من یک نمایشنامه درباره قانون شکنان کریپتو نوشتم. دنباله باید درباره قدرت باشد

من یک دهه را صرف گزارش در مورد کریپتو کردم. من برنامه‌های حماسی، فروپاشی‌های فاجعه‌بار، FOMO، قالی‌بازی‌ها، زمستان‌ها، تابستان‌ها، مهمانی‌های NFT در میامی و همه مسیحیان سالن رقص را دیدم. در CoinDesk، جایی که من مدیر سردبیر بودم، اتاق خبر ما داستان ترازنامه‌ای را منتشر کرد که باعث سقوط FTX شد که در آن زمان یکی از بزرگترین صرافی‌های ارزهای دیجیتال جهان بود. موسس آن، سام بنکمن-فرید، 25 سال زندان گرفت.

Happenstance در تئاتر Kraine در نیویورک در اکتبر 2024 افتتاح شد. این اولین نمایش بیت کوین بود. قهرمان ما، چارلی شواگ، برخی از ویژگی‌های خود را با چارلی شرم، پیشگام بیت کوین که (2015-2016) را به دلیل کمک به انتقال پول بدون مجوز مرتبط با جاده ابریشم، بازار مواد مخدر وب تاریک، در زندان فدرال گذراند، به اشتراک گذاشت. شرم نه چندان دور از من در مرکز شهر نیویورک زندگی می کرد و در یک کلوپ شبانه در آن نزدیکی مشغول بود. مادر چارلی (باربارا شواگ) چیزی را مدیون باربارا فرید، مادر سام بنکمن-فرید و یک انسان دوست غیور بود.

این نمایشنامه چارلی را در آخرین ساعات آزادی اش دنبال می کرد، خانواده ای که می خواستند او فرار کند و دوست دخترش او را به سمت یک مسیر معنوی سوق می داد.

در آن زمان، داستان کهن الگوی رمزنگاری، بنیانگذار زندانی شدن یا مواجهه با احتمال آن بود: راس اولبریخت، که بازار جاده ابریشم را ساخت. آرتور هیز، یکی از بنیانگذاران یک صرافی بزرگ ارزهای دیجیتال. CZ، که بایننس را به بزرگترین صرافی رمزنگاری جهان تبدیل کرد. و بسیاری دیگر.

بلافاصله احساس کردم بازی من تبدیل به یک قطعه دورهمی شده است. قوس دراماتیک کریپتو دیگر درباره رفتن یک توسعه دهنده به زندان نبود. این در مورد یک جنبش ضد نظام بود که با قدرت معامله کرد.

در طول دهه اول کریپتو، صنعت همیشه احساس بیگانه بودن می کرد. کنفرانس ها مملو از افراد با ایده هایی بود که کاملا با جریان اصلی سازگار نبود. سیاست رمزنگاری در سراسر طیف پراکنده بود، از آزادیخواهان سختگیر گرفته تا سوسیالیست های بلاک چین. افراد کریپتو تمایل داشتند که خود را از نظر سیاسی از نظر احزاب، نامزدها و زبان رمزگذاری شده قبیله ای ابراز نکنند. بسیاری از مردم رمزارز از ایجاد یک پسا سیاست فراتر از دعوای معمول قرمز و آبی صحبت کردند.

در ژوئیه 2024، زمانی که ترامپ در کنفرانس بیت کوین در نشویل سخنرانی کرد، این سیاست ها به سمت ریل های متعارف تر تغییر کردند. کریپتو برای اولین بار داخل بازی بود. برای سال‌ها، سیاستمداران کریپتو را تحقیر یا نادیده گرفته بودند. اکنون اینجا مشهورترین ستایش تجملاتی از افراد جذابی بود که او به تازگی ملاقات کرده بود و قول داده بود که آمریکا را به "پایتخت ارزهای دیجیتال جهان" تبدیل کند.

اتاق غرش کرد. و من فهمیدم. حتی همدردی کرد. من دولت بایدن را دیده بودم که صنعت را از طریق هزاران عمل (و غیرعمل) بزرگ و کوچک به هم ریخت. SEC گری جنسلر از شرکت‌ها شکایت کرد تا بیانیه‌های سیاستی ارائه کنند و هیچ مسیر قانونی برای هر کسی که می‌خواهد منصفانه رعایت کند، ارائه نمی‌کند. بانک‌ها به‌طور خودسرانه حساب‌های شرکت‌های ارز دیجیتال را می‌بندند. کریپتو یک تهدید وجودی را احساس کرد. به یک دوست در دی سی در نشویل نیاز داشت، یکی را پیدا کرد.

معامله با قیمت تمام شد. سکه ترامپ شاهد بود که هزاران خریدار پس انداز خود را از دست دادند. و دیگر سرمایه‌گذاری‌های ترامپ – مانند World Liberty Financial، یک سرمایه‌گذاری ارز دیجیتال خانواده ترامپ – ابزاری برای افراد مختلف بوده است تا به طور غیرمستقیم بر ترامپ تأثیر بگذارند. ترامپ به بسیاری از بنیانگذارانی که (به نظر من) سزاوار عفو بودند و بسیاری از اهداکنندگانی که این کار را نکردند عفو داده است.

در آن روز در نشویل، من از منظره جنبشی که توسط Cypherpunks ساخته شده بود، شگفت زده شدم، فعالان حریم خصوصی که ایده هایشان به هموار کردن راه برای مقاومت بیت کوین در برابر قدرت که اکنون ترامپ را تشویق می کنند، کمک کرد. برخی از بیت کوین‌ها حتی لباس ترامپ می‌پوشیدند.

بیت‌کوین Bad Boy چارلی، همان انقلابی رمزارز را از اولین نمایش، تازه از زندان با عفو بیرون می‌آورد. او که توسط خانواده اش برای یک کنفرانس رمزنگاری به لاس وگاس آورده شد، وارد دنیایی می شود که در زمانی که او نبود تغییر کرد. افرادی که او را حبس کردند رفته اند، جایی بازنشسته شده اند. افراد جدید می گویند که او را دوست دارند. چارلی که دیگر یک قانون شکن نیست، یک سلبریتی است.

برادرش با دیدن فرصتی از او می خواهد که یک memecoin راه اندازی کند. بوچ پاین، تزار ارزهای دیجیتال، به او پیشنهاد می دهد تا ابتکارات دولت را بفروشد. بوچ پرونده خود را مطرح می کند. جنگی که هر دوی آنها جنگیدند برنده شد. بیت کوین در حساب های بازنشستگی قرار می گیرد. چرا چارلی باید از بیرون به مبارزه ادامه دهد؟

چارلی باید تصمیم بگیرد. انقلاب کریپتو برای چیست و برای چه کسی؟

پس از 12 سال در این ضرب، می توانم این را بگویم: سکه ها هرگز نقطه اصلی نبودند. آنها سود را افزایش دادند و به احزاب کمک مالی کردند، اما قیمت ها افزایش می یابد و سقوط می کند، و شرکت ها اوج می گیرند و سقوط می کنند. Crypto یک فناوری سیاسی و اجتماعی به همان اندازه واقعی است. چیزی که در برابر کلاهبرداری ها و زمستان ها مقاومت می کند، ایده هایی است که امروز حتی بیشتر از زمانی که اریک هیوز مانیفست Cypherpunk را در سال 1993 نوشت و ساتوشی ناکاموتو وایت پیپر بیت کوین را در سال 2008 منتشر کرد، طنین انداز شده است.

سوال اصلی بیت کوین در مورد خود حاکمیتی است: چه کسی مالک پول شماست و در نتیجه مالک اطلاعات شما کیست؟ صاحب شما کیست؟ پول، کلمات، شباهت، انتخاب ها، نظرات، هوش مصنوعی شما.

Cypherpunks، فعالان حریم خصوصی که ایده‌هایشان راه را برای بیت‌کوین هموار کرد، در زمانی که این سوال پارانویا به نظر می‌رسید، پرسیدند مالک شما کیست. سی سال بعد، در عصر نظارت و خراش داده‌ها و ماشین‌هایی که روی چهره‌های ما آموزش داده شده‌اند، به نظر می‌رسد که سوال آن دوران است. چارلی شواگ 90 دقیقه را روی صحنه صرف می کند تا به آن پاسخ دهد. او مسخره است. اما من فکر می کنم او از بسیاری از ما فراتر می رود.

بن شیلر نویسنده و تهیه کننده Bitcoin Bad Boy است که از 15 تا 25 اکتبر در Chain Theater در نیویورک اجرا می شود. او شش سال را به عنوان سردبیر در CoinDesk گذراند و رئیس بخش ارتباطات در Miden، یک بلاک چین حریم خصوصی است.