من در 20 سالگی در شانگهای زندگی می کردم. اکنون، در سن 34 سالگی، به چین بازگشته ام تا یک کسب و کار راه اندازی کنم.

پس از کالج، الکس گرینبرگ به شانگهای نقل مکان کرد، سپس به ایالات متحده بازگشت. اکنون در سن 34 سالگی، او دوباره در چین زندگی می کند. ارائه شده توسط الکس گرینبرگ الکس گرینبرگ پس از فارغ التحصیلی از کالج به شانگهای رفت تا اسکیت بورد تدریس کند.

او قصد داشت یک سال بماند، اما «شهر آنقدر زنده بود» که پنج سال ماند.

پس از چند سال بازگشت در ایالات متحده، او ماه گذشته به چین بازگشت تا یک شرکت در چنگدو راه اندازی کند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با الکس گرینبرگ، بنیانگذار آمریکایی ساکن چنگدو، چین است که یک استودیوی خلاق Observed Media را اداره می کند. او همچنین سازنده اکانت اینستاگرام @shanghaiobserved است. کلمات او برای طولانی و وضوح ویرایش شده است.

با نزدیک شدن به فارغ التحصیلی از کالج در ورمونت، نمی دانستم که می خواهم با زندگی خود چه کنم. من در سال اول تحصیلاتم در استرالیا در خارج از کشور تحصیل کرده بودم و می دانستم که عاشق سفر هستم، اما یک جای خالی در مورد کارهای بعدی ترسیم کردم. سپس، در نوامبر سال آخر، پیشنهاد تدریس اسکیت بورد را در شانگهای دریافت کردم.

این تنها پیشنهاد کاری من بود. من برای خیلی چیزهای دیگر درخواست نداده بودم. تدریس اسکیت بورد در چین دقیقا آن چیزی نبود که من با مدرک دانشگاهی انجام می‌دادم، اما فکر می‌کردم که این یک سال فاصله جالبی خواهد بود.

من در ژانویه 2015 وارد شدم و به زبان چینی صفر صحبت کردم. بیش از یک دهه بعد، چین شغل من را شکل داد. وقتی به چین رسید، زبان چینی صفر را به زبان آورد. ارائه شده توسط الکس گرینبرگ شانگهای احساس می کرد جایی است که هر اتفاقی ممکن است رخ دهد

شانگهای به آهنربایی برای اسکیت بازان خیابانی تبدیل شده بود، و بیشتر دوستان من از طریق اسکیت بورد و دنیای تولید ویدئو آمده بودند. یکی از بهترین دوره های اجتماعی زندگی من بود.

یادم می‌آید مدام فکر می‌کردم: "من چه کار می‌کنم؟ این وحشی است." من این زندگی کاملا غیرمنتظره را انتخاب کرده بودم و به نوعی کار می کرد.

بعد از پایان قرارداد یک ساله ام، انتظار داشتم به خانه بروم. اما تا آن زمان، من یک شبکه و یک زندگی در شانگهای ساخته بودم. رفتن معنی نداشت من همچنین امنیت آموزش زبان انگلیسی را داشتم. بازار کار ایالات متحده مانند یک رمز و راز برای پیمایش بود، بنابراین من ماندم.

ندانستن کاری که می خواستم انجام دهم تبدیل به یک دارایی شد

از نظر شغلی، همه چیز را به دیوار پرتاب می کردم. شروع کردم به آموزش زبان انگلیسی و آموزش خصوصی اسکیت. در همان زمان، Shanghai Observed را در اینستاگرام به عنوان یک پروژه عکاسی روزانه برای سرگرمی شروع کردم. یک طرح تجاری بزرگ پشت آن وجود نداشت. من فقط در اطراف شانگهای قدم می زدم و شهر را مستند می کردم.

در سال 2016، یک دوره کارآموزی در PUSH Media گرفتم و در نهایت به سمت مدیر پروژه رفتم. ما کمپین‌ها و رویدادهایی را برای برندهایی مانند آدیداس، وانس و The North Face تولید کردیم.

آیا برای فرصت های شغلی، بازنشستگی یا هزینه های زندگی کمتر به خارج از کشور - به ویژه آسیا - نقل مکان کرده اید؟ ما می خواهیم از شما بشنویم. این فرم کوتاه را پر کنید تا داستان خود را به اشتراک بگذارید.

در همین حال، Shanghai Observed در کنار حرفه من به رشد خود ادامه داد. امروزه بیش از 280000 فالوور دارد و میلیون‌ها بازدید در ماه به دست می‌آورد، عمدتا از افرادی خارج از چین که در مورد زندگی روزمره کنجکاو هستند. این هرگز منبع درآمد اصلی من نبوده است. همیشه بیشتر یک پروژه پرشور بوده است.

اما درهای زیادی را باز کرد.

