من یک سفر 4 روزه Amtrak را صرف کار از راه دور کردم تا هیچ PTO را هدر ندهم. من دست کم گرفتم که چقدر سخت خواهد بود.

کار از راه دور در قطار Amtrak آسان نبود، اما من این کار را دوباره انجام می دهم. لورا جیو کارول تابستان امسال، من با همسرم یک سفر چهار روزه آمتراک انجام دادم و کل سفر را از راه دور کار کردم.

من دوست داشتم در ماشین کافه کار کنم و از رودخانه می سی سی پی و دشت های بزرگ لذت ببرم.

حتی با وجود اینکه اینترنت قابل اعتماد نبود، تجربه خوبی بود که نمی توانم دوباره آن را انجام دهم. تابستان امسال، من و همسرم تصمیم گرفتیم طولانی‌ترین سفر Amtrak را که تا به حال رفته‌ایم انجام دهیم - سه قطار از واشنگتن، دی سی، به ونکوور در طول چهار روز.

شریک زندگی من که معلم است، بین سال تحصیلی و برنامه تابستانی استراحت داشت، بنابراین این ماجراجویی بهانه ای عالی برای استراحت، قطع ارتباط با دنیا و لذت بردن از مناظر قطار بود. متاسفانه برای من اینطور نبود.

از آنجایی که من یک شغل اداری با زمان تعطیلات محدود دارم، تصمیم گرفتم در کل سفر از راه دور کار کنم. با وجود اینکه من از رئیسم اجازه کار در قطار را داشتم و همه وسایل ضروری خود را جمع کرده بودم، هنوز فکر می کردم که این تلاش چقدر موفق خواهد بود.

معلوم شد، چالش‌برانگیزتر از آن چیزی بود که من پیش‌بینی می‌کردم، اما هنوز ارزش زحمت را دارد.

من مطمئن شدم که برای هرگونه قطعی وای فای آماده شده و بسته بندی را مطابق با آن انجام می دهم.

لورا جیو کارول

قبل از سفر، تحقیق کردم که آیا قطارها دارای WiFi هستند یا خیر، اما متوجه شدم که ممکن است بسته به مسیر متفاوت باشد.

از آنجایی که مطمئن نبودم گزینه‌های اینترنت من چقدر قابل اعتماد هستند، مطمئن شدم که مهم‌ترین اسناد را به‌جای تکیه بر فضای ابری در رایانه‌ام دانلود می‌کنم. به این ترتیب، حتی اگر یک اتصال ناپایدار وجود داشته باشد، باز هم می‌توانم به آنها دسترسی داشته باشم.

علاوه بر این، من مطمئن شدم که نقطه اتصال تلفنم برای هر زمان که وای فای در قطار وجود ندارد آماده باشد.

و فقط به عنوان یک اقدام احتیاطی اضافی، هر تماس مهمی را برای قبل یا بعد از قطارمان برنامه ریزی کردم تا در هنگام صحبت با تیمم خطر از دست دادن سیگنال را نداشته باشم.

برای جلوگیری از هر گونه سکسکه دیگر، همه چیزهایی را که ممکن است به آن فکر کنم، بسته‌بندی کردم: لپ‌تاپ کار، مانیتور قابل حمل، همه سیم‌ها و شارژرهای مناسب، و برنامه‌ریزم برای هر کاری که لازم بود انجام دهم.

حریم خصوصی اتاقک عالی بود، اما خروجی کافی نداشت.

لورا جیو کارول

در دو تا از سه سفرمان با قطار، اتاقی رزرو کردیم، یک اتاق خواب کوچک با دو صندلی روبروی هم که در شب به دو طبقه تبدیل می شد.

اینترنت در آنجا ضعیف بود، اما من همچنان می توانستم آخرین ایمیل های روز را بدون هیچ مشکلی جمع بندی کنم.

در اولین سفر با قطار از DC به شیکاگو، اتاقک دو پریز برق داشت، اما در سفر ما از شیکاگو به سیاتل، فقط یک پریز داشت - من و همسرم را مجبور کرد که به نوبت دستگاه‌هایمان را شارژ کنیم.

من دوست داشتم در ماشین کافه کار کنم.

لورا جیو کارول

گاهی اوقات، اتاق اتاق بسیار تنگ به نظر می رسید، بنابراین من تا جایی که می توانستم تنظیمات کارم را به ماشین کافه می بردم.

نه تنها فضای زیادی برای من وجود داشت که با لپ‌تاپ و صفحه‌نمایش دوم باز شوم، بلکه می‌توانستم مناظر شگفت‌انگیزی - مانند رودخانه می‌سی‌سی‌پی یا دشت بزرگ - را از پنجره ببینم.

با این حال، از آنجایی که هیچ پریز برقی در ماشین کافه وجود نداشت، من فقط تا زمانی که باتری کامپیوتر و تلفنم دوام می آورد، یعنی حدود 2 ساعت، می توانستم بهره وری داشته باشم. سپس، وقتی همه چیز تمام شد، مجبور شدم به اتاقک برگردم و همه چیز را به برق وصل کنم، که جریان کار من را مختل کرد.

من به این فکر نمی کردم که چگونه هات اسپات من در مناطق روستایی قابل اعتماد نباشد.

لورا جیو کارول

از آنجایی که فقط در یکی از سه قطار ما وای فای پایدار وجود داشت، در بیشتر زمان سفر به شدت به نقطه اتصال خود متکی بودم. اما در روز سوم، با ورود به مناطق روستایی بیشتری از کشور، سیگنال تلفن همراه همچنان لکه‌دار می‌شد و باعث می‌شد که نقطه اتصال من کمتر قابل اعتماد باشد.

به دلیل اتصال ضعیف، نمی‌توانستم به پوشه‌های تیمم دسترسی داشته باشم، بنابراین مجبور شدم گزارشی را به جای آپلود در شیرپوینت به رئیسم ایمیل کنم.

من کمی وحشت کردم، زیرا قرار نیست اسناد را مستقیما در رایانه خود ذخیره کنیم، اما این تنها گزینه من بدون سیگنال ثابت بود.

وقتی در مربی نشستیم، به سختی توانستم کاری را انجام دهم.

لورا جیو کارول

برای آخرین مرحله سفرمان از سیاتل به ونکوور، به جای رزرو اتاقک، در اتوبوس نشستیم.

می‌توانستیم پشت میز کوچکی بنشینیم، اما آنقدر تنگ بود که نمی‌توانستم لپ‌تاپم را بیرون بیاورم، و در صندلی من هم فضایی برای کار کردن وجود نداشت. این تنها قسمتی از سفر بود که انجام هیچ کاری غیرممکن بود و واقعا باعث شد اتاقم را از دست بدهم.

حتی اگر کار در قطار چالش برانگیز بود، سالن های ایستگاه عالی بودند.

لورا جیو کارول

هر زمان که قطار با تأخیر مواجه می‌شد، در ایستگاه‌های آمتراک کار می‌کردم، که مکان‌های بسیار خوبی برای بهره‌وری بودند.

ایستگاه در دی سی مکانی برای نگهداری چمدان ها، وای فای مناسب و میز و صندلی های مختلف داشت. یکی در شیکاگو نیز اندازه بزرگی داشت، نور خوبی داشت و اتصال اینترنتی قوی و صندلی های فراوان داشت.

به طور مشابه، سطح بالایی ایستگاه Amtrak در سیاتل دارای یک گالری هنری کوچک و فضای نشیمن بود - فضایی کاملا راحت برای انجام کارم.

این ساده ترین راه برای کار نبود، اما من دوباره آن را انجام خواهم داد.

لورا جیو کارول

اگرچه کار بر روی این قطارها همیشه روان نبود، اما من هنوز تجربه خوبی داشتم و قطعا دوست دارم دوباره آن را انجام دهم.

با این حال، دفعه بعد، یک پاوربانک بسته می‌کنم تا تلفن و مانیتورم را بدون نیاز به پریز شارژ کنم و برای کمبود وای‌فای بیش از حد آماده می‌شوم.

به طور کلی، حتی با وجود اینکه کار از راه دور در قطارهای Amtrak دارای چالش‌هایی بود، من از مناظر خیره‌کننده و فرصت دیدن مناظر جدید به جای نشستن پشت میز خود لذت بردم.

Business Insider برای نظر دادن با Amtrak تماس گرفت.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید