من تنها بودم و روزها 15 ساعت در ایالات متحده کار می کردم. مهاجرت به فیلیپین به من جامعه ای داد.

بریت مک آلیستر گفت که برای یافتن روابط دوستانه نزدیک در ایالات متحده تلاش کرده است. پس از نقل مکان به فیلیپین، او احساس اجتماعی را پیدا کرد که از دستش رفته بود. ارائه شده توسط بریت مک آلیستر. پس از طلاق و بیماری همه گیر، بریت مک آلیستر برای پیدا کردن دوستان نزدیک در ایالات متحده تلاش کرد.

روزهای کاری طولانی برای او جای کمی برای سرگرمی ها یا زندگی ای که می خواست برایش باقی می گذاشت، بنابراین تصمیم گرفت تغییری ایجاد کند.

او برای بازنشستگی به فیلیپین نقل مکان کرد و جامعه ای را که گم شده بود پیدا کرد. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با بریت مک آلیستر 56 ساله است که ایالات متحده را ترک کرد تا در فیلیپین بازنشسته شود. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

فهمیدم از زندگی ام در آمریکا راضی نیستم.

بعد از طلاقم روزانه 12 تا 15 ساعت به عنوان مدیر فروش در صنعت سقف کار می کردم. هر روز، چند ساعت تنها بودم، سپس می‌خوابیدم و این کار را دوباره انجام می‌دادم.

همه چیزهایی که فکر می کردم خوشحالم می کند را داشتم: یک ماشین، یک کاندو، یک قایق تفریحی کوچک. اما با این حال، احساس می کردم چیزی را از دست داده ام.

بخش بزرگی از آن ارتباط اجتماعی بود، به ویژه پس از همه گیری. خانواده و دوستان قدیمی من در جورجیا بودند، جایی که من بزرگ شدم، در حالی که من در آلاباما کار و زندگی می کردم، جایی که پیدا کردن دوستان واقعی برایم سخت بود. مک آلیستر با وجود داشتن امکانات رفاهی مادی که فکر می‌کرد او را خوشحال می‌کند، گفت که هنوز احساس می‌کند چیزی کم است. ارائه شده توسط بریت مک آلیستر. می‌توانستم به یک بار بروم و افرادی را که می‌شناختم ببینم، اما دلم برای کسی تنگ شده بود که بتوانم با او تماس بگیرم و بگویم: «بیا امروز کباب کنیم.

بیایید چند نفر از دوستان را دعوت کنیم.» من با بازی بال و کلیسا امتحان کردم، اما همه جفت بودند یا بچه هایی داشتند که باید به خانه برسند.

انتقال به فلوریدا کمکی نکرد

فکر می‌کردم تغییر محیط می‌تواند کمک کند، بنابراین آپارتمانم را برای اجاره گذاشتم و شش ماه را در Airbnb در پنساکولا، فلوریدا گذراندم. اما موضوع یکسان بود: مردم محلی تمایل داشتند به هم بچسبند و هنوز دوست‌یابی برایم سخت بود.

آیا برای فرصت های شغلی، بازنشستگی یا هزینه های زندگی کمتر به خارج از کشور - به ویژه آسیا - نقل مکان کرده اید؟ ما می خواهیم از شما بشنویم. این فرم کوتاه را پر کنید تا داستان خود را به اشتراک بگذارید.

این زمانی بود که به طور جدی شروع به تحقیق در مورد مکان های دیگر برای زندگی کردم.

پاناما، کاستاریکا و مکزیک را در نظر گرفتم، زیرا آنها فقط یک پرواز کوتاه از خانه داشتند. به جاهایی مثل پرتغال و ایتالیا هم نگاه کردم.

با این حال، من مدام به همان موضوع برمی‌گشتم: من به آن زبان صحبت نمی‌کردم. می خواستم جایی زندگی کنم که بتوانم با مردم محلی ارتباط برقرار کنم.

وقتی شروع به تماشای ویدیوهای یوتیوب درباره جنوب شرقی آسیا کردم، با یک مرد آمریکایی در شهر سبو برخوردم. ما به صورت آنلاین با هم دوست شدیم و او به من توضیح داد که زندگی در فیلیپین چگونه است.

هر چه بیشتر صحبت می کردیم، بیشتر احساس می کردم که جای مناسبی برای من است. این تصمیم من را محکم کرد.

پدرم و برادرم فکر می‌کردند من دیوانه‌ام که می‌روم، زیرا آنها هنوز در ایالات متحده بودند. اما من آنها را فقط در روز شکرگزاری و کریسمس دیدم و نمی‌خواستم زندگی‌ام را فقط برای آن سه یا چهار روز با هم بودن در هر سال متوقف کنم.

شش ماه طول کشید تا برای حرکت آماده شویم. آپارتمان خود را در خلیج سواحل به قیمت 372000 دلار فروختم و در نوامبر 2023 از کارم بازنشسته شدم. به این نتیجه رسیدم که می‌توانم با یک بودجه 3000 دلاری در ماه به مدت هشت سال زندگی کنم تا زمانی که واجد شرایط دریافت بیمه‌های اجتماعی و مستمری باشم.

در ژانویه 2024، من به صورت نادیده به مناظر فیلیپین نقل مکان کردم. من قبلا هرگز به آسیای جنوب شرقی نرفته بودم. من با یک چمدان بزرگ، یک کیف دستی و یک کوله پشتی با کامپیوترم آمدم. مک آلیستر در نهایت با چندین مهاجر دیگر که ملاقات کرد دوست خوبی شد. ارائه شده توسط بریت مک آلیستر. به عنوان یک آمریکایی، به من اجازه ورود بدون ویزا به فیلیپین را به عنوان یک بازدید کننده موقت دادند. پس از 30 روز اول، من برای معافیت 29 روزه ویزا درخواست دادم، سپس شروع به تمدید اقامت خود هر دو ماه یکبار کردم.

فیلیپین به بازدیدکنندگانی که نیاز به ویزا ندارند اجازه می دهد تا حداکثر 36 ماه از آخرین ورود خود درخواست تمدید کنند.

وقتی زمانش برسد، در مورد یک برنامه بلندمدت تصمیم خواهم گرفت.

پیدا کردن جامعه من

در عرض دو هفته از ورود به سبو، می دانستم که اینجا را دوست دارم.

یوتیوب‌بر آمریکایی که با او صحبت می‌کردم، من را به یک جلسه در استارباکس با چند نفر دیگر دعوت کرد. ما در نهایت دوست صمیمی شدیم.

ما شروع کردیم به مسافرت با هم، بیرون رفتن برای غذا خوردن، و در خانه های یکدیگر رفت و آمد کردیم. آنچه را که از دست داده بودم در ایالات متحده پیدا کرده بودم.

نقل مکان به اینجا به من فرصتی داد تا یک سرگرمی جدید را کشف کنم. سازندگان ویدیویی که از طریق جامعه مهاجران آشنا شدم، مرا تشویق کردند که کانالی را برای مستند کردن ماجراهایم راه‌اندازی کنم.

همانطور که کانال من رشد کرد، مردم شروع به تماس با من کردند و من شروع به میزبانی جلسات کردم. چیزی که با یک جلسه شروع شد به سه جلسه در هفته گسترش یافته است: دوشنبه شب ها در تگزاس رودهاوس، صبحانه های پنجشنبه، و نوشیدنی های جمعه با موسیقی زنده. همه خوش آمدید، از جمله مردم محلی.

بسیاری از مردم می گویند که آنها فقط برای گذراندن وقت با سایر خارجی ها در نیمه راه دور دنیا حرکت نکرده اند. ساختن ویدیوها به مک آلیستر سرگرمی جدیدی داد و او را به میزبانی مجالس و ایجاد دوستی های جدید در سبو سوق داد. ارائه شده توسط بریت مک آلیستر. اما به محض ورود، اغلب دلتنگ افرادی هستند که منابع فرهنگی خود را به اشتراک بگذارند و بفهمند از کجا آمده اند. به عنوان مثال، بسیاری از فیلیپینی هایی که من ملاقات کرده ام، هرگز فیلم «فارست گامپ» را ندیده اند و حتی درباره آن چیزی نشنیده اند.

جلسات به مکانی برای ملاقات دوستان، یافتن شرکای سفر، صرف غذا و بیرون رفتن تبدیل شده است. من می‌خواهم مطمئن شوم که مردم به اینجا نرسند و در نهایت تنها و تنها نمانند.

با نگاهی به گذشته، برای تغییر سرعت به اینجا نقل مکان کردم، و این برای من کاملا خوب بود.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید