"من و پسر اوتیسم احساس می کنیم که توسط سیستم رها شده و شکست خورده ایم"
یک مادر از شهرستان لندندری می گوید پسر اوتیسمی او که 18 ساله شده است، "در حال سقوط از شکاف در سیستم است".
Cherisse Lanigan و پسرش Callan در Draperstown، County Londonderry زندگی می کنند
مادری گفته است که احساس می کند پسرش به دلیل عدم حمایت از بزرگسالان جوان با مشکلات یادگیری "رها شده است و در حال سقوط در سیستم است".
کالان، پسر چریس لنیگان، اوتیسم و اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) و همچنین اضطراب و سایر مسائل رفتاری دارد.
او اخیرا 18 ساله شده است، اما نمی تواند به خدمات ناتوانی بزرگسالان دسترسی داشته باشد، زیرا تراست های سلامت نیازهای حمایتی را با استفاده از تست IQ ارزیابی می کنند. Cherisse معتقد است که این یک سیستم معیوب است که پسرش را ضرر می کند.
North Health Trust گفته است که این رویکرد "می تواند چالش های مهمی را برای افراد و خانواده هایی که معیارهای واجد شرایط بودن را ندارند" ایجاد کند.
چریس که با پسرش در دریپرستاون، شهرستان لندندری زندگی می کند، تشخیص اوتیسم خود را پیچیده توصیف کرد و گفت که او "نیازهای حمایت اجتماعی و عاطفی قابل توجهی دارد".
او به بیبیسی نیوز NI گفت: «اوتیسم پسرم خیلی بیشتر از ضریب هوشی اوست، و او واقعا با جنبههای اجتماعی بودن در کنار مردم دست و پنجه نرم میکند، اما هر کمکی که ما داشتیم اکنون به دلیل یک آزمایش حذف شده است.»
"فقط احساس می شود که با او رفتار می شود که او چندان مهم نیست، زیرا بدون حمایت، پیشرفتی نخواهد داشت، بنابراین آیا فقط انتظار می رود که تمام عمر در خانه بماند؟"
Callan Lanigan اخیرا 18 ساله شده است و اکنون در یک کالج تحصیلات تکمیلی تحصیل می کند
کالن در دو سالگی به اوتیسم مبتلا شد. او بیشتر اوقات خود را در مدرسه در یک واحد آموزشی ویژه در یک مدرسه معمولی بود.
او در حال حاضر با حمایت یک روز در هفته در کالج تحصیلات تکمیلی شرکت می کند، اما مادرش چند شب در هفته او را به باشگاه های جوانان محلی همراهی می کند.
او گفت: «کالن میتوانست همه چیز را درباره رایانه و نحوه ساخت آن به شما بگوید، اما او با جنبههای اجتماعی و ارتباطی زندگی روزمره دست و پنجه نرم میکند.
اما به نظر میرسد که سیستم میخواهد تمام تأکید را بر IQ او بگذارد و به نظر میرسد هر چیز دیگری اهمیت کمتری دارد و از آنجایی که او در یک جعبه یا دستهبندی منظم قرار نمیگیرد، ما در بلاتکلیفی ماندهایم.»
بیانیه نیازهای آموزشی ویژه (SEN) با مدرسه خاتمه می یابد، اما در انگلستان تا زمانی که یک فرد جوان به 25 سالگی برسد، برنامه مراقبتی وجود دارد.
در سالهای اخیر کمپینهایی در ایرلند شمالی برای انجام کارهای بیشتر برای جوانان دارای SEN پس از ترک مدرسه انجام شده است.
در اوایل سال جاری، وزیر بهداشت گفت که زمان کافی برای معرفی سیاستهای جدید وزارتخانه برای حمایت از SEN قبل از انتخابات مجلس آینده وجود ندارد.
مراکز بهداشتی در ایرلند شمالی از یک ارزیابی روانسنجی برای تعیین اینکه آیا فردی ناتوانی یادگیری دارد یا خیر استفاده میکنند.
ضریب هوشی بیش از 70 می تواند به این معنا باشد که جوانان، حتی آنهایی که قبلا در دوران کودکی دارای SEN ارزیابی شده اند، نمی توانند به عنوان بزرگسال به خدمات معلولیت دسترسی داشته باشند.
این موضوع به ویژه برای بسیاری از خانواده ها در ایرلند شمالی که یکی از عزیزان مبتلا به اوتیسم دارند حاد شده است.
Ema Cubitt منتقد مستقل اوتیسم ایرلند شمالی است
بازبینی مستقل اوتیسم ایرلند شمالی میگوید «غیرقابل دفاع» است که بزرگسالان مبتلا به اوتیسم به سمت «پیچیدهترین سیستمها» رها میشوند و در نتیجه اغلب «در بحران رها میشوند».
ایما کوبیت گفت: «وقتی آن درب ناتوانی یادگیری بسته شد و حمایت ها برداشته شد، این خانواده ها کجا می روند؟
خانوادههایی که افراد با پیچیدهترین نیازها را دوست دارند و از آنها حمایت میکنند، در پیچیدهترین سیستمها نیز حرکت میکنند و دولت به خوبی از این مشکل و مشکلاتی که این خانوادهها با آن روبهرو هستند، آگاه است.»
Sinn Féin MLA Emma Sheerin قبلا پرونده کالان را در مجلس ایرلند شمالی مطرح کرده بود.
او گفت: "کالن به تازگی آن آستانه را با کوچکترین حاشیه از دست داده است، او بارها و بارها بین دو مدفوع می افتد و او را رها می کند تا در یک زمین بایر بماند."
من قبلا از وزارت بهداشت خواسته بودم تا کاری برای افرادی مانند کالان انجام دهد که فقط در جعبه قرار نمی گیرند."
Sinn Fein MLA Emma Sheerin قبلا پرونده Callan را در Stormont مطرح کرده است.
او افزود: "من نمی گویم که اگر کالان تشخیص ناتوانی یادگیری و دسترسی به این خدمات را داشت، همه چیز را حل می کرد، اما از او حتی این فرصت داده می شود که تلاش کند و ببیند آیا کمکی می کند یا خیر."
مرکز سلامت و مراقبت اجتماعی شمالی گفت که «ناامیدی و نگرانی» را که Cherisse و Callan Lanigan احساس میکنند تأیید میکند، اما گفت که باید مراقبتها را از طریق برنامههای سلامت روان و ناتوانی یادگیری خاص انجام دهد.
یک سخنگوی افزود: ما می دانیم که این رویکرد می تواند چالش های مهمی را برای افراد و خانواده هایی که معیارهای واجد شرایط بودن برای دسترسی به این خدمات را ندارند، ایجاد کند.
Cherisse Lanigan معتقد است پسرش فرصت های کلیدی را از دست می دهد
تراست گفت که به تعامل با خانواده لنیگان ادامه خواهد داد و چریس تأیید کرد که بحثها در مورد حمایت بیشتر از پسرش آغاز شده است.
در بیانیهای، وزارت بهداشت اعلام کرد که آگاه است که جوانان مبتلا به اوتیسم میتوانند آسیبپذیریهایی مشابه با ناتوانیهای یادگیری داشته باشند و برای برآورده کردن نیازهای آنها بر اساس «مبنای پایدار منطقهای» به کار بیشتری نیاز است.
سخنگوی این بخش افزود: کار در یک محیط با محدودیت مالی در حال انجام است تا وضوح، ثبات و حمایت از افراد در حالی که به سمت بزرگسالی می روند بهبود یابد.
ناامیدی با تمام شدن زمان برای قانون ترک تحصیل SEN
هشدار کودکان SEN بعد از مدرسه با "لبه صخره" روبرو می شوند
کودکان SEN "بعد از 19 سالگی بین ترک ها می افتند"
متن اصلی (انگلیسی)
'My autistic son and I feel abandoned and failed by the system'
A County Londonderry mother says her autistic son, who has turned 18, "is falling through cracks in the system".