من در حال تبدیل شدن به یک مادر خانه نشین می شوم - از چیزی که درباره خودم فاش می کند می ترسم

از فردا، من رسما یک مادر تمام وقت در خانه خواهم بود. این اولین بار است که در بیش از یک دهه کار نمی‌کنم، و اگر بگویم مطلقا از آینده نمی‌ترسم، دروغ می‌گویم.

همانطور که همه می‌دانید، من نزدیک به یک دهه است که با نیوزویک کار می‌کنم و از ماه مارس زمانی که بعد از تولد پسرم به سر کار برگشتم، دچار اختلال روانی شدم، به‌صورت پاره وقت کار می‌کردم. اکنون زمان آن فرا رسیده است که من نیوزویک را ترک کنم، بنابراین این آخرین ستونی است که خواهم نوشت.

من همیشه برای زمانی که اینجا داشته ام، افرادی که ملاقات کرده ام و چیزهایی که یاد گرفته ام سپاسگزار خواهم بود. تقریبا تا زمانی که سریال Friends پخش می‌شد، در نیوزویک حضور داشتم و برخی از همکارانم را بیشتر از زمانی که شوهرم را می‌شناختم، می‌شناختم. نیوزویک هرگز فقط کاری نبود که من انجام دادم. این چیزی بود که من هستم سالهاست که هویت من بوده است.

بنابراین، وقتی آن هویت از بین برود، چه اتفاقی قرار است بیفتد؟ راستش نمی‌دانم، اما درست مانند دوران مرخصی زایمان، باید یاد بگیرم که خارج از حرفه‌ام چه کسی هستم و نیاز همیشگی‌ام به کار کردن.

باید ارزش خودم را با شخصیتی که هستم و نه شغلی که هستم تنظیم کنم. وقتی به مهمانی‌ها می‌رویم و در سکوت معمولی که معمولا بعد از اینکه به کسی می‌گویید مادر خانه‌نشین هستید، ایجاد می‌شود، مجبور می‌شوم با اینکه مردم تحت تأثیر شغل «باحال» من قرار نمی‌گیرند، راحت باشم.

دوشنبه بیایید، زمانی که معمولا پشت میزم می‌نشینم، به تیم‌ها وارد می‌شوم و به آنچه در آخر هفته از دست داده‌ام می‌رسم، عجیب است که به جای آن روی زمین بنشینم و به بازی کودک نوپایم با اسباب‌بازی‌هایش نگاه کنم.

البته من طعم آن زندگی را با کار پاره وقت چشیده ام. اکنون، مطمئن نیستم که آیا این باعث شده است که در مورد این انتقال احساس راحتی یا اضطراب بیشتری داشته باشم.

از خودم پرسیده ام که آیا واقعا می توانم هر روز در خانه با کودکم باشم؟ مادر بودن یعنی نداشتن خودمختاری برای 12 ساعت یا بیشتر در روز. شما مدام لمس می‌شوید، چیزی از شما خواسته می‌شود، باید از زمین بلند و پایین بروید، مواد ناخالص را از روی اشیا پاک کنید و سعی کنید یک انسان ناپایدار احساسی را تنظیم کنید.

آیا می دانید در محل کار چه کارهایی می توانید انجام دهید که به عنوان یک مادر در خانه نمی توانید انجام دهید؟ خودت برو دستشویی جدیدترین ترفند مهمانی کودک نوپای من این است که سعی می کند دستمال توالت را در حالی که من روی آن نشسته ام و به حمام می روم، داخل توالت بگذارم.

اگر من فقط یک مادر خوب باشم به این دلیل که این سه روز را به یک فرد مستقل تبدیل کنم؟ چه می شود اگر بدون آن روزها در محل کار آنقدر ناامید شوم که سر پسرم فریاد بزنم؟ اگر دوست نداشته باشم 12 ساعت در روز و هفت روز هفته با فرزندانم باشم چه؟

اینها همه سؤالاتی هستند که من تا به حال در برابر آنها مقاومت کرده ام زیرا گفتن این نوع ترس ها با صدای بلند باعث می شود شما مادر بدی شوید. و اگر بعد از اینکه هزاران دلار برای درمان های IVF پرداخت کردید و بارداری موفقی پس از اولین انتقال خود داشتید، در مورد این چیزها تعجب می کنید، در حالی که زنان دیگر در اتاق انتظار سال ها ناراحتی را تحمل کرده اند، به خصوص مادر بدی هستید.

اما بعد به این فکر می کنم که اگر تمام وقت به سر کار برگردم زندگی چگونه خواهد بود. چه می شود اگر من فقط یک مادر خوب باشم زیرا آن دو روز را با پسرم در خانه می گذرانم؟ چه می شود اگر بدون آن دو روز مرخصی آنقدر دلم سوخت که سر پسرم فریاد بزنم؟ اگر دوست نداشته باشم فقط 3 ساعت در روز با بچه هایم باشم چه؟

من به سنت های تعطیلات و خاطراتی که می خواهم با بچه هایم بسازم فکر می کنم. من به بازی‌های مدرسه و گردش‌های میدانی و بازی‌های فوتبال فکر می‌کنم که بر اساس برنامه‌های سخت اخبار فوری کار نمی‌کنند.

نمی توانم آینده را ببینم تا بدانم آیا این تصمیم درستی برای من است که نیوزویک را ترک کنم. مکانیسم مقابله من همیشه جوک سازی بوده است و مدام به همکاران می گویم که ممکن است چند ماه دیگر برگردم با علامتی که می گوید "برای غذا خواهم نوشت".

اما می‌دانم که تعادل حرفه‌ای و شخصی که از زندگی می‌خواهم، چیزی نیست که مرا برای موفقیت در کسب‌وکار خبری آماده کند. و اگر نتوانم موفق باشم، نمی خواهم این کار را انجام دهم. بنابراین، هیچ بخشی از من نیست که تصمیم من برای ترک را زیر سوال ببرد.

و این به من آرامش کافی داده است تا به طور موقت اضطراب را آرام کنم.

بنابراین، من از همه شما خداحافظی می کنم. اگر می‌خواهید در ارتباط باشید، می‌توانید من را در اینستاگرام، فیس‌بوک، تیک تاک و ساب استک دنبال کنید. و واقعا، از شما به خاطر اینکه فضایی را در اختیار من قرار دادید تا در مورد مادری صادقانه و آسیب پذیر باشم و برای همه ایمیل ها و نظرات محبت آمیز شما، سپاسگزارم.