من یک کار نیمه وقت می خواستم در حالی که 3 فرزندم را در خانه درس می دادم. سپس شلوغی جانبی کیک پاپ من بلند شد.

جسیکا ردفورد سه فرزندش را در خانه آموزش می دهد و کسب و کارش را اداره می کند. با حسن نیت از جسیکا ردفورد جسیکا ردفورد سه کودک را در خانه درس می‌خواند و می‌خواست یک منبع خلاقانه برای او باشد.

او شروع به ساخت کیک پاپ و فروش آنها در رویدادهای محلی قبل از شروع سفارش کرد.

او اکنون هر جمعه از یک چرخ دستی کیک در خارج از خانه اش می فروشد و در عین حال انعطاف پذیری خانواده را حفظ می کند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با جسیکا ردفورد است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

سپتامبر گذشته، یک مرکز خرید در خیابان از من باز شد. یک خواربار فروشی با نانوایی داشت و در ابتدا فکر کردم که ممکن است فرصت مناسبی برای من باشد تا شغل پاره وقت پیدا کنم.

من سال هاست که سه بچه ام را که الان 14، 11 و 8 ساله هستند، در خانه آموزش می دادم. همانطور که آنها بزرگتر شدند و کمی کمتر به من نیاز داشتند، احساس کردم که چیزی برای خودم می خواهم، خروجی برای خلاقیتم. به نظر می رسید یک کار پاره وقت بهترین راه برای داشتن آن باشد.

قبل از بچه دار شدن، در کلاس های کیک سازی شرکت می کردم و اصول اولیه را یاد می گرفتم، بنابراین کار کردن در نانوایی فقط چند دقیقه دورتر از خانه ایده آل بود.

اما بعد شروع کردم به این فکر کردن که چقدر برای آزادی ما به عنوان یک خانواده ارزش قائل هستم. ما می توانیم هر زمان که بخواهیم به کمپینگ برویم یا یک سفر یک روزه داشته باشیم، و من متوجه شدم که تعیین ساعت کاری ممکن است این کار را از بین ببرد.

تقریبا در همان زمان، در تلفنم می چرخیدم و به ویدیوهایی برخوردم که نحوه درست کردن، پختن و تزئین کیک پاپ را نشان می داد. آنها بسیار ساده تر - و قابل کنترل تر - از ایجاد کیک های بزرگ و پیچیده به نظر می رسیدند.

فکر می کردم می توانم این کار را انجام دهم.

تشویقی را که لازم داشتم دریافت کردم

بعد از کمی آزمایش، یک دسته کیک پاپ برای یک مهمانی هالووین درست کردم. همه آنها را دوست داشتند و این به من دلگرمی داد تا سعی کنم آنها را بفروشم. جسیکا ردفورد اولین کیک پاپ خود را برای یک مهمانی هالووین درست کرد. با حسن نیت از جسیکا ردفورد شروع کردم به پست گذاشتن در مورد کیک‌هایم در اینستاگرام، سفارش‌های کوچک و شرکت در رویدادهای فروشندگان.

سپس، در ماه نوامبر، پس از یک رویداد فروشنده، مقداری کیک پاپ باقی مانده بود. من و بچه ها تصمیم گرفتیم بیرون گوشه محله مان بنشینیم و آنها را به رهگذران بفروشیم. همسایه های من آنها را دوست داشتند!

بعد از آن فقط چند مورد باقی مانده بود، بنابراین آنها را به عنوان هدیه نزد پزشک کایروپراکتیکم بردم. او در مورد آنها در شبکه های اجتماعی خود پستی منتشر کرد و آن زمان بود که همه چیز واقعا شروع شد.

ناگهان، سفارش های بی پایان برای جشن شکرگزاری و کیک کریسمس را دریافت کردم.

داشتم می سوختم

آن ماه ها دیوانه کننده بود. مدام در آشپزخانه بودم. هیجان انگیز بود، اما در عین حال غافلگیرکننده بود. مطمئنم که خدا آرزوی این کار را به من داده است و این ایمان من است که حتی در زمانی که سخت بوده است مرا ادامه داده است.

اما زمانی که ژانویه فرا رسید، می دانستم که نمی توانم با آن سرعت ادامه دهم. من نیاز داشتم که عقب نشینی کنم و راهی بیابم که کسب و کار را بدون تسلط کامل بر زندگی ما به کار بیندازم.

بنابراین ژانویه را ترک کردم تا دوباره جمع و جور کنم و برنامه ریزی کنم.

تصمیم گرفتم کیک‌هایم را در یک مزرعه خانوادگی محلی در روزهای سه‌شنبه و پنج‌شنبه بفروشم - جایی که بچه‌هایم بتوانند با من بیایند. من هر هفته طرح‌های مختلفی ایجاد می‌کردم، بنابراین همیشه چیز جدیدی برای خانواده‌ها وجود دارد که منتظر آن باشند.

فروش در مزرعه به من کمک کرد تا در بین مادران محلی شهرت پیدا کنم و واقعا نام خود را در جامعه برسانم.

پس از استراحت در ماه ژوئیه، به این فکر کردم که آیا می توانم کاری کنم که کیک پاپ در خارج از خانه ام از یک سبد کیک قابل حملی که آنلاین خریده بودم بفروشم. تصمیم گرفتم آن را امتحان کنم.

به مشتریان گفتم در طول هفته تعدادی سفارش می‌گیرم، سپس همه چیز را آماده می‌کنم تا جمعه‌ها از سبد کیک خارج از خانه‌ام جمع‌آوری کنند.

از زمان شروع آن در تابستان، من هر هفته را فروختم.

دارم یاد می گیرم که حد و مرز تعیین کنم

سال گذشته پر از احساسات بود. من به طرز باورنکردنی احساس موفقیت و هیجان کرده ام، اما مواقعی هم بوده است که همه چیز بیش از حد به نظر می رسد.

کم کم دارم نه گفتن را یاد می‌گیرم و مرزهایی را تعیین می‌کنم که از زمان، خانواده و خودم محافظت می‌کند.

بچه های من عاشق این هستند که در پخت و پز و تزئینات شرکت کنند. آنها آزمایش کننده های ذائقه من هستند و همیشه امیدوارند که یک دسته را به هم بزنم تا خودشان آن را بخورند.

یکی از مهم ترین چیزها برای من این بود که به آنها نشان دادم که مادرشان می تواند یک کسب و کار راه اندازی کند و اداره کند – که آنها هم مثل من می توانند از هیچ چیزی خلق کنند.

آنها در طول مسیر در مورد کارآفرینی یاد می گیرند و امیدوارم این درس ها در آینده به آنها کمک کند.

قطعا لحظاتی بوده که می‌خواستم تسلیم شوم. اما خیلی خوشحالم که دست از سر خودم برنداشتم. به راهم ادامه دادم چون می خواستم بفهمم چه توانایی هایی دارم.

و حالا می دانم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید