پرش به محتوای اصلی

من یک سال به دنبال کار در فناوری بودم. این همان چیزی است که من را به یک نقش رساند.

بیزینس اینسایدر۱۴۰۵ شهریور ۳۱, سه‌شنبه، ساعت ۱۳:۱۶حدود 4 دقیقه مطالعه

جین یونگ او حدود یک سال به دنبال شغلی در زمینه فناوری بود. با حسن نیت از Jinyoung Oh Jinyoung Oh اخیرا پس از یک سال جستجوی شغل پیشنهادی در یک شرکت نرم افزاری دریافت کرد. او هر ماه برای صدها شغل درخواست داد، با این حال بر روی ایجاد مهارت از طریق مشکلات تمرینی تمرکز کرد. او در مورد مصاحبه ای که منجر به پیشنهادش شد، گفت: "من قفل شده بودم. برای این کار آماده بودم." جین یونگ اوه، 23 ساله، اخیرا پیشنهادی برای کار به عنوان…

جین یونگ او حدود یک سال به دنبال شغلی در زمینه فناوری بود. با حسن نیت از Jinyoung Oh Jinyoung Oh اخیرا پس از یک سال جستجوی شغل، پیشنهادی در یک شرکت نرم افزاری دریافت کرد.

او هر ماه برای صدها شغل درخواست داد، با این حال بر روی ایجاد مهارت از طریق مشکلات تمرینی تمرکز کرد.

او در مورد مصاحبه ای که منجر به پیشنهادش شد، گفت: "من قفل شده بودم. برای این کار آماده بودم." جین یونگ اوه، 23 ساله، اخیرا پس از حدود یک سال جستجو، پیشنهادی برای کار به عنوان مهندس نرم افزار دریافت کرد. او در سیاتل زندگی می کند. موارد زیر برای اختصار و وضوح ویرایش شده است.

من شروع به جستجوی شغل در سپتامبر گذشته کردم، قبل از اینکه در ماه مه فارغ التحصیل شوم.

وقتی کالج را شروع کردم، فکر می‌کردم به راحتی شغلی پیدا می‌کنم، اما در سال‌های دوم و دوم، متوجه شدم بازار واقعا رقابتی است. در سال آخر، نگران بودم که انتخاب اشتباهی در تحصیل در رشته کامپیوتر داشته باشم و فکر کردم: "ممکن است پخته شوم."

اما من قبلا چهار سال را صرف این کار کرده بودم، بنابراین می‌خواستم حداقل یک سال استخدام مستقیم را امتحان کنم.

درست پس از فارغ التحصیلی، آخرین مصاحبه با یک شرکت فناوری بزرگ داشتم. برای یک هفته متوالی، من در خانه ماندم و LeetCode را انجام دادم، که یک پلتفرم حل مشکل است که در آن برای مصاحبه تمرین می‌کنید. در طول مصاحبه، فکر می‌کردم بیشتر سؤال‌ها را درست مطرح کرده‌ام، اما پیشنهادی دریافت نکردم. هیچ بازخوردی وجود نداشت.

بعد از آن، من بی انگیزه شدم، زیرا نمی دانستم چقدر بیشتر باید آماده کنم یا این بازار چقدر رقابتی خواهد بود. من از شرکت ها خبری نداشتم. من یک صفحه گسترده نگه می داشتم و هر ماه برای حداقل 300 شغل درخواست می دادم، و اغلب اوقات صفر یا یک بار را می شنیدم.

روی توسعه مهارت هایم تمرکز کردم

برادر من هم کارهای کامپیوتری انجام می دهد. وقتی در دانشگاه بودم، به من گفت، باید در تابستان تمرین کنم. بنابراین هر زمان که وقت داشتم شروع به انجام مشکلات کردم. در دوران مدرسه، من سرم شلوغ بود، اما همچنان سعی می کردم هر ماه حداقل چند مشکل را حل کنم.

بعد از مدرسه، احساس ناامیدی می‌کردم، اما به حل مشکلات تمرینی و ساختن پروژه‌های خودم ادامه دادم تا مهارت‌هایم را توسعه دهم تا بتوانم مهندس بهتری باشم.

در ابتدا، من از هوش مصنوعی زیادی استفاده می کردم و فقط درخواست می کردم. همچنین می‌خواستم مطمئن شوم که مهارت‌های کدنویسی‌ام در سطحی است که شرکت‌ها انتظار دارند، بنابراین برای برخی از پروژه‌هایی که روی آن‌ها کار کردم، مانند ایجاد یک برنامه یادآور، سعی کردم تا حد امکان از هوش مصنوعی کمتری استفاده کنم و همه چیز را به صورت دستی کدنویسی کردم.

رویکرد من این بود که از خواب بیدار شوم، صبحانه بخورم، به کتابخانه بروم و سه یا چهار ساعت روی حل مسئله کار کنم. سپس ناهار می‌خوردم، سه یا چهار ساعت روی پروژه‌ها کار می‌کردم، و سپس یک یا دو ساعت برای درخواست شغل. من همچنین برای مهارت هایی که می توانستم ایجاد کنم بیشتر از تعداد برنامه هایی که ارسال کردم ارزش قائل بودم. چون اگه نمیتونی مراحل فنی رو پشت سر بگذاری چه فایده ای داره مصاحبه بگیری؟

انجام تمام تمرین‌ها با مهارت‌های حل مسئله‌ام - چیزهایی مانند شناخت الگوها و اشکال‌زدایی - قطعا در مصاحبه‌ها به من کمک کرد.

آن دوپامین ضربه خورد

درست گرفتن یک سوال باعث افزایش دوپامین می شود. این ثابت می کند که من برای چیزی سخت کار کرده ام و اکنون می توانم آن را به تنهایی انجام دهم.

همچنین به شما اطمینان بیشتری می دهد که می توانید سؤالی را که در مصاحبه با آن مواجه می شوید حل کنید. قبل از شروع تمرین به اندازه خودم، هر وقت مصاحبه می‌گرفتم، می‌گفتم: «اوه خدای من، فکر نمی‌کنم بتوانم این را حل کنم». اما بعد از انجام یکسری تمرین، هر زمان که مشکل فنی پیدا کنم، فقط اعتماد به نفس دارم. چون زمان زیادی را صرف آماده سازی می کردم، هر وقت مصاحبه می گرفتم مثل قبل عصبی نمی شدم.

من اخیرا از شخصی در یک شرکت نرم افزاری معرفی شده ام. سپس در یک تست فنی آنلاین شرکت کردم. من همه چیز را درست فهمیدم و دور بعدی حضوری بود و حدود پنج ساعت طول کشید. به عنوان بخشی از آن، چندین دور با افراد مختلف برگزار شد. این یک مصاحبه طولانی بود، اما من در آن قفل شده بودم. من برای این کار آماده بودم. پس از آن، من این پیشنهاد را دریافت کردم.

در کالج، زمان زیادی را صرف تمرکز بر نمرات و انجام مشکلات تمرینی کردم که واقعا چیزهای سرگرم کننده زیادی انجام ندادم. بعد از فارغ التحصیلی، فکر کردم: "چرا من اینقدر ناامید هستم؟ چرا شغل پیدا نمی کنم؟" فکر کردم شاید وقت تلف شده است. اما حالا که این پیشنهاد را دریافت کردم، ارزشش را داشت.

آیا داستانی برای به اشتراک گذاشتن در مورد جستجوی شغل خود دارید؟ با این خبرنگار در tparadis@businessinsider.com تماس بگیرید.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید

خواندن متن کامل در بیزینس اینسایدربه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

I spent a year looking for a job in tech. This is what got me a role.

Jinyoung Oh spent about a year looking for a job in tech. Courtesy of Jinyoung Oh Jinyoung Oh recently got an offer at a software company after a year of job searching. He applied to hundreds of jobs each month, yet focused on building skills through practice problems. "I was locked in. I was ready for this," he said of the interview that led to his offer. Jinyoung Oh, 23, recently received an offer to work as a…

همه‌ی اخبار فناوری