من مدیر عامل Life360 هستم. دوران کودکی من به طرز شگفت آوری دست و پا بسته بود.

لورن آنتونوف مدیرعامل Life360 است با حسن نیت از Life360 لورن آنتونوف مدیرعامل Life360 است و از پلتفرم اشتراک‌گذاری مکان با خانواده‌اش استفاده می‌کند.

او می‌گوید که سعی کرده است تا حدی از فرزندپروری مادرش با دو فرزندش تقلید کند.

او می‌گوید که دادن فضا به بچه‌ها می‌تواند به آنها کمک کند تا عاملیت و استقلال خود را توسعه دهند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با لورن آنتونوف، مدیر عامل Life360 است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

مادرم پدر و مادر فوق‌العاده‌ای بود، اما ابتدا یک شخص بود. در بسیاری از دوران کودکی من فقط ما دو نفر بودیم، بین زمانی که پدرم در 8 سالگی فوت کرد و مادرم در 14 سالگی دوباره ازدواج کرد.

در آن سال‌ها، مادرم در دوران مدرسه، کار و قرار ملاقات، پدر و مادری می‌کرد. او همیشه در کنار من بود، اما سعی نمی کرد کودکی من را مدیریت کند. او مثلا با من تکالیفش را انجام نداد. او مطمئن شد که من خوشحال هستم، دوستش دارم و به خوبی از او مراقبت می‌کنم، در حالی که خودش زندگی می‌کند.

بسیاری از مادران مجرد ممکن است در مورد مسائلی مانند قرار ملاقات باز نباشند، اما مادر من همیشه شفاف بود. من دوست داشتم که در حالی که مادرم را در حال انجام کارهای خود می بینم، کارم را انجام دهم.

بی توجهی خوش خیم مادرم به من کمک کرد تا عاملیت را توسعه دهم

من بزرگ نشدم که می دانستم می خواهم پدر و مادر باشم. وقتی با شوهر فعلی ام آشنا شدم، او قبلا پدر شده بود. دختر ما که الان 27 ساله است در آن زمان 5 ساله بود. من می گویم او را از راه آسان گرفتم. مادر لورن خیلی دست و دلباز بود. با حسن نیت از لورن آنتونوف از ابتدا شوهرم پدر و مادر اصلی بود. این واقعا دری را برای من باز کرد تا احساس راحتی کنم که بچه دار شوم. حدود سه سال بعد، ما پسرمان را به دنیا آوردیم.

زمانی که پدر و مادر شدم، من و مادرم گاهی درباره این ایده بی‌توجهی خوش‌خیم صحبت می‌کردیم - مزایای اجازه دادن به بچه‌ها برای انجام کار خودشان و کشف آن. در دوران کودکی، غفلت خوش خیم مادرم به من اجازه داد تا استقلال و مهارت های حل مسئله را توسعه دهم.

از آنجایی که مادرم کمتر از برخی از والدین درگیر بود، من احساس اختیاری ایجاد کردم که در طول زندگی به خوبی به من خدمت کرد.

من می خواستم دنیا را تغییر دهم، اما انتظار نداشتم در فناوری باشم

علاقه من به فناوری یک تصادف بود. فکر می کردم وکیل حقوق مدنی می شوم و دنیا را تغییر می دهم.

زمانی که در اوایل دهه 90 در کالج بودم، یک مک خریدم تا با آن مقاله بنویسم. من در برکلی زندگی می‌کردم و جذب این انجمن از علاقه‌مندان به مک شدم. من فناوری را درک می کردم - البته نه به خوبی برخی افراد - و می توانستم چیزها را به خوبی بیان کنم.

دوستان متخصص من تشخیص دادند که من یک مدیر محصول هستم. من میل به پیشرفت فناوری داشتم که هم برای انسان قابل درک باشد و هم برای آنها مفید باشد. من شروع به کار در یک استارتاپ کردم که توسط مایکروسافت خریداری شد.

فکر می کردم فقط چند سال طول بکشد، تا اینکه به دانشکده حقوق رفتم. من در نهایت 19 سال را در مایکروسافت گذراندم قبل از اینکه به شرکت های فناوری دیگر مانند GoDaddy و اکنون Life360 بپیوندم. در طول مسیر متوجه شدم که با پیشرفت فناوری که زندگی روزمره را آسان‌تر می‌کند، بر کیفیت زندگی مردم در مقیاس بزرگ تأثیر می‌گذارم.

نظارت بر موقعیت مکانی ارتباطات حضوری من را نزدیک نگه می دارد

در Life360، ما در مورد آژانس، که در دوران کودکی من بسیار مهم بود و سعی کردم برای بچه های خودم تشویق کنم، زیاد صحبت می کنیم. برای من و بسیاری از کاربران ما، این پلتفرم آژانس ایجاد می کند و در عین حال به مردم کمک می کند تا ارتباطات واقعی خود را تقویت کنند.

این مورد مورد علاقه من است: شوهرم هنوز شریک اصلی خانه است و او اکثر روزها برای من ناهار می آورد. اگر در محل کارم احساس گرسنگی می کنم، می توانم مکان او را بررسی کنم و ببینم آیا باید برای خودم میان وعده تهیه کنم یا اینکه او در گوشه ای از غذای من است.

اخیرا یک اعلان پرواز از Life360 دریافت کردم. این نشان داد که برادرم - که در محلی زندگی نمی‌کند - در لس‌آنجلس به زمین نشسته بود. نمی دانستم او در شهر است، اما از زمانی که سیگنال دیجیتال را دریافت کردم، توانستیم شام بخوریم. در نهایت، این پلتفرم با ایجاد این فرصت‌ها برای ارتباط، ما را در زندگی واقعی نزدیک‌تر نگه می‌دارد.

من محتاطانه به آینده خوشبین هستم

من هرگز فناوری را چیز بدی ندیده ام. وقتی بزرگ شدم، یک تلویزیون در اتاقم داشتم و یک بازی کدنویسی ساده که آنقدر ابتدایی بود که مجبور بودم هر بار که آن را روشن می‌کردم، کد را دوباره تایپ کنم. لورن آنتونوف مدیرعامل Life360 است با حسن نیت از لورن آنتونوف من در نحوه استفاده از تکنولوژی به فرزندانم بسیار آزاد بودم. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، برای پسرم - که اکنون 19 سال دارد - یک تلفن زمانی که احتمالا خیلی جوان بود، گرفتم. در آن زمان، ما می خواستیم به عنوان یک خانواده پوکمون گو بازی کنیم. من به این فکر نکردم که برخی از جنبه های فناوری چقدر می تواند مضر باشد. من خوش شانس هستم که او با وجود آن خوب ظاهر شد.

من محتاطانه به آینده فناوری خوشبین هستم. من هم یک فعال هستم. ما می‌توانیم آینده را برای ما و فرزندانمان شکل دهیم - و قدرت زیادی در آن وجود دارد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید