من یک MacBook Pro با صفحه لمسی نمیخرم - به همین دلیل است که شما هم نباید بخرید

در اوایل این هفته، اپل کاری را انجام داد که ماه‌ها همه می‌دانستیم که انجام می‌دهد و در نهایت از MacBook Pro صفحه لمسی خود رونمایی کرد. اپل که به طرز ناخوشایندی «نمایشگر PROLED XDR» نامیده می‌شود، می‌گوید این صفحه نمایش لمسی به کاربران حرفه‌ای «روشی کاملا جدید برای تعامل با محتوایشان» می‌دهد.

با این حال، اینکه بگویم متقاعد نشده ام، دست کم گرفتن است. در حالی که من برای خوبی های OLED هیجان زده هستم، مدت زیادی است که نسبت به مزایای لپ تاپ های صفحه لمسی شک دارم، زیرا به نظرم تعاملات حرکتی آنها برای استفاده طولانی مدت غیرضروری و ناراحت کننده است. و اگر چیزی آنقدر غیر ضروری است که از آن استفاده نمی کنید یا آنقدر ناراحت کننده است که باعث درد دستان شما می شود، احتمالا نباید در یک محصول باشد.

اما هی، من چه می دانم؟ تقریبا هر سازنده لپ‌تاپ ویندوز حداقل یک نسخه لمسی ارائه می‌کند و اکنون اپل وارد عمل شده است. من مطمئن هستم که اپل همان کاری را که اغلب انجام می‌دهد انجام می‌دهد و همه را با ویژگی کاملی که بازتعریف یک صفحه نمایش لمسی باید در مورد آن باشد را به وجد خواهد آورد... درست است؟

در واقع، این را خراش دهید، من هنوز کاملا متقاعد نشده ام. زیرا نه تنها اپل به طور کامل از مشکل خستگی بازو کنار گذاشته است، بلکه به نظر می‌رسد که این شرکت حتی نمی‌تواند به طور قانع‌کننده توضیح دهد که چرا کسی باید در وهله اول یک مک بوک صفحه لمسی بخرد (و اجازه دهید حتی در مورد قیمت اولیه 2899 دلار یا حداکثر پیکربندی 14549 دلار صحبت نکنیم). نه، فکر می‌کنم این یکی را بنشینم. در اینجا دلیلی است که شما نیز ممکن است بخواهید.

به سادگی بهترین؟

(اعتبار تصویر: لنس اولانوف / آینده) اگر می‌خواهیم بفهمیم که چرا این مک‌بوک پرو با صفحه لمسی وجود دارد - و شاید چرا باید یکی از آن را بخرید - باید ببینیم که اپل چگونه آن را فریم می‌کند. این شرکت می‌گوید که «طراحان گرافیک اکنون می‌توانند از کل صفحه نمایش به‌عنوان بوم خود استفاده کنند، و دیگر توسط ناحیه صفحه ترک هنگام طراحی محدود نمی‌شود» و «موسیقی‌دانان می‌توانند ابزارهای نرم‌افزاری را مستقیما روی صفحه بنوازند».

اما آیا اپل واقعا فکر می کند که انجام هر یک از این کارها از راه دور برای بیش از 10 ثانیه راحت خواهد بود؟ به هر حال دلیلی وجود دارد که چرا مردم کیبورد را افقی می‌نوازند: زیرا اجرای یک کنسرت کامل با بازوهای سفت و کشیده راهی سریع برای دست‌های دردناک است. چرا در لپ تاپ متفاوت است؟

مطمئنا اپل استفاده طولانی‌مدت را چنین تصور نمی‌کند، بنابراین حدس من این است که انتظار دارد چند ضربه سریع روی صفحه انجام دهید و سپس به حالت عادی و منطقی استفاده از لپ‌تاپ خود بازگردید. اما اگر هر بار فقط چند ثانیه با صفحه لمسی تعامل داشته باشید، آیا واقعا ارزشش را دارد؟ آیا این نوع تعامل محدود زمانی که در حال پرداخت حق بیمه 400 دلاری نسبت به مک بوک پرو معمولی هستید، برای پول مناسب است؟

شاید، شاید نه، اما این واقعیت که ویژگی بزرگ، گران قیمت و پرچمدار اپل چیزی است که بسیاری از مردم به سادگی شانه های خود را با آن بالا می اندازند، نشان دهنده شکست الهام بخش اپل است.

بله، شما یک پنل OLED زیبا نیز با 400 دلار خود دریافت می کنید، و فکر می کنم به راحتی قابل توجیه است. اما هر ویژگی در محصولی که خریداری می کنید باید بتواند وجود آن را توجیه کند، مخصوصا در محصول اپل و به خصوص در این دوران گرانی. با این حال، پنل صفحه نمایش لمسی به نظر می رسد که برای سوار شدن آمده است.

به هر حال، اپل شرکتی است که دسته به دسته، از پخش کننده های موسیقی قابل حمل گرفته تا گوشی های هوشمند گرفته تا تبلت ها و فراتر از آن را دوباره اختراع کرده است. و اکنون بهترین کاری که می‌تواند انجام دهد، ویژگی‌ای است که استفاده طولانی مدت آن راحت نیست و در فواصل زمانی کوتاه با دوره‌های طولانی عدم فعالیت در بین آن‌ها به بهترین شکل استفاده می‌شود.

اگر اپل، در بین همه شرکت‌ها، نمی‌تواند شما را با ویژگی‌ای که انتظارات را در مورد نحوه عملکرد دسته‌بندی بازنشانی می‌کند، غافلگیر کند، چرا اصلا آزاردهنده است؟ شعار اپل مدت‌هاست که نه اول بودن، بلکه بهترین بودن. آیا این صفحه نمایش لمسی واقعا بهترین در صنعت است یا فقط یک افزودنی دیگر به مجموعه؟

یک ویژگی بدون الهام

(اعتبار تصویر: اپل) در دموهای عملی در سراسر کشور، بسیاری از مردم گفته‌اند که استفاده از صفحه‌نمایش لمسی مک‌بوک پرو حس بسیار خوبی دارد - یا به قول همکارم لنس اولانوف «کاملا و فوق‌العاده طبیعی» است - و من شک ندارم که اینطور است.

اما این به هیچ وجه انتقادات استیو جابز از ایده لپ تاپ های صفحه لمسی را نفی نمی کند. جابز در نقد معروف خود گفت: «پس از مدت کوتاهی شروع به خستگی می‌کنید و پس از مدتی طولانی بازوی شما می‌خواهد بیفتد».

من مطمئن هستم که اپل صفحه نمایش لمسی خود را به گونه ای ساخته است که در اولین شروع استفاده از آن واقعا احساس شگفت انگیزی می کند. با چند ضربه و کشیدن انگشت، احتمالا آماده هستید که پول نقد خود را جدا کنید.

مشکل این است که، مگر اینکه من چیزی را از دست داده باشم، بازوهای ما در طول 16 سال از زمانی که جابز این جمله را که اغلب به آن اشاره شده است، تکامل نیافته است. به استفاده از لپ‌تاپ‌های لمسی، چه ساخت اپل یا هر شخص دیگری ادامه دهید، در نهایت احساس خستگی و درد خواهید کرد.

با توجه به اینکه قوانین زیست شناسی تغییر نکرده است، من امیدوار بودم که اپل حداقل نوعی ویژگی کشنده برای صفحه نمایش لمسی در آستین خود داشته باشد. متأسفانه، من ناامید آمدم.

حتی جان ترنوس، مدیرعامل جدید اپل، به نظر نمی‌رسد که آن را خوب بفروشد. وقتی از وایرد پرسیده شد که چرا اپل تصمیم گرفت مک بوک صفحه لمسی را عرضه کند، ترنوس این را گفت:

ما باید به نقطه‌ای می‌رسیدیم که افزودن لمس محصول را به هیچ وجه کوچک‌تر نمی‌کرد. آن را سنگین‌تر نمی‌کرد. آن را ضخیم‌تر نمی‌کرد. این صفحه‌نمایش همراه با صفحه نمایش OLED، بهترین نمایشگری که تا به حال در یک مک قرار داده‌ایم. همه این موارد، و اوه، بله، لمس نیز دارد.

"اوه، بله، لمسی نیز دارد."

به نظر می رسد که گنجاندن صفحه نمایش لمسی تقریبا خیلی خوب خلاصه می شود. چرا اپل آن را در مک بوک پرو قرار داد؟ "بله، من حدس می‌زنم که ما هم ممکن است این کار را انجام دهیم." به نظر من این طوری است.

آیا این نگرش شرکتی است که رهبری می کند؟ از یکی که به الهام و نوآوری افتخار می کند؟ یا فقط یکی که دیگران را در حال کار با لپ‌تاپ‌های لمسی می‌بیند و فکر می‌کند احتمالا باید با آن تگ شود؟

(اعتبار تصویر: لنس اولانوف / آینده) دوباره به آنچه ترنوس گفت نگاه کنید. زمان مناسبی برای قرار دادن صفحه نمایش لمسی بود زیرا اپل می توانست بدون بدتر کردن مک بوک پرو این کار را انجام دهد. زمان مناسبی نبود زیرا قرار دادن صفحه نمایش لمسی مک بوک پرو را به ارتفاعات جدید و هیجان انگیزی ارتقا می دهد. فقط، "هی، بدترین چیزی که ممکن است اتفاق بیفتد چیست؟"

کتاب بازی اپل اغلب این بوده است که اول دیگران را رها کند و صبر کند تا این توانایی را داشته باشد که دیگران را از بین ببرد، نه اینکه اول بگذارند دیگران بروند و بعد چیزهای خودشان را اضافه کنند زیرا "فکر می کنم زمان مناسب است." این فقط از تفکر منفعل و بدون تخیل فریاد می زند. انگیزه، اشتیاق کجاست؟ میل به ساختن چیزی "بسیار عالی"؟

آیا واقعا از ما انتظار می رود که باور کنیم که استیو جابز اولین آیفون را یک محصول با صفحه نمایش لمسی ساخته است، زیرا می خواست مشتریان این شرکت بگویند "اوه بله، چند لمسی هم دارد"؟ این که طراحی یک دستگاه اپل یک تمرین چک باکس برای اضافه کردن آنچه می‌توانستید بود، تا زمانی که تجربه را بیهوده نکنید؟ جابز به خاطر علاقه‌مندی‌هایش مشهور بود، و می‌توانید شرط ببندید که هر چیزی که دارید شرط ببندید اگر تیمش اینطور فکر می‌کرده باشد، او یکی از آن‌ها را خواهد داشت.

و با این حال ما اینجا هستیم، با مدیر عامل خود اپل که ویژگی سرفصل جدیدترین مک بوک پرو خود را مانند یک فکر بعدی می سازد که شاید نیمی از کاربران این شرکت حتی متوجه آن نشوند. ذهن را درگیر می کند.

قبل از راه‌اندازی مک‌بوک پرو PROLED، همکارم لنس اولانوف به این نکته اشاره کرد که استیو جابز اغلب نظرات خود را تغییر می‌داد و استدلال می‌کرد که جابز از ایده مک‌بوک پرو با صفحه نمایش لمسی خوشش می‌آمد. شاید اینطور باشد، اما او از روشی که اپل آن را قاب کرده است متنفر بود.