من دخترم را در همان محله نیویورک بزرگ می کنم که در آن بزرگ شدم. من ارزش جامعه را یاد می گیرم.

نویسنده (سمت چپ) گفت که بازگشت به محله قدیمی خود با دخترش (راست) مزایای غیرمنتظره ای را به همراه داشته است. با حسن نیت از بلیک تورک. هرگز انتظار نداشتم دخترم را در همان جایی که بزرگ شدم بزرگ کنم، اما زندگی برای ما برنامه هایی داشت.

من در حال ایجاد روابط اجتماعی قوی با همسایگان و مادران محلی هستم.

من عاشق تجربه روزهای استخر و تپه های برفی دوران کودکی ام از دریچه مادری هستم. در یک بعدازظهر هفته در این تابستان، وقتی کودک 2 ساله ام را در استخر فرود آورد، به هوا پرتاب کردم و ما از خنده بلند شدیم. چند قدم دورتر، ماشین‌ها و کامیون‌ها روی پل هوایی بزرگراه در حال حرکت بودند.

چهار دهه قبل از آن، در همان استخر آبی درخشان، پارک‌های شهر نیویورک، شنا می‌کردم. در میان هرج و مرج اطراف شهر. وانمود کردم که یک پری دریایی هستم که خورشید به موهای قرمزم برخورد کرد و شانه هایم را برنزه کرد. اکنون، در 45 سالگی، مملو از کک و مک هستم، که احتمالا نتیجه آن روزهای تابستانی بی‌خیالی است که با خوشحالی در آفتاب سپری می‌شوند.

بازگشت به محله کودکی ام در بزرگسالی برنامه من نبود. لیست آپارتمان کریگزلیست مبهم بود. وقتی آنجا بودم، متوجه شدم که در دفتر اجاره جدید مجتمعی هستم که در آن بزرگ شده بودم. نویسنده گفت که از بزرگ کردن دخترش در همان محله نیویورک که در آن بزرگ شده لذت می برد. با حسن نیت از بلیک تورک. این ملک 80 هکتاری، با فضای سبز دقیق آراسته شده، در دهه 1940 به عنوان مسکن طبقه متوسط ​​برای کهنه سربازان بازگشته از جنگ جهانی دوم ساخته شد. اکنون، این مجموعه یک فضای چند نسلی است که مستاجران اصلی، خانواده‌های جدید و فارغ‌التحصیلان اخیر کالج را در خود جای داده است.

قبل از اینکه بفهمم، یک آپارتمان اجاره کرده بودم، در چند قدمی ساختمانی که در آن بزرگ شده بودم. از نظر فرهنگی، بازگشت به زادگاه خود می تواند مفهومی منفی داشته باشد. در فیلم ها، اغلب به عنوان یک گام به عقب یا شکست نشان داده می شود. برای من برعکس بود.

زندگی در جایی که من بزرگ شده بودم، آسایش داشت

این مکان، جایی که من چهار دهه در آن زندگی کرده بودم، تمام نسخه های من را دیده بود. دختری 30 ساله در سوگ از دست دادن مادرش. بعدها، به عنوان یک همسر، ناامید برای یک نوزاد. شکنجه شده توسط فضاهای سبز که به نظر مکان مناسبی برای بزرگ کردن خانواده است. سپس در نهایت، به عنوان یک پدر و مادر.

من با مادر مجردم به عنوان یک نیویورکی کلیشه ای بزرگ شده بودم که به سختی همسایه هایش را می شناخت. اکنون، به عنوان یک مادر، همه چیز متفاوت به نظر می رسید. جامعه ای که همیشه می شناختم یک اکتشاف جدید بود.

ورزشگاه فلزی جنگلی که من از آن بالا رفتم مدت ها بود که از بین رفته بود. با یک سرسره آبی مدرن و دیوارهای کوهنوردی جایگزین شده است. چمن‌زاری که به خوبی نگهداری می‌شد، زمانی که استفاده از آن محدود می‌شد، اکنون به مرکزی برای گردهمایی‌ها، شب‌های سینما و روزهای آرام تابستان تبدیل شده بود.

دختر من قبلا امتیازات خاصی مانند تهویه مطبوع و ماشین ظرفشویی را تجربه نکرده بود. و همچنین پیاده روی های آرام با Goldendoodle ما، در ملکی که فقط 15 سال پیش اجازه سگ ها را نمی داد. نویسنده که در کودکی سورتمه سواری نشان داده است، گفت که اکنون با دخترش به پایین همان تپه سورتمه می زند. با حسن نیت از بلیک تورک. در طوفان برف تاریخی زمستان گذشته، به همان نقطه‌ای که در یک صبح برفی دهه 90 برای سورتمه سواری دویدم، قدم زدیم. بچه‌های شادی‌آور پایین پرواز می‌کردند و خاطرات زمانی را که من همین کار را می‌کردم، در نعلبکی ساده‌ام روشن می‌کردند. من زمانی این تپه را ترسناک می دانستم.

حالا برای من تقریبا مینیاتوری به نظر می رسید.

من بخش هایی از دوران کودکی ام را با دیدگاهی جدید زنده می کنم

بازگشت به محله قدیمی ام این فرصت را به من داده است که کارها را به گونه ای متفاوت از طرف دیگر انجام دهم. به‌عنوان یک مادر نوپا، ارتباطات کوچکی ایجاد کرده‌ام که شفا و راحتی را حتی در شهرهای بزرگ فراهم کرده‌اند. من فقط همسایه هایم را نمی شناسم، بعضی از آنها را دوستان خوبی می دانم.

من همچنین از چیزی استفاده کردم که مادرم هرگز نداشت، شبکه های اجتماعی. من در تالار شهر مجازی محلی کمین کرده ام تا مطالب روزانه را بخوانم و با مادران دیگر در مورد نکاتی برای خوردن شام، بهترین کریرها و منابع نگهداری از کودکان ارتباط برقرار کرده ام. من بیشتر از همیشه به عنوان یک کودک یا بزرگسال در محله خود مشغول هستم و این به من قدردانی کاملا جدیدی نسبت به جایی که زندگی می کنم می دهد. نویسنده گفت که از تجربه این منطقه با دیدگاهی جدید به عنوان والدین لذت برده است. با حسن نیت از بلیک تورک. وقتی با دخترم استخر را ترک می‌کنم، در تابستان‌های جوانی‌ام غرق در دلتنگی شدم.

ساعت بعد از یک روز شنا، گاهی اوقات مادرم مرا به عنوان یک غذای خاص به مک دونالدز در همان نزدیکی می برد. در عوض، من و دخترم برای یک ساندویچ بوقلمون به اغذیه فروشی نزدیک رفتیم. بیش از پنج دهه است که یک ستون اصلی محلی بوده است.

من مادرت را وقتی بچه بود می شناختم! صاحبش به دخترم گفت بعدا کنار چشمه راه می‌رفتیم. جایی که بارها بدون فکر از آن گذر کرده بودم. در حال حاضر، آن را به یک pitstop برای هوی و هوس و کنجکاوی تبدیل شده است.

دختر من هنوز آنقدر بزرگ نشده است که بتواند اهمیت پشت این نقاط را درک کند، اما جعل دوران کودکی او - در همان جایی که من تجربه کردم - لذتی وصف ناپذیر بوده است. چیزی که هرگز انتظارش را نداشتم، اما کاملا آن را در آغوش می‌کشم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید