«من می‌خواهم یکی از فرزندانم را جایگزین کنم»: تایکا وایتیتی روی بچه‌های روباتی، پنیر او متر و کلارا و خورشید

کارگردان، رمان تحسین‌شده کازوئو ایشی‌گورو درباره یک نوجوان بیمار و دوست ربات پر زرق و برق او را به فیلمی قابل تامل تبدیل کرده است. این جفت فکر می کنند این داستان در مورد فناوری، عشق و غم چه می گوید؟

در بال‌های جشنواره فیلم لندن، گروهی از اینفلوئنسرهای جوان در حال بحث و گفتگو درباره نکات برجسته شخصی خود هستند. یکی می‌گوید کلارا و سان و همکارانش موافقند. این فقط این نیست که این فیلم هنوز در حافظه آنها بسیار تازه است، یا آنها امروز برای دیدار با سازندگان و ستاره های آن گرد هم آمده اند. کلارا خنده دار و متحرک است. این جشنواره مورد علاقه آنها تاکنون است. این تبادل نظر را به تایکا وایتیتی، کارگردان فیلم، که در اتاقی پایین راهرو در حال نوشیدن آب بطری است، می‌رسانم. نگاهش گشاد می شود. تقریبا خفه می شود. "خدایا شکرت!" فقط با کمی حرارت زیاد فریاد می زند.

هر کس یک فیلم کامل دارد، همانطور که همه یک دوست کامل دارند، و آنها متفاوت هستند زیرا همه افراد متفاوت هستند. در این فیلم، جوزی 14 ساله بیمار، عروسک روباتی متوقف شده خود، کلارا را دوست دارد، در حالی که اکثر بچه های هم سن او مدل های درخشان تر و درخشان تر را انتخاب می کنند. و اینفلوئنسرهای جوان عاشق کلارا و خورشید هستند – اقتباس وایتیتی از رمان تحسین‌شده کازوئو ایشی‌گورو – در حالی که اکثر منتقدان مسن‌تر به شدت و به شدت مخالف هستند. همه این‌ها نشان می‌دهند که هیچ حسابی برای سلیقه وجود ندارد، مردم گیج‌کننده هستند و قلب و مغز ما همیشه با هم هماهنگ نیستند. که زندگی را جذاب نگه می دارد.

تا حدودی این موضوع در مورد فیلم است. ایشی گورو که در کنار کارگردان نشسته است، می‌گوید: «احساساتی که ما به آنها برچسب‌های بسیار ساده می‌دهیم، واقعا پیچیده هستند. برای مثال، چیزی که ما آن را عشق می نامیم، فوق العاده پر سر و صدا و چندوجهی است. هیچ کس نمی داند عشق جهنمی چیست. ادامه مطلب...