من قدیمی ترین گروه صلح اسرائیل را رهبری می کردم و به کنست مشاوره می دادم. نتانیاهو ممکن است روز سه‌شنبه سقوط کند، اما سیاست‌های الحاق کرانه باختری نه

انتخابات اسرائیل در روز سه‌شنبه (27 اکتبر) می‌تواند یک دولت جدید را بدون تغییر مسیر کشور به ارمغان بیاورد. من که به عنوان مشاور پارلمانی در کنست و بعدا به عنوان مدیر اجرایی Peace Now کار کرده ام، می دانم که چگونه می تواند اتفاق بیفتد.

بسیاری از احزاب که به دنبال جانشینی بنیامین نتانیاهو هستند از مواضع روشن در مورد مسئله اسرائیل و فلسطین اجتناب می کنند، اما برخی از نامزدهای آنها ممکن است در نهایت بر الحاقی نظارت کنند که هرگز برای آن کارزاری نکرده اند.

ائتلاف قبلی اسرائیل به رهبری نفتالی بنت در سال 2021 هشداری را ارائه می دهد.

«دولت تغییر» نامیده می‌شود، زیرا به دوره ۱۲ ساله نتانیاهو پایان داد، احزاب مختلفی را گرد هم آورد، از حزب راست‌گرای بنت گرفته تا حزب کارگر و مرتز، احزاب چپ.

پاسخ آن به اختلافات عمیق ایدئولوژیک، به ویژه در مورد مناقشه اسرائیل و فلسطین، حفظ وضعیت موجود بود. این ائتلاف تقریبا 18 ماه به طول انجامید و اگرچه لحن دولت را تغییر داد، اما بسیاری از سیاست ها در قبال کرانه باختری دست نخورده باقی ماند.

ادامه مطلب

هیچ نامزدی در انتخابات اسرائیل از تشکیل کشور فلسطین حمایت نمی کند. پاسخ اتحادیه اروپا «اصلاحات» بیشتر است، نه فشار

به عنوان مثال، مراو میکائیلی، رهبر وقت حزب کارگر و وزیر حمل و نقل، مخالف توسعه شهرک سازی بود.

با این حال، وزارت او به اجرای تعهدات زیرساختی که قبلا تأیید شده بود، از جمله بودجه قابل توجهی برای جاده‌ها که این توسعه را تسهیل می‌کرد، ادامه داد.

از طریق کارم در Peace Now، دیدم که چگونه توافقنامه وضع موجود ائتلاف توانایی او را برای به چالش کشیدن پروژه های به ارث رسیده از دولت قبلی محدود می کند. بنابراین، یک وزیر می تواند خود را در حال اجرای چشم اندازی که با آن مخالف بود، بیابد.

امروز، مخاطرات بیشتر است.

برشی دیگر از کرانه باختری

E1 را بین اورشلیم و شهرک معال ادومیم در نظر بگیرید، جایی که ساخت و ساز می تواند همجواری ارضی فلسطین و دوام یک کشور فلسطینی آینده را تهدید کند.

دولت مناقصه هایی را برای تمام 3401 واحد مسکونی برنامه ریزی شده انجام داده است و مراحل مهم فرآیند مناقصه قرار است قبل از روی کار آمدن دولت جدید تکمیل شود.

E1 نمونه ای از تلاش های گسترده تر برای ایجاد حقایق دشوار است: پایگاه های شهرک سازی جدید، از جمله در مناطق تحت مدیریت مدنی فلسطین، گسترش شهرک ها و تغییرات اداری که کنترل اسرائیل را مستحکم می کند.

یک دولت جانشین باید به طور فعال برای معکوس کردن آنها مداخله کند.

این تحولات با یک دیدگاه سیاسی صریح حمایت می شود. دستورالعمل‌های دولت فعلی و توافق‌های ائتلافی حقوق انحصاری یهودیان را در سرتاسر سرزمین اسرائیل تأیید می‌کند و متعهد به پیشبرد حاکمیت اسرائیل در کرانه باختری است.

در زمان بزالل اسموتریچ که به عنوان وزیر در وزارت دفاع خدمت می کند، یک اداره شهرک سازی و موقعیت های غیرنظامی جدید ایجاد شده است که جنبه های مهم حکومت کرانه باختری را از مدیریت نظامی به کنترل سیاسی غیرنظامی تغییر می دهد.

این سازه ها زمانی که معمارانشان دفتر را ترک کنند ناپدید نخواهند شد. راست افراطی دولت را با چشم انداز و ماشین آلات پیشبرد آن مجهز کرده است.

هنگامی که ماشین آلات در حال حرکت در یک جهت هستند، اینرسی خنثی نیست.

طرف‌هایی که به دنبال جایگزینی نتانیاهو هستند لزوما نیازی به توافق بر سر یک توافق نهایی با فلسطینی‌ها ندارند، اما آنها باید زمینه مشترک کافی برای متعهد شدن به توقف الحاق و معکوس کردن ساختارهایی که آن را قادر می‌سازد پیدا کنند.

این تفاهم ها به مذاکرات ائتلافی تعلق دارند، زمانی که احزاب هنوز اهرم فشاری دارند، نه در نبردهایی که برای تک تک وزیران پس از روی کار آمدن آنها باقی می ماند.

این یک سؤال قانون اساسی دور نیست. فلسطینیان در کرانه باختری از قبل با نقض سیستماتیک حقوق و آزادی های اساسی خود، از محدودیت در رفت و آمد و دسترسی به زمین گرفته تا خشونت و آوارگی اجباری روبرو هستند. هر شهرک و پایگاه جدید این بی عدالتی را عمیق تر می کند و چشم انداز حل و فصل سیاسی را دورتر می کند.

حقایق روی زمین

استقرار کنترل دائمی اسرائیل در حال ایجاد واقعیتی است که تغییر آن به طور فزاینده ای دشوار است و هر سال مداخله سیاسی را فوری تر می کند.

واکنش دولت فعلی به فشار فزاینده بین‌المللی این خطر را نشان می‌دهد.

پس از اعلام اقدامات بریتانیا برای هدف قرار دادن شهرک‌ها، گیدئون سار، وزیر امور خارجه دستور داد کنسولگری این کشور در بیت‌المقدس شرقی بسته شود. بریتانیا در پاسخ به اخراج دیپلمات‌های اسرائیلی فکر کرد و یک مصالحه باعث شد که یک هیئت بریتانیایی بسیار کوچک‌تر عمل کند.

این اپیزود دیدگاه نتانیاهو را از یک «ابر اسپارت» نشان می‌دهد: اسرائیلی که خود را برای انزوای بین‌المللی آماده می‌کند تا به سیاست‌هایی که به آن کمک می‌کند بپردازد.

دولت آینده که به دنبال تغییر این مسیر است باید با دو وظیفه شروع کند.

"اقلیت مسیحایی"

اول، باید دلایل پشت تحریم های بین المللی را جدی بگیرد و به سیاست های محرک آن، از جمله گسترش شهرک سازی و خشونت شهرک نشینان بپردازد. نباید به یک اقلیت مسیحایی اجازه داد که اسرائیل را به انزوای بین المللی و زوال اقتصادی بکشاند.

دوم، دولت باید به شرکای اروپایی کمک کند تا بین اسرائیل و شهرک‌ها تمایز قائل شوند، از جمله از طریق زنجیره تامین شفاف و اثبات مبدأ، به طوری که محدودیت‌های شهرک‌سازی‌ها به اقتصاد وسیع‌تر اسرائیل سرایت نکند.

هر دو وظیفه نیازمند تغییرات فوری و ملموس سیاست هستند، فراتر از لحن دیپلماتیک معتدل تر.

دولت های اروپایی نباید انتظار داشته باشند که یک ائتلاف جدید یا حتی خود تحریم های بین المللی این تغییرات را به طور خودکار ایجاد کند. آنها باید انتظارات خود را صریح بیان کنند، شرکای احتمالی ائتلاف را تحت فشار قرار دهند تا تعهدات مشخصی را در توافقات خود بگنجانند، و دولت نتیجه را بر اساس اقداماتش قضاوت کنند.

ادامه مطلب

انتخابات اسرائیل ممکن است همه را ناامید کند، زیرا بروکسل و واشنگتن با یک رهبر «مرکزگراتر» محاسبات سختی روبرو هستند.

بدون آن فشار، سیاستمدارانی که هرگز الحاق را تایید نکردند، ممکن است برای پروژه‌ای که از آن حمایت نمی‌کنند، احمق‌های مفیدی شوند و به تحکیم یک کشور غیر دموکراتیک کمک کنند که در آن میلیون‌ها فلسطینی برای همیشه از حقوق و آزادی‌های برابر محروم هستند.

جلوگیری از این نتیجه مستلزم اقدام سیاسی فوری است، در حالی که آینده ای متفاوت هنوز امکان پذیر است. نه اسرائیلی هایی که به دنبال تغییر هستند و نه شرکای اروپایی آنها نمی توانند تصور کنند که این به خودی خود اتفاق خواهد افتاد.