سفر به خانه به طور غیرمنتظره ای به سال ها دوری از چین تبدیل شد

من برای کریسمس در دسامبر 2019 به ایالات متحده پرواز کردم و قصد داشتم بعد از سال نو چینی برگردم. سپس کووید شیوع پیدا کرد و من نتوانستم برگردم.

من حدود 15 ماه را با پدر و مادرم در نیویورک زندگی کردم. پس از آن به کائوآی رفتم تا در مزرعه آناناس کار کنم. قرار بود فقط سه ماه اونجا باشم. چین هنوز باز نشده بود، بنابراین من دو سال در هاوایی ماندم.

یک اتوبوس مدرسه را به یک خانه کوچک در مزرعه یکی از دوستانم تبدیل کردم، به عنوان خلبان هواپیمای بدون سرنشین کار کردم و اوقات فراغت خود را به موج سواری، بازی پوکر و بازی های بیسبال معمولی و صرف شام در خانه دوستان گذراندم.

سپس، در سال 2023، برای یک نقش مدیر برند از راه دور به سن دیگو نقل مکان کردم. من زندگی و حرفه ای کاملا متفاوت در ایالات متحده ایجاد کرده بودم، اما چین واقعا از هیچ کدام ناپدید نشد و من به مدیریت اکانت اینستاگرام ادامه دادم. او یک اتوبوس مدرسه را به یک خانه کوچک در مزرعه یکی از دوستانش در هاوایی تبدیل کرد. ارائه شده توسط الکس گرینبرگ حرکت به عقب شروع به معنا کرد

در پایان دوران اقامتم در کالیفرنیا، برای یک مکان کوچک یک خوابه در Encinitas، ماهانه 2400 دلار اجاره می‌پرداختم. من عاشق زندگی در نزدیکی اقیانوس بودم، اما به این فکر کردم که همین پول می تواند برای من در جای دیگری بخرد. متوجه شدم که می‌توانم دوباره در چین مستقر شوم، کسب‌وکار رسانه‌ای خودم را بسازم، و به‌طور قابل‌توجهی پول بیشتری برای سفر داشته باشم.

سپتامبر امسال، سرانجام به عقب برگشتم – اما به جای بازگشت به شانگهای، چنگدو، شهر بزرگی در جنوب غربی چین را انتخاب کردم. علیرغم اینکه قبلا در آنجا زندگی نکرده بودم، دوستانی در آنجا داشتم، صحنه خلاقانه هیجان انگیز به نظر می رسید، و مکان بسیار مقرون به صرفه تری برای ایجاد تجارت و مطالعه چینی من است.

شانگهای فرصت بیشتری دارد، اما رقابت بیشتری نیز دارد. سرعت چنگدو کندتر به نظر می رسد. این شهر به چای خانه ها، شام های طولانی و استراحت می بالد. تاکید واقعی بر کیفیت زندگی و راحتی وجود دارد. در حال حاضر، من 3000 یوان چین یا 420 دلار در ماه برای یک استودیو مبله با اجاره ماهانه پرداخت می کنم. قیمت یک کاسه نودل حدود 2 دلار و یک قهوه 1.50 دلار است. گرینبرگ می‌گوید که می‌خواهد شانگهای، پلتفرم او، پنجره‌ای به سمت انسان چین باقی بماند. ارائه شده توسط الکس گرینبرگ من یک استودیوی خلاقانه را به تنهایی اداره می کنم

من در حال تولید داستان برای برندها و سازندگان هستم. Shanghai Observed جایی بود که من یاد گرفتم چگونه این کار را انجام دهم. Observed Media همه را زیر یک سقف آورده است.

رشته‌ای که همه کارهایی که انجام داده‌ام را به هم وصل می‌کند - از اسکیت‌برد و اشتراک‌گذاری محتوای روزمره در شانگهای تا روزهای من در کالیفرنیا - توجه به فرهنگ و تبدیل آن به داستان‌هایی است که مردم می‌خواهند تماشا کنند.

شانگهای مشاهده شده هنوز جایی است که من آزمایش می کنم. این ترکیبی از عکس‌ها و فیلم‌های شخصی من، ارسال‌شده از طرفداران، و محتوایی است که از طریق گروه‌های WeChat کشف می‌کنم.

وقتی برای اولین بار در 22 سالگی به شانگهای نقل مکان کردم، فکر می‌کردم که دارم یک شغل اسکیت‌بردی یک ساله را انتخاب می‌کنم، در حالی که می‌دانم می‌خواهم در آینده چه کار کنم. در عوض، آن تصمیم خود به خودی به دوستی‌ها، حرفه‌ام، کسب‌وکاری که می‌سازم، و نگاه من به جهان را شکل داد.

بیش از یک دهه بعد، من 34 ساله هستم و به چین برگشتم و فصل دیگری را شروع کردم. و به طرز عجیبی، من همان احساسی را دارم که در اولین ورودم داشتم: چه کار می کنم؟ این وحشی است.

فقط این بار، تصور خیلی بهتری از کاری که اینجا انجام می دهم دارم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید