من 20 سال در لس آنجلس زندگی کردم. انتقال 3 فرزندم به یک شهر کوچک آریزونا طول کشید تا آنچه را که گم کرده بودم پیدا کنم.

جن پودانی خانواده خود را از کالیفرنیا به آریزونا نقل مکان کرد. با حسن نیت از جن پودانی جن پودانی سه فرزندش را در محله شلوغ لس آنجلس بزرگ کرد که ترافیک استقلال آنها را محدود می کرد.

پس از نقل مکان به یک شهر کوچک آریزونا، فرزندانش می توانند دوچرخه سواری کنند و با دوستان محله بازی کنند.

او می گوید سبک زندگی جدید آنها او را به یاد آزادی هایی می اندازد که بچه ها در دهه 1980 بزرگ می شدند. این مقاله همانطور که گفته شد بر اساس گفتگو با جن پودانی، بنیانگذار Bluestone Sunshields است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

نزدیک به پایان سال 2024، خانواده پنج نفره من یک بار دیگر از لس آنجلس برای خلوتی که در 10 ساعت جنوب در Snowflake، آریزونا پیدا کردیم، فرار کردند.

ما سال‌ها این کار را انجام می‌دادیم، یک Airbnb را در Snowflake کرایه می‌کردیم، شهری 6000 نفری در میانه ناکجاآباد، که در میان مایل‌ها زمین خالی خاموش می‌شد.

به عنوان توقفگاهی در راه ما برای دیدار با خانواده شوهرم در نیومکزیکو شروع شده بود. ما عاشق شهر شدیم، و از آن به بعد، هر زمان که لازم بود از شلوغی لس آنجلس دور شویم، به آن سر می زدیم.

در Snowflake احساس می‌کردیم که می‌توانیم نفس بکشیم. هر بار که می‌رسیدیم روحمان آرام می‌شد و هر بار که می‌رفتیم برای ماندن درد می‌کردیم.

ما پیشنهادی برای یک خانه گذاشتیم

در لس آنجلس، به ویژه بربنک، ما پنج نفر - شوهرم و سه فرزندمان که آنها را در خانه آموزش می دادیم - در یک دوبلکس متشکل از دو آپارتمان متصل زندگی می کردیم. ما در یکی از آنها زندگی می کردیم که دو اتاق خواب و یک حمام داشت. از آپارتمان دیگر، من و شوهرم دو تجارت جداگانه خود را اداره می کردیم. جن پودانی برای خانه ای در یک شهر کوچک پیشنهاد داد. با حسن نیت از جن پودانی دوبلکس در محله ای نزدیک یک خیابان شلوغ بود و ما باید مراقب بودیم که بچه ها به خاطر ماشین ها برای بازی بیرون بروند.

من همیشه وقتی بیرون بودیم دست کوچولوی یکی را می گرفتم، فقط در صورت امکان. صدای پرواز هواپیماها به فرودگاه بربنک را می‌شد شنید. همانطور که بچه ها و کسب و کار ما رشد کردند، ما به طور فزاینده ای احساس محدودیت می کردیم.

سپس خانه‌ای را در بازار در Snowflake دیدیم و در استخوان‌هایم احساس کردم که باید پیشنهاد بدهیم.

خانه ای چهارخوابه بود که اطرافش را زمین، مرغ، گاو و یک بوقلمون دیوانه احاطه کرده بود. ما می‌توانیم آن را بخریم و به‌جای اینکه همیشه یک Airbnb کرایه کنیم، در هنگام بازدید مکان خود را برای اقامت داشته باشیم.

ما خانه را به قیمت حدود 500000 دلار خریدیم، و در اولین بازدیدمان برای اقامت در آن در ژانویه 2025، هیچ یک از ما نخواستیم به بربنک برگردیم.

آن موقع می دانستیم که دانه برف را خانه خود می کنیم. و همینطور انجام دادیم.

ما از لس آنجلس به شهری 6000 نفری نقل مکان کردیم

از بسیاری جهات، زندگی ما دقیقا شبیه زندگی در لس آنجلس است. روال ما ثابت مانده است. هر روز صبح، درست مانند لس آنجلس، روز خود را در یک کافی شاپ شروع می کنیم. به جز در Snowflake، تنها یک مکان برای رفتن به جای 20 انتخاب وجود دارد. ما کار می کنیم، در خانه درس می خوانیم، وعده های غذایی خود را می خوریم، و می خوابیم - درست مانند آنچه در لس آنجلس انجام دادیم. جن پودانی خانواده خود را از کالیفرنیا به آریزونا نقل مکان کرد. با حسن نیت از جن پودانی اما با انتقال زندگی خود به یک شهر آرام، همه ما احساس آرامش و آرامش بیشتری می کنیم.

شخصا سیستم عصبی من تنظیم شده است. در لس آنجلس، احساس می‌کردم دنیا مدام به سمتم می‌آید، انگار بمباران می‌شوم و به همه چیز اطرافم واکنش نشان می‌دادم. اینجا احساس می‌کنم روی صندلی راننده نشسته‌ام، با سر صاف.

نه تنها برای رفاه من مفید بوده، بلکه برای کسب و کار من نیز مفید بوده است. این حرکت به من فضای ذهنی داده تا بزرگتر فکر کنم. این منجر به خلاقیت بیشتر شده و راه را برای رشد کسب و کار هموار می کند.

بچه های من کودکی دهه 80 دارند

بچه های من هم دانه برف را دوست دارند. من مجبور نبودم آنها را در مورد این حرکت متقاعد کنم.

آنها این آزادی را دارند که بدون نگرانی در مورد اتومبیل و جنایت از خانه خارج شوند. فقط یک دوچرخه سواری دورتر، بچه های دیگری هستند که اغلب در حال بازی با آنها هستند.

فکر می‌کنم بچه‌ها به سرعت در شهرها بزرگ می‌شوند، و با زندگی در اینجا، احساس می‌کنم بچه‌هایم فقط بچه‌اند. مثل بازگشت به دوران کودکی دهه 80 است و من این را برای آنها دوست دارم.

خانه بزرگتر است، بنابراین ما روی هم زندگی نمی کنیم، اما آنها همچنین فضای بی پایانی در فضای باز برای کاوش دارند.

حتی با وجود اینکه من 20 سال در لس آنجلس زندگی کردم، هرگز دوستی و اجتماع را مانند یک سال در Snowflake تجربه نکردیم. جن پودانی می گوید که زندگی در «زمان کوهستانی» کندتر است. با حسن نیت از جن پودانی ما نمی‌توانیم بدون دیدن کسی که می‌خواهد بایستد و صحبت کند، خانه را ترک کنیم. همه اینجا در «زمان کوهستانی» هستند - کاهش سرعت. هیچ کس با عجله در اطراف نیست، سر به پایین، به تلفن های خود نگاه می کند، بیش از حد عجله برای گفتگو.

همه حاضر و صمیمی هستند.

من و شوهرم هنوز هم گاهی مجبوریم برای کار به لس آنجلس برویم، و هر بار که به خانه در اسنو فلیک برمی گردیم، نفس عمیقی می کشم و می دانم که تصمیم درستی برای نقل مکان خانواده خود گرفته ایم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید