من دخترم را به جای کمپ لاکراس به کمپ سلامتی فرستادم. او یاد گرفت که چگونه هیچ کاری انجام ندهد.

نویسنده، در یک تاب در آبگرم نشان داده شده است، جایی که دخترش را به یک کمپ سلامتی یک هفته ای فرستاد. با حسن نیت از ترزا پیکت. دخترم کارهای زیادی انجام داده است و برنامه او معمولا پر است.

تابستان امسال، تصمیم گرفتم که او باید از کمپ ورزشی رقابتی معمول خود صرف نظر کند و چیز جدیدی را امتحان کند.

یک کمپ سلامتی به او کمک کرد تا یاد بگیرد که چگونه استراحت کند و به روشی جدید بر نیازهای خود تمرکز کند. "پس، تابستان امسال کمپ های چوگان؟" یکی از والدین بهار گذشته از من پرسید.

این همان سؤالی بود که قبلا بارها به آن پاسخ داده بودم. سال‌ها، تابستان فرصت دیگری برای دخترم بود تا به عنوان یک ورزشکار، دانشجو و رهبر رشد کند.

امسال، پاسخ من یکی دیگر از والدین ورزشکار - و من - را شگفت زده کرد.

گفتم: "او در حال استراحت از چوگان است." پاسخ دادم: "من او را برای یک کمپ خودمراقبتی ثبت نام کردم."

حالا که کارش تمام شده است، صادقانه می‌توانم بگویم این یکی از بهترین تصمیم‌های والدینی است که گرفته‌ام.

تابستان ها شلوغ بوده است

در بیشتر دوران کودکی دخترم، معتقد بودم هر فرصتی فرصتی برای پیشرفت است. او لاکراس رقابتی در سطح بالا بازی کرد و در تیم A یک باشگاه رقابتی ملی جایگاهی کسب کرد. من پدر و مادری شدم که دائما صندوق پستی خود را تازه می‌کردم تا مطمئن شوم فرصتی را برای کسب جایگاه در اردوهای آموزشی رقابتی از دست ندهم. تعطیلات خانوادگی در اطراف مسابقات برنامه ریزی شده بود.

ورزش فقط شروع بود. در مدرسه سخت آکادمیک خود، او در دروس بالاتر از سطح کلاس خود عالی بود. او با خواهرش فیلم‌های کوتاه برنده جوایزی خلق کرد و با کمک برنامه ریشه‌ها و شلیک‌های موسسه جین گودال و شورای هنری محلی ما، جشنواره فیلم‌های محیطی کودکان مریلند، جشنواره فیلم‌های محیطی را تهیه کرد.

من به کنجکاوی، خلاقیت و انگیزه او افتخار می کردم. با این حال، گاهی اوقات بین دبستان و راهنمایی، تابستان مانند فصل باز اکتشاف زمانی که چادری در حیاط خلوت بالا می‌رفت و کرم‌های شب تاب زیر آسمان پرستاره می‌چرخند، دیگر احساس نمی‌شد.

او به چیزی متفاوت نیاز داشت

کمپ سلامتی تابستان را به فصلی از سادگی بازگرداند. بدون رتبه بندی بدون رقابت او با پرداخت 325 دلار به علاوه یک کیت اختیاری خودمراقبتی 50 دلاری، یک هفته را از ساعت 1 بعد از ظهر صرف کرد. تا ساعت 4 بعد از ظهر هر روز، در مروارید، یک آبگرم روزانه محلی در مریلند در نزدیکی محل زندگی ما، یاد می گیرد که از خود مراقبت کند - داخل و خارج.

به جای فعالیت های پشت سر هم، دخترم هفته خود را با لذت بردن از تجربیات آرامش بخش، از جمله یوگای هوایی، مدیتیشن شکلات، حمام صوتی، و سایر فعالیت هایی که صرفا برای کمک به حضور بیشتر او طراحی شده بودند، گذراند. اتاق یوگا آریل در مروارید، یک آبگرم روزانه در مریلند. با حسن نیت از ترزا پیکت. هنگام تحویل گرفتن، او بیشتر زمینگیر به نظر می رسید. او هیجان یادگیری ژست ها را در هوا در طول یوگای هوایی به اشتراک گذاشت. پس از یک روز استفاده از صورت و اسموتی های خود، پوست طبیعی او درخشان شد.

در اتاق نمک کریستال، هالوتراپی را تجربه کرد. بعدا او گفت که در این اتاق اتفاق خاصی نیفتاده است. از شنیدن این که او بیشتر روز خود را تقریبا هیچ کاری انجام نداده است، به طرز شگفت انگیزی خوشحال شدم.

سپس آب‌های شفابخش وجود داشت، اتاق بزرگی که دارای چندین نوع آب درمانی بود. در آخرین روز اردو، دخترم - که تمام تابستان علاقه ای به بازدید از استخر نداشت - کاملا این موضوع را پذیرفت.

ادعا شده است که حمام بخار اکالیپتوس و شیرجه سرد با بهبود گردش خون و تسریع بهبودی برای ورزشکاران مفید است. من نمی توانم نتایج دقیق را ردیابی کنم، اما او استراتژی هایی برای مراقبت از خود ایجاد کرد. ورزشکار یا نه، مراقبت از خود مهم است.

سپس گروه هفته را با یک تجربه حمام صدای شناور به پایان رساند. نویسنده گفت که تجربه یک هفته ای دخترش با یک حمام سالم به پایان رسید. با حسن نیت از ترزا پیکت. او مهارت های جدیدی یاد گرفت

دخترم به جای گذراندن روزهای تابستانی خود در یک کمپ ورزشی سخت، یاد می گرفت که به طور کل نگر از خود مراقبت کند - ذهن، بدن و روح.

وقتی از کمپ بیرون می رفتم، در حالی که آب از دریاچه کیتاماکوندی در نزدیکی می درخشید، دخترم را تماشا کردم که در زمین بازی مکث می کرد. او برای فعالیت بعدی عجله نداشت. او سعی نمی کرد چیزی را ثابت کند. او به سادگی در آن لحظه بود و زیر نور خورشید وجود داشت. بی سر و صدا، او لحظه را با من در میان گذاشت.

سال‌ها فکر می‌کردم نقش من به‌عنوان پدر و مادر این است که به دخترم کمک کنم تا پیشرفت کند. من کم کم متوجه می شوم که این وظیفه من است که به او کمک کنم تا زمانی که برای رسیدن به چیزی تلاش نمی کند، کیست.

با ارزش ترین چیزی که او از کمپ سلامتی به دست آورد چیزی نبود که بتواند در برنامه های کالج فهرست کند. این توانایی فقط بودن بود.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید