"من عاشق ایرلند شدم": شادی در مراسم شهروندی با وجود قوانین جدید

قوانین جدید شهروندی پیشنهادی ممکن است در مراسم دوبلین گسترده باشد، اما جدیدترین شهروندان ایرلند در حال و هوای جشن بودند.

به متقاضیان بیش از 138 کشور، که 5600 نفر را تشکیل می دهند، شهروندی ایرلندی در مرکز همایش در دوبلین طی شش مراسم اعطا می شود.

برای این شهروندان جدید، حداقل زمان زندگی در ایالت پنج سال بود، اما این مدت قرار است به همراه اضافه شدن یک آزمون مدنی ایرلندی و الزامات مالی جدید به هشت سال افزایش یابد.

کولم بروفی، وزیر امور خارجه در وزارت دادگستری، امور داخلی و مهاجرت، پیش از مراسم سخنرانی به خبرنگاران گفت: "قانون در حال حرکت است و من انتظار دارم که تا پایان سال جاری شاهد تصویب قانون جدید باشیم."

وقتی از بروفی در مورد انتقادات مخالفان و مدافعان حقوق مهاجر پرسیده شد، "ما همیشه همه چیز را تحت بررسی قرار می دهیم و همیشه به بهترین عملکرد نگاه می کنیم. ما فکر می کنیم که شهروندی را در محیطی که امروز در آن زندگی می کنیم منعکس می کند. بسیار منعکس کننده اتفاقاتی است که در سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا می افتد."

وی در سخنرانی خود در جمع شهروندان جدید که در مرکز کنوانسیون گردهم آمده بودند، مجددا به تغییرات پیشنهادی اشاره کرد.

"این تغییرات به هیچ وجه محدود کننده نیستند. ما می خواهیم پیوندهای بین افرادی که شهروند کشورمان می شوند را تقویت و تعمیق و تقویت کنیم زیرا این یک امتیاز مهم است. این نشان دهنده تعهد و فداکاری است که افرادی مانند شما در ساختن زندگی شما در اینجا نشان داده اند. این نشان دهنده بسیار بیشتر از یک گذر زمان است."

شادی جدیدترین شهروندان ایرلند پس از مراسم مشهود بود زیرا آنها این لحظه را با دوستان و خانواده به اشتراک گذاشتند. برای کسانی که نمی توانستند آنجا باشند، مراسم پخش زنده شد.

Vandair De Luca (36) از برزیل گفت: "شهروند ایرلندی بودن یک امتیاز شگفت انگیز است."

او توضیح داد که ابتدا برای تحصیل به ایرلند آمد، "و سپس من عاشق آن شدم و تصمیم گرفتم زندگی خود را در اینجا بسازم".

وندایر، یک کارمند فناوری، گفت که او به قوانین جدید شهروندی اهمیتی نمی دهد، زیرا احساس می کند "اگر به هر حال قصد دارید در ایرلند بمانید مشکل بزرگی نیست". احمد ایمبابی (36) اصالتا سودانی است و 9 سال پیش به ایرلند آمد و زندگی خود را در کو دونگال سپری کرد.

او در آنجا با همسرش آشنا شد و هفت سال است که ازدواج کرده اند.

احمد، که پزشک است، گفت: «ایرلندی بودن به معنای زیادی است. در ابتدا به آن به عنوان یک خانه دوم فکر می کردم، اما در طول سال ها به خانه جدیدی تبدیل شده است.

من مردم را دوست دارم، فرهنگ را دوست دارم، مشخصا با همسرم هستم و او گفت که شما باید خودتان را وارد کنید.»

او گفت که نسبت به افرادی که باید با قوانین جدید شهروندی دست و پنجه نرم کنند احساس احساس می کند و افزود که برخی ممکن است مانند او «مسیری مستقیم» نداشته باشند.

"این کار را برای مردم بسیار سخت‌تر کرده است. من به افرادی فکر می‌کنم که چهار سال اینجا هستند و اکنون باید چهار سال دیگر برای درخواست صبر کنند.

«مال من تا جایی که می‌توانست نرم بود، با یک مجوز کار، یک آدرس، و همه آن چیزها آمدم.

اما برای همه اینطور نیست و اکنون مردم باید دو، سه سال دیگر یا هر چیز دیگری صبر کنند.

"من فکر می کنم این یک فرآیند بسیار طولانی و سخت است. من احساسات متناقضی در مورد آن دارم. من اکنون در طرف مقابل هستم، اما نگران افرادی هستم که در این موقعیت هستند، اگر من چهار سال اینجا بودم و مجبور بودم بیشتر صبر کنم ... چه احساسی داشتم؟"

تابعیت از اصل و نسب نژادپرستانه نیست و آزمون های زبان کاملا منطقی است دنیس لیسی اصالتا برزیلی است و در تعطیلات خود در ایرلند با همسرش گاوین لیسی آشنا شد.

او 10 سال است که در دوبلین زندگی می‌کند و می‌گوید دریافت شهروندی‌اش «یعنی همه چیز» است.

دنیز که به عنوان دستیار اجرایی کار می کند، اضافه کرد: "این چنین سفری بود و من بسیار خوشحالم زیرا اکنون ایرلند خانه من است." Jacqui Wegewarth بریتانیایی است اما اصالتا اهل آفریقای جنوبی است. او گفت که پس از رفراندوم برگزیت در سال 2016 تصمیم گرفت به همراه همسر و دو فرزند کوچکش به ایرلند نقل مکان کند.

"فقط برای باز کردن درها و فرصت هایی برای فرزندانم که هرگز نتوانستم به دلیل فرصت های محدود در آفریقای جنوبی داشته باشم. این معنایی برای من و خانواده ام است."

ژاکی که به عنوان حسابرس کار می کند، گفت که از مقررات جدید بدش نمی آید، اما خوشحال است که اکنون تابعیت خود را دارد. علی، پزشک سودانی، 10 سال است که در ایرلند کار می کند.

او که پس از تبدیل شدن به یک شهروند ایرلندی از غرور می‌درخشید، گفت که نام خانوادگی «مک‌هپی» را می‌گذارد زیرا همیشه لبخند می‌زند.

او گفت: «این حتی روی مدارک شناسایی رسمی من در محل کار وجود دارد.

"من در 10 سال گذشته در ایرلند زندگی می کنم، این یک سفر طولانی بود، این یک امتیاز است و من بسیار افتخار می کنم." علی گفت که در بیمارستان های مختلف در دوبلین، جنوب شرقی و شمال غربی کار می کند.

او نسبت به قوانین جدید شهروندی انتقاد داشت.

«این عادلانه نیست، صادقانه با شما بگویم... من درک می کنم که چرا مردم مسیر [به سمت شهروندی] را دوست دارند، اما احساس می کنم به اندازه کافی سخت است.

"امیدوارم اگر توسط دیل تصویب شود، استثنایی برای افرادی که به اینجا می آیند تا کار کنند و اقتصاد را غنی کنند... تا ارزش ایرانی بودن را غنی کنند، وجود داشته باشد."

آیا اخذ تابعیت در ایرلند آسان تر از هر جای دیگر است؟