من یک آمریکایی هستم که در فرانسه باردار هستم. از برخی جهات عالی بود، اما مواقعی وجود دارد که آرزو می کنم به خانه برگردم.

خیلی چیزها را در مورد رویکرد فرانسوی به بارداری دوست داشتم. آدری برونو وقتی با یک فرانسوی ازدواج کردم و در سال 2021 به فرانسه نقل مکان کردم، می‌دانستم که احتمالا اولین فرزندم را در خارج از کشور خواهم داشت.

تاکنون، رویکرد فرانسه به بارداری، از جمله استفاده از ماماها را بسیار دوست داشتم.

با این حال، دلم برای سنت‌های آمریکایی مانند حمام کردن نوزاد، تنقلات مورد علاقه‌ام و افرادی که دوستشان دارم، تنگ شده است. وقتی عاشق مردی فرانسوی شدم که مثل من بچه می‌خواست، می‌دانستم که احتمال بارداری من در خاک خارجی وجود دارد. و هنگامی که در سال 2021 به فرانسه نقل مکان کردیم، بدون اینکه قصد ترک این زودی‌ها را نداشته باشیم، به نظر می‌رسد سرنوشت من کاملا بسته شده است.

اوایل سال 2026 متوجه شدم که برای اولین بار باردار شده ایم. برای یک سال منتهی به این لحظه، زمینه را فراهم کردم تا همه چیز تا حد امکان راحت پیش برود، و اطمینان حاصل کنم که به درستی در برنامه بیمه سلامت ملی فرانسه ثبت نام کرده ام و تمام معاینات اولیه را تکمیل کرده ام.

با این حال، علیرغم تمام تلاش‌های من، هیچ چیز نمی‌توانست مرا برای تفاوت‌های فرهنگی پیرامون بارداری در فرانسه آماده کند. اگرچه متوجه شده ام که در مورد رویکرد فرانسوی چیزهای زیادی برای دوست داشتن وجود دارد، اما تعداد انگشت شماری نیز بوده است که آرزو کرده ام ای کاش به همراه خانواده ام در کالیفرنیای جنوبی، جایی که اصالتا از آنجا هستم، به ایالات متحده برمی گشتم.

من انتظار داشتم که یک OB-GYN داشته باشم، اما استفاده از ماماها در اینجا عادی است من همیشه فکر می‌کردم که یک OB-GYN داشته باشم، اما در فرانسه کمتر رایج است. گریس کری/گتی ایماژ اگرچه مامایی به صورت ملی در ایالات متحده تنظیم نشده است، اما در فرانسه است. در اینجا ماماها ملزم به حضور در مدرسه شش ساله و اخذ مدرک کارشناسی ارشد هستند.

آنها مجاز به تجویز دارو و زایمان هستند، و من متوجه شده ام که اکثر فرانسوی هایی که حاملگی های کم خطر دارند برای تمام مراحل بارداری و زایمان به آنها توصیه می شود.

من تحت درمان سه ماما هستم، و من عاشق روشی هستم که آنها برای نیازهای مختلف من تخصص دارند. یکی است که سونوگرافی و معاینات ماهانه را انجام می دهد، یکی که من را از طریق زایمان راهنمایی می کند، و یکی که کلاس هایی را برای کمک به آماده شدن من ارائه می دهد.

به علاوه، آنها شما را در خانه ملاقات خواهند کرد تا مطمئن شوند که بهبودی شما پس از رویداد بزرگ در مسیر درست قرار دارد. این امر در مورد پزشکان در ایالات متحده رایج نیست.

بیشتر هزینه های بارداری من توسط برنامه بیمه سلامت ملی پوشش داده می شود

اگرچه من در طول زندگی در ایالات متحده باردار نشده ام، اما داستان های وحشتناک زیادی در مورد صورت حساب های سنگین بیمارستان شنیده ام - حتی برای آمریکایی هایی که تحت پوشش بیمه هستند.

در مقابل، فرانسه تمام ساکنان را ملزم به ثبت نام در سیستم ملی مراقبت های بهداشتی می کند، که می تواند تا ماه پنجم بارداری تا 70 درصد هزینه های مربوطه و تمام هزینه های مربوطه را از شش ماهگی به بعد یارانه پرداخت کند.

برای مواردی که در نیمه اول پوشش داده نمی شود، بیشتر مردم بیمه دومی به نام mutuelle دارند - که عموما توسط کارفرمای شما ارائه می شود - که شکاف ها را پر می کند.

با وجود اینکه من mutuelle ندارم، قرار ملاقات هایی که دارم و به طور کامل پوشش داده نمی شوند، معمولا 40 یورو یا کمتر هزینه دارند. علاوه بر این، دولت فرانسه بیش از 1000 یورو پاداش تولد به والدینی که کمتر از یک آستانه درآمد معین درآمد دارند، ارائه می دهد.

اگر من و شوهرم واجد شرایط آن باشیم، این تفاوت بیشتر از آن است.

با وجود تمام این مزایا، مواقعی وجود دارد که آرزو می کنم در ایالات متحده بودم دوری از خانواده در این مدت سخت بوده است. آدری برونو فرانسه در تعدادی از مقوله‌ها فراتر از انتظارات من عمل کرده است، اما نمی‌توان انکار کرد که من مقدار زیادی را با طعم خانه عوض می‌کنم - به معنای واقعی کلمه. هیچ کورنیکون فرانسوی هرگز نمی تواند به ترشی های واقعی آمریکایی که من در رویای آنها بودم، عمل کند.

من همچنین مجبور شدم بپذیرم که احتمالا تا زمانی که اینجا هستم، حمام نوزاد نخواهم گرفت، زیرا چنین جشن هایی بخشی از آداب و رسوم محلی نیست. اگرچه مردم فرانسه شروع به استقبال از مواردی مانند ثبت نام برای هدایای کودک کرده اند، حتی این همیشه امری مسلم نیست.

و اگرچه من قطعا در هر مرحله از راه نیازی به جشن و شادی احساس نمی‌کنم - مثلا از آن دسته‌ای نیستم که میهمانی آشکارسازی جنسیت برگزار کنم - حداقل از شکوه و عظمتی که در خانه مرسوم‌تر به نظر می‌رسد قدردانی می‌کنم.

بیشتر از آن، این دوستان و خانواده هستند که من بیشتر از همه دلتنگشان هستم. هیچ تعداد چت ویدیویی هرگز با به اشتراک گذاشتن خنده، در آغوش گرفتن و عشق در یک فضای فیزیکی برابر نیست. من تمام ترشی ها و دوش بچه های دنیا را صرفا برای داشتن آن کنار می گذارم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید