من فقط با یک کوله پشتی و دستی 5 ساعت سوار آمتراک شدم. 5 چیز وجود دارد که من خوشحالم که بسته بندی کردم و 3 چیز وجود دارد که آرزو می کنم داشته باشم.

من برخی از چیزهای مورد علاقه ام را در قطار طولانی امتراک آوردم. آماندا شاماس من وسایل ضروری زیادی را برای سفر پنج ساعته امتراک بسته بندی کردم، اما به همه چیزهایی که نیاز داشتم فکر نکردم.

کیندل، سه پایه و هدفون من برای سرگرم کردن من در سفر مفید بودند.

با این حال، ای کاش وسایل راحتی بیشتری مانند بالش مسافرتی، پتو یا حتی دمپایی با خود آورده بودم. وقتی یک چمدان سنگین را در واگن قطار آمتراک به بالای سرم بردم، فکر کردم همه چیز لازم برای سفرم را دارم.

سه ژاکت، دو جفت چکمه و یک روسری متناسب با هر پلیور - من برای هر چیزی آماده بودم. با این حال، به سرعت متوجه شدم که برای این سفر پنج ساعته آماده نیستم.

سفر من از نیوجرسی به بوستون در خط شمال شرقی منطقه ای به من زمان کافی داد تا در آنجا مستقر شوم، استراحت کنم و از استراحت کمی لذت ببرم. به زودی، متوجه شدم که آنچه داشتم - و نداشتم - تفاوت زیادی در میزان لذت بردن من از سفرم ایجاد کرد.

در اینجا پنج مورد وجود دارد که از آوردن آنها خوشحالم و سه مورد را که ای کاش بسته بندی می کردم.

بلیط من شامل تنقلات رایگان نبود، بنابراین خوشحال بودم که خودم را آورده بودم.

آماندا شاماس

با توجه به طولانی بودن سفرم، می دانستم که در مقطعی گرسنه خواهم شد.

بلیط اصلی من همراه با تنقلات رایگان از Amtrak نبود، اما از آنجایی که غذای زیادی از خانه آورده بودم، خیلی اهمیتی نمی‌دادم.

قبل از سوار شدن در یک مغازه شیرینی فروشی توقف کردم، یک لاته خانگی بسته بندی کردم، و بیش از حد کافی تنقلات خوردم تا در طول سفر راضی نگه دارم.

یک ماشین کافه ای تقریبا در نیمه راه قطار بود که می توانستم چند لقمه از آن بخرم، اما به هر حال خوشحال بودم که پول را پس انداز کردم.

هدفون برای گوش دادن به موسیقی و پخش تلویزیون مفید بود.

آماندا شاماس

اگرچه آرامش قطار به خودی خود می تواند آرامش بخش باشد، اما خوشحال بودم که هدفون هایم را بسته بودم تا بتوانم در طول سفر به موسیقی گوش دهم.

اینها همچنین زمانی که می خواستم بدون اینکه اطرافیانم را آزار بدهم از برنامه های تلویزیونی دیدن کنم به کارم آمد.

تنها اشتباه بسته بندی که مرتکب شدم، آوردن هدفون سیمی به جای هدفون بی سیم بود، زیرا نمی توانستم دستگاهم را شارژ کنم و همزمان گوش کنم.

نقطه داغ من زمانی مفید بود که وای فای قطار به خوبی کار نمی کرد.

آماندا شاماس

اگرچه Amtrak WiFi رایگان در مسیرهایی مانند این ارائه می دهد، اما من آن را برای همه چیز قابل اعتماد ندیدم.

برای ارسال متن یا پیمایش از طریق رسانه های اجتماعی خوب کار می کرد، اما زمانی که می خواستم تلویزیون را روی لپ تاپم پخش کنم به اندازه کافی قابل اعتماد نبود. برای پخش بهتر، به نقطه داغ گوشیم سوئیچ کردم.

من سه پایه ام را برای ضبط محتوا آوردم، اما برای ایجاد فضای اضافی در صندلی من مفید بود.

آماندا شاماس

من در ابتدا سه پایه خود را برای ثبت محتوای سفر بسته بندی کرده بودم، و وقتی عکس گرفتم و فیلم گرفتم مفید بود.

همچنین آن را به طرز شگفت آوری برای ایجاد فضای اضافی در صندلی من مفید یافتم.

میز سینی من خیلی بزرگ نبود، بنابراین با گذاشتن سه پایه روی زمین با تلفنم برای پخش یک برنامه، فضایی به من داد تا لپ تاپم را روی میز بگذارم.

شایان ذکر است که من کسی را در کنارم نداشتم، بنابراین فضای کافی برای کار داشتم. به طور کلی، تنظیم خوبی ایجاد کرد.

Kindle من تقریبا هر جا که می روم با من می آید.

آماندا شاماس

خوشبختانه، از زمانی که کیندل خود را بسته‌بندی کرده بودم، برای سرگرم کردن خودم تلاشی نکردم. من عاشق کتاب هستم، بنابراین پنج ساعت مطالعه بدون وقفه در کوچه من بود.

من استفاده از کتابخوان الکترونیکی را به کتاب فیزیکی در سفر ترجیح می دهم زیرا سبک است و فضای زیادی را در کیف من اشغال نمی کند.

بعلاوه، برای سواری در اوایل صبح یا اواخر شب با کیندل خود، مجبور نیستم به چراغ مطالعه قطار تکیه کنم، که ممکن است باعث مزاحمت سایر مسافران شود.

با این حال، متوجه شدم که ای کاش داروی بیماری حرکت بسته بندی می کردم.

آماندا شاماس

فکر می‌کردم وسایلم را برای سفر خوب جمع کرده‌ام، اما در اواخر سفر، حالت تهوع به من دست داد. من قبلا هرگز به بیماری حرکت در قطار مبتلا نشده بودم، اما همچنین هرگز برای این مدت طولانی در قطار نبودم.

بنابراین، وقتی در یک ساعت آخر احساس سرگیجه کردم، غافلگیر شدم. دیگر نمی توانستم به صفحه گوشیم نگاه کنم، به عقب خم شدم و چشمانم را بستم.

واقعا مرا وادار کرد که ای کاش مقداری داروی بیماری حرکت همراهم می آوردم.

داشتن یک بالش یا پتو مسافرتی سفر من را راحت‌تر می‌کرد.

آماندا شاماس

صندلی من راحت‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم، با یک تکیه‌گاه و زیرپایی مناسب.

با این حال، با نگاهی به گذشته، واقعا آرزو می‌کنم که ای کاش برخی از وسایل راحت سفر، مانند بالش گردن یا پتو را بسته بودم. این سواری صبح زود بود و سفر برگشت من اواخر شب بود، بنابراین آنها به کارشان می آمدند.

دفعه بعد، حتما چند چیز دیگر می‌آورم تا سفر را راحت‌تر کند و اجازه می‌دهد کمی چشمانم را ببندم.

به طور مشابه، دمپایی برای راه رفتن در سراسر واگن قطار مفید خواهد بود.

آماندا شاماس

یکی دیگر از وسایل راحتی که تا زمانی که در قطار بودم به آن فکر نمی کردم دمپایی بود.

من دوست دارم کفش هایم را در سفرهای طولانی، به خصوص در هواپیما در بیاورم، اما بنا به دلایلی، در قطار برای انجام این کار تردید داشتم.

ای کاش یک جفت دمپایی سبک می آوردم که در حین سواری و برای آن رفت و آمدها به دستشویی می پوشیدم. این راه دیگری برای افزودن به راحتی کلی یک سواری طولانی آمتراک بود.

این داستان در ابتدا در 3 دسامبر 2025 منتشر شد و آخرین بار در 23 سپتامبر 2026 به روز شده است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید