من 2 تا بچه در فرانسه دارم. به عنوان یک آمریکایی، بزرگترین شوک هرگز نگرفتن صورت حساب بیمارستان بود.

کریستن سیتز در فرانسه، جایی که اکنون زندگی می کند، دو نوزاد داشت. با حسن نیت از کریستن سیتز کریستن سیتز با نگرانی از هزینه های پزشکی و از دست دادن کنترل در هنگام تولد وارد بارداری شد.

سیتز می گوید که تیم مراقبت فرانسوی او در طول زایمان به ترجیحات او احترام گذاشتند.

تجربه او باعث شد در بسیاری از ترس هایی که از ایالات متحده با خود آورده بود تجدید نظر کند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با کریستن سیتز است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

در ۲۵ سالگی، در تگزاس در یک شرکت نفت و گاز کار می‌کردم، احساس می‌کردم این زندگی آنطور که می‌خواستم نیست. تصمیم گرفتم کارم را رها کنم و چند سالی در اروپا به تدریس زبان انگلیسی بپردازم، و تصمیم گرفتم پس از پر شدن از کار برگردم.

اولین کریسمس من در اروپا، در مدرسه ای در لهستان تدریس می کردم و از من دعوت کردند که تعطیلات را با خانواده یکی از همکارانم بگذرانم. آنجا بود که با مردی فرانسوی آشنا شدم که قرار بود شوهر من شود.

ما 2 تا بچه در فرانسه داشتیم

از زمان ملاقات، ما در لهستان و کانادا و از سال 2019 در فرانسه زندگی می کنیم. ما می خواستیم در نزدیکی خانواده شوهرم مستقر شویم و ازدواج در فرانسه راحت تر از هر جای دیگری بود که ما زندگی می کردیم.

هر دوی ما می‌دانستیم که بچه می‌خواهیم، و من متوجه شدم که در سال 2023 در انتظار اولین فرزندمان هستم.

کل روند بچه دار شدن من را به خاطر چیزهایی که از خانواده و دوستانم در ایالات متحده شنیده بودم می ترساند. من داستان های ترسناکی درباره هزینه های بارداری و زایمان، تحت فشار قرار دادن پزشکان برای انجام سزارین و مصرف پیتوسین شنیده بودم. عصبی بودم شاید در فرانسه هم همینطور باشد.

به سرعت متوجه شدم که چقدر اشتباه می کردم.

من در تمام دوران بارداریم ماما داشتم

به محض اینکه فهمیدم در هفته ششم باردار هستم، از یک اپلیکیشن برای یافتن یک ماما (Sage femme به فرانسوی) استفاده کردم و با او تماس گرفتم. او در تمام دوران بارداری مامای من خواهد بود.

ماهی یک بار در مطب به او سر می زدم تا در مورد همه چیز و همه چیز صحبت کنم: احساسم، چه چیزی نگران بودم، و هر سوال یا نگرانی ای که داشتم. او هر بار که همدیگر را می دیدیم بسیار گرم و دلگرم کننده بود و همه نگرانی های من را از بین می برد.

نداشتن خانواده یا سیستم حمایتی زیادی در آن زمان، برای صحبت کردن با کسی غیر از شوهرم در مورد وضعیت من و نوزاد، آرامش بزرگی بود.

هر زمان که بین این جلسات به او نیاز داشتم، از طریق پیامک در دسترس بود.

من دوست داشتم در طول بارداری ام از مامایی حمایت کنم. ماماها در اینجا بر روی مادر و نوزاد تمرکز می کنند، و این موضوع از طریق مراقبت آنها با صدای بلند و واضح آشکار می شود.

علاوه بر این، کارگاه هایی وجود داشت که می توانستم در آن شرکت کنم. من به هفت رسیدم، موقعیت‌های زایمان را پوشش دادم، خانه را برای نوزاد آماده کردم، تکنیک‌های تنفسی و نحوه نوشتن برنامه زایمان. همچنین یک یا دو جلسه برای شریک زندگی وجود داشت که در آن آنها می توانستند یاد بگیرند که چگونه از یک زن در دوران بارداری، تولد و روزهای اولیه والدین حمایت کنند.

احساس می کردم تا آنجا که ممکن است برای زایمان و مادر شدن آماده باشم.

من یک اتاق بیمارستان خصوصی داشتم که هیچ هزینه ای برایم نداشت

من برنامه تولدی را تنظیم کرده بودم، به ویژه به این نکته اشاره کردم که از آنجایی که فرانسوی زبان دوم من بود، می‌خواستم هر تصمیمی که گرفته می‌شود به طور کامل و با جزئیات زیاد برای من توضیح داده شود.

وقتی زمان زایمان فرا رسید، برای شروع به اتاقی خصوصی با حمام اختصاصی منتقل شدم. اینجاست که منتظر می‌شوم تا آماده تحویل شوم. کریستن سیتس هیچ هزینه ای برای اتاق خصوصی خود در بیمارستان فرانسه پرداخت نکرد. با حسن نیت از کریستن سیتز وقتی به حدود هفت سانتی متر رسیدم، با یک توپ، حمام، تشک و دوش به اتاق زایمان رفتیم. در اتاق با ما یک ماما، یک کارآموز مامایی و یک پرستار زایمان و زایمان بود.

فقط در یک مورد از آنها پرسیدند که آیا می‌خواهم اپیدورال انجام دهم یا نه - آنها هرگز مرا مجبور به انجام کاری نکردند که با آن احساس ناراحتی می‌کنم. در هشت سانتی متر درخواست اپیدورال کردم.

ماماها برای حمایت و تشویق من در حالی که فشار می آوردم و زایمان می کردم، آمدند. همه خیلی مثبت بودند و با خوشحالی از پسر کوچک من به دنیا استقبال کردند.

وقتی در بیمارستان بودم، ماماها فضایی در اتاقم به من دادند تا به تنهایی با نوزادم بهبود پیدا کنم، و تنها گاهی کسی برای بررسی ما به خانه می آمد. ما زیاد می خوابیدیم و در هر وعده غذایی برایم غذا می آوردند.

در حالی که هنوز در بیمارستان بودم به ماما پیام دادم که به او بگوید چه زمانی به خانه می رسم. کمتر از 24 ساعت از رسیدن من به خانه ام نگذشته بود که او برای ملاقات آمد و روز بعد دوباره. او داشت من، بچه و خانه ما را بررسی می کرد - مطمئن می شد همه چیزهایی را که نیاز داریم داریم.

من 4 ماه مرخصی والدین داشتم

به مدت شش هفته پس از زایمان، برای کمک به بهبود کف لگن و بازسازی قدرت، به کلاس‌های ریکاوری پرینه رفتم. بچه ها خوش آمدند.

نه تنها مراقبت های بهداشتی باورنکردنی بود، بلکه چهار ماه مرخصی زایمان با حقوق نیز داشتم و کمی بیش از 1100 دلار از سوی ایالت به عنوان نوعی هدیه مالی به من داده شد.

مراقبتی که در طول بارداری، زایمان و پس از زایمانم داشتم در فرانسه استثنایی بود. زمانی که فرزند دومم را به دنیا آوردم از همین حمایت برخوردار شدم.

بزرگترین تفاوت مراقبتی که در فرانسه دریافت کردم در مقایسه با آنچه در ایالات متحده دریافت می کردم این بود که همه چیز در فرانسه رایگان بود.

حمایت ماما، کلاس های پری ناتال، بستری شدن در بیمارستان، زایمان و بهبودی پس از زایمان - من برای هیچ کدام هزینه ای پرداخت نکردم.

برای من، بزرگ‌ترین شگفتی فقط این نبود که چقدر احساس حمایت می‌کردم، بلکه فهمیدن این بود که داشتن چنین سطحی از مراقبت همراه با صورت‌حساب روی سرم نیست.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید