من ساعت 4 بعد از ظهر کار می کنم تا نیمه شب، و من عاشق برنامه ام هستم. در اینجا نحوه اختصاص دادن زمانی برای خواب، باشگاه و استراحت است.

برنامه کاری جیمی کیبوسوا به او اجازه می دهد تا هر روز هفته دو ساعت به ورزشگاه برود. با حسن نیت از جیمی کیبوسوا جیمی کیبوسوا، که در کنیا زندگی می کند، از ساعت 4 بعد از ظهر از راه دور کار می کند. تا نیمه شب برای یک شرکت آمریکایی

او روز خود را حول محور مطالعه و فعال ماندن می‌سازد و می‌گوید برنامه نامتعارف او زندگی را تغییر داده است.

استخدام کننده قبلا رفت و آمد طولانی داشت. حالا می پرسد: از این ساعات اضافه برای چه استفاده کنم؟ این یک مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با جیمی کیبوسوا، 32 ساله است که در نایروبی، کنیا زندگی می کند. او از راه دور به‌عنوان استخدام‌کننده مراقبت‌های بهداشتی برای یک شرکت آمریکایی کار می‌کند و نحوه کار کردن در یک شیفت غیر متعارف را به اشتراک می‌گذارد. موارد زیر برای اختصار و وضوح ویرایش شده است.

من از اینجا در کنیا به وقت آمریکا کار می کنم. در کنیا، وقتی ساعت 4 بعد از ظهر است، ساعت 8 صبح در شیکاگو است.

من همیشه مراقب سلامتی و تندرستی خود بوده ام. وقتی حدود سه ماه پیش این شغل را پیدا کردم، به این فکر کردم که "چگونه روزم را تنظیم کنم تا بتوانم به باشگاه بروم، مطالعه کنم و استراحت کنم؟"

کار من ساعت 4 بعد از ظهر شروع می شود. و حدود نیمه شب به پایان می رسد، بنابراین من می توانم برای روز کاری ایالات متحده آنلاین باشم. بلافاصله بعد از نیمه شب، معمولا هیچ کار دیگری انجام نمی دهم. من فقط آماده می شوم که به رختخواب بروم.

در ماه اول سختی کشیدم. بعدازظهرها قبل از شیفتم چرت می زدم. این روزها احساس نمی‌کنم به آن چرت‌ها نیازی داشته باشم، زیرا سازگار شده‌ام.

من همیشه اطمینان می‌دهم که هشت ساعت بخوابم، زیرا اگر شب خوب نخوابم، روز بعد عملکرد خوبی نخواهم داشت.

من برنامه منظمی دارم

من دوست دارم حوالی ساعت 8:30 از خواب بیدار شوم، صبحانه را آماده کنم، و سپس شاید یک یا دو فصل را بخوانم. من از علاقه مندان به کتاب های خودیاری هستم.

ساعت 10:30 که می شود، دو ساعت به باشگاه می روم. 30 دقیقه روی تردمیل راه می روم و بعد 15 دقیقه می دوم.

زمانی که این شغل را پیدا کردم به طور مداوم ورزش را شروع کردم. قبل از این، زمانی که در نایروبی به صورت محلی کار می‌کردم، یک ماه ورزش می‌کردم، سپس اشتراک باشگاه را برای ماه بعد پرداخت نمی‌کردم.

زیبایی رسیدن به باشگاه در ساعت 10:30 این است که بیشتر مردم صبح زود به باشگاه می روند. بنابراین، تا زمانی که من می رسم، تقریبا خالی است و من کاملا توجه مربیان را به خود جلب کرده ام. بعد از تردمیل، مربی به من می گوید: "امروز، این کاری است که می خواهیم انجام دهیم."

بعد از دو ساعت کارم تمام شد. من به محل خود برمی گردم - حدود 2000 قدم است - و یک وعده غذایی بزرگ روز خود را به جز صبحانه آماده می کنم. حدود ساعت 2 بعد از ظهر است. یا ساعت 3 بعد از ظهر بعد در حین کار آجیل و آب دارم. این تمام چیزی است که نیاز دارم.

حدود ساعت 2 بعد از ظهر و ساعت 4 بعد از ظهر، ممکن است استراتژی داشته باشم. من هنوز خودم را در اوایل کارم می دانم و فکر می کنم، "می خواهم در پنج سال آینده یا شاید 10 سال آینده کجا باشم؟" شاید روز قبل چیزی را تمام نکردم، بنابراین به این فکر می کنم که "چگونه می توانم استعدادی را که واقعا برای این نقش خاص می خواهم پیدا کنم؟"

اگر آن کارها را انجام ندهم، آرام می شوم و به موسیقی گوش می دهم. مردم به زمان استراحت نیاز دارند.

من در روستا بزرگ شدم. به همین دلیل است که من اینقدر اهل خانه هستم. من خوش شانس هستم زیرا دوست دخترم نیز مانند من ساعت ها کار می کند. ما فقط آخر هفته‌ها همدیگر را ملاقات می‌کنیم، و سپس دوشنبه که زمان بازگشت به سر کار است، همه ما مرتب هستیم.

دوستان من بهترین زمان برای برقراری ارتباط با من را می دانند. من هم بین ساعت 14 با خانواده ام ارتباط دارم. و ساعت 4 بعد از ظهر

روال من باعث می شود احساس تیزبینی کنم

امروز وقتی با افرادی که قبلا با آنها کار می‌کردم ملاقات می‌کنم، آنها می‌گویند: "تو جوان‌تر می‌شوی. چه اتفاقی می‌افتد؟ راز چیست؟"

در کنیا، یافتن شغل از راه دور سخت است. این چیزی است که بسیاری از مردم آرزوی یافتن آن را دارند. خدا را شکر کردم که انجام دادم.

الان تیزتر هستم چون ذهنم آرام است. من می خوابم و وقتی ورزش می کنم، احساس می کنم مغزم اطلاعات بیشتری را جذب می کند. من می توانم مشکلات را بهتر حل کنم و خلاق تر هستم.

قبل از این کار، همه چیز در مورد کار بود. قبلا استرس داشتم اکنون، وقتی می‌توانم خواب، مطالعه، ورزش و استراحت را در خود جای دهم، احساس می‌کنم دیگر استرس ندارم. فکر می کنم همه اینها از برنامه ای که من گنجانده ام ناشی می شود.

چیزی که وقتی این برنامه را شروع کردم واقعا من را شگفت زده کرد این بود که چقدر وقت دارم. در کار قبلی، حدود 9 ساعت کار می کردم و بعد تقریبا دو ساعت را در جاده می گذراندم. حالا من می گویم "این ساعت های اضافی را برای چه استفاده کنم؟"

آیا داستانی برای به اشتراک گذاشتن در مورد برنامه کاری خود دارید؟ با این خبرنگار در tparadis@businessinsider.com تماس بگیرید.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید