من مدت ها بعد از اینکه نیاز داشتم مجوز تلویزیونم را پرداخت کردم. اما RTÉ در حال آزمایش صبر من است

هر چقدر هم که دیوانه به نظر می رسد، من به پرداخت هزینه مجوز تلویزیون بسیار فراتر از جایی که قانونا لازم بود ادامه داده ام. این بزرگواری به این دلیل نیست که 160 یورو حساب بانکی ضعیف من را سوراخ می کند، بلکه به این دلیل است که نشان دهنده تلاشی مدنی برای حفظ یک خانه امن از اخبار پخش موثق، پاسخگو و حاکمیت فرهنگی است.

حتی برای کسانی که از آن متنفرند، نیاز به RTÉ باید آشکار باشد. ما می دانیم که وقتی مخاطبان تلویزیون به جهان های متخاصم موازی تقسیم می شوند چه اتفاقی می افتد. اگر می توانید آن را تحمل کنید، نگاهی به ایالات متحده بیندازید، یا سعی کنید بریتانیا را بدون بی بی سی تصور کنید.

اما RTÉ صبر من را امتحان می کند. مانند بسیاری از شنوندگان رادیو، من از طریق برنامه Listen از طریق گوشی هوشمند به آن دسترسی دارم. تعداد ما به دلایلی در هاله ای از ابهام قرار دارد، اما یک محاسبه نشان می دهد که شنوندگان گوشی های هوشمند و بلندگوهای هوشمند کمتر از 12 درصد از کل گوش دادن به رادیو را دارند. این نشان‌دهنده تعداد افرادی است که هر بار که با تبلیغات به اصطلاح پیش از پخش مواجه می‌شوند، خشم جدیدی را احساس می‌کنند. آن‌ها برنامه‌های زنده را کاهش می‌دهند، و این می‌تواند شش بار در روز باشد، اگر تمایل داشته باشید به موقع برای سرفصل‌های اخبار هماهنگ شوید.

اگر مکث یا قطع ارتباط کوتاهی وجود داشته باشد، سرویس برای پخش مجدد آگهی قطع می‌شود. گاهی اوقات، به طرز دیوانه کننده ای، تبلیغ برای خود RTÉ یک پلاگین است.

بله، ما می دانیم که RTÉ درآمد دوگانه خود را از مجوز و تبلیغات به دست می آورد و چیزهای مهم تری وجود دارد که باید در مورد آنها عصبانی باشیم. اما برای پخش‌کننده‌ای که به درستی به برنامه‌های خبری و موضوعات جاری خود افتخار می‌کند - که قبلا با وقفه‌های تبلیغاتی متعدد و طولانی همراه بوده است - تبلیغات قبل از پخش، ارزان به نظر می‌رسد. آن‌ها بیشتر شبیه دل بویی بازی می‌کنند که آخرین قطره تماشاچیان بداخلاق را به صدا در می‌آورد تا مقدمه‌ای برای سازمان رسانه‌ای معتبر و ملی ایرلند.

همه اینها بخشی از شلوغی بی امان است. بسیاری از ما یاد گرفته‌ایم که نسبت به الزامات «ورود به سیستم» یا ثبت‌نام در هر وب‌سایتی احتیاط کنیم، زیرا می‌دانیم که با انجام این کار، داده‌های ما احتمالا گوشت قرمز است که باید بخش‌بندی شده و در اختیار تبلیغ‌کنندگان قرار گیرد. RTÉ برنامه ای را برای ثبت نام اجباری در سرویس های صوتی و تصویری خود پنهان نکرده است. در چندین سطح منطقی است. ثبت، مدرکی مبنی بر استفاده و مرتبط بودن یک نوع مفید (یا غیر مفید) برای یک سازمان با بودجه عمومی ارائه می دهد.

این اطلاعات قابل توجهی مانند گروه های سنی کاربران، مکان ها و اولویت ها و برای مخاطبان، خدمات شخصی تر با گزینه هایی مانند "ادامه گوش دادن"، توصیه ها و صف ها را ارائه می دهد.

اما البته چیزهای بیشتری در آن وجود دارد. کارت نرخ خود RTÉ به تبلیغ‌کنندگان می‌گوید که ثبت‌نام اجباری اطلاعات غنی‌تری در مورد مخاطبان و تبلیغات هدفمندتر به دست می‌آورد. این همان کاری است که سازمان‌های تجاری انجام می‌دهند، و اگر اصلا به آن فکر کنیم، در بیشتر موارد آن را تحمل می‌کنیم. اما RTÉ هنوز عمدتا از طریق مجوز اجباری - "این قانون است" - همانطور که آگهی بارها و بارها به ما می گوید - علاوه بر بخش های زیادی از پول نقد مالیات دهندگان که توسط دولت پرداخت می شود (که 20 میلیون یورو وعده داده شده اما غیرقابل پیش بینی هفته گذشته اخبار را ربوده است) تأمین می شود.

بنابراین حتی عبارت غم‌انگیز «اگر برای محصول پولی پرداخت نمی‌کنید، شما محصول هستید» نیز در این مورد کوتاه است. ما پرداخت می کنیم - و ما نیز محصول هستیم. سخت‌تر می‌شود که با سازمانی که اطلاعات و رفتار شخصی ما را فقط یک برداشت دیگر از داده‌ها می‌بیند، وابستگی زیادی داشته باشیم.

پس از گذشت چندین سال از آن، تیترهای تکراری که RTÉ در اخبار به جای RTÉ گزارش اخبار را نشان می دهد نیز خسته کننده می شوند. در مقطعی از هفته گذشته، خود را به عنوان پیشرو در عناوین خبری خود و بخش روزنامه Morning Ireland قرار داد، بدون شک دلیل اینکه سلامت مالی پخش کننده نیمه ملی همیشه به نفع عمومی است و وظیفه دارد مانند هر نهاد عمومی مهم دیگری آن را پوشش دهد.

همچنین می‌توان استدلال کرد که آن را با استفاده از پلتفرم‌های قدرتمند و با بودجه عمومی خود برای دفاع از منافع شرکتی RTÉ اشتباه گرفته است. هیچ نهاد دیگری آن سطح از قدرت هوایی فراگیر را ندارد تا مدیر اجرایی/مدیر کل خود را در مقابل برنامه های خبری اصلی قرار دهد تا از خود علیه وزیر دولتی دفاع کند.

اتحادیه‌های اعتباری دوباره برنده می‌شوند زیرا Return، Ryanair و RTÉ در ارائه خدمات به مشتریان ضعیف عمل می‌کنند.

حتی زمانی که - یا به خصوص وقتی - وزیر مربوطه، پاتریک اودونوان، سابقه زوزه‌کشی دارد (انتخاب RTÉ به‌عنوان بودجه کم‌هزینه همیشه سرفصل‌ها را در مقابل بودجه کم‌کلید برنده می‌شد)، مطمئنا می‌توان با اعلام آرام یک تحقیق دو روزه کارآمد و چند جلسه بزرگسالان، طوفان خبری قابل پیش‌بینی را متوقف کرد.

در عوض، با پیش‌بینی‌پذیری خسته‌کننده‌تر، کمیته حساب‌های عمومی خود را برای «کباب کردن» دیگری از مدیران RTÉ در مورد اینکه چه کسی و چه زمانی در مورد 20 میلیون یورو پنهان‌شده می‌دانست، در بحبوحه گمانه‌زنی‌های هیجان‌انگیز درباره تعدیل‌های اجباری و تأثیر آن بر تولیدکنندگان کوچک مستقل آماده می‌شود.

در همین حال، جلسه روز چهارشنبه دیل به دلیل اعتصاب بخش عمومی در سراسر کشور لغو شده است. با توجه به ارزش آن، 160 یورو من در تعادل است.