من در همپتونز زندگی می کنم، جایی که اسموتی می تواند 30 دلار باشد. من به بچه هایم یاد می دهم که این طبیعی نیست.

نویسنده بچه هایش را در همپتون ها بزرگ می کند. با حسن نیت از نویسنده من دو بچه را در همپتون بزرگ می کنم، جایی که خانه های لوکس و ماشین های گران قیمت همه جا هستند.

ما ثروتمند نیستیم، بنابراین به آنها در مورد پول و اینکه چرا همیشه نمی‌توانیم چیزی را که آنها می‌خواهند بخریم، یاد می‌دهم.

می‌خواهم مهارت‌های عملی، سخت‌کوشی، و تجربیات را بیش از دارایی‌های گران قیمت بدانند. من در تمام طول سال در همپتونز زندگی می کنم و فرزندانم در مکانی بزرگ می شوند که اغلب با ثروت، موقعیت و تجمل همراه است. آن‌ها خانه‌های زیبا، قایق‌ها در بندر، ماشین‌های گران‌قیمت و مغازه‌های طراحان را می‌بینند که در خیابان‌ها قرار دارند.

فرزندان من تجملات زیادی در اطراف آنها دارند، اما خانواده ما ثروتمند نیستند.

به عنوان یک پدر و مادر، بسیار آگاهم که به آنها یاد بدهم که خوشبختی از چیزهای گران قیمت، مکان‌های منحصر به فرد یا چیزهایی که سایر خانواده‌ها ممکن است داشته باشند به دست نمی‌آید. من می خواهم آنها بدانند که چگونه با مقایسه زندگی کنند بدون اینکه از چیزی که ندارند یا حق داشتن آن را دارند شرمنده شوند.

همه چیز گران است

قیمت های روزانه می تواند این درس را دشوار کند. در Candy Kitchen در بریج همپتون، دو تخم مرغ در حال حاضر 10.95 دلار قیمت دارند و پنکیک 12.95 دلار است. در جاهای دیگر، یک اسموتی می تواند بیش از 30 دلار قیمت داشته باشد (از جمله محل مورد علاقه من برای اسموتی نعناع چیپ در Sag Harbor). حتی بردن دو کودک برای بستنی هم زمانی که همه یک مخروط و رویه انتخاب می‌کنند به سرعت افزایش می‌یابد (به طور متوسط ​​برای دو عدد ماست منجمد 28 دلار هزینه دارد).

من نمی‌خواهم فرزندانم فکر کنند این قیمت‌ها استاندارد هستند، یا اینکه هر سفر خارج از خانه باید شامل بستنی یا بازدید از کارت‌فروشی باشد. من از قبل به آنها می گویم: "اگر امروز آب نبات یا کارت می خواهید، از قلک خود پول بیاورید." این به آنها حق انتخاب می دهد و در عین حال به آنها کمک می کند بفهمند که پول محدود است.

در عین حال، من معتقد نیستم که تربیت کودکان مستقر به این معناست که هرگز بیرون نرویم یا از آنچه در اطرافمان است لذت نبریم. در کنار فروشگاه‌های طراح، مکان‌های نوستالژیکی مانند Kites of the Harbor و The Wharf Shop قرار دارند، جایی که مرور غیرمستقیم مجموعه اسباب‌بازی‌ها، جواهرات نقره‌ای و دکوراسیون دست ساز خانه می‌تواند بخشی از دوران کودکی باشد. تجربه این مکان ها و یافتن تعادل بسیار مهم است.

ما آشکارا در مورد مسائل مالی صحبت می کنیم

ما آشکارا در مورد پس انداز و امور مالی تا حدی که آنها بتوانند درک کنند بحث می کنیم. من آنها را با نگرانی های بزرگسالان سنگین نمی کنم، اما وانمود نمی کنم که همه چیز مقرون به صرفه است. وقتی آنها پول خود را خرج می کنند، نگاه متفاوتی به قیمت ها دارند. آنها وزن می کنند که چقدر چیزی را می خواهند و آیا ارزش آن را دارد که بعدا چیز دیگری را کنار بگذارند.

من سعی می کنم به آنها نشان دهم که برخی از بهترین تجربیات اینجا هیچ هزینه ای ندارند. این کتابخانه تعداد زیادی کلاس‌های حضوری و آنلاین، فعالیت‌ها، منابع آموزشی، برنامه‌های کتابخوانی، نمایشگاه‌های کودکان و مجوزهای موزه را ارائه می‌دهد. اردوی آنها روزهای تفریحی خانوادگی دارد و مدرسه آنها نمایشگاه های میراث برگزار می کند. ما به ساحل می رویم، زمانی را در طبیعت می گذرانیم و قایق های بادبانی را در بندر تماشا می کنیم و انواع مختلف آن را شناسایی می کنیم.

من آنها را به پارو زدن و خرچنگ سواری می‌برم و آنها را به ریشه‌هایم که در نورث هاون بزرگ شده‌ام برمی‌گردانم. نویسنده به بچه‌هایش نشان می‌دهد که فعالیت‌های رایگان زیادی برای آنها دارند. با حسن نیت از نویسنده این فعالیت ها به آنها کمک می کند تا همپتون ها را به عنوان یک جامعه و خانه ببینند، نه پس زمینه ای برای تجمل. جالب اینجاست که این منطقه دارای طیف عظیمی از ثروت است. افراد با جمعیت‌های مختلف در اینجا زندگی و کار می‌کنند و دوستان فرزندانم از خانواده‌هایی با شرایط مالی متفاوت هستند. ثروتمندترین ساکنان همیشه از برندهای طراح چشم پوشی نمی کنند.

در آن لحظات، به ما یادآوری می‌شود که دارایی‌ها لزوما به شما نمی‌گویند که یک شخص کیست.

دارم بهشون مهارت یاد میدم

تدبیر یکی از مهمترین چیزهایی است که می توانم به فرزندانم بیاموزم. ما اسکراب‌های خانگی درست می‌کنیم و پروژه‌هایی را برای انجام کارهایی که قبلا داریم پیدا می‌کنیم. آنها مهارت های عملی را یاد می گیرند: حالت دادن به مو، دوختن، ساختن وسایل، آشپزی و رفع مشکلات ساده خانگی. من دوستانی دارم که سرآشپز خصوصی هستند و آشپزی با آنها به فرزندانم نشان می دهد که درست کردن یک چیز خوب خلاقانه و مفید است.

من همچنین به آنها یاد می دهم که در خانه منظم و متکی به خود باشند، بدانند وسایلشان کجاست و از آنها مراقبت کنند، زیرا ممکن است همه چیز به سرعت انباشته شود.

من فرزندانم را تشویق می‌کنم که به جای چیزهایی که بیکار می‌مانند، به خرید چیزهایی فکر کنند که می‌توانند درآمد ایجاد کنند. می خواهم بپرسند: آیا می توانم با این چیزی بسازم؟ آیا می توانم از آن برای یادگیری یک مهارت استفاده کنم؟ آیا این می تواند به من کمک کند که روزی درآمد کسب کنم؟ نویسنده مطمئن می شود که فرزندانش چیزهای جدیدی یاد می گیرند. با حسن نیت از نویسنده هر دوی فرزندانم اسکیت روی یخ و تنیس بازی می کنند. توضیح می دهم که اینها فقط سرگرمی نیستند. مهارت ها در نهایت می توانند به کار تبدیل شوند. کسی که تنیس را می‌فهمد، ممکن است یاد بگیرد که راکت‌های زهی بندازد یا در یک مغازه تنیس کار کند.

یک اسکیت باز قوی ممکن است به یک مربی یا یک مهماندار اسکیت روی یخ تبدیل شود. آنها در این سن کم نیازی به انتخاب شغل ندارند. با این حال، من می‌خواهم آنها بدانند که توانایی، قابلیت اطمینان و سخت کوشی گزینه‌هایی را ایجاد می‌کنند.

بیشتر از همه، من می خواهم فرزندانم با این باور که می توانند از خودشان مراقبت کنند، خانه را ترک کنند. من می خواهم آنها عملی باشند، سخت کار کنند و مهارتی داشته باشند که آنها را متمایز کند. من از آنها می خواهم که قدر چیزهایی را که دریافت می کنند بدون هیچ انتظاری بدانند.

همپتون ها همیشه به آنها فرصت مقایسه می دهند. وظیفه من به عنوان یک والدین این است که به آنها چیز قوی تری بدهم تا زندگی خود را بر اساس آن بسنجیم: چه چیزی می توانند بسازند، چه چیزی می توانند کمک کنند، چگونه با مردم رفتار می کنند، و چقدر می توانند از آنچه در اطرافشان است لذت ببرند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید