من مهماندار هواپیمایی امارات بودم. از هتل‌های لوکس گرفته تا قوانین سخت‌گیرانه زیبایی، بهترین و بدترین بخش‌های کار در اینجا وجود دارد.

من مهماندار هواپیمایی امارات بودم. من به تمام دنیا سفر کردم اما زمان زیادی را خسته و مریض گذراندم. امل چرنی من مهماندار هواپیمایی امارات بودم و عاشق هتل های مجلل و سبک زندگی شیک بودم.

تغییرات مداوم منطقه زمانی و انتظارات زیبایی، کار را از نظر روحی و جسمی سخت کرده است.

مزایای دیگری مانند حقوق خوب و مسکن رایگان در دبی وجود داشت، اما من نتوانستم هم اتاقی هایم را انتخاب کنم. من چهار سال مهماندار هواپیمایی امارات بودم تا اینکه در پایان سال 2025 از آنجا خارج شدم.

سبک زندگی پر زرق و برقی که همه در اینستاگرام می بینند - خرید در میلان، ماچا در ژاپن و سافاری در آفریقا - واقعی است. من عاشق دیدن دنیا بودم و امارات هزینه مسکن من را در دبی پرداخت کرد.

اما واقعیتی پنهان فراتر از آنچه مردم در شبکه های اجتماعی می بینند وجود دارد.

در طول سال‌هایی که در آسمان بودم، بیشتر وقتم را به خاطر جت لگ یا بیماری سپری می‌کردم، و مجبور بودم استانداردهای زیبایی را رعایت کنم، انتظارات خدمات مشتری را برآورده کنم، و هیچ کنترلی بر اینکه با چه کسی زندگی می‌کردم نداشتم.

با تمام مزایایی که دارد، مهماندار بودن امارات شغلی سخت است که از نظر روحی و جسمی بیشتر از آن چیزی که فکر می‌کردم سخت بود.

اینجا بهترین و بدترین بخش کار من بود.

یونیفرم ما را جذاب نشان می داد، اما حفظ آن تصویر ساعت ها کار می برد

در حالی که باید سر ساعت معینی در هواپیما می بودم، معمولا برای آماده شدن باید سه ساعت زودتر از خواب بیدار می شدم.

قبل از هر پرواز، پس از گذراندن مراحل مهاجرت در دبی، یک چک یکنواخت دریافت می کردم. اگر کاملا اتو نشده بود من را فرستادند تا اتو کنم. اگر مویی از کشم بیرون می‌رفت، باید دوباره آن را اصلاح می‌کردم. آنها همچنین به لاک ناخن نگاه کردند که باید رنگ خاصی داشته باشد. یونیفرم من امل چرنی چند سال پیش، امارات یک مرکز زیبایی در دفتر مرکزی ساخت تا به زیبایی ظاهر مهماندار هواپیما کمک کند. متخصصان آرایش از برندهایی مانند دیور را به خدمت گرفت.

وقتی از مرکز زیبایی بازدید کردم، یک متخصص آرایش فرانسوی به من نشان داد که چه مدل مویی مناسب نوع موهای من است و به من گفت که نیازی به خط چشم ندارم.

من زیاد سفر می کردم و در هتل های مجلل اقامت می کردم، اما اغلب جت لگ داشتم

بیشتر توقف ها 24 ساعته بود، اما گاهی اوقات بسته به مسیر، 56 ساعت می گرفتیم.

در نیویورک، در میدان تایمز ماندم و در بوداپست، هتل مشرف به رودخانه دانوب بود. در این هتل‌ها، یک سالن استراحت مخصوص خدمه امارات وجود داشت که می‌توانستیم در آنجا بنشینیم.

اما این بدان معنا نیست که من با پوستی شفاف و چشمانی بدون کیسه از منهتن عبور می کردم. من اغلب در پروازهای طولانی مدت از دبی به ایالات متحده یا استرالیا کار می کردم، بنابراین بسیاری از این توقف ها پس از انجام یک پرواز 16 ساعته، در منطقه زمانی مخالف فرود آمدند.

مجبور بودم خودم را مجبور کنم که برای گشت و گذار بیدار بمانم یا کل استراحت را بخوابم. در برخی از استراحت‌ها، تنها چیزی که دیدم اتاق هتل بود: یک بار ساعت 9 صبح وارد هتلی در میامی شدم، فقط می‌خواستم بخوابم و به طور کامل از روزی که در ساحل میامی برنامه‌ریزی کرده بودم صرفنظر کردم. یکی از هتل های شبانه من در میامی. امل چرنی چرخش های شبانه به ویژه سخت بود: گاهی اوقات ساعت 10 شب خانه را ترک می کردم. و ساعت 2 بعد از ظهر برگشت. روز بعد، خدمات رسانی به صدها مسافر مطابق با انتظارات بالای خدمات مشتریان امارات.

تعویض مداوم ساعت بدنم و همزمان تیز بودن برای پروازهایم یک نبرد دائمی بود. ملاتونین کمکی نکرد، اما کاهش کافئین و تلاش برای خوابیدن مطابق با ساعت بیولوژیکی من، حداقل در روزهای تعطیل، کمی کمک کرد.

من در دبی رایگان زندگی می کردم، اما محل زندگی من را شرکت کنترل می کرد

من در محل اقامتی که برای خدمه امارات تعیین شده بود زندگی می کردم. کل محله فقط خدمه بود. برخی از این اقامتگاه ها در گران ترین مناطق دبی مانند Business Bay هستند.

این یکی از بهترین مزایا بود زیرا اجاره در دبی ممکن است گران باشد: یک آپارتمان یک خوابه مناسب می‌تواند 5000 درهم تا 9000 درهم در ماه (تا حدود 2500 دلار) هزینه داشته باشد، بسته به اینکه در داخل یا خارج از مرکز شهر باشید.

با این حال، آپارتمان‌های خدمه مشترک بودند و من نمی‌توانستم جایی که می‌خواهم زندگی کنم را انتخاب کنم. استخر در محل اقامت خدمه. امل چرنی امارات همچنین برای زندگی در جاهای دیگر کمک هزینه مسکن ارائه می دهد، اما من به دلیل ازدواج نکردن، نداشتن خانواده در دبی و نداشتن خانه واجد شرایط نبودم.

من پول خوبی به دست آوردم و مزایای زیادی دریافت کردم، اما کنترل کمی بر مرخصی ام داشتم

زمانی که برای امارات پرواز می کردم، حقوق پایه حدود 5000 درهم به اضافه ساعت پرواز حدود 60 درهم (17 دلار) در ساعت پرداخت می کردم. این به معنای تقریبا 10000 درهم یا بیشتر در ماه (حدود 2700 دلار) است.

کمک هزینه غذا هم برای استراحت داشتم و آخر هر سال پاداش می گرفتیم که تا 20 هفته حقوق پایه بود. برای دریافت آن باید در وضعیت خوبی با شرکت قرار می گرفتیم. دو سال پیش، 22000 درهم (حدود 6000 دلار) پاداش گرفتم. من نماهای بی نظیری از هواپیماهای امارات دیدم. امل چرنی در حالی که می‌خواستم آن پول را در تعطیلات با خانواده‌ام که به تونس بازگشته‌اند خرج کنم، برنامه‌ریزی سخت بود زیرا کنترل کمی بر زمان تعطیلات داشتم. زمانی که پنجره مرخصی باز شد، تاریخ های دلخواه خود را برای تایید ارسال کردیم.

شرکت می توانست آن دوره را اعطا کند یا دوره دیگری را تعیین کند، اما همیشه در دوره ترجیحی من قرار نمی گرفت. این بدان معناست که من بسیاری از تعطیلات و مناسبت های خاص دیگر را با خانواده ام از دست دادم. با این حال، من زمان خوبی داشتم.

من سبک زندگی شیکی داشتم اما انرژی کمی داشتم

در حالی که دسترسی رایگان به انواع نقاط داغ در سراسر دبی داشتم، زمان محدودی برای لذت بردن از آن داشتم.

من اغلب قبل از اینکه مجبور باشم دوباره کار کنم حداکثر سه روز مرخصی داشتم و آن روزها را بیشتر در خواب می گذراندم تا از جت لگ خلاص شوم. انرژی لازم برای رفتن به ورزشگاه های رایگان را نداشتم، اما مجبور بودم خودم را مجبور به رفتن کنم زیرا از مهمانداران امارات انتظار تناسب اندام می رفت. شغل مهماندار هواپیما مرا به تمام دنیا برد. امل چرنی با این حال، برنامه‌های مزایای کارکنان امارات به من امکان دسترسی به رستوران‌ها و ورود رایگان به استخرها و باشگاه‌های ورزشی را با تخفیف داد.

زمانی را برای آفتاب گرفتن در مکان‌هایی مانند FIVE Palm Jumeirah، یک استراحتگاه پنج ستاره، یا بولینگ در Brass Monkey، یک غذاخوری و مکان اجتماعی محبوب فقط برای بزرگسالان می‌گذراندم.

بیماری و خستگی مداوم تا حدودی دلیل ترک این کار بود

از آنجا که من بیشتر عمرم را در یک لوله فلزی در اطراف صدها نفر در روز می گذراندم، دائما بیمار می شدم.

من چندین بار به باروتروما مبتلا شدم - یک بیماری رایج در بین مهمانداران هواپیما به دلیل تغییر مداوم فشار هوای کابین هنگام کار. وقتی شدید بود، نمی توانستم پرواز کنم. باروتروما شدید گاهی اوقات بیش از یک ماه طول می کشد تا بهبود یابد.

شب‌های بی‌خوابی و مشکلات دائمی سلامتی از دلایلی بود که باعث شد امارات را ترک کنم. اما باید اعتراف کنم که مهماندار هواپیما بودن یکی از شگفت انگیزترین تجربیاتی بود که به شکل گیری نویسنده امروزی من کمک کرد. من باید مکان های شگفت انگیزی مانند بارسلونا را ببینم. امل چرنی بدون آن، من این شانس را نداشتم که از دیوار چین بالا بروم یا زمانی را در نیوزلند بگذرانم. امتیازات رایگان و هتل‌های مجلل جذاب بودند، اما من نمی‌توانستم سبک زندگی خدمه کابین را برای درازمدت تحمل کنم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید