«من را با غرور پر می‌کند»: چگونه کشور باسک نسل بعدی فیلمسازان خود را پرورش می‌دهد

دیگر بر کسی پوشیده نیست که سینمای باسک مدتی در کانون توجه قرار گرفته است.

به لطف رونق تولید توانا در منطقه، که با تخفیف عظیم 60 درصدی مالیات (افزایش تا 70 درصد برای پروژه‌هایی که به زبان باسکی، Euskera فیلمبرداری می‌شوند)، خروجی فیلم و تلویزیون کشور باسک هرگز آنقدر سالم به نظر نمی‌رسید. و دلیل آن در پودینگ است: هالیوود ریپورتر پس از یک دهه سرمایه گذاری متمرکز، نگاهی عمیق به رکورد 45 نامزدی برای پروژه های باسک در گویاهای امسال، که به «اسکار اسپانیایی» نیز معروف است، انداخت.

داستان‌های مرتبط فیلم‌ها نائومی واتس جایزه Donostia را به کارگردان «Mulholland Drive» خود، دیوید لینچ: فیلم‌های «I Miss You» رئیس سن سباستین خوزه لوئیس ربوردینوس در آخرین سال حضورش در Helm - و تنها جشنواره فیلم برتری است که موضع سیاسی دارد.

با افزایش تصاعدی شهرت سن سباستین در هر سپتامبر، افرادی که در پشت صحنه کار می کنند تا مطمئن شوند سینمای باسک از تک تک موفقیت ها بهره می برد، نسل بعدی صداهای اصلی را به صندلی داغ جشنواره سوق می دهند. در هفتاد و چهارمین دوره، در مجموع 31 عنوان با تولیدات باسکی - از جمله عنوان رقابتی مورد انتظار دیوید پرز سانودو، The Harvester - در بسیاری از منتخبان جشنواره نمایش داده می شود. دوازده فیلم مستند هستند که لحظه ای واقعی را برای اسناد باسکی در این قسمت رقم می زند.

اما با وجود تندیس‌های جوایزی که بر روی مانتو محکم شده‌اند، منطقه باسک اکنون وظیفه حفظ این روند را در درازمدت بر عهده دارد. پاسخ؟ استعدادهای نوظهور نسل بعدی را بیابید و پرورش دهید.

به عنوان مثال، اولین ویژگی از Nitya López Saitua در Zinemira، Family Drill، پروژه ای که با سروصدای دهان به دهان در سراسر شمال اسپانیا تقویت شده است. مار ایزکویردو، هماهنگ‌کننده Zineuskadi، یک سازمان غیرانتفاعی که در مرکز صنعت فیلم و تلویزیون باسک فعالیت می‌کند، شروع می‌کند: «او سال‌ها به‌عنوان اولین سال بعد از میلاد و دوم بعد از میلاد عالی کار می‌کرده است، و همه می‌گفتند، «اما او آن را فهمیده است. او قرار نیست تبدیل به یک فیلم AD شود.» و ما واقعا می‌بینیم که با این فیلم می‌شود.»

شرکت Izquierdo به طور استراتژیک برای ترویج بخش سمعی و بصری باسک کار می کند، با هر محصول تولیدی در منطقه همکاری می کند، در کنار اداره فرهنگ دولت باسک و پخش عمومی ETB Basque برای کمک به تسهیل تولیدات مشترک، توزیع و معاملات فروش، و همچنین به دست آوردن پروژه های کلیدی مورد علاقه در بزرگترین جشنواره های فیلم جهان و طراحی کمپین جوایز کار می کند.

یکی از استعدادهای جوانی که آنها حمایت خود را پشت سر گذاشته اند، لوپز 30 ساله است، که آنقدر عجله داشت که فرآیند خلاقانه را که عملا از ذهنش بیرون می ریزد را به تصویر بکشد که Family Drill - محصول مشترک استودیو Mubox که توزیع کننده فیلم است - تنها با 10 نفر در طول سه روز در خانه کودکی اش در ساحل باسک فیلمبرداری شد. او به THR می‌گوید: «ایرایا الیاس و میگل گارس [بازیگر] مادر و پدرم هستند و ما رابطه پدر و مادرم را بازسازی می‌کنیم، [که منجر به] آخرین مشاجره می‌شود که در چهار سالگی رابطه را به هم زد.» به همان اندازه که به نظر می رسد عمیقا شخصی است.

لوپز، کاملا خارج از حالت AD و در حالت کارگردانی تمام عیار، می‌گوید: «این راهی بود برای بازسازی خاطراتی که من نداشتم. و فکر می‌کنم کار آزادانه روی صحنه‌ها، بدون فیلمنامه بسیار مهم بود.»

عزم لوپز برای شروع فیلمبرداری قبل از از دست دادن آن حس قدرتمند جهت گیری در وقایع جدایی والدینش، نشان دهنده قدرت داستان سرایی کشور باسک است. این فیلمساز که اولین بار است ادامه می دهد: «ما کارگردانان واقعا فوق العاده ای اینجا در کشور باسک داریم و در سطح بین المللی آنها بیشتر شناخته می شوند. من این فرصت را دارم که با بسیاری از آنها کار کنم و کار آنها را دوست دارم و بسیار مفتخرم که بخشی از نسل بعدی فیلمسازی هستم.

من فکر می کنم که ما در یک لحظه عالی [در مقایسه با] ساختن فیلم در اینجا 20 سال پیش هستیم." او توضیح می‌دهد که قبلا «اگر [خلاق‌ها] می‌خواهند کارگردانی کنند، باید به جاهای دیگر بروند، به مادرید بروند». اینجا در منطقه‌ای که لوپز آن را خانه می‌نامد، هرگز دلایل زیادی برای ریشه‌کن کردن وجود نداشته است.

یکی از هموطنانش، خاویر گینر، نیز با اولین فیلم خود به جشنواره فیلم سن سباستین می رسد. این تنهایی در بخش کارگردانان جدید نمایش داده می شود. ممکن است از نظر فنی اولین ویژگی باشد، اما جینر کارگردان و نویسنده با سریال بین المللی من معتاد برنده جایزه امی، بر اساس زندگی خود و مبارزه با اعتیاد به مواد مخدر، موفقیت جهانی را کسب کرده است. جینر که در بیلبائو بزرگ شده است، با This Solitude به تاثیر بی سابقه آن نمایش واکنش نشان می دهد.

او می‌گوید: «من، معتاد در اسپانیا ضربه بزرگی خوردم و به بخشی از زندگی من که در آن از بیماری اعتیاد رنج می‌بردم، پرداخت. "بعد از آن سریال تلویزیونی انفجاری که در آن خودم را بدون ماسک به دنیا نشان دادم، نیاز داشتم به دوران کودکی‌ام برگردم، به مکانی بسیار صمیمی، مکانی بسیار ساکت - بسیار کوچکتر از من، معتاد."

جینر ناگهان خود را در حال تیراندازی در جایی که بزرگ شده بود، یعنی بیلبائو، به مکان‌ها و مکان‌هایی که به گفته او «طنین عاطفی برای او دارند» دید. این فیلم با بازی Oriol Pla، Marina Salas، Gemma Martínez، Kai Etxaniz و Itziar Lazkano، محصول Balance Media Entertainment است، با The Embassy TV و Basajaun Filmak به عنوان تهیه کنندگان مشترک، و Filmax توزیع کننده را بر عهده دارد. گینر توضیح می‌دهد: «ما با دو جوان که در بیلبائو زندگی می‌کنند، لئو و لورآ، ملاقات می‌کنیم و پس از قطع رابطه پنج ساله، آنها را در روند غم دنبال می‌کنیم.

و من از آن سفر به عنوان بهانه‌ای استفاده می‌کنم تا در مورد بسیاری از چیزها مانند کلاس، [بحران] مسکن صحبت کنم. […] آن لحظات زندگی ما را همه می‌گذرانند، به این معنا که خودتان را بازسازی کنید، زیرا هیچ چیز در اطراف شما کار نمی‌کند و شما کاملا نمی‌دانید چه کسی هستید [یا] چه می‌خواهید.»

او به اندازه لوپز با ذوق و شوق صحبت می کند، که به نوعی جوانی باسک خود را روی پرده به تصویر می کشد - موضوعی رایج در بسیاری از این فیلم ها - و به گفته گینر، دیدن فیلمسازان منطقه ای که در سال های اخیر نامی برای خود دست و پا می کنند، فقط از فوریت داستان هایی که از کشور باسک بیرون می آیند صحبت می کند. او می گوید: «راستش را بخواهید، این من را سرشار از غرور می کند. «فکر می‌کنم فیلم‌سازان و فیلمسازان، وقتی با تربیت و ریشه‌هایشان صادق باشند، چیز بسیار زیبایی در آن وجود دارد.

به‌عنوان یک مخاطب، دوست دارم برای مثال، لندن را از چشم مایک لی کشف کنم، یا بخش‌هایی از جهان را که از نگاه برخی فیلم‌سازها نمی‌دانم، کشف می‌کنم.»

گینر می گوید که در 10 سال گذشته، به ویژه، داستان های باسک "بسیار مهم برای گفتن" بوده است. او ادامه می دهد: "من به شوخی این تنهایی را فیلم بسیار باسکی خود می نامم، زیرا بازتابی از هویت در فیلم وجود دارد ... چیزهای زیادی درباره مکان [به شما] می گوید. و کشور باسک، زیبا است. مناظر زیبایی دارد. امکانات بسیار خوبی دارد. پر از افراد واقعا با استعداد، چه در جلو و چه در پشت دوربین است.

بنابراین، منظورم این است که اگر کسی من را نماینده کشور باسک در جشنواره امسال بداند، من را سرشار از غرور می کند.» اعتراف می‌کند که او هنوز به خود می‌چسبد که اینجاست: «این باورنکردنی است. صادقانه بگویم، بسیاری از تحصیلات سینمایی من به جشنواره فیلم سن سباستین مربوط می شود، زیرا زمانی که نوجوان بودم، از بیلبائو به سن سباستین می رفتم و فیلم تماشا می کردم.

لوپز موافق است که سینمای باسک فرهنگ خاص خود را دارد، اما همچنین کارگردانان منطقه را به خاطر اینکه هنوز می توانند «فیلم های واقعا جهانی» بسازند تحسین می کند. و ایزکویردو می‌گوید که تنوع پروژه‌های امسال برای او بسیار هیجان‌انگیز است. او می گوید: «بهترین چیز این است که ما هر موضوع ممکن را پوشش می دهیم. ما یک فیلم بیوگرافی برای یک گروه موسیقی داریم. ما سینمای آشپزی داریم. ما یک محصول مشترک فرانسوی داریم، یک [فیلم] روی سن در یک مدرسه. ما همه چیز داریم."

و به طور طبیعی، جشنواره همچنین به عنوان یک سکوی پرشی برای آن جوایز جوایز میخکوب عمل می کند. گینر درباره آنچه که یک نمایش برتر در سن سباستین می تواند برای امیدهای گویا انجام دهد، می گوید: «این مهم ترین جشنواره فیلم در اسپانیا و یکی از جشنواره های فیلم [رده] A در جهان است. بنابراین قطعا ترامپولین فوق‌العاده‌ای است. اما این چیزی است که نمی‌خواهم به آن فکر کنم، زیرا نمی‌خواهم در آن روایت گم شوم و لذت ناب نمایش فیلم و به اشتراک گذاشتن آن با مردم را از بین می‌برد.»

البته، فقط فیلمسازان باسکی برای فیلمبرداری به اینجا سفر نمی کنند. تسای مینگ لیانگ تایوان در حال ارائه فیلم کوتاه و نمایشگاهی Dust in San Sebastián به عنوان بخشی از مجموعه Walker خود است که محصول مشترک باسک است. نانی مورتی از این مشوق‌های مالیاتی وسوسه‌انگیز نیز نهایت استفاده را کرد، با آخرین فیلمش که امشب اتفاق می‌افتد که در این منطقه فیلم‌برداری می‌شود، قبل از اکران اخیر جشنواره فیلم ونیز، و بازیگر نقش کاترین زتا جونز، جکی را بکش - که در 2 اکتبر اکران می‌شود - به‌طور گسترده در سراسر بیلبائو فیلمبرداری شد.

ایزکویردو می‌گوید: «ما نه تنها به استعدادهای نوظهور ادامه می‌دهیم، بلکه می‌توانیم فیلم‌های کلاس A را به عنوان تهیه‌کنندگان اقلیت تولید کنیم.»

اما او معتقد است که پرارزش‌ترین بخش کارش، ساختن نسل بعدی فیلم‌سازان باسکی است که با هدایت غریزی، متمایل شدن به داستان‌گویی شخصی و جشن گرفتن هر نقطه عطف، مسیری را ایجاد می‌کنند. ایزکویردو می‌گوید: «نام‌های بزرگ می‌دانند که چگونه راه خود را در جشنواره‌های دیگر باز کنند. اما برخی از آن‌ها به این نیاز دارند تا به مورد بعدی برسند - این فرصتی برای آنهاست، زیرا در غیر این صورت ممکن است مستند یا فیلم کوچک آنها فقط یک ماهی کوچک دیگر در برکه باشد.

او می افزاید، در اینجا، آنها این فرصت را در صفحه نمایش بزرگ دارند، جایی که غرفه داران و توزیع کنندگان می توانند به آنها توجه کنند.

جشنواره بین‌المللی فیلم سن سباستین 2026 از 18 تا 26 سپتامبر برگزار می‌شود.