من یک آمریکایی هستم که در اروپا زندگی می کنم. در اینجا 5 شهر مورد علاقه من برای بازدید وجود دارد.

به عنوان یک آمریکایی ساکن اروپا، بارسلونا یکی از شهرهای مورد علاقه من برای بازدید است. امیلی پوگ من یک آمریکایی هستم که اوایل امسال به هلند نقل مکان کردم.

اگرچه من همیشه عاشق سفر در سراسر اروپا بودم، اما اکنون می توانم به راحتی این کار را انجام دهم.

برخی از شهرهای مورد علاقه من برای کاوش عبارتند از: سالزبورگ، بوداپست و بارسلون. من همیشه عاشق سفر در سراسر اروپا بودم. اما اکنون که از ایالات متحده به هلند نقل مکان کردم، بهانه بیشتری برای کشف قاره دارم.

در طول سال ها، من 19 کشور اروپایی را از لیست خود حذف کرده ام. در اینجا پنج شهر مورد علاقه من برای بازدید وجود دارد.

سالزبورگ، اتریش، ترکیبی عالی از تاریخ و نوستالژی فیلم را ارائه می دهد.

امیلی پوگ

اعتراف می کنم، من در ابتدا به سمت سالزبورگ، اتریش کشیده شدم، زیرا می خواستم فواره را از "صدای موسیقی" ببینم (و ناامید نشد).

با این حال، متوجه شدم که شهر پیشنهادات بسیار بیشتری دارد. من و شوهرم به طور تصادفی به خانه دوران کودکی موتزارت رسیدیم، قلعه وسیع هوهنسالزبورگ را که بر فراز شهر قرار دارد را کاوش کردیم و در آبجوسازی Stiegl یک چوب شور و آبجو خوردیم.

با این حال، من با تور شخصی‌ام «صدای موسیقی» کاملا تمام نشده بودم، بنابراین از آمفی‌تئاتر Felsenreitschule نیز بازدید کردیم - محل سنگی که خانواده فون تراپ در آن آواز می‌خوانند. همچنین جشنواره موسیقی سالزبورگ هر تابستان در آنجا برگزار می شود.

در زمان اقامتم در بوداپست چیزهای زیادی یاد گرفتم.

undefined undefined/Getty Images

در طول سفرم به بوداپست، یکی از فعالیت های مورد علاقه من کاوش جزیره مارگارت بود، زمینی به طول 1.6 مایل که همه چیز از استخرهای شنا گرفته تا تئاتر در فضای باز را دارد.

پس از غروب خورشید، من عاشق بازدید از فواره موزیکال بودم، جایی که یک نمایش رنگارنگ آب و نور را با موسیقی تماشا کردم. شبیه چیزی بود که مستقیما از فیلم "فانتزیا" بیرون آمده بود.

همچنین توصیه می‌کنم به برخی از موزه‌ها و بناهای یادبود بروید تا درباره برخی از فصل‌های تاریک‌تر تاریخ بوداپست بیشتر بدانید. این تجربیات احساسی بود اما من چیزهای زیادی یاد گرفتم.

برای مثال، هنگام بازدید از موزه «خانه ترور»، که یادبود قربانیان دیکتاتوری فاشیستی و کمونیستی مجارستان است، اشک‌هایم را مهار کردم.

بازدید از بنای یادبود «کفش‌های روی کرانه دانوب» - که به احترام قربانیان یهودی که توسط اعضای حزب صلیب پیکان به دانوب شلیک شدند - نیز تجربه‌ای تکان‌دهنده و ارزشمند بود.

فلورانس بهترین اقامتگاه ایتالیایی است.

امیلی پوگ

من فلورانس را دوست دارم زیرا به نظر من شهر شبیه یک موزه غول پیکر در فضای باز است. یک گوشه را می‌پیچید و با Duomo نمادین روبرو می‌شوید. چند بلوک دیگر بروید و به یک موزه بی ادعا بروید و مجسمه دیوید 17 فوتی میکل آنژ از شما استقبال می کند.

اگرچه موزه‌های هنری در فلورانس بی‌نظیر هستند، تجربه مورد علاقه من گرفتن یک کانولی پسته به بزرگی ساعدم، عبور از پل به Piazzale Michelangelo و تماشای منظره زیر آفتاب گرم ایتالیا بود.

یک چیز عالی دیگر در مورد فلورانس؟ نزدیکی آن به شهرهای کوچک ایتالیایی که به همان اندازه ارزش دیدن دارند، مانند سیه‌نا، پیزا و وینچی.

پر پیچ و خم در اطراف باث، انگلستان، باعث می شود احساس کنم که خانواده سلطنتی گرجستان هستم.

Glowimages/Getty Images

اگر قرار است به انگلیس بروم، تمام تلاشم را می‌کنم تا سوار قطاری به مقصد باث شوم. قدم زدن در اطراف بلوک‌های پر از ساختمان‌های آهکی عسلی رنگ واقعا احساس می‌کند که به رمان جین آستن منتقل شده‌اید.

علیرغم اینکه شهر کوچکتری هستم، هرگز در یافتن کاری برای انجام دادن مشکل نداشته ام. البته، گشت و گذار در حمام های رومی 2000 ساله به زیبایی حفظ شده است.

سپس نقطه مورد علاقه من در شهر است: هلال سلطنتی، ردیفی از 30 خانه پلکانی که در «بریجرتون» و چندین اقتباس از «اقناع» به نمایش درآمده است. من به ویژه از گشت و گذار در موزه شماره 1 رویال هلال لذت بردم، موزه ای که طوری تزئین شده است که انگار یک خانواده گرجی هنوز در آنجا زندگی می کنند.

اما راستش وقتی به حمام می روم نمی خواهم برنامه ام را جمع و جور کنم. می‌خواهم دور بزنم، در پارک بنشینم، یا از یک فنجان چای با اسکون و کرم لخته شده لذت ببرم.

بارسلونا با تاپاس و معماری خود مرا جذب کرد.

arcady_31/Getty Images

من در اولین سفرم به اسپانیا از بارسلون دیدن کردم. در آن زمان، من اطلاعات کمی در مورد تاریخ اسپانیا، از جمله معمار آنتونی گائودی داشتم. با این حال، احساس می‌کردم که او میزبانی نامرئی در سراسر شهر است، با ساختمان‌هایی که طراحی کرده است.

با این حال، یکی از بزرگترین آثار هنری او، ساگرادا فامیلیا است - کلیسای معروفی که اخیرا پس از 144 سال ساخت به پایان رسید. گشت و گذار در برج های آن نقطه برجسته سفر من بود.

اما چیزی که واقعا به من چسبید (از لحاظ فیزیکی و نمادین) غذاهای بارسلونا بود. از پاآمب توماکت ساده (نان با روغن زیتون و گوجه فرنگی) گرفته تا فلفل پادرون در تابه، من دائما در جستجوی مینی وعده غذایی بعدی ام بودم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید