من یک میلیونر در کالیفرنیا هستم که از مالیات بر ثروتمندان حمایت می کنم. من ناامید هستم که پروپوزال 40 رد شد - مردم رنج خواهند برد.

اسکات الیس یک میلیونر مستقر در سیلیکون ولی است که از مالیات افراد ثروتمند حمایت می کند. میلیونرهای وطن پرست اسکات الیس یک میلیونر در سیلیکون ولی است که از پیشنهاد مالیات بر ثروت بر میلیاردرها حمایت کرد.

پس از اینکه این پیشنهاد توسط کالیفرنیایی ها در این هفته رد شد، الیس ناامید شد اما تعجب نکرد.

او گفت که خوشحال است که گفتگوهای مهمی در مورد ثروت آغاز شده است و به تلاش های آینده امیدوار است. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با اسکات الیس، یک میلیونر 56 ساله که در سیلیکون ولی زندگی می کند، در مورد پیشنهاد 40، مالیات پیشنهادی 5 درصدی بر ثروت میلیاردر کالیفرنیا است که توسط رای دهندگان کالیفرنیا در 9 نوامبر رد شد. دستمزد قابل زندگی و دسترسی برابر به قدرت سیاسی. موارد زیر برای طول و وضوح ویرایش شده است.

(یادداشت سردبیر: این مقاله برای اولین بار در ژانویه 2026 منتشر شد و در 12 نوامبر 2026 به روز شد.)

من ناامید هستم، اما تعجب نمی کنم. واقعیت این است که اگر مردم بیش از 300 میلیون دلار را برای مخالفت با چیزی خرج کنند و مردم حدود 30 میلیون دلار را به نفع خود خرج کنند، شما 10:1 بیش از حد خرج می کنید. این مهم است.

در وهله اول قرار دادن آن در رای گیری کار بزرگی بود، و من واقعا از این کار خوشحال شدم، زیرا حداقل ما را در مورد آنچه که فکر می کنم گفتگوی درستی است شروع کرد: بیایید در مورد ثروت صحبت کنیم. مردم چقدر ثروت دارند؟ آیا چیزی به نام بیش از حد وجود دارد؟ وقتی مردم زیاد دارند چه کنیم؟

من چند سالی است که درباره ثروت و ثروت بیش از حد صحبت می کنم. احساس می کنم چند سال پیش مردم به نوعی به من شوخی می کردند. آنها در حال حاضر بسیار جدی تر گوش می دهند. در چت های گروهی من با دوستانم در مورد مالیات بر ثروت و ثروت صحبت هایی وجود دارد.

شرایطی که در وهله اول منجر به این شد، به طور ناگهانی از بین نرفته است و بدتر خواهد شد. کاهش گسترده بودجه فدرال راه خود را از طریق ایالت ها و جوامع محلی انجام می دهد. این به دلیل پیامدهای هزینه بهداشتی در برگه رأی بود. میلیون ها نفر مراقبت های بهداشتی خود را از دست خواهند داد. رنج بیشتری وجود خواهد داشت

ده ها میلیون رای دهنده در کالیفرنیا هستند که یک میلیارد دلار ندارند. آنها کسانی بودند که این کار را انتخاب کردند، و امیدوارم که تماشا کنند. من فکر می کنم برای مردم باید جالب باشد که ببینند ثروتمندان چگونه پاسخ می دهند. وقتی به نگرانی‌ام در مورد ثروت بیش از حد فکر می‌کنم و اینکه چگونه دموکراسی را مخدوش می‌کند و جامعه ما را تضعیف می‌کند، نمی‌توان مثال واضح‌تری از خرج کردن بیش از 100 میلیون دلار سرگئی برین در یک انتخابات ایالتی بخواهید.

سوالی که من از همه می پرسم این است که "نگران هستید؟" من نگران سلامت اقتصاد، جامعه و دموکراسی ما هستم. اما من خوب خواهم شد - از نظر مالی بسیار خوش شانس بودم. من نگران شما، مراقبت های بهداشتی و فرزندانتان هستم.

من بسیار خوشحالم که این تلاش انجام شد و امیدوارم در آینده تلاش های بیشتری انجام شود. مقاله اصلی الیس را که در ژانویه 2026 منتشر شد، در زیر بخوانید:

هرگز فکر نمی کردم در کالیفرنیا زندگی کنم. من در کلرادو بزرگ شدم، به کالج در بوستون رفتم و در تگزاس زندگی کردم. من برای مدرسه بازرگانی به اینجا آمدم زیرا می‌خواستم در استنفورد باشم، و چون می‌توانستید در زمستان گلف بازی کنید.

حالا اینجا را دوست دارم. ربطی به مالیات ندارد. مالیات هرگز در لیست معیارهای ما برای تصمیم گیری در مورد محل زندگی نبوده است. من می خواهم در جایی زندگی کنم که خانواده ام هستند و عاشق آب و هوا، شغل و پویایی هستم.

مالیات بهایی است که ما برای زندگی در یک جامعه مدنی می پردازیم. ما باید این کار را با هم انجام دهیم. در سرتاسر جهان نمونه هایی از قدرت دولت کارآمد وجود دارد و مانند هر چیز دیگری، دولت نیز نیاز به تامین مالی دارد. ما باید آن را موثر و کارآمد کنیم.

من به پرداخت مالیاتی که می پردازم افتخار می کنم. من باید مالیاتی بپردازم که بالاتر از دیگران باشد، زیرا ثروتم از دیگران بیشتر است - این منطقی است.

من و همسرم در کارمان به موفقیت مالی دست یافتیم

بسیاری از موفقیت های مالی ما به دلیل موفقیت همسرم و همچنین موفقیت من در ابتدای کارمان بوده است.

من به دانشگاه هاروارد رفتم، سه سال در مک کینزی کار کردم و سپس به استنفورد رفتم. سپس تقریبا هشت سال در هیولت پاکارد کار کردم.

در سال 2007، همسرم معاون یاهو بود و ما دو بچه کوچک داشتیم. من به شغل رئیسم و ​​شغل مدیرعامل نگاه کردم و به این نتیجه رسیدم که هرگز آن نقش ها را نمی خواهم. فکر کردم، "اوه، من روی این نردبان هستم، و واقعا جایی نیست که می خواهم بروم."

در نهایت، من و همسرم تصمیم گرفتیم که عقب نشینی کنم و پدر و مادری در خانه باشم. همسر من به حرفه خود ادامه داد و در اینترنت مصرفی در یاهو، گوگل و پینترست بسیار موفق بوده است.

در دانشگاه به مسائل اجتماعی علاقه مند شدم

من فقر، آمریکای شهری، مسکن، حمل و نقل و جامعه شناسی را در کالج مطالعه کردم و شروع کردم به فکر کردن بیشتر به سوالاتی مانند: انصاف چگونه است؟ عدالت چگونه است؟ ساختن یک جامعه عالی چگونه به نظر می رسد؟

من مشغول دنبال کردن حرفه‌ام، ملاقات با همسرم و بزرگ کردن بچه‌هایمان بودم، اما با گذشت زمان و پیشرفت در حرفه‌مان، دوباره به این فکر کردم که چگونه به دیگران اطرافمان کمک می‌کنیم. من یکسری کار داوطلبانه در زمینه های مختلف انجام دادم، در نهایت مدیر ارشد اجرایی و سپس مدیر مدنی یک سازمان غیرانتفاعی به نام مرکز معلم جدید شدم، که برنامه های آموزشی فشرده ای را برای معلمان جدید انجام می دهد.

از سال 2012، چندین سازمان غیرانتفاعی را در فضای آموزشی راه‌اندازی و اداره کرده‌ام، و به تقریبا 200 فرد و سازمان در مواردی مانند استراتژی، مالی، عملیات و فرهنگ مشاوره داده‌ام.

من همچنین واقعا بر پرداختن به ثروت بیش از حد و تأثیر آن بر جامعه و فکر کردن به چشم‌انداز آینده برای دموکراسی آمریکایی متمرکز هستم، به این ترتیب به میلیونرهای وطن پرست رسیدم، سازمانی متشکل از آمریکایی‌های ثروتمند که از مالیات بالاتر بر افراد ثروتمند مانند خودمان، حداقل دستمزد بالاتر و توزیع گسترده‌تر قدرت سیاسی در جامعه ما حمایت می‌کنند.

من از انباشت انبوه ثروت تحت تأثیر قرار گرفته ام

در سال‌های اخیر، من تحت تأثیر انباشت انبوه ثروتی قرار گرفته‌ام که فضای اینترنت مصرف‌کننده، جهانی‌سازی و ساختار صنعت مالی را امکان‌پذیر کرده است. با آنچه در دهه 80 و 90 بود متفاوت است. این یک بازی کاملا جدید است.

اخیرا، من در اطراف سیلیکون ولی به همه این افرادی که بسیار ثروتمند، با استعداد و موفق هستند نگاه می‌کردم و متوجه شدم که تعداد کمی از آنها به انتخاب برای ساختن یک جامعه بهتر با هم فکر می‌کنند.

آن‌ها در مورد راه‌اندازی شرکت‌های جدید و جمع‌آوری سرمایه‌های جدید هیجان‌زده هستند، اما همه این‌ها افرادی هستند که پول بیشتری از آنچه می‌توانستند خرج کنند، دارند و هدف بعدی آنها این است که حتی بیشتر پول تولید کنند، عمدتا برای افرادی که در حال حاضر پول بیشتری نسبت به گذشته دارند.

این در حالی است که 10 درصد جامعه ما در فقر هستند. واقعا این احساس ناعادلانه و اشتباه است و ما می توانیم بهتر عمل کنیم.

مردم بیش از 30 میلیون دلار نیاز ندارند

مالیات بر ثروت میلیاردرها در کالیفرنیا به طور مستقیم بر من و خانواده ام تأثیر نمی گذارد. مردم ممکن است فکر کنند، "شما خوشحال هستید که مالیات دیگران را افزایش می دهید."

اما باید با یک گفتگوی متفاوت شروع کنیم، در مورد اینکه چقدر ثروت کافی است، چقدر ثروت زیاد است و موفقیت مالی چیست؟

من معتقدم اگر 30 میلیون دلار ثروت داشته باشید، به شما تبریک می گویم، سرمایه داری را برده اید. اگر تجزیه و تحلیل بازده سرمایه گذاری معقول و تورم را انجام دهید، می توانید یک خانه اول واقعا خوب، یک خانه دوم خوب، هزینه کالج بچه هایتان پرداخت می شود، هزینه های پایان عمر شما پوشش داده می شود، و شما یک زندگی بسیار بسیار مجلل در حال انجام دارید.

خیلی از موفقیت در زندگی شانس است. بله، مردم کاملا تحصیل می کنند و سخت کار می کنند. اما مشخص شده است که هر چه افراد ثروتمندتر باشند، بیشتر تمایل دارند که ثروت خود را به میزان خوب بودن و سخت کوشی خود نسبت دهند.

من به مادران مجردی نگاه می‌کنم که سه شغل دارند و در شیفت شب کار می‌کنند - خیلی از افراد که کمتر از 190000 دلار ثروت دارند [متوسط ​​ثروت خانوار] بسیار سخت کار می‌کنند.

وقتی بیش از 30 میلیون دلار به دست آورید - و تقریبا هیچ کس هرگز به آنجا نمی رسد - به نقطه ای می رسید که زندگی شما بسیار خوب است، واقعا دیگر نمی توانید زندگی خود را از نظر مادی بهبود بخشید. ما باید مالیات سالانه 50 درصدی بسیار تهاجمی را بر کل ثروت خانوارهای بالای 30 میلیون دلار اعمال کنیم. ثروت بیش از حد از طریق کمک های مالی هنگفت کمپین به قدرت بیش از حد تبدیل می شود که دموکراسی و سرمایه داری را تهدید و تضعیف می کند.

مالیات بر ثروت گامی در مسیر درست است - اما کافی نیست

من کاملا خوشحالم که ما در این مسیر حرکت می کنیم، اما معتقدم تغییرات در مالیات بر ثروت باید در سطح فدرال اتفاق بیفتد.

وقتی افراد ثروتمند مهاجرت از کالیفرنیا را مطرح می کنند، باعث حواس پرتی می شود. ناگهان، به جای اینکه در مورد این واقعیت صحبت کنیم که میلیون ها نفر یا مراقبت های بهداشتی را از دست می دهند یا هزینه های بسیار بیشتری برای مراقبت های بهداشتی می پردازند، نگران 200 فرد واقعا ثروتمندی هستیم که ممکن است نقل مکان کنند.

مردم همیشه حرکت می کنند. شرکت ها به دلایل مختلف همیشه جابجا می شوند - این فقط بخشی از تجارت است. این مکالمات همیشه اتفاق می‌افتد، مانند: "اوه خدای من، دیگر شرکتی در سیلیکون ولی وجود نخواهد داشت." خوب، 20 سال بعد، به اطراف نگاه کنید. هنوز هم برخی از شرکت ها در اینجا وجود دارد. خوب است

اینجا 65 درجه و آفتابی است. مدیر عامل انویدیا اخیرا گفته است که آنها در کالیفرنیا خواهند ماند زیرا استعدادها در اینجاست. ما پل گلدن گیت، هالیوود، تاهو، ردوودز، ساحل و آب و هوای عالی را داریم. من واقعا نگران نیستم که مردم مایل به زندگی در کالیفرنیا نباشند.

من اینجا را دوست دارم. من و همسرم به این فکر می کنیم که شاید یک ماه در شهرهای مختلف زندگی کنیم، اما قصد رفتن به جای دیگری را ندارم. اگرچه من قطعا کلرادو را دوست دارم - من هنوز هم زیر لیوانی های Denver Broncos خود را دارم و برای Broncos خود تشویق خواهم کرد - من اکنون از سیلیکون ولی هستم و اینجا جایی است که می خواهم بمانم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید