسایلم را فروختم، بقیه را جمع کردم و با یک چمدان و دستمال به ژاپن رفتم.

از آن زمان، من همان کیف‌ها را به اجاره کوتاه‌مدت Airbnb در سراسر توکیو، اوزاکا، کوماموتو و سایتاما آورده‌ام. تقریبا بعد از یک سال، من بیشتر چیزهایی را که پشت سر گذاشتم از دست ندادم و شروع کردم به دوست داشتن انعطاف پذیری ناشی از داشتن خیلی کمتر.

در واقع، این روزها، من این سوال را دارم که چرا در وهله اول تا این حد نیاز داشتم.

من در کانادا دقیقا یک مینیمالیست نبودم بیشتر وسایلم را قبل از اسباب کشی فروختم. آلسا هیکمن من همیشه تا حدودی یک آدم "چیز" بوده ام. من یک کمد مملو از کتاب، قفسه‌های پر از کتاب و کفش‌هایی داشتم که اساسا برای هر مناسبت، از جمله برخی از آن‌ها را فقط یک یا دو بار در سال می‌پوشیدم.

آپارتمان من نیز پر از وسایل بود: دفتر، گیاهان، ظروف آشپزخانه، و هر چیز دیگری. شوهرم عاشق کلکسیون است و من همیشه از چیدن چیزهای کوچک لذت می بردم تا فضایمان بیشتر شبیه ما باشد.

با این حال، زمانی که ما برای انتقال یک ساله خود به ژاپن برنامه ریزی کردیم، می دانستیم که باید کوچک سازی کنیم. ما آپارتمانی برای برگشتن نداشتیم، بنابراین تقریبا از شر همه چیز خلاص شدیم. فیسبوک مارکت برای چند ماه بهترین دوست من بود که مبلمان، لوازم الکترونیکی و غیره را فروختم.

من یک تن از لباس‌هایم را فروختم و اهدا کردم تا کمد لباسی بسازم، که بعدا آن را حتی بیشتر به چهار پیراهن، دو دامن، یک شلوار، شورت، یک لباس، یک جفت کفش و یک کت بارانی تقلیل دادم - همه در قالب‌های بسته‌بندی مرتب شده بودند.

سپس، چند چیز احساسی را که می‌خواستیم در جعبه‌ها نگهداری کنیم، بسته‌بندی کردیم و آنها را نزد خانواده در کانادا گذاشتیم.

من چیزهایی را که تقدیم کردم از دست نمی‌دهم - و در واقع، فکر می‌کنم می‌توانستم حتی کمتر بسته‌بندی کنم پس از نقل مکان، من حتی بیشتر از وسایلم را به خانه به کانادا فرستادم. آلسا هیکمن معلوم شد، من آنقدر برای حضور در ژاپن هیجان‌زده بودم که هیچ چیزی را که پشت سر گذاشتم از دست ندادم - حتی بعد از تمام شدن محصولات معمول موهایم و مجبور شدم جایگزین‌هایی برای فرهایم پیدا کنم. همچنین داشتن چیزهای کمتری برای حمل کردن، آرامش بخش بود. فقط احساس سبکی کردم

با گذشت ماه‌های اقامتم در ژاپن، متوجه شدم که می‌توانستم حتی کمتر وسایلم را جمع کنم. آیا واقعا به شامپوی مورد علاقه‌ام و هزاران لوازم التحریر نیاز داشتم؟

جابجایی بین شهرها با همه چیزهایی که در دو کیف داشتم باعث شد نسبت به هر چیزی که داشتم بیش از حد آگاه باشم. بالا بردن چمدان‌های سنگین از پله‌ها وقتی Airbnb ما آسانسور نداشت، واقعا سرگرم‌کننده نبود، و من قطعا نمی‌خواستم چیزی را حمل کنم که مطلقا به آن نیاز نداشتم.

در طول یک سال، من سه (چهار) جعبه از وسایلم را به کانادا فرستادم، فقط به این دلیل که به بیشتر چیزهایی که در آنها بود نیاز نداشتم. بعد از زندگی با چیزهای کم، یاد گرفتم که چقدر به تعداد کمی از وسایل نیاز دارم تا روز به روز احساس راحتی کنم.

من آموخته ام که خانه واقعا در مورد چیزها نیست در حال حاضر، من احساس می کنم خیلی راحت تر از زندگی با کمتر. آلسا هیکمن البته، این بدان معنا نیست که چیزی را از زندگی حداکثری‌ترم در کانادا تنگ نمی‌کنم.

به عنوان کسی که عاشق آشپزی است، دلم برای داشتن آشپزخانه ای پر از ابزار و وسایل تنگ شده است. و گاهی دلم برای حس بازگشت به خانه به مکانی مملو از چیزهایی که معمولا برای فضای زندگی خود انتخاب می‌کردم تنگ می‌شود.

هرچند هنوز راه‌هایی پیدا کرده‌ام که در Airbnbs خود احساس آرامش کنم. در طول سال گذشته، خانه کمتر به داشتن محیطی عالی تبدیل شده است و بیشتر به زندگی من و شوهرم که با هم می‌سازیم، و ماجراهایی که در این راه داریم، تبدیل شده است.

امیدوارم این احساس را به هر چیزی که در آینده می آید منتقل کنم. به زودی به کانادا برمی گردیم و با 20 جعبه ای که آنجا گذاشتم روبرو خواهم شد. با این حال، در این مرحله، به سختی به یاد می‌آورم که چه چیزی در آنها وجود دارد. من قطعا نمی خواهم بیشتر آن را برگردانم.

ما اکنون در مورد یک ماجراجویی بزرگ دیگر صحبت می کنیم: تلاش برای زندگی با ون، بازدید از کشورهای بیشتر، یا نقل مکان به یک شهر جدید در کانادا.

مهم نیست که چه اتفاقی می افتد، من در حال برنامه ریزی یک پاکسازی بزرگ از همه چیزهایی هستم که پس از بازگشت به خانه جمع آوری کردیم. معلوم شد، من می‌توانم کاملا راحت زندگی کنم، بدون بسیاری از چیزهای زشت و سایر وسایلی که زمانی فکر می‌کردم به آن نیاز دارم.

بعد از این یک سال، می دانم که در مورد آنچه نگه می دارم بسیار گزینشگرتر خواهم بود. و شاید در ادامه راه بخواهم دوباره خانه ام را با چیزهایی که دوست دارم پر کنم، اما در حال حاضر، از زندگی با کمترین میزان رضایت دارم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید