من قانع نیستم که حباب هوش مصنوعی وجود داشته باشد

حباب هوش مصنوعی یک مفهوم گمانه زنی است که صنعت هوش مصنوعی بسیار بیش از حد ارزش گذاری شده است. اگر درست باشد، ارزش اکثر شرکت‌های درگیر در هوش مصنوعی (که چندین مورد از آنها بیش از یک تریلیون دلار ارزش دارند) سقوط می‌کند و کل اقتصاد را ویران می‌کند. اگر هر بحث آنلاینی را در مورد وضعیت مالی صنعت هوش مصنوعی بررسی کنید، اساسا مسلم است که این حباب وجود دارد و هر روز در حال ظهور است. هرچند فکر نمی‌کنم این یک فرض معقول باشد.

هیچ کس نمی تواند آینده را ببیند، اما من فکر می کنم که یک شانس کاملا واقع بینانه وجود دارد که رشد شهاب سنگی شرکت های هوش مصنوعی در چند سال گذشته موجه باشد و آنها حتی فضای بیشتری برای رشد داشته باشند.

اینکه بگوییم شرکت‌های هوش مصنوعی مقدار زیادی پول خرج می‌کنند، دست کم گرفتن است. بدهی ها و تعهدات مخارج شرکت های هوش مصنوعی از طریق وسایل نقلیه پیچیده ای انجام می شود که تشخیص دقیق هزینه های آنها را دشوار می کند (یک مشکل جدی و یکی از برجسته ترین نکات حباب بودن هوش مصنوعی)، اما آنها متعهد شده اند حداقل 3 تریلیون دلار هزینه کنند. همچنین تخمین زده می شود که شرکت های هوش مصنوعی در حال حاضر 1.9 تریلیون هزینه کرده اند که هزینه کلی صنعت هوش مصنوعی را به حدود 5 تریلیون دلار می رساند.

این سطوح سرمایه گذاری بی سابقه ای است، و اگر این سطح از هزینه ها حفظ شود، هوش مصنوعی نمی تواند سودآور باشد. با این حال، دلیلی وجود ندارد که چرا باید این سطح از هزینه ها در وهله اول حفظ شود. دلیل اینکه شرکت‌های هوش مصنوعی پول زیادی خرج می‌کنند، راه‌اندازی مراکز داده برای اجرای هوش مصنوعی در وهله اول است. این هزینه ها خریدهای یکباره هستند، نه هزینه های عملیاتی معمولی. هنگامی که تمام مراکز داده ساخته شوند، هزینه های هوش مصنوعی به شدت کاهش می یابد.

تنها هزینه‌های بلندمدت جدی که در اینجا باید با آن مقابله کرد، بدهی عظیمی است که در وهله اول برای پرداخت این مراکز داده برداشته شده است. همان‌طور که قبلا گفتم، به‌دلیل پیچیدگی صدور این تعهدات، واقعا سخت است، اما ما می‌توانیم مقداری از محاسبات را انجام دهیم. اگر صنعت هوش مصنوعی باید در طول 20 سال 5 تریلیون دلار بپردازد، این 250 میلیارد دلار در سال است. برای زمینه، آلفابت (شرکت مادر گوگل و یوتیوب) گزارش داد که تنها در سال 2019 تقریبا 162 میلیارد دلار درآمد داشته است.

با تعدیل تورم، این رقم حتی چشمگیرتر از 213 میلیارد دلار است. از آنجایی که این ریاضیات بسیار خشن است، کل درآمد مورد نیاز ممکن است به بیش از 250 میلیارد دلار در سال برسد، اما نکته پابرجاست. حتی اگر این هزینه هنگفتی است، پرداخت آن با داده هایی که تاکنون در اختیار داریم غیرقابل تصور نیست. بخشی از بدهی ها نیز به صورت اسکناس قابل تبدیل است که به جای پول نقد از طریق سهام قابل بازپرداخت است. در 6 ماهه اول سال 2026، آنتروپیک 72 میلیارد دلار زیان را در قالب سهامی که ناشی از وام دهندگان است، ثبت کرده است.

هزینه آن بسیار بالاست زیرا ارزش گذاری به حدود 1 تریلیون دلار افزایش یافته است، که به این معنی است که آنتروپیک بیش از اندازه کافی سهام دارد تا وام دهندگان را کامل کند.

در پرونده S-1، Anthropic درآمد خود را از 41 میلیون در سال 2023، 386 میلیون در سال 2024، 4.585 میلیارد در سال 2025 و 16.3 میلیارد در 6 ماهه اول سال 2026 ثبت کرده است. در برخی مواقع، نرخ افزایش باید به یک سطح برسد، اما این نباید به این زودی اتفاق بیفتد. وقتی به ظرفیت فعلی هوش مصنوعی نگاه می‌کنم، واقعا احساس می‌کنم که پتانسیل زیادی برای استفاده از مدل‌های مرزی وجود دارد که هنوز استفاده نشده‌اند.

بیشتر (یا شاید حتی همه) برنامه نویسان و ریاضیدانان در رشته مربوطه خود بدتر از یک گروه هوش مصنوعی مجهز به مهار خوب هستند و همچنین بسیار گرانتر هستند. هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین وکلا و پزشکان شود، اما آنها می‌توانند کارهای اداری خود را خودکار کنند و برای انجام کارهای دیگر وقت بگذارند. خارج از هوش مصنوعی مولد، خودروهای خودران در حال تبدیل شدن به واقعیت هستند، با برخی شواهد نشان می دهد که آنها حتی بهتر از رانندگان انسانی هستند.

پذیرش هوش مصنوعی زمان بر است، اما دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم استفاده از هوش مصنوعی به شدت افزایش نخواهد یافت، حتی اگر هوش مصنوعی بهتر از امروز نشود (و مطمئنا بهتر خواهد شد). به عبارت دیگر، تقاضای برآورده نشده عظیمی برای سودآوری شرکت‌های هوش مصنوعی وجود دارد.

تناقض عجیبی از شکاکان هوش مصنوعی وجود دارد که در آن می‌ترسند هوش مصنوعی چگونه جهان را تغییر می‌دهد، اما همچنین متقاعد شده‌اند که هوش مصنوعی تنها چیزی را تولید می‌کند که هیچ‌کس هرگز پولی برای آن پرداخت نخواهد کرد. شما واقعا نمی توانید آن را در هر دو طرف در اینجا داشته باشید. ترس از اینکه هوش مصنوعی شغل شما را بگیرد کاملا معتبر است، اما وقتی این اتفاق بیفتد، پول تغییر می کند. نمی‌دانم آینده دقیقا چگونه خواهد بود یا چقدر طول می‌کشد تا پذیرش انبوه هوش مصنوعی واقعا اتفاق بیفتد، اما وقتی تصور می‌کنم هوش مصنوعی چگونه جهان را تغییر می‌دهد، برایم سخت است که ببینم مصرف هوش مصنوعی 10 برابر الان نیست.

در سال 2023، یادداشتی از گوگل به نام «ما هیچ خندقی نداریم، و OpenAI هم ندارد» به بیرون درز کرد که نشان می‌داد چگونه جامعه منبع باز با آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی همگام می‌شود. به طور گسترده‌تر، این یادداشت این ایده را رد کرد که هر شرکتی واقعا می‌تواند از مزیت بادوام در توسعه هوش مصنوعی برخوردار باشد. اگر آنها می توانستند مطمئنا سودآور بود، اما در حال حاضر اطلاعات و تحقیقات زیادی در آنجا وجود دارد که هیچ کس نمی تواند امیدوار باشد که مدل های مرزی آنها برای مدت طولانی در مرز باقی بمانند.

این بدان معناست که هرگز نقطه‌ای وجود نخواهد داشت که یک شرکت در جنگ‌های هوش مصنوعی پیروز شود، فقط باید بدون وقفه بجنگید زیرا هر شرکتی در این صنعت تلاش می‌کند تا دیگران را یکی کند. می دانید چه شرکت دیگری خندق نداشت و خود را درگیر جنگ برای فروش محصولی می دید که رقبای آن به راحتی می توانستند کپی کنند؟ پوپیز در طول جنگ ساندویچ مرغ من می دانم که به نظر احمقانه می رسد، اما از منظر تجاری، به طرز قابل توجهی شبیه است.

هیچ یک از رستوران‌های درگیر در جنگ ساندویچ مرغ مزیت رقابتی پایداری نسبت به بقیه نداشتند، و همه آنها مجبور بودند با مشتریان بالقوه‌ای که به جای آن فقط در خانه آشپزی کنند، سروکار داشته باشند، اما همچنان برای همه افراد درگیر سودآور بود. صرفا گفتن اینکه یک شرکت خندق ندارد برای گفتن اینکه شرکت نمی تواند پول دربیاورد کافی نیست.

در تئوری، یک شرکت هوش مصنوعی باید نگران این باشد که کاربران خود را به یک رقیب تغییر دهند یا به جای آن از یک مدل منبع باز استفاده کنند. در عمل، این یک نگرانی عمده نیست. برای شروع، یک فرد معمولی هرگز از مدل میزبانی محلی استفاده نخواهد کرد. می‌دانم که این یک سرگرمی رایج در محافل فناوری است، اما کاربران عادی نمی‌خواهند با دردسر یا هزینه راه‌اندازی چیزی که حداکثر عملکردی مشابه ChatGPT داشته باشد، دست و پنجه نرم کنند. این بدان معناست که در اصل، تنها چند مدل وجود دارد که اکثریت قریب به اتفاق مردم از آنها استفاده خواهند کرد.

افراد از نظر تئوری می توانند از مدلی به مدل دیگر تغییر کنند، اما مردم تمایل دارند با یک محصول کنار بیایند و وفاداری به برند را توسعه دهند. به عنوان مثال، من تقریبا فقط از ChatGPT استفاده می کنم، نه به این دلیل که واقعا دلیلی برای آن دارم، بلکه به این دلیل که این اولین LLM بود که استفاده کردم. این تا حدی خطر از دست دادن مشتریان را به دلیل یک محصول دیگر جبران می کند. راه دیگری که شرکت ها می توانند بدون داشتن خندق کسب درآمد کنند، قفل نهادی است. هنگامی که یک شرکت بزرگ یک هوش مصنوعی خاص را در عملیات روزمره خود ادغام کرد، انتقال از آن بدون هزینه نیست.

آنها حتی ممکن است قراردادهایی برای خرید مقدار مشخصی توکن داشته باشند، که آنها را ملزم می کند به جای انتقال از هوش مصنوعی استفاده کنند.

یک راه بالقوه برای ایجاد حباب این است که شرکت‌های درگیر در حین رشد سرمایه خود را برای خرج کردن تمام کنند و باعث شکست آنها شود. با توجه به حجم عظیمی از ریزش و بدهی که شرکت های هوش مصنوعی دارند، این یک خطر جدی است که باید در نظر گرفت. با این وجود، من فکر می کنم زود است که نگران عدم موفقیت این شرکت ها در افزایش سرمایه باشیم، در حالی که اکثر آنها حتی هنوز IPO نداشته اند. وقتی اسپیس ایکس (که تا حدی یک شرکت هوش مصنوعی است، علی رغم نامش) عمومی شد، بیش از 80 میلیارد دلار جمع آوری کردند.

علاوه بر این، بسیاری از شرکت‌های هوش مصنوعی هنوز بدهی عمومی صادر نکرده‌اند، که اگر وام‌دهندگان خصوصی تصمیم بگیرند که نمی‌خواهند سرمایه‌شان را بیشتر در هوش مصنوعی بگذارند، راه اصلی برای دریافت وام است. آنهایی که بدهی عمومی صادر کرده اند، مانند آلفابت و متا، رتبه بندی اوراق قرضه عالی دارند. اگر به سرمایه بیشتری نیاز داشته باشند، برای یافتن افرادی که به آنها وام بدهند مشکلی ندارند.

البته سرمایه گذاران تنها راه به دست آوردن سرمایه نیستند. هنگامی که شرکت‌های هوش مصنوعی سودآور شدند (همانطور که قبلا به نظر می‌رسند)، می‌توانند از این سود برای تأمین مالی رشد و پرداخت بدهی‌ها استفاده کنند. این ایده که شرکت‌های هوش مصنوعی مجبور هستند دائما به دنبال سرمایه‌گذاران جدید برای باز نگه داشتن درهای خود باشند، احتمالا چند ماه منسوخ شده است. از نظر ظاهری آنتروپیک S-1، دنیای هوش مصنوعی ممکن است زمانی که نوبت به شرط بندی های مخاطره آمیز می رسد از افق گذشته باشد و اکنون می تواند بر درو کردن پاداش ها تمرکز کند.

زمانی که یک حباب اتفاق می افتد، معمولا شرکت های درگیر به ارزیابی های آشکارا متورم می رسند، که این انفجار را در گذشته آشکار می کند. در مورد شرکت‌های هوش مصنوعی عمومی، ما چنین اتفاقی را نمی‌بینیم. آلفابت، متا و انویدیا همگی شرکت‌های هوش مصنوعی هستند که طی چند سال گذشته شاهد افزایش ارزش بازارشان بوده‌اند، اما همه آنها در دهه 20 زندگی خود نسبت P/E ثابتی دارند. اگر افزایش ارزش گذاری آنها غیرمنطقی بود (یا حتی فقط در انتظار رشد آینده در مقابل درآمدهای فعلی)، انتظار دارید نسبت های P/E افزایش یابد.

در عوض، ارزش گذاری آنها دقیقا همان چیزی است که ما از یک شرکت سالم تریلیون دلاری انتظار داریم. زمانی که حباب دات‌کام اتفاق افتاد، عمدتا توسط شرکت‌هایی هدایت می‌شد که نمی‌توانستند به سود برسند یا نسبت P/E به صدها نفر داشتند. من قصد ندارم وانمود کنم که در زمینه حباب های مالی متخصص هستم، اما هرگز حبابی نشنیده ام که در آن شرکت های درگیر بر اساس درآمدشان چنین ارزش گذاری متوسطی داشته باشند، حتی اگر درآمدشان (و در نتیجه ارزیابی هایشان) بسیار زیاد باشد.

راه بالقوه ای که می تواند حباب باشد این است که هوش مصنوعی یک مد است. بسیاری از این افزایش ارزش‌ها به دلیل افزایش تقاضا برای پردازنده‌های گرافیکی و استفاده از مرکز داده است که پایین‌دست تقاضا برای هوش مصنوعی است. ممکن است تصور کنیم که آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی با مقدار زیادی سرمایه سرمایه‌گذاری شده پشتیبانی می‌شوند و این سرمایه در نهایت ارزش‌گذاری شرکت‌هایی را که پردازنده‌های گرافیکی می‌سازند یا اجاره می‌دهند، حمایت می‌کند. با این حال، به نظر نمی رسد این اتفاق بیفتد.

آلفابت یک زنجیره تامین هوش مصنوعی کامل دارد که در آن ASIC برای هوش مصنوعی ایجاد می کند، هوش مصنوعی خود را آموزش می دهد، هوش مصنوعی را در محصولات خود ادغام می کند و محاسبات را به مشتریان اجاره می دهد. دفترچه آن‌ها به‌خوبی جریان‌های درآمدشان را به Google Cloud برای محاسبات اجاره‌ای و خدمات Google تقسیم می‌کند، که تشخیص اینکه آیا افزایش درآمد آلفابت عمدتا به دلیل مراکز داده آنهاست یا خیر، آسان می‌کند. پاسخ منفی است. درآمد Google Cloud از نظر درصد بیشتر در حال رشد است، اما خدمات Google به صورت مطلق رشد بسیار بیشتری دارد.

به طور خاص، درآمد خدمات گوگل با افزایش 12 درصدی 37.8 میلیارد دلار، در حالی که درآمد Google Cloud با افزایش 36 درصدی، 15.5 میلیارد دلار افزایش یافت. آلفابت قطعا از اجاره دادن مراکز داده خود سود می برد، اما این دلیل اصلی افزایش سرسام آور درآمد آنها نیست. متا مراکز داده خود را به هیچ وجه اجاره نمی دهد، اما دفترچه آنها همچنین افزایش عظیمی در درآمد آنها را ثبت می کند، به ترتیب 30 میلیارد دلار اضافی از سال 2024 تا 2025، و 30 میلیارد دیگر از سال 2023 تا 2024.

این کار سرمایه گذاران احمقانه ای نیست که به سمت هر شرکتی که هوش مصنوعی تولید می کند پول می اندازند، این سود واقعی از شرکت هایی است که راه هایی برای کسب درآمد از هوش مصنوعی پیدا کرده اند. به نظر می رسد Anthropic نیز بر اساس پرونده S-1 خود، رشد تصاعدی در درآمد خود را نیز تجربه می کند. تنها ناشناخته واقعی OpenAI است که حجم عظیمی از محاسبات را از شرکت های دیگر خریداری می کند. این امکان وجود دارد که وضعیت مالی آنها وحشتناک باشد، اما حتی اگر از بین بروند، من متقاعد نشده ام که این به ترکیدن حباب باشد.

در غیر این صورت، به نظر می رسد به احتمال زیاد رقبای آنها به جای این که فروپاشی باعث ایجاد یک واکنش زنجیره ای شود که صنعت را با خود به زمین می اندازد، فقط یکپارچه شده و برای سهم بیشتری از بازار بجنگند.

من این مقاله را به عنوان حذف بزرگ تئوری حباب هوش مصنوعی ننوشتم. حتی با وجود این شواهد، خطرات جدی برای پایداری مالی صنعت هوش مصنوعی وجود دارد. واکنش عمومی علیه مراکز داده، ادامه زیرساخت‌های لازم برای انقلاب هوش مصنوعی را سخت‌تر می‌کند و موانع نظارتی ممکن است توسعه یا استقرار مدل‌های جدید را دشوارتر کند. علاوه بر این، خطر بزرگی وجود دارد که یک هکر هوش مصنوعی مستقل باعث آسیب جدی شود و باعث شود تقاضای عمومی برای هوش مصنوعی کاهش یابد.

همچنین، حتی پس از نوشتن این موضوع که شرکت‌های هوش مصنوعی می‌توانند بدهی خود را پرداخت کنند، من همچنان نگران میزان واقعی آن هستم. این خوب نیست که آنها از روش های پیچیده تر برای تأمین مالی سرمایه گذاری های زیرساختی خود استفاده می کنند، و این قمار می تواند نتیجه معکوس داشته باشد اگر رشد درآمد به طور ناگهانی کند شود، که قطعا ممکن است. پس انداز زندگی خود را در انقلاب هوش مصنوعی پس انداز نکنید، یا حداقل اگر پیراهن از پشت خود را گم کردید، من را سرزنش نکنید.

دلیلی که این مقاله را نوشتم این بود که احساس کردم بحث در مورد هوش مصنوعی به چیزی شبیه اتاق پژواک تبدیل شده است که هرگز راه خوبی برای تشخیص درست یا غلط بودن نیست. با وجود اتاق پژواک، باورهای بیان شده و رفتار واقعی مردم به شدت متفاوت است. این یک چیز است که بگوییم هوش مصنوعی حبابی است که می ترکد، اما اگر همه ما در اینجا موافق باشیم، این پول سرمایه گذار از کجا می آید؟ در پایان روز، زمانی که مردم باید پول خود را در دهان خود بگذارند، آن را از دهان خود بیرون می آورند و از آن برای خرید NVIDIA استفاده می کنند.

آنها ممکن است اشتباه کنند که این کار را انجام دهند، اما شاید هم اینطور نباشند. زمان نشان خواهد داد.

به عنوان آخرین نکته، من فکر نمی‌کنم که لفاظی در مورد حباب هوش مصنوعی واقعا مربوط به امور مالی باشد. گفتگو در مورد حباب هوش مصنوعی به اندازه ای گسترده است که نمی تواند موضعی مخالف باشد، و آنقدر خوشحال کننده است که ترس سرمایه گذاران آن را هدایت کند. بیش از هر چیز، من فکر می‌کنم حباب هوش مصنوعی به یک نقطه صحبت بزرگ تبدیل شده است، زیرا نشان‌دهنده این امید است که همه چیز می‌تواند به حالت قبل برگردد. مردم از اتفاقی که قرار است با هوش مصنوعی بیفتد می ترسند و به درستی هم همینطور است.

فراتر از ترس از آینده، هوش مصنوعی در حال حاضر به طرز ناخوشایندی رایج شده است، به طوری که هوش مصنوعی در همه جا آنلاین و به طور فزاینده‌ای حتی IRL کاهش می‌یابد. همه اینها خیلی سریع اتفاق افتاده است، به راحتی می توان فراموش کرد که ChatGPT کمی کمتر از 4 سال پیش منتشر شد. دنیای ما به شکلی ترسناک و عجیب تغییر کرده است، و در حالی که من به طور کلی دیدگاه بسیار خوشبینانه ای نسبت به هوش مصنوعی دارم، می فهمم که چرا مردم می خواهند همه چیز از بین برود. بنابراین، مردم آرزو می کنند. آنها به خود می گویند که همه اینها یک حباب غول پیکر است و یک روز به زودی همه چیز خراب می شود و بلافاصله به حالت سابق برمی گردد.

خوب یا بد، این اتفاق نمی افتد. حتی اگر هوش مصنوعی حباب باشد، به همان شکلی که اینترنت حباب بود، حباب خواهد بود، جایی که فناوری زیربنایی همچنان مفید است. ما فقط از این نقطه به بعد در عصر هوش مصنوعی زندگی خواهیم کرد، و هر اتفاقی که در نتیجه آن رخ دهد، امیدواریم حداقل برای اقتصاد خوب باشد.

من برای نامزدی حزب لیبرال کانادا در کمربند نیکل سادبری شرقی-مانیتولین-منیتولین درخواست داده ام، و حزب از من می خواهد 25 اهداکننده را ثبت نام کنم تا در نظر گرفته شوند. اگر مایل به کمک به صندوق پیروزی حزب هستید، من واقعا از آن قدردانی می کنم.