من کابوی برهنه هستم. این روتینی است که به من اجازه می دهد هر روز در میدان تایمز با آواز خواندن با لباس زیرم امرار معاش کنم.

رابرت جان برک دوم، در نقش گاوچران برهنه، در حال اجرا در میدان تایمز. نیکول راوشایزن رابرت جان برک دوم، گاوچران برهنه، سالانه 150 هزار دلار از اجرا در میدان تایمز درآمد دارد.

برک از Cameo و فروش کالا برای افزایش درآمد خود فراتر از انعام در میدان تایمز استفاده می کند.

شیوه زندگی منضبط برک و مخارج تجاری او از منیت جایگزین کابوی برهنه او حمایت می کند. این یک مقاله گفته شده است که بر اساس گفتگوی مجموعه ویدیویی ما The Pay Check با رابرت جان بورک دوم، که به عنوان کابوی برهنه، مجری خیابان تایمز نیز شناخته می شود، است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

من رابرت جان برک دوم هستم. من وجود دارم تا آلتر من، کابوی برهنه، را به میدان تایمز برسانم.

من با آواز خواندن و نواختن گیتارم برای گردشگران و مردم محلی در شهر نیویورک، تقریبا 150000 دلار در سال درآمد دارم. در بهترین سال زندگی‌ام، 250000 دلار درآمد داشتم، و سال‌های متوالی قبلی را داشتم که فقط 25000 تا 30000 دلار درآمد داشتم - این برای سرکار رفتن کافی بود. برک نکاتی را که پس از کار در میدان تایمز انجام داده است، حفظ می کند. نیکول راوشایزن من اینجا هستم زیرا به نظر من این کار مفیدترین استفاده از زمان من است.

تصور اینکه پوشیدن لباس زیر، چکمه و کلاه و ایستادن در وسط یک خیابان بدون اینکه هیچ کس از شما انتظار حضور در آنجا را نداشته باشد، کارآمدترین کاری است که می توانید انجام دهید، سخت است. اما تونی رابینز گفت: "با ارزش ترین منبع، تدبیر است." و این من هستم، من ورزش خوبی هستم.

راز جوانی و شادابی در روال و تشریفات است.

من شخصیتی باورنکردنی منظم، روشمند و ثابت دارم. من از نظر مذهبی هر روز به میدان تایمز رفته ام مگر اینکه به کشور دیگری پرواز کنم، به تعطیلات بهاری رفته باشم یا در رویدادهای مهم دیگر شرکت کنم. هنوز، این تعطیلات تعطیلات کاری است. هر جا که بوده ام، لباس زیر، چکمه و کلاهم با من سفر می کنند.

برای نزدیک به 28 سال، هر روز یکسان است. از خواب بیدار می شوم و ساعت ها بی وقفه کتاب هایی درباره اسطوره شناسی، روانشناسی و جامعه شناسی می خوانم. سپس به باشگاه می دوم و سخت تر از هر کس دیگری در آنجا تمرین می کنم. پس از آن، به خانه ام برمی گردم و به گاراژ خود در میدان تایمز می روم، جایی که از ساعت 11 صبح تا حدود 5 بعد از ظهر در آنجا کار می کنم. برک لباس زیر خود را در خانه اش رنگ می کند. نیکول راوشایزن من هر روز دقیقا همان غذاها را می خورم. غذا بزرگترین هزینه من است، زیرا تنها چیزی است که نمی توانم آن را به عنوان یک هزینه تجاری به تعویق بیاندازم.

من حدود 120 دلار در روز خرج می کنم که شامل 12 سفیده تخم مرغ قبل از خروج از خانه، به علاوه ناهار سوشی و یک شیک پروتئینی از اغذیه فروشی های میدان تایمز است.

تقریبا هر کاری که من انجام می دهم یک هزینه تجاری است.

اکثر مردم من را در میدان تایمز می‌بینند و تصور می‌کنند بیشتر پولم را از انعام به دست می‌آورم. اما حقیقت این است که گاوچران برهنه یک تجارت است - من ماشینی هستم که به خوبی روغن کاری شده است.

در 15 سال اول، فقط برای انجام کار به اندازه کافی درآمد داشتم. Cameo - برنامه‌ای که در آن از درخواست‌های ویدیویی برای افراد مختلف فیلم می‌گیرم - یک نجات دهنده بود و درآمد من را تقریبا دو برابر کرد.

سال گذشته، من تقریبا 20000 دلار انعام، 50000 دلار از Cameo، حدود 7800 دلار از Naked Cowboy Enterprises و 10000 دلار دیگر از Naked Cowboy Oysters درآمد داشتم. برک در آپارتمانش در کوئینز از یک کمئو فیلم می گیرد. نیکول راوشایزن تنها چیزهایی که می خرم چیزهایی است که برای کار نیاز دارم. من تقریبا 11000 دلار در سال برای هزینه های کاری خرج می کنم. این شامل کلاه، چکمه، سیم گیتار، گاز، عضویت در ورزشگاه من است - هر چیزی که اساسا مربوط به کابوی برهنه بودن باشد.

من قبلا در هتلی در نیوجرسی زندگی می کردم، اما 14 سال پیش با همسرم به آپارتمانی در کوئینز نقل مکان کردیم. اجاره ماهانه من در کوئینز حدود 2100 دلار است که شامل گاراژ می شود.

من تا به حال سوار وسایل نقلیه عمومی نشده ام. من به آن نیازی ندارم. من از 16 سالگی رانندگی می کردم. ماشین من مانند دفتر من است. چکمه های من، کلاه من، همه وسایلم را دارد. من نمی‌توانستم در میدان تایمز باشم و کاری را که انجام داده‌ام بدون توانایی بیرون آمدن از سرما یا گرما هر 40 دقیقه انجام دهم. وقتی تمام هزینه‌های سفر و ماشین، قیمت پارکینگ و ازدحام من را جمع کنید، من اساسا ماهیانه حدود 3000 دلار برای رانندگی یک ماشین پرداخت می‌کنم.

من هرگز بیمه درمانی نداشته ام سال گذشته 3600 دلار از جیبم برای معاینات پزشکی جزئی در مراقبت های فوری خرج کردم. من برای اولین بار دو سال پیش به عنوان کابوی برهنه به دکتر رفتم. من با لباس زیرم سراغ این نوع چیزها می روم. اولین چیزی که در مطب به شما می گویند: "برهنه شوید." اولین چیزی که به من می گویند این است: "می توانی لباسات را دوباره بپوشی؟"

تمام پول من منبعی است که به من اجازه می دهد به کاری که انجام می دهم ادامه دهم.

امور مالی من توسط یک مدیر مالی مدیریت می شود.

هر بار که مقدار زیادی پول اضافی به دست می‌آورم، مقداری را کنار می‌گذارم. من یک چهارم میلیون دلار در CMA و IRA دارم. من همچنین مالک علامت تجاری Naked Cowbooy هستم. من هیچ بدهی ندارم، و دقیقا همان کارت اعتباری را برای 30 سال در گرین هیلز، اوهایو داشتم. این هنوز بانک من است. من هیچ بانکی در شهر نیویورک ندارم. برک پولی را که از انعام در میدان تایمز به دست آورده است می شمرد. نیکول راوشایزن هر نفسی که می کشید در شهر نیویورک هزینه دارد. با این حال، ترجیح می‌دهم شکسته باشم و در رویا زندگی کنم. تمام پول من منبعی است که به من اجازه می دهد به کاری که انجام می دهم ادامه دهم.

به احتمال زیاد فردا هم این کار را انجام خواهم داد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید