"من در کل ناباور هستم" - پایان طوفانی عنوان قهرمانی ماراتن ایرلندی را برای جودیت استورم تضمین کرد
دونده AC City of Derry Spartans از سورچا نیک Dhómhnaill رهبر قدیمی زنان ایرلندی در 400 متر گذشته عبور می کند.
مشکل میتواند از همه جهت در ماراتن به سراغ شما بیاید، به خصوص در یک روز پرتنش، که همچنین به این معنی است که هیچ چیز تا پایان خط پایان قطعی نیست.
جودیت استورم یادآوری فراوانی از آن ارائه کرد، تنها اشاره واقعی که قبلا در نام او بود، پس از آن که او یک مسابقه دوی سرعت درخشان را به پایان رساند تا به عنوان برترین زن ایرلندی در ماراتن زندگی ایرلندی دوبلین از خط خود عبور کند.
استورم سرانجام در 400 متر گذشته، درست قبل از کلیسای Pepper Canister، رهبر قدیمی زنان ایرلندی، Sorcha Nic Dhómhnaill را پشت سر گذاشت، سپس 12 ثانیه فاصله گرفت تا در ساعت 2:35:46 به خط پایان در Mount Street Upper برسد.
همچنین استورم عنوان قهرمانی ماراتن ملی را به دست آورد که به اولین پایاندهندههای ایرلندی در دوبلین میرسد، اولین قهرمانی او در هر رویدادی روی سکو. در سن 39 سالگی، استورم تنها پس از شیوع بیماری همه گیر، دویدن رقابتی را آغاز کرد و مادر چهار فرزند - از جمله سه قلوهای هفت ساله - به وضوح از تلاش او هیجان زده بود.
استورم، یک بومی اسکاتلندی که 16 سال پیش به ایرلند شمالی نقل مکان کرد و اکنون با City of Derry Spartans AC اداره میکند، میگوید: «من کاملا ناباور هستم، همه اینها کمی تار است، اما من فقط توانستم در انتها دویدم تا او را بگیرم.
"به یاد دارم در مایل 23، 24، من تازه شروع به فکر کردن کردم، "خب، الان وقت من است، اگر حرکت کنم، باید الان حرکت کنم."
شاید با یک چشمک و لبخند از سوی خدایان دوی ماراتن، بادهای طوفانی 48 ساعت گذشته مطمئنا تا ساعت 8.45 صبح کاهش یافته بود و آفتاب درخشان نیز در طول مسابقه ادامه داشت.
با این حال، در قسمتهایی از آن باد شدید، که در پشت دوندهها به سمت «دیوار» بدنام در اطراف علامت ۲۱ مایلی حرکت میکردند، پیش از آن که دوباره به چهرههایشان تبدیل شود، در قسمتهایی وجود نداشت. استورم علیرغم عدم تجربه نسبی دوی ماراتن، ترس کمی از فاصله دارد. پس از دویدن 2:47:07 در اولین بازی خود در دوبلین در سال گذشته، او بهترین عملکرد خود را به 2:39:09 در بلفاست کاهش داد، سپس ماه گذشته در نیمه ماراتن بلفاست با 1:14:14 برنده شد، که نشانه دیگری از پتانسیل او بود.
استورم که یک پزشک حرفه ای است، از دویدن خود به عنوان راهی برای متعادل کردن سبک زندگی پرمشغله خود استفاده می کند، با پتانسیل واضح برای دویدن بسیار سریعتر در شرایط بهتر.
من تا قبل از اینکه سه قلو به دنیا بیایم، در بیمارستانها پزشک بودم، و اکنون یک تجارت زیبایی در بلفاست داریم، و من هم کسبوکار آنلاین مراقبت از پوست خود را دارم. بنابراین سرم شلوغ است، سه کسبوکار مختلف، و بچهها و دویدن، این زندگی من است.
"اما من هرگز در بزرگ شدن هیچ تمرینی انجام ندادم. در طول کووید، دوچرخه خریدم، فقط برای اینکه از خانه بیرون بیایم. سپس وقتی چهار سال پیش از بلفاست به دری نقل مکان کردیم، شروع به دویدن کردم، با مربی ام امت مک گینتی ملاقات کردم، که من را در کل کار راهنمایی می کرد، فقط آن را در طول سه تا چهار سال ساخت.
"این فقط به شما نشان می دهد، اگر چیزی برای شما مهم است، آن را انجام خواهید داد. من چهار فرزند دارم، دختر بزرگم هشت ساله، سه قلوها هفت قلو. بدیهی است که دویدن در درجه دوم اهمیت بچه ها قرار می گیرد، اما من کاری می کنم که کار کند، و این چیزی است که به من پس می دهم. بنابراین هر مادری که آنجاست، اگر بتوانم آن را انجام بدهم، شما هم می توانید.
او همچنین به همسرش کریس، بومی دری، و حمایت باشگاهش احترام میگذارد: "من فقط خانواده ام دری اسپارتان را دوست دارم، آنها واقعا حامیترین افرادی هستند که تا به حال ملاقات کردهام."
برای Nic Dhómhnaill که برای باشگاهش West Limerick میدوید، به نظر میرسید که عنوان قهرمانی زنان ایرلندی در مسیر او پیش میرود، با این زن 41 ساله که بیش از 90 ثانیه از استورم در نیمه راه فاصله داشت.
نیک Dhómhnaill، همچنین توسط Feidhlim Kelly در دوبلین، گفت: "من فکر می کردم که آن را دارم، احساس خوبی داشتم، اما باد وحشتناکی بود." "بنابراین واضح است که زمان از پنجره بیرون است. من هنوز 10 کیلومتر مانده به پایان احساس خوبی داشتم، اما او فقط در زمان نامناسبی از من گذشت، پاهایم به ژله تبدیل شدند. ممکن است چند روز دیگر احساس خوشحالی بیشتری داشته باشم، اما احساس میکردم این مسابقه من برای باخت بود و آن را باختم.»
در واقع در جلوی مسابقه، انوک کیپکمبوی از کنیا نیز به نظر می رسید که به سمت پیروزی مطلق و جایزه برتر 15000 دلاری حرکت می کند، قبل از اینکه به طور ناگهانی هنگام عبور از RDS، در حالی که کمتر از دو مایل تا دویدن باقی مانده بود، حرکت می کرد.
این باعث شد که Abay Alemu Lesa از اتیوپی و Ebba Chala از سوئد در نبرد برای پیروزی مطلق غرق شوند که در آخرین پیچ در کلیسای Pepper Canister نیز مشخص شد و لسا 22 ساله در 2:10:28 برنده شد، هشت ثانیه جلوتر از Chala متولد اتیوپی.
کیپکمبوی بهبود یافت و در 2:12:17 به مقام چهارم رسید، قبل از اینکه بلافاصله دوباره به زمین بیفتد.
لسا گفت: "مسابقه بسیار سختی بود، اما من واقعا ندیدم که پشت سر چه اتفاقی افتاد." اما من تا آخرین مرحله پیش رفتم و از عملکردم راضی بودم و بسیار خوشحالم که برنده شدم.
پس از اینکه Sahlesilassie Nigussie، همچنین از اتیوپی، سکوی مردان را به پایان رساند، با 2:11:25 در رده سوم قرار گرفت، سه زن اتیوپیایی جایگاه های برتر را به دست آوردند. زنبو فیکادو با زمان 2:24:26 دقیقه خود رکورد زنان را از دست داد که با توجه به شرایط تست بسیار چشمگیر بود. Tenebeb Nega Aynalem با 2:25:50 نایب قهرمان شد و Sechele Dalasa Adunga با 2:27:22 سوم شد.
با وجود شرایط وزش باد، 19190 نفر از 22500 شرکت کننده مسابقه را آغاز کردند که بالاترین تعداد شروع کننده در تاریخ رویداد دوبلین است که از سال 1980 در حال اجرا بوده است.
مردان - به طور کلی Abay Alemu Lesa (اتیوپی) – 2:10:28
Ebba Chala (سوئد) – 2:10:36
Sahlesilassie Nigussie (اتیوپی) – 2:11:25 زنان - به طور کلی Zenebu Fikdau Jebesa (اتیوپی) – 2:24:26
Tenebeb Nega Aynalem (اتیوپی) – 2:25:50
سچله دالاسا آدونگا (اتیوپی) – 2:27:22 مسابقات قهرمانی ماراتن ملی ایرلند - مردان هیو آرمسترانگ (بالینا ای سی) – 2:14:51
کیلیان مونی (Dundrum South Dublin AC) – 2:15:44
استفن مکآولی (Letterkenny AC) – 2:16:37 مسابقات قهرمانی ماراتن ملی ایرلند - زنان جودیت استورم (City of Derry Spartans AC) – 2:35:46
Sorcha Nic Dhomhnaill (West Limerick AC) – 2:35:58
مگان رایان (Dundrum South Dublin AC) – 2:40:47 مسابقه ویلچر پاتریک موناهان (ایرلند) - 1:46:03
متن اصلی (انگلیسی)
‘I’m in total disbelief’ - storming finish secures Irish marathon title for Judith Storm
City of Derry Spartans AC runner passes long-time Irish women’s leader Sorcha Nic Dhómhnaill inside the last 400m