من و شوهرم در یک قایق بادبانی زندگی می کنیم. ارزان نیست، اما مزیت ها ما را به خود جلب می کنند.

زندگی تمام وقت در یک قایق گران است، اما تا کنون، ارزش هزینه های آن را داشته است. ریچل مورفی وقتی من و شوهرم به کالیفرنیا نقل مکان کردیم، تصمیم گرفتیم در یک قایق بادبانی زندگی کنیم.

هزینه‌های تعمیرات، نگهداری و اتصال، سبک زندگی را گران‌تر از آنچه انتظار داشتیم، کرده است.

شرایط سخت می تواند چالش برانگیز باشد، اما این تجربه برای ازدواج ما عالی بوده است. سال گذشته، من و شوهرم، مایکل، یک قایق بادبانی خریدیم تا تمام وقت با آن زندگی کنیم.

در آن زمان، ما در حال آماده شدن برای نقل مکان از خانه خود در نزدیکی لوئیزویل، کنتاکی، به سانتا باربارا، کالیفرنیا بودیم، جایی که من چند سال پس از کالج در آنجا زندگی کرده بودم.

همانطور که ما برای نقل مکان به ایالت جدید هیجان زده بودیم، برای هزینه بالاتر اجاره آماده نبودیم، و پرداخت 2500 دلار در ماه برای مکانی که حتی مالک آن نبودیم، برای دو شهروند غرب میانه قرص سختی بود.

ما می‌دانستیم که هنوز توان خرید خانه را نداریم، اما همچنان چیزی را می‌خواستیم که بتوانیم مالک آن باشیم. من فکر کردم که باید یک گزینه جایگزین وجود داشته باشد.

پس از کمی فکر، به یاد آوردم که قبلا با تعدادی از مردم در سانتا باربارا ملاقات کرده بودم که روی قایق زندگی می کردند و فکر می کردم که آیا این برای ما امکان پذیر است یا خیر.

من و شوهرم هر کدام در تعداد انگشت شماری سفرهای قایقرانی داشتیم، و به عنوان افرادی که مادام العمر در فضای باز بودند، کاوش در اقیانوس جذاب بود، حتی اگر تقریبا هیچ چیز در مورد تدارکات نمی دانستیم.

وقتی این ایده مطرح شد، نمی‌توانستیم تصور کنیم که کار دیگری انجام دهیم.

تا اینجای کار، تجربه پر از فراز و نشیب بوده است قایق بادبانی 43 فوتی 1975 ما زیبایی خاصی دارد، اما نیاز به تعمیرات زیادی داشت. ریچل مورفی پس از تصمیم‌گیری برای انجام این جهش، همه کتاب‌ها و کانال‌های یوتیوب در مورد قایقرانی را پس‌انداز کردیم و مصرف کردیم. ما حتی یک گیره بادبانی را به بازوی یک صندلی قدیمی می‌بستیم و از آن برای تمرین گره‌هایمان استفاده می‌کردیم.

در سپتامبر 2025، ما یک قایق بادبانی 1975 را به قیمت 40000 دلار در سانفرانسیسکو خریدیم و صبح روزی که اسناد امضا شد، آن را به سمت ساحل حرکت کردیم.

قایق 43 فوتی ما یک کار هنری زیبا است که دارای یک فضای داخلی چوبی به خوبی حفظ شده با دو اتاق خواب، دو حمام، آشپزخانه و یک میز است. اما متأسفانه، قایق از همان ابتدا با حجم زیادی از کار همراه بود. قایق همراه با دو اتاق خواب و دو حمام، یک میز و یک آشپزخانه کوچک دارد. ریچل مورفی صاحب قبلی ما را برای تمیز کردن کلافه کرده بود و همه کشوها را با وسایل آشپزخانه قدیمی و آشغال پر کرده بود.

به علاوه، به کار نیاز داشت، مانند تعویض ورق اصلی پوسیده، به‌روزرسانی سیستم‌های ناوبری، و تمیز کردن مخزن آب شیرین کپک‌زده - چیزهایی که به آرامی یکی یکی رفع کرده‌ایم.

شب اول سوار شدن بر قایق، در رختخواب دراز کشیدیم و با خود فکر کردیم: "ما چه کار کرده ایم؟" ما نعل اسبی را آویزان کردیم - یک میراث خانوادگی خوش شانس که 20 سال از درگاه پدرم مراقبت می کرد - به این امید که هنوز شانسی برای قرض دادن به ما داشته باشد.

اگرچه تا به حال زندگی در قایق را دوست داشته ایم، اما تعجب کردیم که مقرون به صرفه تر از زندگی در خشکی نیست. هزینه لغزش ما، حدود 1500 دلار در ماه، در اسکله ای که معمولا در آن لنگر انداخته ایم، ارزان تر از هر آپارتمان استودیویی در آن منطقه است، اما ما تفاوت نگهداری را که با داشتن یک قایق از سال 1975 حاصل می شود، جبران می کنیم.

ضرب المثلی در میان صاحبان قایق وجود دارد که می گوید BOAT مخفف "Bust Out Another Thousand" است - چیزی که ما تا زمانی که در کشتی زندگی نکردیم یاد نگرفتیم. قطعات قایق ارزان نیستند و هر چیزی که برچسب "دریایی" دارد، قیمت بالایی دارد.

خوشبختانه، ما توانسته‌ایم با انجام کار خودمان در هزینه‌های زیادی صرفه‌جویی کنیم - چه درزبندی مجدد پنجره‌ها، نصب خورشیدی یا تعویض قطعات موتور. مایکل یک مهندس، مکانیک، و آدم خوش دستی عالی است، و من با آچار عادل هستم. هزینه های اضافی آسان نبوده است، اما مطمئنا قایق مانند خانه احساس می کند. ریچل مورفی علیرغم چالش‌های مالی زندگی در کشتی، ما روتینی را ایجاد کرده‌ایم که این مکان را شبیه خانه خود کرده است.

اکثر صبح‌های روزهای هفته با اسپرسو از دستگاهی که در فضای محدود پیشخوان خود فشار داده‌ایم شروع می‌شود. ما آن را در کابین خلبان می نوشیم در حالی که بقیه مارینا با غرش بلند شیرهای دریایی از خواب بیدار می شوند.

پس از کار، ما دوست داریم در شهر دوچرخه سواری کنیم و گاهی اوقات مهمانی های شامی را برگزار می کنیم که با تماشای غروب خورشید در پشت صدها دکل قایق بادبانی به پایان می رسد.

در آخر هفته ها، ما توانسته ایم از قایق برای کاوش در سواحل کالیفرنیا استفاده کنیم. در روز جمعه وسایل خود را جمع می کنیم، با کشتی به سمت یک لنگر آرام می رویم و چند روز را به پیاده روی، شنا و تماشای دلفین ها از روی عرشه می گذرانیم.

یک سال زندگی در کشتی ما را آزمایش کرده است، اما ما را به هم نزدیکتر کرده است به اشتراک گذاشتن یک فضای تنگ با شوهرم می تواند چالش برانگیز باشد، اما ما به عنوان یک تیم شکوفا شده ایم. ریچل مورفی پس از یک سال حضور در قایق، بیشتر و بیشتر به عنوان ملوان به خود اعتماد می کنیم و شیرین ترین قسمت آن تماشای شکوفایی ما به عنوان یک تیم بوده است.

حتی اگر اشتراک‌گذاری یک فضا با کسی که هرگز بیش از 10 فوت با شما فاصله ندارد، می‌تواند چالش برانگیز باشد، اما بزرگترین ماجراجویی، پیمایش در این سبک زندگی جدید و منحنی یادگیری با هم بوده است.

مطمئنا، دلمان برای داشتن یک فضای کف بزرگ برای کشش، آشپزخانه ای بزرگ برای دو نفر و توالتی که بوی آب گندیده دریا نمی دهد تنگ شده است.

بعضی روزها، 43 فوت ما بزرگتر از زندگی، پر از احتمالات و ماجراجویی به نظر می رسد، اما بعضی اوقات احساس می کنیم که در یک کمد بسیار گران قیمت زندگی می کنیم. ما عاشق دعوت از دوستان و خانواده برای مهمانی های شام هستیم. ریچل مورفی حتی در آن روزهای تنگناهراسی، پرهیز از نشت و عطر جلبک دریایی، هیچ یک از ما آن را عوض نمی کنیم. به هر حال هنوز نه ما توانسته‌ایم جزایر کانال را کاوش کنیم، شاهد حیات‌وحش باورنکردنی ساحلی باشیم، و مهارت‌های زندگی در آب را بیاموزیم: خواندن آب‌وهوا، کوتاه کردن بادبان‌ها و موج‌سواری.

در نهایت، ما بچه می‌خواهیم، ​​و نمی‌توانیم آنها را روی کشتی بزرگ کنیم. اما در حال حاضر، دقیقا همان جایی هستیم که می خواهیم باشیم.

یک پنجره باریک در زندگی وجود دارد که شما می توانید همه چیز را برای چیزی به این غیرعملی ریشه کن کنید، و ما درست وسط آن ایستاده ایم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید